Ότι τα μέτρα της κυβέρνησης για την όποια προστασία των εργαζομένων είναι ανεπαρκή το έχουμε ήδη επισημάνει.
Ότι ο προσανατολισμός τους είναι βασικά η στήριξη των επιχειρήσεων και της εργοδοσίας, επίσης.
Ότι όπως και πριν την πανδημία, έτσι και σήμερα, πάνω στα νομοθετήματα όλων των κυβερνήσεων, η εργοδοσία ξεσαλώνει και τσακίζει «εντός νομικού πλαισίου» (πολύ συχνά βέβαια και εκτός...) τους εργαζόμενους προκειμένου να αυξάνει τα κέρδη της το βλέπουμε με καθημερινά παραδείγματα από τόπους δουλειάς.
Γι' αυτό και από την πρώτη στιγμή, τα ταξικά Σωματεία βροντοφωνάζουν να μην πληρώσει και αυτήν την κρίση ο λαός και παρεμβαίνουν, την ώρα που κάποιοι άλλοι (βλ. ηγεσία ΓΣΕΕ) ξεκαθάριζαν τη θέση και το μετερίζι τους ισχυριζόμενοι ότι δεν υπάρχει... ταξικότητα στις επιπτώσεις από την πανδημία...
Και μέσα σε όλα αυτά, συζητιέται έντονα να μη δοθεί δώρο Πάσχα στους εργαζόμενους με την κυβέρνηση να απαντά ότι ...αξιολογείται, δηλαδή βρίσκεται στο τραπέζι.
Αποτελεί πρόκληση, σε αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση να ετοιμάζεται να αφαιμάξει ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενος και να δώσει άλλο ένα δώρο στην εργοδοσία και μάλιστα τι δώρο: Την απαλλαγή της από την καταβολή του δώρου Πάσχα στους εργαζόμενους. Αύριο μεθαύριο και του δώρου καλοκαιρινής άδειας; Σε λίγο και του δώρου Χριστουγέννων; Μετά πλήρη περικοπή; Γιατί είναι να μην αρχίσει μια περικοπή, μετά τα μέτρα παίρνουν φόρα και σαρώνουν ό,τι βρεθεί στο δρόμο τους. Έχει πείρα ο λαός μας.
Ακόμα περισσότερο, όμως, αποτελεί χυδαιότητα η σκέψη και μόνο για αφαίρεση εισοδήματος από τους εργαζόμενους, σε αυτές τις συνθήκες, καθώς είναι ξεκάθαρο ότι μια τέτοια κίνηση φέρνει σαν ώριμο φρούτο μια χρόνια απαίτηση της εργοδοσίας για μείωση του «μισθολογικού κόστους» αξιοποιώντας μια δραματική συγκυρία και τελικά αποδεικνύει ολόγυμνο τον κυνισμό του κεφαλαίου και των υπηρετών του, που βλέπουν ακόμα και στα δράματα και τις κρίσεις πολύ μεγάλες ευκαιρίες κερδοφορίας - σε βάρος, πάντα, των εργαζομένων και των λαών.
Ότι ο προσανατολισμός τους είναι βασικά η στήριξη των επιχειρήσεων και της εργοδοσίας, επίσης.
Ότι όπως και πριν την πανδημία, έτσι και σήμερα, πάνω στα νομοθετήματα όλων των κυβερνήσεων, η εργοδοσία ξεσαλώνει και τσακίζει «εντός νομικού πλαισίου» (πολύ συχνά βέβαια και εκτός...) τους εργαζόμενους προκειμένου να αυξάνει τα κέρδη της το βλέπουμε με καθημερινά παραδείγματα από τόπους δουλειάς.
Γι' αυτό και από την πρώτη στιγμή, τα ταξικά Σωματεία βροντοφωνάζουν να μην πληρώσει και αυτήν την κρίση ο λαός και παρεμβαίνουν, την ώρα που κάποιοι άλλοι (βλ. ηγεσία ΓΣΕΕ) ξεκαθάριζαν τη θέση και το μετερίζι τους ισχυριζόμενοι ότι δεν υπάρχει... ταξικότητα στις επιπτώσεις από την πανδημία...
Και μέσα σε όλα αυτά, συζητιέται έντονα να μη δοθεί δώρο Πάσχα στους εργαζόμενους με την κυβέρνηση να απαντά ότι ...αξιολογείται, δηλαδή βρίσκεται στο τραπέζι.
Αποτελεί πρόκληση, σε αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση να ετοιμάζεται να αφαιμάξει ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενος και να δώσει άλλο ένα δώρο στην εργοδοσία και μάλιστα τι δώρο: Την απαλλαγή της από την καταβολή του δώρου Πάσχα στους εργαζόμενους. Αύριο μεθαύριο και του δώρου καλοκαιρινής άδειας; Σε λίγο και του δώρου Χριστουγέννων; Μετά πλήρη περικοπή; Γιατί είναι να μην αρχίσει μια περικοπή, μετά τα μέτρα παίρνουν φόρα και σαρώνουν ό,τι βρεθεί στο δρόμο τους. Έχει πείρα ο λαός μας.
Ακόμα περισσότερο, όμως, αποτελεί χυδαιότητα η σκέψη και μόνο για αφαίρεση εισοδήματος από τους εργαζόμενους, σε αυτές τις συνθήκες, καθώς είναι ξεκάθαρο ότι μια τέτοια κίνηση φέρνει σαν ώριμο φρούτο μια χρόνια απαίτηση της εργοδοσίας για μείωση του «μισθολογικού κόστους» αξιοποιώντας μια δραματική συγκυρία και τελικά αποδεικνύει ολόγυμνο τον κυνισμό του κεφαλαίου και των υπηρετών του, που βλέπουν ακόμα και στα δράματα και τις κρίσεις πολύ μεγάλες ευκαιρίες κερδοφορίας - σε βάρος, πάντα, των εργαζομένων και των λαών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου