Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Υπουλη πρωθυπουργική επίθεση σε «Τυποεκδοτική» και «902»
Απαντώντας χτες ο πρωθυπουργός στη Βουλή στην Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για τις αντεργατικές ανατροπές, προκειμένου να δώσει άλλοθι στη φιλομονοπωλιακή πολιτική της κυβέρνησής του δεν ντράπηκε να εξισώσει την «Τυποεκδοτική» και τον «902» με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις που ενισχύει πολύμορφα, δίνοντάς τους τζάμπα χρήμα για επενδύσεις, και πάμφθηνη εργατική δύναμη, κάθε προνόμιο, προκειμένου να αυξάνεται η εκμετάλλευση και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, λέγοντας: «Και εσείς, κυρία Παπαρήγα, στις δικές σας επιχειρήσεις, την "Τυποεκδοτική" και τον "902", κάνατε μειώσεις μισθών, κάνατε και απολύσεις».
Δεν είναι, βεβαίως, πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί παρόμοια επιχειρήματα στην αντιΚΚΕ επίθεσή της. Ομως, το να χρησιμοποιεί την «Τυποεκδοτική» και τον «902» για να δικαιολογήσει ότι με την πολιτική του ενισχύει τους καπιταλιστές ξεπερνά και τα όρια της μικροπρέπειας.
Ξέρει πολύ καλά και αυτός και η κυβέρνησή του ότι και η «Τυποεκδοτική» και ο «902» δε λειτουργούν με σκοπό το κέρδος. Αλλά η επίθεσή τους δεν είναι τωρινή. Εχει ξεκινήσει από το παρελθόν. Το ΚΚΕ δέχτηκε πρωτοφανή πολιτική επίθεση από ΠΑΣΟΚ - ΛΑ.Ο.Σ. από το 2007 για τα οικονομικά του, για την «Τυποεκδοτική» και τα δικά του ΜΜΕ.
Η «Τυποεκδοτική» δε στοχεύει στο καπιταλιστικό κέρδος, αλλά στην ανάγκη κάλυψης των αναγκών του ΚΚΕ, των εξόδων που συνεπάγεται η εκτύπωση του «Ριζοσπάστη», διαφωτιστικού, υλικού κλπ. Αυτό το γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Αλλά προτίμησε, επειδή δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί διαφορετικά και να υπερασπίσει την αδίσταχτη αντεργατική πολιτική του, να χρησιμοποιήσει ως μέθοδο αντιπαράθεσης τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία. Η επίθεση που έκανε στόχο έχει την ιδεολογικοπολιτική αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Νομίζει πως έτσι θα καταφέρει τη χειραγώγησή του.
Το ΚΚΕ είναι κόμμα της εργατικής τάξης, εχθρός της τάξης των καπιταλιστών, δέχεται καθημερινά τα πυρά όχι μόνο της ιδεολογικοπολιτικής πολεμικής των αστικών επιτελείων, αλλά και τις πιο βρώμικες αντικομμουνιστικές επιθέσεις με ψευτιές. Η αστική τάξη θα ήθελε το ΚΚΕ να μην μπορεί να εκδίδει καθημερινά τη δική του εφημερίδα, τα άλλα διαφωτιστικά προπαγανδιστικά του υλικά, να μην μπορεί να εκδίδει βιβλία, θεωρητικά, πολιτικά, λογοτεχνικά, ή θεωρητικά περιοδικά, για τη διάδοση της πολιτικής του, της ιδεολογίας του, της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να μην έχει δικά του ραδιοτηλεοπτικά Μέσα. Ολη αυτή η δραστηριότητα του Κόμματος, συστατικό και αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης του, χωρίς δικά του μέσα, δεν μπορεί να πραγματοποιείται. Ακόμα χειρότερα, φιμώνεται αν εξαρτιέται από τους καπιταλιστές.
Τα ίδια ισχύουν και για τον «902». Δεν είναι και δε λειτουργεί όπως όλα τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ. Τα αστικά ΜΜΕ δε φτιάχνονται για να βγάλουν κέρδη άμεσα. Οι επιχειρηματίες στήνουν αυτά τα Μέσα, το κάνουν γιατί είναι Μέσα παρέμβασης στο συσχετισμό δύναμης, Μέσα αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής, στήριξης και ενίσχυσης της εξουσίας των μονοπωλίων, αλλά και γιατί είναι και Μέσα πίεσης των ιδιοκτητών τους στα κυβερνητικά κόμματα ώστε να παίρνουν από το κράτος δουλειές, προμήθειες, έργα κλπ.
Ο «902» είναι μέσο ιδεολογικοπολιτικής προπαγάνδας του ΚΚΕ. Βρίσκεται πολύμορφα στο μάτι του κυκλώνα των αστών και των κομμάτων τους. Για παράδειγμα, δεν του δίνουν εμπορική διαφήμιση, για λόγους καθαρά πολιτικούς. Ποιος αστός θα τον πληρώνει για να κάνει προπαγάνδα ενάντιά του; Ακόμη και από την κρατική διαφήμιση ο «902» είναι σχεδόν κομμένος. Τα αστικά ΜΜΕ λυμαίνονται και την εμπορική και την κρατική διαφήμιση.
Το ΚΚΕ έχει και πρέπει να έχει τα δικά του ΜΜΕ, γιατί είναι καθημερινό όπλο στη δράση του, στην ταξική πάλη, για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αν δεν έχει δικά του ΜΜΕ σημαίνει εξαφάνιση της δράσης του. Η αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ είναι γνωστή. Αποσιωπούν τη δράση του όπως και τη δράση και των άλλων συσπειρώσεων στο κίνημα (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ κλπ.) που δρουν οι δυνάμεις του. Ακόμη και όταν την παρουσιάζουν το κάνουν είτε για να τη διαστρεβλώσουν είτε για αντιΚΚΕ και αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Επιτίθενται στο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (π.χ. οι απεργίες των ναυτεργατών, που τις παρουσίαζαν ως αιτία χρεοκοπίας της οικονομίας, όταν οι ίδιοι χρεοκοπούν το λαό).
Απ' όλα τα παραπάνω γίνεται φανερή η ποιοτική διαφορά «Τυποεκδοτικής» και «902» συγκριτικά με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα αστικά ΜΜΕ. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι τα Μέσα του ΚΚΕ δρουν σαν σε «σοσιαλιστική νησίδα». Αντικειμενικά, δρουν σε συνθήκες καπιταλισμού. Υπόκεινται στους νόμους του και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τον ανταγωνισμό των άλλων επιχειρήσεων, αλλά και την πίεση σε σημείο στραγγαλισμού ολόκληρης της αστικής τάξης. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα εργαλεία που οι άλλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν για να αυξάνουν κεφάλαιο και κέρδη, όπως συγχωνεύσεις, εξαγορές, χρηματιστήρια (ΔΟΛ, ΜΕΓΚΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ κλπ.) κλπ., αφού αυτά τα εργαλεία αυτομάτως οδηγούν σε άμεση εξάρτηση αυτής της δραστηριότητας από τους καπιταλιστές.
Αυτό, επίσης, ας το καταλάβουν καλά και όσοι στο συνδικαλιστικό κίνημα καμώνονται τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων και επιτίθενται στον «902». Δηλαδή στο ΚΚΕ. Προσφέρουν υπηρεσίες σ' αυτούς που τσακίζουν τα δικαιώματα τα οποία λένε ότι υπερασπίζονται. Και συμπλέουν με την κυβερνητική πολιτική.
Τέλος, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του δεν έχουν ανάγκη από κομματικές επιχειρήσεις και δικά τους ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ είναι δικά τους, τους στηρίζει, έχουν καθημερινά δημόσια φωνή από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια. Οσο για την οικονομική τους στήριξη, ας είναι καλά τα μονοπώλια.
Δεν είναι, βεβαίως, πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί παρόμοια επιχειρήματα στην αντιΚΚΕ επίθεσή της. Ομως, το να χρησιμοποιεί την «Τυποεκδοτική» και τον «902» για να δικαιολογήσει ότι με την πολιτική του ενισχύει τους καπιταλιστές ξεπερνά και τα όρια της μικροπρέπειας.
Ξέρει πολύ καλά και αυτός και η κυβέρνησή του ότι και η «Τυποεκδοτική» και ο «902» δε λειτουργούν με σκοπό το κέρδος. Αλλά η επίθεσή τους δεν είναι τωρινή. Εχει ξεκινήσει από το παρελθόν. Το ΚΚΕ δέχτηκε πρωτοφανή πολιτική επίθεση από ΠΑΣΟΚ - ΛΑ.Ο.Σ. από το 2007 για τα οικονομικά του, για την «Τυποεκδοτική» και τα δικά του ΜΜΕ.
Η «Τυποεκδοτική» δε στοχεύει στο καπιταλιστικό κέρδος, αλλά στην ανάγκη κάλυψης των αναγκών του ΚΚΕ, των εξόδων που συνεπάγεται η εκτύπωση του «Ριζοσπάστη», διαφωτιστικού, υλικού κλπ. Αυτό το γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Αλλά προτίμησε, επειδή δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί διαφορετικά και να υπερασπίσει την αδίσταχτη αντεργατική πολιτική του, να χρησιμοποιήσει ως μέθοδο αντιπαράθεσης τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία. Η επίθεση που έκανε στόχο έχει την ιδεολογικοπολιτική αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Νομίζει πως έτσι θα καταφέρει τη χειραγώγησή του.
Το ΚΚΕ είναι κόμμα της εργατικής τάξης, εχθρός της τάξης των καπιταλιστών, δέχεται καθημερινά τα πυρά όχι μόνο της ιδεολογικοπολιτικής πολεμικής των αστικών επιτελείων, αλλά και τις πιο βρώμικες αντικομμουνιστικές επιθέσεις με ψευτιές. Η αστική τάξη θα ήθελε το ΚΚΕ να μην μπορεί να εκδίδει καθημερινά τη δική του εφημερίδα, τα άλλα διαφωτιστικά προπαγανδιστικά του υλικά, να μην μπορεί να εκδίδει βιβλία, θεωρητικά, πολιτικά, λογοτεχνικά, ή θεωρητικά περιοδικά, για τη διάδοση της πολιτικής του, της ιδεολογίας του, της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να μην έχει δικά του ραδιοτηλεοπτικά Μέσα. Ολη αυτή η δραστηριότητα του Κόμματος, συστατικό και αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης του, χωρίς δικά του μέσα, δεν μπορεί να πραγματοποιείται. Ακόμα χειρότερα, φιμώνεται αν εξαρτιέται από τους καπιταλιστές.
Τα ίδια ισχύουν και για τον «902». Δεν είναι και δε λειτουργεί όπως όλα τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ. Τα αστικά ΜΜΕ δε φτιάχνονται για να βγάλουν κέρδη άμεσα. Οι επιχειρηματίες στήνουν αυτά τα Μέσα, το κάνουν γιατί είναι Μέσα παρέμβασης στο συσχετισμό δύναμης, Μέσα αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής, στήριξης και ενίσχυσης της εξουσίας των μονοπωλίων, αλλά και γιατί είναι και Μέσα πίεσης των ιδιοκτητών τους στα κυβερνητικά κόμματα ώστε να παίρνουν από το κράτος δουλειές, προμήθειες, έργα κλπ.
Ο «902» είναι μέσο ιδεολογικοπολιτικής προπαγάνδας του ΚΚΕ. Βρίσκεται πολύμορφα στο μάτι του κυκλώνα των αστών και των κομμάτων τους. Για παράδειγμα, δεν του δίνουν εμπορική διαφήμιση, για λόγους καθαρά πολιτικούς. Ποιος αστός θα τον πληρώνει για να κάνει προπαγάνδα ενάντιά του; Ακόμη και από την κρατική διαφήμιση ο «902» είναι σχεδόν κομμένος. Τα αστικά ΜΜΕ λυμαίνονται και την εμπορική και την κρατική διαφήμιση.
Το ΚΚΕ έχει και πρέπει να έχει τα δικά του ΜΜΕ, γιατί είναι καθημερινό όπλο στη δράση του, στην ταξική πάλη, για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αν δεν έχει δικά του ΜΜΕ σημαίνει εξαφάνιση της δράσης του. Η αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ είναι γνωστή. Αποσιωπούν τη δράση του όπως και τη δράση και των άλλων συσπειρώσεων στο κίνημα (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ κλπ.) που δρουν οι δυνάμεις του. Ακόμη και όταν την παρουσιάζουν το κάνουν είτε για να τη διαστρεβλώσουν είτε για αντιΚΚΕ και αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Επιτίθενται στο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (π.χ. οι απεργίες των ναυτεργατών, που τις παρουσίαζαν ως αιτία χρεοκοπίας της οικονομίας, όταν οι ίδιοι χρεοκοπούν το λαό).
Απ' όλα τα παραπάνω γίνεται φανερή η ποιοτική διαφορά «Τυποεκδοτικής» και «902» συγκριτικά με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα αστικά ΜΜΕ. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι τα Μέσα του ΚΚΕ δρουν σαν σε «σοσιαλιστική νησίδα». Αντικειμενικά, δρουν σε συνθήκες καπιταλισμού. Υπόκεινται στους νόμους του και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τον ανταγωνισμό των άλλων επιχειρήσεων, αλλά και την πίεση σε σημείο στραγγαλισμού ολόκληρης της αστικής τάξης. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα εργαλεία που οι άλλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν για να αυξάνουν κεφάλαιο και κέρδη, όπως συγχωνεύσεις, εξαγορές, χρηματιστήρια (ΔΟΛ, ΜΕΓΚΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ κλπ.) κλπ., αφού αυτά τα εργαλεία αυτομάτως οδηγούν σε άμεση εξάρτηση αυτής της δραστηριότητας από τους καπιταλιστές.
Αυτό, επίσης, ας το καταλάβουν καλά και όσοι στο συνδικαλιστικό κίνημα καμώνονται τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων και επιτίθενται στον «902». Δηλαδή στο ΚΚΕ. Προσφέρουν υπηρεσίες σ' αυτούς που τσακίζουν τα δικαιώματα τα οποία λένε ότι υπερασπίζονται. Και συμπλέουν με την κυβερνητική πολιτική.
Τέλος, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του δεν έχουν ανάγκη από κομματικές επιχειρήσεις και δικά τους ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ είναι δικά τους, τους στηρίζει, έχουν καθημερινά δημόσια φωνή από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια. Οσο για την οικονομική τους στήριξη, ας είναι καλά τα μονοπώλια.
Τώρα αρχίζει η μεγάλη σύγκρουση με τα μονοπώλια και τους υποτακτικούς τους
Το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου, κυβέρνησης και τρόικας ψηφίζει την Τρίτη, με τη μορφή του κατεπείγοντος, το πολυνομοσχέδιο που επιφέρει ένα νέο συντριπτικό χτύπημα σε ό,τι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Καταργεί τις Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις.
Μειώνει δραστικά τις αποδοχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, σφαγιάζοντας μισθούς και μεροκάματα.
Αυξάνει τη λεηλασία των εργατικών - λαϊκών εισοδημάτων με τη νέα αύξηση του ΦΠΑ.
Ξανά απαλλάσσει από φόρους το κεφάλαιο και το επιδοτεί με τζάμπα χρήμα για νέες επενδύσεις!!! Στην ουσία, και με το "νόμο" στο εξής οι εργοδότες θα απασχολούν τους εργαζόμενους όσο και όποτε θέλουν, θα τους αμείβουν όσο θέλουν, θα απολύουν όσους και όποτε θέλουν.
Μπρος σε αυτή την εφιαλτική για τους εργαζόμενους προοπτική, το ΠΑΜΕ ζήτησε από τη ΓΣΕΕ τη μετατροπή της 24ωρης απεργίας της Τετάρτης 15 Δεκέμβρη σε 48ωρη απεργία Τρίτη και Τετάρτη.
Κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο που πρέπει να γίνει, ώστε η κυβέρνηση και το κεφάλαιο να πάρουν μήνυμα ότι ακόμη κι αν το αντεργατικό τους τερατούργημα, λόγω συσχετισμών, ψηφιστεί, η εφαρμογή του θα περάσει από "φωτιά και σίδερο".
Να τους σταλεί μήνυμα, ότι δεν ξεμπέρδεψαν και κάθε χώρος δουλειάς θα μετατραπεί σε οχυρό αντίστασης ενάντια στην υλοποίησή του.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά το ρόλο της ως πολύτιμου δεκανικιού κυβέρνησης και εργοδοτών, ρόλο υπονόμευσης του αγώνα των εργαζομένων και παράλληλα διευκόλυνσης στην υλοποίηση των σχεδίων κυβέρνησης, ΣΕΒ, τρόικας, απέρριψε την πρόταση του ΠΑΜΕ, αποφασίζοντας την κήρυξη 3ωρης στάσης την Τρίτη 14 Δεκέμβρη, 12 - 3 μ.μ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε γενικό ξεσηκωμό ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην τρόικα, στον ΣΕΒ και τους κρυφούς και φανερούς συμμάχους τους. Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα Συνδικάτα να αξιοποιήσουν τη στάση εργασίας για την όσο γίνεται καλύτερη προετοιμασία της απεργίας της Τετάρτης και τη μαζική τους συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, με Γενικές Συνελεύσεις, με συγκεντρώσεις, με συσκέψεις, συζητήσεις, με αποφάσεις συμμετοχής. Οποια συνδικαλιστική οργάνωση, Σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, δεν προχωράει σε αξιοποίηση της δύναμης των εργαζομένων ενάντια σε αυτά τα σχέδια γίνεται ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΗ.
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ
Η εφαρμογή του νομοσχεδίου καταστρέφει τη ζωή μας, θάβει τα παιδιά μας, γενικεύει τη φτώχεια και την εξαθλίωση στην τάξη μας.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργάτες και τις εργάτριες, με ΟΡΓΑΝΩΣΗ, με ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ, θα προχωρήσουμε.
Αυτή είναι η καλύτερη και πιο ουσιαστική απάντηση σε κυβέρνηση - τρόικα - κεφάλαιο και πλειοψηφίες ΓΣΕΕ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους στις μεταφορές, στις τράπεζες, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), τους συνταξιούχους, όλους όσοι την Τρίτη 14 Δεκέμβρη βρίσκονται σε απεργιακή κινητοποίηση, σε συγκέντρωση στις 2 μ.μ. στην Ομόνοια.
Ο πόλεμος θα είναι σκληρός, θα χρειαστούν μακρόχρονες θυσίες.
ΔΡΟΜΟΣ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ.
Καταργεί τις Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις.
Μειώνει δραστικά τις αποδοχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, σφαγιάζοντας μισθούς και μεροκάματα.
Αυξάνει τη λεηλασία των εργατικών - λαϊκών εισοδημάτων με τη νέα αύξηση του ΦΠΑ.
Ξανά απαλλάσσει από φόρους το κεφάλαιο και το επιδοτεί με τζάμπα χρήμα για νέες επενδύσεις!!! Στην ουσία, και με το "νόμο" στο εξής οι εργοδότες θα απασχολούν τους εργαζόμενους όσο και όποτε θέλουν, θα τους αμείβουν όσο θέλουν, θα απολύουν όσους και όποτε θέλουν.
Μπρος σε αυτή την εφιαλτική για τους εργαζόμενους προοπτική, το ΠΑΜΕ ζήτησε από τη ΓΣΕΕ τη μετατροπή της 24ωρης απεργίας της Τετάρτης 15 Δεκέμβρη σε 48ωρη απεργία Τρίτη και Τετάρτη.
Κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο που πρέπει να γίνει, ώστε η κυβέρνηση και το κεφάλαιο να πάρουν μήνυμα ότι ακόμη κι αν το αντεργατικό τους τερατούργημα, λόγω συσχετισμών, ψηφιστεί, η εφαρμογή του θα περάσει από "φωτιά και σίδερο".
Να τους σταλεί μήνυμα, ότι δεν ξεμπέρδεψαν και κάθε χώρος δουλειάς θα μετατραπεί σε οχυρό αντίστασης ενάντια στην υλοποίησή του.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά το ρόλο της ως πολύτιμου δεκανικιού κυβέρνησης και εργοδοτών, ρόλο υπονόμευσης του αγώνα των εργαζομένων και παράλληλα διευκόλυνσης στην υλοποίηση των σχεδίων κυβέρνησης, ΣΕΒ, τρόικας, απέρριψε την πρόταση του ΠΑΜΕ, αποφασίζοντας την κήρυξη 3ωρης στάσης την Τρίτη 14 Δεκέμβρη, 12 - 3 μ.μ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε γενικό ξεσηκωμό ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην τρόικα, στον ΣΕΒ και τους κρυφούς και φανερούς συμμάχους τους. Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα Συνδικάτα να αξιοποιήσουν τη στάση εργασίας για την όσο γίνεται καλύτερη προετοιμασία της απεργίας της Τετάρτης και τη μαζική τους συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, με Γενικές Συνελεύσεις, με συγκεντρώσεις, με συσκέψεις, συζητήσεις, με αποφάσεις συμμετοχής. Οποια συνδικαλιστική οργάνωση, Σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, δεν προχωράει σε αξιοποίηση της δύναμης των εργαζομένων ενάντια σε αυτά τα σχέδια γίνεται ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΗ.
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ
Η εφαρμογή του νομοσχεδίου καταστρέφει τη ζωή μας, θάβει τα παιδιά μας, γενικεύει τη φτώχεια και την εξαθλίωση στην τάξη μας.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργάτες και τις εργάτριες, με ΟΡΓΑΝΩΣΗ, με ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ, θα προχωρήσουμε.
Αυτή είναι η καλύτερη και πιο ουσιαστική απάντηση σε κυβέρνηση - τρόικα - κεφάλαιο και πλειοψηφίες ΓΣΕΕ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους στις μεταφορές, στις τράπεζες, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), τους συνταξιούχους, όλους όσοι την Τρίτη 14 Δεκέμβρη βρίσκονται σε απεργιακή κινητοποίηση, σε συγκέντρωση στις 2 μ.μ. στην Ομόνοια.
Ο πόλεμος θα είναι σκληρός, θα χρειαστούν μακρόχρονες θυσίες.
ΔΡΟΜΟΣ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ.
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Με το κεφάλι ψηλά
Ατσαλωμένοι με το δίκιο του αγώνα τους, εφοδιασμένοι με την πλούσια πείρα που κατέγραψε η μεγαλειώδης απεργία τους και εξοπλισμένοι με το ακαταμάχητο όπλο της εργατικής τάξης, την εργατική αλληλεγγύη, οι ναυτεργάτες το πρωί της Τρίτης και μετά από 7 μέρες σκληρής ταξικής σύγκρουσης με τους εφοπλιστές και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, τους απεργοσπαστικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς τους, επέστρεψαν στα πόστα τους με το κεφάλι ψηλά. Ελυσαν κάβους και έβαλαν μπροστά τις μηχανές στο φουλ, για την ανασύνταξη των δυνάμεών τους.
Οι ναυτεργάτες γύρισαν την πλάτη στη συμβιβαστική και υπονομευτική τακτική της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, που επιδίωκε να περιορίσει τη μάχη μόνο στο αίτημα της υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) με το εξευτελιστικό ποσοστό του 2%. Συσπειρώθηκαν ακόμα πιο αποφασιστικά με τις ταξικές δυνάμεις, τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και του ΠΑΜΕ και ανέδειξαν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να υποταχθούν στην αντιλαϊκή πολιτική που, για τα κέρδη των εφοπλιστών, επιδιώκει να τους μετατρέψει σε ανασφάλιστους και χαμηλόμισθους, να μετατρέψει τα καράβια σε πλωτά εργασιακά γκέτο. Διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για να υπερασπίσουν το δικαίωμά τους στο μπάρκο με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών στην υπηρεσία του λαού και όχι της κερδοφορίας των εφοπλιστών, των μονοπωλίων.
Αμέτρητα είναι τα μοναδικά στιγμιότυπα που καταγράφηκαν στη διάρκεια αυτού του αγώνα, που σημαδεύτηκε όχι μόνο από την καθολική συμμετοχή των πληρωμάτων στην απεργία, αλλά και από το ότι υπερασπίστηκαν την περιφρούρησή του με αυτοθυσία. Πρωτόγνωρο ήταν και το κύμα της έμπρακτης αλληλεγγύης από εργαζόμενους της στεριάς, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, νέους και νέες, μικρούς ΕΒΕ, γυναίκες που νύχτα - μέρα επί μία βδομάδα ήταν συμπαραταγμένοι στο πλευρό των ναυτεργατών, με κορυφαία στιγμή το χτεσινό συλλαλητήριο των χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στην επιστράτευση, όπου περικύκλωσαν τον Πειραιά. Συλλαλητήριο που προανήγγειλε την παραπέρα οργάνωση και ένταση της πάλης, με σταθμό την απεργία στις 15 του Δεκέμβρη. Η 7ήμερη απεργία των ναυτεργατών είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την εργατική τάξη.
Το χρονικό του αγώνα
Την Τρίτη 23 του Νοέμβρη ήταν η πρώτη μέρα του αγώνα, με την 24ωρη απεργία που είχε αναγκαστεί να κηρύξει η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ κάτω από τις αγωνιστικές πιέσεις των ναυτεργατών και τις δυναμικές παρεμβάσεις των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ. Ωστόσο, ταυτόχρονα υπονομεύει τον αγώνα που η ίδια εξήγγειλε εξαιρώντας τα πλοία της γραμμής Πάτρας - Ιταλίας και περιορίζει το πλαίσιο στην υπογραφή της ΣΣΕ με το ποσοστό της ντροπής του 2%.
Η συμμετοχή των ναυτεργατών ήταν καθολική και η κλιμάκωση της απεργίας με νέα 48ωρη, στις 24 του Νοέμβρη, ήταν πλέον μονόδρομος. Ταυτόχρονα, από την πρώτη κιόλας μέρα η μάχη μπολιάζεται με το διεκδικητικό πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και αναδεικνύεται το διευρυμένο πλαίσιο που αφορά πλέον στις σύγχρονες ανάγκες των ναυτεργατών.
Ο πρόεδρος της Ενωσης των ακτοπλόων εφοπλιστών, Απ. Βεντούρης, με στόχο να χτυπήσει την απεργία, επιδίδεται σε συκοφαντίες και ψέματα εναντίον των ναυτεργατών, τους οποίους χαρακτηρίζει ακριβοπληρωμένους, επιχειρώντας να καλλιεργήσει κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού. Η προσπάθειά του απέτυχε παταγωδώς. Τα πληρώματα συνέχισαν. Δεν κινήθηκε προπέλα. Οι απεργιακές φρουρές στα λιμάνια όλης της χώρας ενισχύθηκαν με εργαζόμενους της στεριάς.
Οι ναυτεργάτες επιβάλλουν και δεύτερη 48ωρη. Τα επιτελεία των εφοπλιστών και της κυβέρνησης άρχισαν να λυσσάνε. Το ταξικό μίσος των εφοπλιστών, μέσω του Βεντούρη, εκδηλώθηκε πλέον ανοιχτά, ενώ από το αντεργατικό τους μένος επιτέθηκαν ακόμα και στο ΚΚΕ.
Ταυτόχρονα, από την Παρασκευή το βράδυ τίθενται σε κίνηση οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί στο Ηράκλειο της Κρήτης, με συντονιστές τον υπουργό Θαλασσίων Υποθέσεων, Ναυτιλίας, Αλιείας, Γ. Διαμαντίδη, τον γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Μ. Καρχιμάκη, και μεγαλοεξαγωγείς. Στο λιμάνι του Ηρακλείου της Κρήτης εμφανίζονται οι γνωστοί «αγανακτισμένοι» αγρότες, που αρχίζουν με προπηλακισμούς, βία και τρομοκρατία να επιτίθενται στο πλήρωμα και στις ομάδες περιφρούρησης των πλοίων «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» και «ΚΡΗΤΗ Ι», «κλαίγοντας» για τα ευπαθή προϊόντα τους, που αποδείχτηκε ότι ήταν ...πλακάκια, οικοδομικά υλικά και ξυλεία.
Το Σάββατο 27 του Νοέμβρη το μεσημέρι αποφασίζεται η τρίτη κατά σειρά 48ωρη απεργία. Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί απογειώθηκαν. Ο Γ. Διαμαντίδης κάνει παρέμβαση κατά των ναυτεργατών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της πολιτικής επιστράτευσης. Στο λιμάνι του Ηρακλείου ομάδες υποκινούμενων έδωσαν τα ρέστα τους. Με τη βία άρχισαν τη φόρτωση των πλοίων, ενώ από την πρύμνη του «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» οι συγκεντρωμένοι ναυτεργάτες τους φώναζαν: «Είστε απεργοσπάστες και θα έπρεπε να ντρέπεστε».
«ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ», «ΚΡΗΤΗ Ι» και «ΛΑΤΩ» κατέπλευσαν την Κυριακή το πρωί στον Πειραιά και συγκεκριμένα τα στέλνουν στο «άβατο» της Ακτής Ξαβέρη, όπου τα συστήματα ασφαλείας, επειδή καταπλέουν τα κρουαζιερόπλοια, είναι ανάλογα με αυτά των αεροδρομίων. Εκεί, με στήριγμα τις ταξικές δυνάμεις, τα πληρώματα βγαίνουν στο λιμάνι, κάνουν επιτόπου Γενικές Συνελεύσεις και αποφασίζουν ότι συνεχίζουν κανονικά την απεργία τους.
Οι ναυτεργάτες γύρισαν την πλάτη στη συμβιβαστική και υπονομευτική τακτική της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, που επιδίωκε να περιορίσει τη μάχη μόνο στο αίτημα της υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) με το εξευτελιστικό ποσοστό του 2%. Συσπειρώθηκαν ακόμα πιο αποφασιστικά με τις ταξικές δυνάμεις, τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και του ΠΑΜΕ και ανέδειξαν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να υποταχθούν στην αντιλαϊκή πολιτική που, για τα κέρδη των εφοπλιστών, επιδιώκει να τους μετατρέψει σε ανασφάλιστους και χαμηλόμισθους, να μετατρέψει τα καράβια σε πλωτά εργασιακά γκέτο. Διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για να υπερασπίσουν το δικαίωμά τους στο μπάρκο με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών στην υπηρεσία του λαού και όχι της κερδοφορίας των εφοπλιστών, των μονοπωλίων.
Αμέτρητα είναι τα μοναδικά στιγμιότυπα που καταγράφηκαν στη διάρκεια αυτού του αγώνα, που σημαδεύτηκε όχι μόνο από την καθολική συμμετοχή των πληρωμάτων στην απεργία, αλλά και από το ότι υπερασπίστηκαν την περιφρούρησή του με αυτοθυσία. Πρωτόγνωρο ήταν και το κύμα της έμπρακτης αλληλεγγύης από εργαζόμενους της στεριάς, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, νέους και νέες, μικρούς ΕΒΕ, γυναίκες που νύχτα - μέρα επί μία βδομάδα ήταν συμπαραταγμένοι στο πλευρό των ναυτεργατών, με κορυφαία στιγμή το χτεσινό συλλαλητήριο των χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στην επιστράτευση, όπου περικύκλωσαν τον Πειραιά. Συλλαλητήριο που προανήγγειλε την παραπέρα οργάνωση και ένταση της πάλης, με σταθμό την απεργία στις 15 του Δεκέμβρη. Η 7ήμερη απεργία των ναυτεργατών είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την εργατική τάξη.
Το χρονικό του αγώνα
Την Τρίτη 23 του Νοέμβρη ήταν η πρώτη μέρα του αγώνα, με την 24ωρη απεργία που είχε αναγκαστεί να κηρύξει η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ κάτω από τις αγωνιστικές πιέσεις των ναυτεργατών και τις δυναμικές παρεμβάσεις των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ. Ωστόσο, ταυτόχρονα υπονομεύει τον αγώνα που η ίδια εξήγγειλε εξαιρώντας τα πλοία της γραμμής Πάτρας - Ιταλίας και περιορίζει το πλαίσιο στην υπογραφή της ΣΣΕ με το ποσοστό της ντροπής του 2%.
Η συμμετοχή των ναυτεργατών ήταν καθολική και η κλιμάκωση της απεργίας με νέα 48ωρη, στις 24 του Νοέμβρη, ήταν πλέον μονόδρομος. Ταυτόχρονα, από την πρώτη κιόλας μέρα η μάχη μπολιάζεται με το διεκδικητικό πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και αναδεικνύεται το διευρυμένο πλαίσιο που αφορά πλέον στις σύγχρονες ανάγκες των ναυτεργατών.
Ο πρόεδρος της Ενωσης των ακτοπλόων εφοπλιστών, Απ. Βεντούρης, με στόχο να χτυπήσει την απεργία, επιδίδεται σε συκοφαντίες και ψέματα εναντίον των ναυτεργατών, τους οποίους χαρακτηρίζει ακριβοπληρωμένους, επιχειρώντας να καλλιεργήσει κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού. Η προσπάθειά του απέτυχε παταγωδώς. Τα πληρώματα συνέχισαν. Δεν κινήθηκε προπέλα. Οι απεργιακές φρουρές στα λιμάνια όλης της χώρας ενισχύθηκαν με εργαζόμενους της στεριάς.
Οι ναυτεργάτες επιβάλλουν και δεύτερη 48ωρη. Τα επιτελεία των εφοπλιστών και της κυβέρνησης άρχισαν να λυσσάνε. Το ταξικό μίσος των εφοπλιστών, μέσω του Βεντούρη, εκδηλώθηκε πλέον ανοιχτά, ενώ από το αντεργατικό τους μένος επιτέθηκαν ακόμα και στο ΚΚΕ.
Ταυτόχρονα, από την Παρασκευή το βράδυ τίθενται σε κίνηση οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί στο Ηράκλειο της Κρήτης, με συντονιστές τον υπουργό Θαλασσίων Υποθέσεων, Ναυτιλίας, Αλιείας, Γ. Διαμαντίδη, τον γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Μ. Καρχιμάκη, και μεγαλοεξαγωγείς. Στο λιμάνι του Ηρακλείου της Κρήτης εμφανίζονται οι γνωστοί «αγανακτισμένοι» αγρότες, που αρχίζουν με προπηλακισμούς, βία και τρομοκρατία να επιτίθενται στο πλήρωμα και στις ομάδες περιφρούρησης των πλοίων «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» και «ΚΡΗΤΗ Ι», «κλαίγοντας» για τα ευπαθή προϊόντα τους, που αποδείχτηκε ότι ήταν ...πλακάκια, οικοδομικά υλικά και ξυλεία.
Το Σάββατο 27 του Νοέμβρη το μεσημέρι αποφασίζεται η τρίτη κατά σειρά 48ωρη απεργία. Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί απογειώθηκαν. Ο Γ. Διαμαντίδης κάνει παρέμβαση κατά των ναυτεργατών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της πολιτικής επιστράτευσης. Στο λιμάνι του Ηρακλείου ομάδες υποκινούμενων έδωσαν τα ρέστα τους. Με τη βία άρχισαν τη φόρτωση των πλοίων, ενώ από την πρύμνη του «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» οι συγκεντρωμένοι ναυτεργάτες τους φώναζαν: «Είστε απεργοσπάστες και θα έπρεπε να ντρέπεστε».
«ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ», «ΚΡΗΤΗ Ι» και «ΛΑΤΩ» κατέπλευσαν την Κυριακή το πρωί στον Πειραιά και συγκεκριμένα τα στέλνουν στο «άβατο» της Ακτής Ξαβέρη, όπου τα συστήματα ασφαλείας, επειδή καταπλέουν τα κρουαζιερόπλοια, είναι ανάλογα με αυτά των αεροδρομίων. Εκεί, με στήριγμα τις ταξικές δυνάμεις, τα πληρώματα βγαίνουν στο λιμάνι, κάνουν επιτόπου Γενικές Συνελεύσεις και αποφασίζουν ότι συνεχίζουν κανονικά την απεργία τους.
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010
Απεργοσπασιας συνεχεια....
Εικόνες ντροπής πριν τον αγώνα ΑΕΚ-Ίκαρος Καλλιθέας, με τα ΜΑΤ να απωθούν τους απεργούς του ΠΣΑΚ που προσπάθησαν να εμποδίσουν τη διεξαγωγή του αγώνα. Με 35λεπτη καθυστέρηση έγινε το τζάμπολ, που βρήκε το «Δικέφαλο» να πετά ψηλότερα και να επικρατεί με 81-72 χάρη στον Περικλή Δορκοφίκη. Ο «Πέρι» έκανε το παιχνίδι της ζωής του με 35 πόντους (15/16 δίποντα) και 9 ριμπάουντ.
Επεισοδιακά άρχισε το απόγευμα στο Ελληνικό. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος κι άλλα μέλη του ΠΣΑΚ «κατασκήνωσαν» στο κέντρο του παρκέ αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τη διεξαγωγή του αγώνα. Με εντολή της αστυνομίας, δυνάμεις των ΜΑΤ μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να τους απομακρύνουν και δεν έλειψαν κάποιες στιγμές έντασης με απωθήσεις εκατέρωθεν. Μετά από συνεχείς διαβουλεύσεις, τα μέλη του ΠΣΑΚ αποχώρησαν. Οι Έλληνες παίκτες της ΑΕΚ έδειξαν διάθεση να συμμετέχουν στην απεργία, αλλά από τη στιγμή που δεν το έκαναν οι συνάδελφοί τους από τον Ίκαρο αποφάσισαν να αγωνιστούν κανονικά για να μην πληγεί αγωνιστικά η ομάδα τους.
Επεισοδιακά άρχισε το απόγευμα στο Ελληνικό. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος κι άλλα μέλη του ΠΣΑΚ «κατασκήνωσαν» στο κέντρο του παρκέ αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τη διεξαγωγή του αγώνα. Με εντολή της αστυνομίας, δυνάμεις των ΜΑΤ μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να τους απομακρύνουν και δεν έλειψαν κάποιες στιγμές έντασης με απωθήσεις εκατέρωθεν. Μετά από συνεχείς διαβουλεύσεις, τα μέλη του ΠΣΑΚ αποχώρησαν. Οι Έλληνες παίκτες της ΑΕΚ έδειξαν διάθεση να συμμετέχουν στην απεργία, αλλά από τη στιγμή που δεν το έκαναν οι συνάδελφοί τους από τον Ίκαρο αποφάσισαν να αγωνιστούν κανονικά για να μην πληγεί αγωνιστικά η ομάδα τους.
Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010
Κοκκινοι απεργοσπαστες...
Ο Ολυμπιακός νίκησε τους εφήβους του Άρη με 78-65 στο Αλεξάνδρειο, ενώ η μισή Καβάλα επικράτησε του μισού Ηλυσιακού με 99-71. Αποχώρησαν με ΜΑΤ από το ΟΑΚΑ οι Έλληνες παίκτες του ΠΑΟΚ.
Το πρωτάθλημα της Α1 ξεκίνησε αλλά η εικόνα σε Αλεξάνδρειο και Καβάλα δεν τιμά κανέναν.
Η Καβάλα κατεβηκε με ξένους και εφήβους, ενώ και ο Ηλυσιακός αγωνίστηκε με εφήβους, αλλά και τους αρχηγούς Χατζή, Κασελάκη που διαχώρισαν τη θέση τους. Πριν από τον αγώνα υπήρξε ένταση,καθώς οι Ελληνες παίκτες που απεργούν ήταν συγκεντρωμένοι στο κέντρο του γηπέδου με πολιτικά ρούχα και αρνούνταν να αποχωρήσουν. Τελικά, βγήκαν και η αστυνομία τοποθέτησε ΜΑΤ περιμετρικά του γηπέδου για να μην μπουν εκ νέου στο παρκέ οι απεργοί!
Για την ιστορία το πρώτο ροζ φύλλο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος κατέκτησε η Καβάλα που νίκησε με χαρακτηριστική ευκολία τον Ηλυσιακό με 99-71 στο κλειστό της Καλαμίτσας στο πλαίσιο της πρεμιέρας της Α1.
Στο Αλεξάνδρειο ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε με πλήρη σύνθεση και ο Αρης με ξένους τον Χρυσικόπουλο (σ.σ. δεν έχει επαγγελματικό συμβόλαιο), τον Ταπούτο και έξι ακόμη εφήβους! Στη διάρκεια της προετοιμασίας υπήρξαν αποδοκιμασίες κατά των παικτών του Ολυμπιακού από τους 500 φίλους του Αρη που είναι στο γήπεδο.
Μιάμιση ώρα πριν από τον αγώνα οι παίκτες του Αρη και του Ολυμπιακού συζήτησαν τις προθέσεις της μίας και της άλλης πλευράς. Οι Χαραλαμπίδης, Χατζηβρέττας, Ταπούτος, Βεργίνης, Χρυσικόπουλος, Κουμπούρας, Σλούκας, Σκορδίλης μιλούσαν με τους Παπαλουκά, Σπανούλη και Μπουρούση, ενώ στο γήπεδο βρέθηκα και αντιπροσωπεία του ΠΣΑΚ με επικεφαλής τον Παυλίδη, η οποία μίλησε με τους παίκτες του Ολυμπιακού, αγόρασε εισιτήρια και κάθισε στην εξέδρα. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας μάλιστα αποχώρησε από το γήπεδο, μόλις έγινε το τζάμπολ του παιχνιδιού.
Στη σκιά της απεργίας ο Ολύμπιακός επιβλήθηκε με 78-65 με τον Σπανούλη να παίρνει το βραβείο του MVP.
Τα δεκάλεπτα: 15-14, 37-35, 47-60, 65-78
Άρης (Σ. Ντρούκερ): Πιρς 16, Ντάνστον 3, Ταπούτος, Τάκερ 23, Μανδάλτσης, Σιώπης, Κασούρας, Α. Βασιλειάδης, Μπορόβνιακ 7, Χρυσικόπουλος 8, Μποχορίδης 8
Ολυμπιακός (Ν. Ίβκοβιτς): Παπαλουκάς 2, Νεστέροβιτς 10, Γκόρντον 5, Σπανούλης 20, Μπουρούσης 12, Κέσελ 10, Πελεκάνος, Μαυροκεφαλίδης 2, Νίλσεν 6, Παπανικολάου 8, Έρτσεγκ 3, Κατσίβελης
Τέλος στο ΟΑΚΑ οι Έλληνες παίκτες του ΠΑΟΚ, που αποφάσισαν να μην αγωνιστούν κόντρα στον Παναθηναϊκό για την πρώτη αγωνιστική της Α1 συμμετέχοντας στην απεργία του ΠΣΑΚ και στέκονταν στο κέντρο του παρκέ, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. Λίγο πριν το τζάμπολ, κάποιες δυνάμεις των ΜΑΤ ζήτησαν από τον Λάζαρο Παπαδόπουλο, πρόεδρο του ΠΣΑΚ, και τους συμπαίκτες του, να αποχωρήσουν από τον αγωνιστικό χώρο. Πράγμα που έγινε ειρηνικά και χωρίς παρατράγουδα, αλλά υπό τις έντονες αποδοκιμασίες των περίπου 200 φιλάθλων για τις αστυνομικές δυνάμεις, αλλά και το χειροκρότημά τους για τους παίκτες και τον αγώνα που δίνουν...
Το πρωτάθλημα της Α1 ξεκίνησε αλλά η εικόνα σε Αλεξάνδρειο και Καβάλα δεν τιμά κανέναν.
Η Καβάλα κατεβηκε με ξένους και εφήβους, ενώ και ο Ηλυσιακός αγωνίστηκε με εφήβους, αλλά και τους αρχηγούς Χατζή, Κασελάκη που διαχώρισαν τη θέση τους. Πριν από τον αγώνα υπήρξε ένταση,καθώς οι Ελληνες παίκτες που απεργούν ήταν συγκεντρωμένοι στο κέντρο του γηπέδου με πολιτικά ρούχα και αρνούνταν να αποχωρήσουν. Τελικά, βγήκαν και η αστυνομία τοποθέτησε ΜΑΤ περιμετρικά του γηπέδου για να μην μπουν εκ νέου στο παρκέ οι απεργοί!
Για την ιστορία το πρώτο ροζ φύλλο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος κατέκτησε η Καβάλα που νίκησε με χαρακτηριστική ευκολία τον Ηλυσιακό με 99-71 στο κλειστό της Καλαμίτσας στο πλαίσιο της πρεμιέρας της Α1.
Στο Αλεξάνδρειο ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε με πλήρη σύνθεση και ο Αρης με ξένους τον Χρυσικόπουλο (σ.σ. δεν έχει επαγγελματικό συμβόλαιο), τον Ταπούτο και έξι ακόμη εφήβους! Στη διάρκεια της προετοιμασίας υπήρξαν αποδοκιμασίες κατά των παικτών του Ολυμπιακού από τους 500 φίλους του Αρη που είναι στο γήπεδο.
Μιάμιση ώρα πριν από τον αγώνα οι παίκτες του Αρη και του Ολυμπιακού συζήτησαν τις προθέσεις της μίας και της άλλης πλευράς. Οι Χαραλαμπίδης, Χατζηβρέττας, Ταπούτος, Βεργίνης, Χρυσικόπουλος, Κουμπούρας, Σλούκας, Σκορδίλης μιλούσαν με τους Παπαλουκά, Σπανούλη και Μπουρούση, ενώ στο γήπεδο βρέθηκα και αντιπροσωπεία του ΠΣΑΚ με επικεφαλής τον Παυλίδη, η οποία μίλησε με τους παίκτες του Ολυμπιακού, αγόρασε εισιτήρια και κάθισε στην εξέδρα. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας μάλιστα αποχώρησε από το γήπεδο, μόλις έγινε το τζάμπολ του παιχνιδιού.
Στη σκιά της απεργίας ο Ολύμπιακός επιβλήθηκε με 78-65 με τον Σπανούλη να παίρνει το βραβείο του MVP.
Τα δεκάλεπτα: 15-14, 37-35, 47-60, 65-78
Άρης (Σ. Ντρούκερ): Πιρς 16, Ντάνστον 3, Ταπούτος, Τάκερ 23, Μανδάλτσης, Σιώπης, Κασούρας, Α. Βασιλειάδης, Μπορόβνιακ 7, Χρυσικόπουλος 8, Μποχορίδης 8
Ολυμπιακός (Ν. Ίβκοβιτς): Παπαλουκάς 2, Νεστέροβιτς 10, Γκόρντον 5, Σπανούλης 20, Μπουρούσης 12, Κέσελ 10, Πελεκάνος, Μαυροκεφαλίδης 2, Νίλσεν 6, Παπανικολάου 8, Έρτσεγκ 3, Κατσίβελης
Τέλος στο ΟΑΚΑ οι Έλληνες παίκτες του ΠΑΟΚ, που αποφάσισαν να μην αγωνιστούν κόντρα στον Παναθηναϊκό για την πρώτη αγωνιστική της Α1 συμμετέχοντας στην απεργία του ΠΣΑΚ και στέκονταν στο κέντρο του παρκέ, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. Λίγο πριν το τζάμπολ, κάποιες δυνάμεις των ΜΑΤ ζήτησαν από τον Λάζαρο Παπαδόπουλο, πρόεδρο του ΠΣΑΚ, και τους συμπαίκτες του, να αποχωρήσουν από τον αγωνιστικό χώρο. Πράγμα που έγινε ειρηνικά και χωρίς παρατράγουδα, αλλά υπό τις έντονες αποδοκιμασίες των περίπου 200 φιλάθλων για τις αστυνομικές δυνάμεις, αλλά και το χειροκρότημά τους για τους παίκτες και τον αγώνα που δίνουν...
Μειναμε χωρις αναχωματα!!!
'Εχασαν την υποψηφιότητα ακόμα και για δευτερόλεπτα!
Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ο υποψήφιος δήμαρχος Κέρκυρας έχασε την υποψηφιότητά του για 13 λεπτά και ο υποψήφιος δήμαρχος Σπάρτης για 13 δευτερόλεπτα!
Και οι δύο συνδυσμοί καθυστέρησαν να υποβάλλουν τους φακέλους της υποψηφιότητας διαδικασία που έληγε τα μεσάνυχτα της περασμένης Κυριακής.
Ο συνδυασμός του Χρύσανθου Σαρλή, που είχε το επίσημο χρίσμα από την Ιπποκράτους, υπέβαλε εκπρόθεσμα τον φάκελο της υποψηφιότητας κατα 13 λεπτά.
Σύμφωνα με τη ΝΕΤ, η απόφαση του Πρωτοδικείου Κέρκυρας βασίστηκε στο αποδεικτικό παραλαβής από τη γραμματεία του δικαστηρίου, το οποίο ανέφερε ότι ο σχετικός φάκελος κατατέθηκε 13 λεπτά πέραν της προβλεπόμενης προθεσμίας.
Εκτός και ο υποψήφιος Δήμαρχος Σπάρτης
Για τον ιδιο λόγο ακυρώθηκε και η υποψηφιότητα για το Δήμο Σπάρτης του νύν νομάρχη Λακωνίας Κωνσταντίνου Φούρκα. Μόνο που η καθυστέρηση δεν ήταν 13 λεπτά αλλά 13 δευτερόλεπτα.
Με απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Σπάρτης ο συνδυασμός "Σπάρτη - Νέα εποχή" ακυρώθηκε με ψήφους 2-1 και δεν θα συμμετάσχει στις εκλογές του Νοεμβρίου.
Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ο υποψήφιος δήμαρχος Κέρκυρας έχασε την υποψηφιότητά του για 13 λεπτά και ο υποψήφιος δήμαρχος Σπάρτης για 13 δευτερόλεπτα!
Και οι δύο συνδυσμοί καθυστέρησαν να υποβάλλουν τους φακέλους της υποψηφιότητας διαδικασία που έληγε τα μεσάνυχτα της περασμένης Κυριακής.
Ο συνδυασμός του Χρύσανθου Σαρλή, που είχε το επίσημο χρίσμα από την Ιπποκράτους, υπέβαλε εκπρόθεσμα τον φάκελο της υποψηφιότητας κατα 13 λεπτά.
Σύμφωνα με τη ΝΕΤ, η απόφαση του Πρωτοδικείου Κέρκυρας βασίστηκε στο αποδεικτικό παραλαβής από τη γραμματεία του δικαστηρίου, το οποίο ανέφερε ότι ο σχετικός φάκελος κατατέθηκε 13 λεπτά πέραν της προβλεπόμενης προθεσμίας.
Εκτός και ο υποψήφιος Δήμαρχος Σπάρτης
Για τον ιδιο λόγο ακυρώθηκε και η υποψηφιότητα για το Δήμο Σπάρτης του νύν νομάρχη Λακωνίας Κωνσταντίνου Φούρκα. Μόνο που η καθυστέρηση δεν ήταν 13 λεπτά αλλά 13 δευτερόλεπτα.
Με απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Σπάρτης ο συνδυασμός "Σπάρτη - Νέα εποχή" ακυρώθηκε με ψήφους 2-1 και δεν θα συμμετάσχει στις εκλογές του Νοεμβρίου.
Λαϊκή Συσπείρωση
Αυτή τη φορά το διακύβευμα των επικείμενων εκλογών είναι καθαρότερο από ποτέ. Κόντρα στις αποπροσανατολιστικές φιοριτούρες περί ειδικών και τοπικών κριτηρίων, οι εργαζόμενοι μπορούν, και με την ψήφο τους, να βάλουν εμπόδια στην επιδείνωση της ζωής του λαϊκού νοικοκυριού, εμπόδια στην πολιτική που ρίχνει εκατομμύρια στη φτώχεια και την ανέχεια, προδιαγράφει ζοφερό το μέλλον των παιδιών μας. Και εδώ που τα λέμε, δε χρειάζεται και πολλή σκέψη. Καλούνται να βάλουν φραγμό στην παραπέρα εξέλιξη της αντιλαϊκής επίθεσης, που θα ξεκινήσει την επαύριο των εκλογών.
Η ακρίβεια έχει ρημάξει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Πρώτο βιολί εδώ η ίδια η κυβέρνηση που ανέβασε στα ύψη τους φόρους στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, με αποτέλεσμα για κάθε αγορά μας, το ένα τέταρτο της πληρωμής να είναι ο ΦΠΑ, για να μπορεί η κυβέρνηση να στηρίζει τους τραπεζίτες και τους άλλους άρπαγες του κοινωνικού πλούτου. Και στη σειρά ακολουθούν οι ανατιμήσεις στο ρεύμα, που μπορεί να ξεπεράσουν και το 40%. Οι αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης που από τις επόμενες μέρες θα πουλιέται κατά 35% ακριβότερο. Οι συνεχείς ανατιμήσεις σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης που κυκλοφορούν στην αγορά.
Η ανεργία σπάει κόκαλα και τα λεφτά του ΟΑΕΔ δίνονται στους επιχειρηματίες. Ακόμα και να πιστέψουμε τα επίσημα στοιχεία, αυτούς τους «μαγειρεμένους» αριθμούς που υπάρχουν για να αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους, τους επόμενους μήνες θα μείνουν χωρίς δουλειά ακόμα 150.000 άνθρωποι. Ασε αυτούς που εργάζονται στη μερική απασχόληση με ελαστικές μορφές αμοιβής, εκείνους που προσπαθούν να βγάλουν μεροκάματο με το μπλοκάκι, ή τους άλλους, που εκβιαστικά ο εργοδότης τούς μειώνει τις ώρες εργασίας και το μισθό, για να μη μειωθούν τα δικά του κέρδη.
Τα μαγαζιά κλείνουν, πλέον, με καταιγιστικούς ρυθμούς. Σε ολόκληρη τη χώρα, σε κάθε πόλη και χωριό, δεκάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ αναγκάζονται να κατεβάσουν οριστικά τα ρολά, μην μπορώντας να αντεπεξέλθουν στην κυριαρχία του μεγάλου κεφαλαίου και την πολιτική στήριξης των πολυεθνικών. Τα ασφαλιστικά ταμεία στεγνώνουν από χρήμα και η κυβέρνηση, αντί να τα ενισχύσει, ανοίγει το δρόμο στις ασφαλιστικές εταιρείες.
Οι νέοι και οι νέες, με λειψή μάθηση και γνώσεις, από ένα σύστημα Παιδείας που στην πορεία τής παραπέρα εμπορευματοποίησης και σύνδεσής της με τις επιχειρήσεις, αρνείται όλο και περισσότερο το ρόλο της εκπαίδευσης και της μόρφωσης, το μόνο που μπορούν να ελπίζουν είναι να βρουν κάποιον επιδοτούμενο εργοδότη, για να δουλέψουν με μισό μεροκάματο, ώστε να κάνουν πρακτική εξάσκηση στη ...διά βίου μάθηση του «σκύβω το κεφάλι».
Κι όλα αυτά, σε μια περίοδο που έχουν κοπεί μεροκάματα και συντάξεις, έχουν επιδεινωθεί οι εργασιακές σχέσεις, έχει ουσιαστικά καταργηθεί η δωρεάν Παιδεία και Υγεία.
Είναι ολοφάνερο ότι τα ζητήματα αυτά, ζητήματα ζωής και επιβίωσης, μας αφορούν όλους. Και με αυτήν την έννοια, το κριτήριο ψήφου για τους εργαζόμενους είναι μονόδρομος. Μονόδρομος η ανάγκη να πάθουν στραπάτσο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Μονόδρομος να απομονώσουμε τα διάφορα σχήματα - αναχώματα, που ευνοούν την αναπαραγωγή της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου. Μονόδρομος να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις εκείνους που πηγαίνουν κόντρα στις επιλογές της άρχουσας τάξης. Μονόδρομος για τα λαϊκά νοικοκυριά είναι το ψηφοδέλτιο να γράφει «Λαϊκή Συσπείρωση»!
Η ακρίβεια έχει ρημάξει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Πρώτο βιολί εδώ η ίδια η κυβέρνηση που ανέβασε στα ύψη τους φόρους στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, με αποτέλεσμα για κάθε αγορά μας, το ένα τέταρτο της πληρωμής να είναι ο ΦΠΑ, για να μπορεί η κυβέρνηση να στηρίζει τους τραπεζίτες και τους άλλους άρπαγες του κοινωνικού πλούτου. Και στη σειρά ακολουθούν οι ανατιμήσεις στο ρεύμα, που μπορεί να ξεπεράσουν και το 40%. Οι αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης που από τις επόμενες μέρες θα πουλιέται κατά 35% ακριβότερο. Οι συνεχείς ανατιμήσεις σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης που κυκλοφορούν στην αγορά.
Η ανεργία σπάει κόκαλα και τα λεφτά του ΟΑΕΔ δίνονται στους επιχειρηματίες. Ακόμα και να πιστέψουμε τα επίσημα στοιχεία, αυτούς τους «μαγειρεμένους» αριθμούς που υπάρχουν για να αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους, τους επόμενους μήνες θα μείνουν χωρίς δουλειά ακόμα 150.000 άνθρωποι. Ασε αυτούς που εργάζονται στη μερική απασχόληση με ελαστικές μορφές αμοιβής, εκείνους που προσπαθούν να βγάλουν μεροκάματο με το μπλοκάκι, ή τους άλλους, που εκβιαστικά ο εργοδότης τούς μειώνει τις ώρες εργασίας και το μισθό, για να μη μειωθούν τα δικά του κέρδη.
Τα μαγαζιά κλείνουν, πλέον, με καταιγιστικούς ρυθμούς. Σε ολόκληρη τη χώρα, σε κάθε πόλη και χωριό, δεκάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ αναγκάζονται να κατεβάσουν οριστικά τα ρολά, μην μπορώντας να αντεπεξέλθουν στην κυριαρχία του μεγάλου κεφαλαίου και την πολιτική στήριξης των πολυεθνικών. Τα ασφαλιστικά ταμεία στεγνώνουν από χρήμα και η κυβέρνηση, αντί να τα ενισχύσει, ανοίγει το δρόμο στις ασφαλιστικές εταιρείες.
Οι νέοι και οι νέες, με λειψή μάθηση και γνώσεις, από ένα σύστημα Παιδείας που στην πορεία τής παραπέρα εμπορευματοποίησης και σύνδεσής της με τις επιχειρήσεις, αρνείται όλο και περισσότερο το ρόλο της εκπαίδευσης και της μόρφωσης, το μόνο που μπορούν να ελπίζουν είναι να βρουν κάποιον επιδοτούμενο εργοδότη, για να δουλέψουν με μισό μεροκάματο, ώστε να κάνουν πρακτική εξάσκηση στη ...διά βίου μάθηση του «σκύβω το κεφάλι».
Κι όλα αυτά, σε μια περίοδο που έχουν κοπεί μεροκάματα και συντάξεις, έχουν επιδεινωθεί οι εργασιακές σχέσεις, έχει ουσιαστικά καταργηθεί η δωρεάν Παιδεία και Υγεία.
Είναι ολοφάνερο ότι τα ζητήματα αυτά, ζητήματα ζωής και επιβίωσης, μας αφορούν όλους. Και με αυτήν την έννοια, το κριτήριο ψήφου για τους εργαζόμενους είναι μονόδρομος. Μονόδρομος η ανάγκη να πάθουν στραπάτσο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Μονόδρομος να απομονώσουμε τα διάφορα σχήματα - αναχώματα, που ευνοούν την αναπαραγωγή της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου. Μονόδρομος να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις εκείνους που πηγαίνουν κόντρα στις επιλογές της άρχουσας τάξης. Μονόδρομος για τα λαϊκά νοικοκυριά είναι το ψηφοδέλτιο να γράφει «Λαϊκή Συσπείρωση»!
Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010
Βραβεύουν την αντεργατική λαίλαπα
Το ότι τα βραβεία Νόμπελ αξιοποιούνται για να βραβευτεί και να νομιμοποιηθεί στις λαϊκές συνειδήσεις η στρατηγική του κεφαλαίου επιβεβαιώνει και η απονομή του βραβείου για την οικονομία. Πίσω από τις «ζητωκραυγές» πολλών αστικών ΜΜΕ γιατί «πρώτη φορά τιμάται Κύπριος», κρύβεται ο λόγος για τον οποίο διακρίθηκε και ο συγκεκριμένος και οι άλλοι δύο συνάδελφοί του που μοιράστηκαν το «έπαθλο».
Σταχυολογούμε ενδεικτικά μερικές από τις προτάσεις και επισημάνσεις του Κύπριου οικονομολόγου τις οποίες τις τελευταίες μέρες διαφημίζουν τα ΜΜΕ με σχετικά ρεπορτάζ και άρθρα: «Αναδιοργάνωση του εθνικού πλαισίου των Συλλογικών Συμβάσεων εργασίας» (σ.σ. αποσπάσματα από χτεσινό δημοσίευμα της «Καθημερινής»). «Βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση και κοινωνική δομή, που θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα». «Απεργιακές αποφάσεις σωματείων απαιτούν πλειοψηφία των μελών τους σε μυστικές ψηφοφορίες υπό δικαστική επίβλεψη». «Ανακαλείται η απαγόρευση ιδιωτικών πανεπιστημίων και αστυνομικής παρουσίας στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η χρηματοδότηση και επίβλεψη των δημόσιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μεταφέρεται από το υπουργείο Παιδείας σε περιφερειακές αυτοδιοικήσεις». «Συντάξεις και κοινωνική ασφάλιση εν μέρει βασιζόμενο σε ατομικούς λογαριασμούς, και οι αντίστοιχοι πόροι επενδύονται».
Και η λίστα με τις «ιδέες» και τις «σκέψεις» που αποτελούν αντιγραφή των σχεδίων ΕΕ - αστικών κυβερνήσεων και των απαιτήσεων των μεγαλοεργοδοτών, δηλαδή, που κάνουν κόλαση τη ζωή των εργατών, δεν έχει τέλος. Τέτοια έπαθλα μοιράζουν στους επιστήμονες: έπαθλα υποταγής και επεξεργασίας των αιτημάτων του μεγάλου κεφαλαίου.
Σταχυολογούμε ενδεικτικά μερικές από τις προτάσεις και επισημάνσεις του Κύπριου οικονομολόγου τις οποίες τις τελευταίες μέρες διαφημίζουν τα ΜΜΕ με σχετικά ρεπορτάζ και άρθρα: «Αναδιοργάνωση του εθνικού πλαισίου των Συλλογικών Συμβάσεων εργασίας» (σ.σ. αποσπάσματα από χτεσινό δημοσίευμα της «Καθημερινής»). «Βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση και κοινωνική δομή, που θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα». «Απεργιακές αποφάσεις σωματείων απαιτούν πλειοψηφία των μελών τους σε μυστικές ψηφοφορίες υπό δικαστική επίβλεψη». «Ανακαλείται η απαγόρευση ιδιωτικών πανεπιστημίων και αστυνομικής παρουσίας στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η χρηματοδότηση και επίβλεψη των δημόσιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μεταφέρεται από το υπουργείο Παιδείας σε περιφερειακές αυτοδιοικήσεις». «Συντάξεις και κοινωνική ασφάλιση εν μέρει βασιζόμενο σε ατομικούς λογαριασμούς, και οι αντίστοιχοι πόροι επενδύονται».
Και η λίστα με τις «ιδέες» και τις «σκέψεις» που αποτελούν αντιγραφή των σχεδίων ΕΕ - αστικών κυβερνήσεων και των απαιτήσεων των μεγαλοεργοδοτών, δηλαδή, που κάνουν κόλαση τη ζωή των εργατών, δεν έχει τέλος. Τέτοια έπαθλα μοιράζουν στους επιστήμονες: έπαθλα υποταγής και επεξεργασίας των αιτημάτων του μεγάλου κεφαλαίου.
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010
Τους άφησαν να καούν λόγω ... χρέους!
Το συγκεκριμένο σπίτι, στην επαρχία Ομπιον του Τενεσί των ΗΠΑ, αφέθηκε να καεί γιατί η οικογένεια είχε αμελήσει να πληρώσει το τέλος των 75 δολαρίων στην ιδιωτικοποιημένη Πυροσβεστική.
Ενας από αυτούς που σήκωσαν το χεράκι τους υπέρ μνημονίου.
Ποιός έχασε την ντροπή...
Βελόπουλος. Πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ., βουλευτής, νυν εκλεκτός του Καρατζαφέρη ως υποψήφιος περιφερειάρχης.
Ενας από αυτούς που χτυπούσαν δυνατά τα χεράκια τους, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, για να χειροκροτήσουν τον εισηγητή τους, τον Βορίδη, που επιστράτευσε μέχρι και αρχαιοπρεπή τσιτάτα για να αποδείξει πόσο «πατριώτες» και «Ελληνόφρονες» είναι οι του ΛΑ.Ο.Σ. επειδή ψήφισαν το μνημόνιο.
Αλλά, τώρα, που είμαστε στο παρά πέντε των εκλογών, τώρα που οι μηχανές της ψηφοθηρίας μπαίνουν στο φουλ, ο Βελόπουλος εμφανίστηκε προχτές στο «Αλτερ» και παίρνοντας το μυξοκακόμοιρο ύφος της αναίδειας που ταιριάζει στους πολιτικάντηδες, ζήτησε... «συγχώρεση», μιας και όπως υπονόησε, ένα... λάθος (!) έκανε ο καημένος ψηφίζοντας το μνημόνιο.
Εν κατακλείδι: Εκεί που ανθούν η αυθάδεια, το θράσος, η υποκρισία και η κωλοτούμπα, ποιος έχασε για να βρουν ορισμένοι την ντροπή, την τσίπα, το φιλότιμο και την πολιτική αξιοπρέπεια;
Βελόπουλος. Πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ., βουλευτής, νυν εκλεκτός του Καρατζαφέρη ως υποψήφιος περιφερειάρχης.
Ενας από αυτούς που χτυπούσαν δυνατά τα χεράκια τους, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, για να χειροκροτήσουν τον εισηγητή τους, τον Βορίδη, που επιστράτευσε μέχρι και αρχαιοπρεπή τσιτάτα για να αποδείξει πόσο «πατριώτες» και «Ελληνόφρονες» είναι οι του ΛΑ.Ο.Σ. επειδή ψήφισαν το μνημόνιο.
Αλλά, τώρα, που είμαστε στο παρά πέντε των εκλογών, τώρα που οι μηχανές της ψηφοθηρίας μπαίνουν στο φουλ, ο Βελόπουλος εμφανίστηκε προχτές στο «Αλτερ» και παίρνοντας το μυξοκακόμοιρο ύφος της αναίδειας που ταιριάζει στους πολιτικάντηδες, ζήτησε... «συγχώρεση», μιας και όπως υπονόησε, ένα... λάθος (!) έκανε ο καημένος ψηφίζοντας το μνημόνιο.
Εν κατακλείδι: Εκεί που ανθούν η αυθάδεια, το θράσος, η υποκρισία και η κωλοτούμπα, ποιος έχασε για να βρουν ορισμένοι την ντροπή, την τσίπα, το φιλότιμο και την πολιτική αξιοπρέπεια;
Χέρι χέρι στο χτύπημα και την κοροϊδία του λαού
Διαγκωνίζονται υποκριτικά για το ποιος φταίει για το μνημόνιο και την ίδια ώρα στηρίζουν από κοινού την πλήρη εφαρμογή του
Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα έχουν ευθύνη και καθήκον να απαντήσουν και με την ψήφο τους στην επίθεση και την κοροϊδία που δέχονται από την κυβέρνηση και τη ΝΔ
Στην αθώωση της αντιλαϊκής στρατηγικής που από κοινού υπηρετούν και στην αποφυγή της καταδίκης τους στις εκλογές του Νοέμβρη αποσκοπεί η ψευτοαντιπαράθεση που έχουν στήσει η κυβέρνηση και η ΝΔ, με αιχμή την οικονομία.
Στο επίκεντρο τίθεται το μνημόνιο, αποκομμένο σκόπιμα από τη συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική, με τα δύο κόμματα να ανταλλάσσουν κατηγορίες για το ποιος οδήγησε στη συμφωνία με την τρόικα. Κρύβουν και οι δύο ότι το μνημόνιο είναι κομμάτι της στρατηγικής που από κοινού εφαρμόζουν και ότι πολλά από τα προωθούμενα μέτρα δεν περιλαμβάνονται καν σε αυτό.
Στο πλαίσιο αυτής της βολικής αντιπαράθεσης, οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της ΝΔ συνέχισαν και χτες τους δημαγωγικούς διαγκωνισμούς για το αν και κατά πόσο ο νυν πρωθυπουργός ήξερε προεκλογικά την πραγματική κατάσταση της οικονομίας ή αν είπε ψέματα και παραπλάνησε συνειδητά το λαό.
Αντικείμενο της ίδιας κόντρας αποτέλεσε και η αναφορά στο βιβλίο του σοσιαλδημοκράτη πρώην υπουργού Οικονομικού της Γερμανίας Π. Στάινμπρουκ ότι ο Γ. Παπανδρέου, στη συνάντηση που είχε μαζί του το Γενάρη του 2009 στο Βερολίνο, του εκμυστηρεύτηκε ότι δεν ήταν βέβαιος πως πράγματι επιθυμούσε να κερδίσει τις εκλογές.
Ο εκπρόσωπος της ΝΔ επικαλέστηκε την αναφορά αυτή ως μία ακόμα απόδειξη ότι ο πρωθυπουργός ήξερε την κατάσταση της οικονομίας και «συνειδητά επέλεξε να εξαπατήσει πολιτικά τον ελληνικό λαό». Από την πλευρά του ο Γ. Πεταλωτής προσπάθησε να υποβαθμίσει το θέμα δηλώνοντας ότι δε γνωρίζει «αν το είπε χαριτολογώντας ο κ. Στάινμπρουκ».
Στο φουλ οι αντιλαϊκές μηχανές
Στο φόντο αυτού του αποπροσανατολιστικού καυγά η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη το αντιλαϊκό της έργο, με τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις να βρίσκονται προ των πυλών.
Επισκεπτόμενος χτες το Εθνικό Τυπογραφείο, ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε σε δηλώσεις του να αποδώσει την έκρηξη του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων στην απουσία σωστής καταγραφής των στοιχείων, ώστε να μείνει στο απυρόβλητο η φιλομονοπωλιακή πολιτική των κυβερνήσεων του δικομματισμού που τα δημιούργησε για να ενισχύσει το μεγάλο κεφάλαιο.
Ο Γ. Παπανδρέου είπε ακόμα ότι «αρκετοί ξένοι επενδυτές τού έχουν εκφράσει τους δισταγμούς τους για επενδύσεις στην Ελλάδα, λόγω αδιαφάνειας και πολυνομίας και εξαιτίας του δαιδαλώδους διοικητικού μηχανισμού». Πίσω από τις κορόνες περί «διαφάνειας», προσπάθησε να κρύψει ότι η κυβέρνηση προσφέρει στους πολυεθνικούς ομίλους φθηνά εργατικά χέρια, τις υποδομές της χώρας και προκλητικές φοροαπαλλαγές, για να επενδύσουν τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους με πολλαπλάσια απόδοση.
Αυτό το πλαίσιο, που ενισχύει την κερδοφορία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, περιέγραψε και ο υπουργός Επικρατείας και Επενδύσεων, Χ. Παμπούκης, μιλώντας χτες στο ΜΕΓΚΑ. Οπως είπε, «η Ελλάδα στρατηγικά επιχειρεί ανοίγματα στον αναπτυσσόμενο κόσμο, Κίνα, Ινδίες, Λιβύη, Κατάρ, Αμπού Ντάμπι και επιχειρούμε εμβάθυνση σχέσεων με Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία και Ρωσία». «Το φαστ - τρακ (σ.σ. ταχείες επενδύσεις) είναι μεγάλη μεταρρύθμιση», υποστήριξε ο Χ. Παμπούκης και τόνισε ότι «η ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. έχουν σύμπλευση σε αυτό», προσθέτοντας με νόημα ότι «η περιουσία που έχει το δημόσιο σε γη είναι τεράστια».
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι θα παραχωρηθεί μεγάλο τμήμα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού στους επενδυτές του Κατάρ. Φανερώνοντας μάλιστα τις προθέσεις της κυβέρνησης να ξεπουλήσει και να παραχωρήσει δημόσιες εκτάσεις στην Αττική τόνισε: «Η κυβέρνηση δίνει μεγάλη σημασία στις επενδύσεις. Στόχος μας, οι στρατηγικές επενδύσεις. Το Φαληρικό Δέλτα ως το Σούνιο να γίνει νέα Κυανή Ακτή, για παράδειγμα». Ο υπουργός Επικρατείας χαρακτήρισε ακόμα «εξαιρετική προοπτική τη δημιουργία πίστας "Φόρμουλα 1" στην Ελλάδα» και ξεκαθάρισε ότι στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης είναι το ξεπούλημα του ΟΣΕ. «Μακάρι να μπορεί να πουληθεί ο ΟΣΕ», τόνισε χαρακτηριστικά.
Συνεχίζοντας, τέλος, τον εμπαιγμό του ελληνικού λαού, κυβερνητικά στελέχη, όπως οι Π. Οικονόμου και Χ. Παμπούκης, εμφανίστηκαν χτες να διαφωνούν με τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία, στο όνομα του να μη διαταραχθεί η δικομματική συναίνεση.
Δημαγωγία από τη ΝΔ
Στην πλευρά της ΝΔ, το εμπόριο ψεύτικων ελπίδων και οι κορόνες κατά του μνημονίου αποτελούν το βασικό χαρακτηριστικό της προεκλογικής καμπάνιας ενόψει των εκλογών του Νοέμβρη. Το «στίγμα» έδωσε χτες κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στο Νομό Φθιώτιδας ο Αντ. Σαμαράς, ο οποίος, πίσω από τη δημαγωγία για «τα προβλήματα της καθημερινότητας», μάχεται υπέρ της στρατηγικής εξόδου από την κρίση προς όφελος της πλουτοκρατίας.
Ο πρόεδρος της ΝΔ εξέφρασε τη συναίνεσή του στο δρομολογημένο ξεκλήρισμα των φτωχών αγροτών, υποτάσσοντας τα πάντα στην ανταγωνιστικότητα. «Οι λύσεις, πλέον, πρέπει να δοθούν γρήγορα. Και πρέπει να προσαρμοστούμε και σε αυτά στα οποία θα έρθουνε (...) μέσα από τις καινούριες αποφάσεις που θα πάρει, από το 2013 και μετά, η ΕΕ (...) Είναι θέμα ανταγωνισμού ως προς τα προϊόντα», τόνισε στη συνάντηση που είχε με αγροτοσυνδικαλιστές στη Λαμία.
Η αντιαγροτική πολιτική που υποστηρίζει ο πρόεδρος της ΝΔ, πολιτική ταυτόσημη με τη νέα ΚΑΠ που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, μόνο νέα δεινά και φτώχεια επιφυλάσσει στη φτωχή αγροτιά και συνολικά στον εργαζόμενο λαό. Στην ομιλία του το βράδυ στη Λαμία, ο πρόεδρος της ΝΔ συνέχισε να πουλάει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», με σαφή στόχο να αποφύγει το «μαύρισμα» στις επικείμενες εκλογές.
«Εμείς δίνουμε ελπίδα στο λαό (...) Εκείνο που ενδιαφέρει το λαό είναι να υπάρχει καταληκτική ημερομηνία σε όλη αυτή τη δοκιμασία. Εμείς τους τη δίνουμε. Το μνημόνιο δεν τους τη δίνει», αποφάνθηκε. Ωστόσο, το μόνο που βρήκε να διαφοροποιεί την πρότασή του από την πολιτική του μνημονίου που εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, που όμως αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι ήδη την αποδέχθηκε αλλά «δεν κάνει τίποτα» η κυβέρνηση.
Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, δηλαδή το «εν ψυχρώ» ξεπούλημά της, είναι το «εργαλείο» που προτείνει η ΝΔ για το μηδενισμό του ελλείμματος και τη μείωση του χρέους. Απαντώντας στο ερώτημα που ο ίδιος έθεσε «πώς το σχέδιο της ΝΔ χτυπά ταυτόχρονα το έλλειμμα και το χρέος», είπε: «Αξιοποιώντας παράλληλα την ακίνητη περιουσία του δημοσίου».
Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα έχουν ευθύνη και καθήκον να απαντήσουν και με την ψήφο τους στην επίθεση και την κοροϊδία που δέχονται από την κυβέρνηση και τη ΝΔ
Στην αθώωση της αντιλαϊκής στρατηγικής που από κοινού υπηρετούν και στην αποφυγή της καταδίκης τους στις εκλογές του Νοέμβρη αποσκοπεί η ψευτοαντιπαράθεση που έχουν στήσει η κυβέρνηση και η ΝΔ, με αιχμή την οικονομία.
Στο επίκεντρο τίθεται το μνημόνιο, αποκομμένο σκόπιμα από τη συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική, με τα δύο κόμματα να ανταλλάσσουν κατηγορίες για το ποιος οδήγησε στη συμφωνία με την τρόικα. Κρύβουν και οι δύο ότι το μνημόνιο είναι κομμάτι της στρατηγικής που από κοινού εφαρμόζουν και ότι πολλά από τα προωθούμενα μέτρα δεν περιλαμβάνονται καν σε αυτό.
Στο πλαίσιο αυτής της βολικής αντιπαράθεσης, οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της ΝΔ συνέχισαν και χτες τους δημαγωγικούς διαγκωνισμούς για το αν και κατά πόσο ο νυν πρωθυπουργός ήξερε προεκλογικά την πραγματική κατάσταση της οικονομίας ή αν είπε ψέματα και παραπλάνησε συνειδητά το λαό.
Αντικείμενο της ίδιας κόντρας αποτέλεσε και η αναφορά στο βιβλίο του σοσιαλδημοκράτη πρώην υπουργού Οικονομικού της Γερμανίας Π. Στάινμπρουκ ότι ο Γ. Παπανδρέου, στη συνάντηση που είχε μαζί του το Γενάρη του 2009 στο Βερολίνο, του εκμυστηρεύτηκε ότι δεν ήταν βέβαιος πως πράγματι επιθυμούσε να κερδίσει τις εκλογές.
Ο εκπρόσωπος της ΝΔ επικαλέστηκε την αναφορά αυτή ως μία ακόμα απόδειξη ότι ο πρωθυπουργός ήξερε την κατάσταση της οικονομίας και «συνειδητά επέλεξε να εξαπατήσει πολιτικά τον ελληνικό λαό». Από την πλευρά του ο Γ. Πεταλωτής προσπάθησε να υποβαθμίσει το θέμα δηλώνοντας ότι δε γνωρίζει «αν το είπε χαριτολογώντας ο κ. Στάινμπρουκ».
Στο φουλ οι αντιλαϊκές μηχανές
Στο φόντο αυτού του αποπροσανατολιστικού καυγά η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη το αντιλαϊκό της έργο, με τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις να βρίσκονται προ των πυλών.
Επισκεπτόμενος χτες το Εθνικό Τυπογραφείο, ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε σε δηλώσεις του να αποδώσει την έκρηξη του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων στην απουσία σωστής καταγραφής των στοιχείων, ώστε να μείνει στο απυρόβλητο η φιλομονοπωλιακή πολιτική των κυβερνήσεων του δικομματισμού που τα δημιούργησε για να ενισχύσει το μεγάλο κεφάλαιο.
Ο Γ. Παπανδρέου είπε ακόμα ότι «αρκετοί ξένοι επενδυτές τού έχουν εκφράσει τους δισταγμούς τους για επενδύσεις στην Ελλάδα, λόγω αδιαφάνειας και πολυνομίας και εξαιτίας του δαιδαλώδους διοικητικού μηχανισμού». Πίσω από τις κορόνες περί «διαφάνειας», προσπάθησε να κρύψει ότι η κυβέρνηση προσφέρει στους πολυεθνικούς ομίλους φθηνά εργατικά χέρια, τις υποδομές της χώρας και προκλητικές φοροαπαλλαγές, για να επενδύσουν τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους με πολλαπλάσια απόδοση.
Αυτό το πλαίσιο, που ενισχύει την κερδοφορία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, περιέγραψε και ο υπουργός Επικρατείας και Επενδύσεων, Χ. Παμπούκης, μιλώντας χτες στο ΜΕΓΚΑ. Οπως είπε, «η Ελλάδα στρατηγικά επιχειρεί ανοίγματα στον αναπτυσσόμενο κόσμο, Κίνα, Ινδίες, Λιβύη, Κατάρ, Αμπού Ντάμπι και επιχειρούμε εμβάθυνση σχέσεων με Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία και Ρωσία». «Το φαστ - τρακ (σ.σ. ταχείες επενδύσεις) είναι μεγάλη μεταρρύθμιση», υποστήριξε ο Χ. Παμπούκης και τόνισε ότι «η ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. έχουν σύμπλευση σε αυτό», προσθέτοντας με νόημα ότι «η περιουσία που έχει το δημόσιο σε γη είναι τεράστια».
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι θα παραχωρηθεί μεγάλο τμήμα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού στους επενδυτές του Κατάρ. Φανερώνοντας μάλιστα τις προθέσεις της κυβέρνησης να ξεπουλήσει και να παραχωρήσει δημόσιες εκτάσεις στην Αττική τόνισε: «Η κυβέρνηση δίνει μεγάλη σημασία στις επενδύσεις. Στόχος μας, οι στρατηγικές επενδύσεις. Το Φαληρικό Δέλτα ως το Σούνιο να γίνει νέα Κυανή Ακτή, για παράδειγμα». Ο υπουργός Επικρατείας χαρακτήρισε ακόμα «εξαιρετική προοπτική τη δημιουργία πίστας "Φόρμουλα 1" στην Ελλάδα» και ξεκαθάρισε ότι στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης είναι το ξεπούλημα του ΟΣΕ. «Μακάρι να μπορεί να πουληθεί ο ΟΣΕ», τόνισε χαρακτηριστικά.
Συνεχίζοντας, τέλος, τον εμπαιγμό του ελληνικού λαού, κυβερνητικά στελέχη, όπως οι Π. Οικονόμου και Χ. Παμπούκης, εμφανίστηκαν χτες να διαφωνούν με τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία, στο όνομα του να μη διαταραχθεί η δικομματική συναίνεση.
Δημαγωγία από τη ΝΔ
Στην πλευρά της ΝΔ, το εμπόριο ψεύτικων ελπίδων και οι κορόνες κατά του μνημονίου αποτελούν το βασικό χαρακτηριστικό της προεκλογικής καμπάνιας ενόψει των εκλογών του Νοέμβρη. Το «στίγμα» έδωσε χτες κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στο Νομό Φθιώτιδας ο Αντ. Σαμαράς, ο οποίος, πίσω από τη δημαγωγία για «τα προβλήματα της καθημερινότητας», μάχεται υπέρ της στρατηγικής εξόδου από την κρίση προς όφελος της πλουτοκρατίας.
Ο πρόεδρος της ΝΔ εξέφρασε τη συναίνεσή του στο δρομολογημένο ξεκλήρισμα των φτωχών αγροτών, υποτάσσοντας τα πάντα στην ανταγωνιστικότητα. «Οι λύσεις, πλέον, πρέπει να δοθούν γρήγορα. Και πρέπει να προσαρμοστούμε και σε αυτά στα οποία θα έρθουνε (...) μέσα από τις καινούριες αποφάσεις που θα πάρει, από το 2013 και μετά, η ΕΕ (...) Είναι θέμα ανταγωνισμού ως προς τα προϊόντα», τόνισε στη συνάντηση που είχε με αγροτοσυνδικαλιστές στη Λαμία.
Η αντιαγροτική πολιτική που υποστηρίζει ο πρόεδρος της ΝΔ, πολιτική ταυτόσημη με τη νέα ΚΑΠ που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, μόνο νέα δεινά και φτώχεια επιφυλάσσει στη φτωχή αγροτιά και συνολικά στον εργαζόμενο λαό. Στην ομιλία του το βράδυ στη Λαμία, ο πρόεδρος της ΝΔ συνέχισε να πουλάει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», με σαφή στόχο να αποφύγει το «μαύρισμα» στις επικείμενες εκλογές.
«Εμείς δίνουμε ελπίδα στο λαό (...) Εκείνο που ενδιαφέρει το λαό είναι να υπάρχει καταληκτική ημερομηνία σε όλη αυτή τη δοκιμασία. Εμείς τους τη δίνουμε. Το μνημόνιο δεν τους τη δίνει», αποφάνθηκε. Ωστόσο, το μόνο που βρήκε να διαφοροποιεί την πρότασή του από την πολιτική του μνημονίου που εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, που όμως αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι ήδη την αποδέχθηκε αλλά «δεν κάνει τίποτα» η κυβέρνηση.
Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, δηλαδή το «εν ψυχρώ» ξεπούλημά της, είναι το «εργαλείο» που προτείνει η ΝΔ για το μηδενισμό του ελλείμματος και τη μείωση του χρέους. Απαντώντας στο ερώτημα που ο ίδιος έθεσε «πώς το σχέδιο της ΝΔ χτυπά ταυτόχρονα το έλλειμμα και το χρέος», είπε: «Αξιοποιώντας παράλληλα την ακίνητη περιουσία του δημοσίου».
Στα σκουπίδια της Ιστορίας
Αυτοί που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν το λαό με ψηφίσματα όπως αυτό που ενέκρινε προχτές το Συμβούλιο της Ευρώπης, είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα καταφέρουν με τα φιρμάνια τους να βάλουν στο γύψο το εργατικό λαϊκό κίνημα και την πολιτική πρωτοπορία του. Το ΚΚΕ, οι ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, οι αγωνιστικές συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων και μικρών αγροτών, οι άλλοι φορείς του λαϊκού κινήματος έχουν πείρα από ανάλογες μεθοδεύσεις και θα πρωτοστατήσουν ώστε το κατάπτυστο ψήφισμα να βρεθεί εκεί που είναι η πραγματική του θέση: Στα σκουπίδια της Ιστορίας. Η αστική τάξη έχει πάθει τέτοια και άλλα στραπάτσα στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Γι' αυτό εντείνει την προσπάθειά της να ορθώσει καινούρια εμπόδια στη λαϊκή πάλη, κύρια ενάντια στο συνεπές αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που παλεύει για να αλλάξει η τάξη στην εξουσία.
Αυτή είναι η ανάγνωση που πρέπει να κάνει ο λαός στο αντιδημοκρατικό ψήφισμα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δεν είναι ζήτημα που αφορά στενά τους κομμουνιστές και τους άλλους πρωτοπόρους ριζοσπάστες λαϊκούς αγωνιστές, αλλά πλατιά το λαό, τις ανάγκες του, το μέλλον του. Το κεφάλαιο και τα κόμματά του δε θα είχαν κανένα λόγο να συκοφαντούν και να απειλούν το λαϊκό κίνημα, να απαγορεύουν το «συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι», να εμποδίζουν ακόμα και τη λειτουργία των κομμάτων που δεν είναι αρεστά στο σύστημα, αν δεν είχαν φόβο για το λαό και τη μαζική πολιτική πάλη του. Αν δεν αισθάνονταν ανασφάλεια για τη σταθερότητα της εξουσίας τους, σε συνθήκες κλιμακούμενης λαϊκής δυσαρέσκειας, την ίδια ώρα που δυναμώνει το εργατικό λαϊκό κίνημα, από το οποίο νόμισαν ότι είχαν ξεμπερδέψει στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και την καπιταλιστική παλινόρθωση σε χώρες της Ευρώπης.
Στις συνθήκες που σήμερα διεξάγεται η ταξική πάλη, το αντιδραστικό ψήφισμα αναδεικνύει την αναγκαιότητα της ανυπακοής, που κηρύσσει το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα, στην κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και σε κάθε προσπάθεια της αστικής τάξης να εμποδίσει και να ποινικοποιήσει τους εργατικούς λαϊκούς αγώνες. Δείχνουν την αξία που έχει η μάχη στους καταπέλτες κόντρα στις δικαστικές αποφάσεις για την απαγόρευση της απεργίας, η ανυπακοή στα φιρμάνια και την τρομοκρατία του κράτους και της ταξικής Δικαιοσύνης, η συνολική αντιπαράθεση με την πολιτική που βαφτίζει «παράνομη» κάθε μορφή πάλης που συμβάλλει στη συνειδητοποίηση της εργατικής τάξης και στην ανάδειξη του ιστορικού της ρόλου.
Η στάση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στη διαδικασία έγκρισης του ψηφίσματος πρέπει να αποτελέσει κριτήριο ψήφου για το λαό και μπροστά στις κάλπες του Νοέμβρη. Η θετική ψήφος της ΝΔ, η συνειδητή σιωπή του ΠΑΣΟΚ και τα «ήξεις αφήξεις» του εκπροσώπου του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν την πρόθεσή τους να θωρακιστεί ή τουλάχιστον να μην αμφισβητηθεί η αστική εξουσία και νομιμότητα, να μπουν εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων και του λαού. Με τέτοιους εκπροσώπους στο κοινοβούλιο, στα όργανα της τοπικής διοίκησης και στα συνδικάτα, η εργατική τάξη θα μετράει ήττες και σοβαρές καθυστερήσεις στην αναγκαία όσο ποτέ αντεπίθεσή της. Τώρα είναι η ώρα ο λαός να κάτσει κάθε κατεργάρη στον πάγκο του και η ψήφος είναι αναντικατάστατο όπλο στα χέρια του.
Αυτή είναι η ανάγνωση που πρέπει να κάνει ο λαός στο αντιδημοκρατικό ψήφισμα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δεν είναι ζήτημα που αφορά στενά τους κομμουνιστές και τους άλλους πρωτοπόρους ριζοσπάστες λαϊκούς αγωνιστές, αλλά πλατιά το λαό, τις ανάγκες του, το μέλλον του. Το κεφάλαιο και τα κόμματά του δε θα είχαν κανένα λόγο να συκοφαντούν και να απειλούν το λαϊκό κίνημα, να απαγορεύουν το «συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι», να εμποδίζουν ακόμα και τη λειτουργία των κομμάτων που δεν είναι αρεστά στο σύστημα, αν δεν είχαν φόβο για το λαό και τη μαζική πολιτική πάλη του. Αν δεν αισθάνονταν ανασφάλεια για τη σταθερότητα της εξουσίας τους, σε συνθήκες κλιμακούμενης λαϊκής δυσαρέσκειας, την ίδια ώρα που δυναμώνει το εργατικό λαϊκό κίνημα, από το οποίο νόμισαν ότι είχαν ξεμπερδέψει στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και την καπιταλιστική παλινόρθωση σε χώρες της Ευρώπης.
Στις συνθήκες που σήμερα διεξάγεται η ταξική πάλη, το αντιδραστικό ψήφισμα αναδεικνύει την αναγκαιότητα της ανυπακοής, που κηρύσσει το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα, στην κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και σε κάθε προσπάθεια της αστικής τάξης να εμποδίσει και να ποινικοποιήσει τους εργατικούς λαϊκούς αγώνες. Δείχνουν την αξία που έχει η μάχη στους καταπέλτες κόντρα στις δικαστικές αποφάσεις για την απαγόρευση της απεργίας, η ανυπακοή στα φιρμάνια και την τρομοκρατία του κράτους και της ταξικής Δικαιοσύνης, η συνολική αντιπαράθεση με την πολιτική που βαφτίζει «παράνομη» κάθε μορφή πάλης που συμβάλλει στη συνειδητοποίηση της εργατικής τάξης και στην ανάδειξη του ιστορικού της ρόλου.
Η στάση του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στη διαδικασία έγκρισης του ψηφίσματος πρέπει να αποτελέσει κριτήριο ψήφου για το λαό και μπροστά στις κάλπες του Νοέμβρη. Η θετική ψήφος της ΝΔ, η συνειδητή σιωπή του ΠΑΣΟΚ και τα «ήξεις αφήξεις» του εκπροσώπου του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν την πρόθεσή τους να θωρακιστεί ή τουλάχιστον να μην αμφισβητηθεί η αστική εξουσία και νομιμότητα, να μπουν εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων και του λαού. Με τέτοιους εκπροσώπους στο κοινοβούλιο, στα όργανα της τοπικής διοίκησης και στα συνδικάτα, η εργατική τάξη θα μετράει ήττες και σοβαρές καθυστερήσεις στην αναγκαία όσο ποτέ αντεπίθεσή της. Τώρα είναι η ώρα ο λαός να κάτσει κάθε κατεργάρη στον πάγκο του και η ψήφος είναι αναντικατάστατο όπλο στα χέρια του.
Η ανταποδοτικότητα ... άφησε το σπίτι να καεί
Αλλο ένα δείγμα από τη μητρόπολη του καπιταλισμού ΗΠΑ, για το τι σημαίνει «προστασία του πολίτη» σε ...ανταποδοτική βάση. Το σπίτι των Κράνιτς κάηκε ολοσχερώς στις 29 Σεπτέμβρη στην επαρχία Ομπιον του Τενεσί επειδή είχαν ξεχάσει να πληρώσουν το ετήσιο τέλος των 75 δολαρίων στην Πυροσβεστική!
Το γεγονός αυτό προκάλεσε την οργή των γειτονικών κατοίκων, την ώρα που ο δήμαρχος υπερασπιζόταν την ακολουθούμενη πολιτική, που από το 1990 προβλέπει ετήσια τέλη για σπίτια που βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης.
Παρά τις εκκλήσεις της οικογένειας, που ανάμεσα στα άλλα δήλωσε πως θα πληρώσει επιτόπου επειδή το είχε αμελήσει, δεν στάλθηκαν πυροσβεστικές δυνάμεις και παρά τις προσπάθειες των γειτόνων, το σπίτι αφέθηκε στην τύχη του...
Ο δήμαρχος του Νότιου Φούλτον, Ντέιβιντ Κρόκερ υπερασπίστηκε αυτή τη βαρβαρότητα, σημειώνοντας πως είναι υποχρεωτική η καταβολή ετήσιων τελών.
Και δεν είναι το μόνο περιστατικό. Μία ημέρα νωρίτερα, στη γειτονική Ατόκα του Τενεσί, πέντε μέλη μιας οικογένειας βρήκαν τραγικό θάνατο από πυρκαγιά που ξέσπασε στο λυόμενο στο οποίο έμειναν. Μέχρι στιγμής, φέτος στο Τενεσί έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 67 κάτοικοι και πυροσβέστες, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η Πυροσβεστική Ομάδα του Τενεσί.
Το γεγονός αυτό προκάλεσε την οργή των γειτονικών κατοίκων, την ώρα που ο δήμαρχος υπερασπιζόταν την ακολουθούμενη πολιτική, που από το 1990 προβλέπει ετήσια τέλη για σπίτια που βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης.
Παρά τις εκκλήσεις της οικογένειας, που ανάμεσα στα άλλα δήλωσε πως θα πληρώσει επιτόπου επειδή το είχε αμελήσει, δεν στάλθηκαν πυροσβεστικές δυνάμεις και παρά τις προσπάθειες των γειτόνων, το σπίτι αφέθηκε στην τύχη του...
Ο δήμαρχος του Νότιου Φούλτον, Ντέιβιντ Κρόκερ υπερασπίστηκε αυτή τη βαρβαρότητα, σημειώνοντας πως είναι υποχρεωτική η καταβολή ετήσιων τελών.
Και δεν είναι το μόνο περιστατικό. Μία ημέρα νωρίτερα, στη γειτονική Ατόκα του Τενεσί, πέντε μέλη μιας οικογένειας βρήκαν τραγικό θάνατο από πυρκαγιά που ξέσπασε στο λυόμενο στο οποίο έμειναν. Μέχρι στιγμής, φέτος στο Τενεσί έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 67 κάτοικοι και πυροσβέστες, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η Πυροσβεστική Ομάδα του Τενεσί.
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
Δήλωση της Λιάνας Κανέλλη, μέλους της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, βουλευτή του ΚΚΕ
Το ψήφισμα που προωθείται για έγκριση στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης στην συνεδρίαση της Τρίτης στις 5 Οκτωβρίου για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού σηματοδοτεί μια νέα επικίνδυνη κλιμάκωση της επίθεσης απέναντι στους λαούς, πέντε χρόνια μετά την διακίνηση του αντικομμουνιστικού μνημονίου και μεσούσης της οικονομικής κρίσης.
- Ουσιαστικά χαρακτηρίζει ως εξτρεμισμό τους αγώνες των εργαζομένων, τα κινήματα και τις οργανώσεις τους, που αμφισβητούν το καθεστώς της εξουσίας των μονοπωλίων και της αγοράς και αγωνίζονται για την ανατροπή του.
- Δεν είναι τυχαίο ότι σε ένα κείμενο που αφορά τον « εξτρεμισμό» γίνεται ρητή αναφορά στις κινητοποιήσεις στην Ελλάδα. Ταυτίζοντας την δράση προβοκατόρων με τους αγώνες των εργαζομένων.
- Στο όνομα της θωράκισης αυτού του συστήματος και με πρόσχημα την « πρόληψη της διασάλευσης της δημόσιας τάξης δικαιολογεί μέτρα που πλήττουν καίρια δημοκρατικά δικαιώματα όπως « την ελευθερία έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι», προτείνοντας μάλιστα ως και την προληπτική λογοκρισία.
- Διαμορφώνει πλαίσιο για την κλιμάκωση των μέτρων σε βάρος των κομμάτων της εργατικής τάξης και των εργαζομένων που αγωνίζονται για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Ανάμεσα στα άλλα μέτρα που προτείνει είναι: ο αποκλεισμός τους από την συμμετοχή στις εκλογές, η απαγόρευση της κρατικής χρηματοδότησης προς αυτά, φθάνοντας ακόμα και στην απαγόρευση λειτουργίας τους.
- Οι αναφορές στην καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι μόνον το πρόσχημα. Επαναλαμβάνεται η ανιστόρητη και επικίνδυνη ταύτιση του φασισμού με το κομμουνισμό. Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το τι πραγματικά εννοούν, απόδειξη είναι η επιβράβευση που περιέχεται στο κείμενο προς την Πολωνία για την απαγόρευση της δράσης των κομμουνιστών.
Θεωρούμε χρέος της ελληνικής αντιπροσωπείας να καταψηφίσει αυτό το κατάπτυστο ψήφισμα, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν πρέπει και δεν θα νομιμοποιηθεί στην συνείδηση των λαών.
- Ουσιαστικά χαρακτηρίζει ως εξτρεμισμό τους αγώνες των εργαζομένων, τα κινήματα και τις οργανώσεις τους, που αμφισβητούν το καθεστώς της εξουσίας των μονοπωλίων και της αγοράς και αγωνίζονται για την ανατροπή του.
- Δεν είναι τυχαίο ότι σε ένα κείμενο που αφορά τον « εξτρεμισμό» γίνεται ρητή αναφορά στις κινητοποιήσεις στην Ελλάδα. Ταυτίζοντας την δράση προβοκατόρων με τους αγώνες των εργαζομένων.
- Στο όνομα της θωράκισης αυτού του συστήματος και με πρόσχημα την « πρόληψη της διασάλευσης της δημόσιας τάξης δικαιολογεί μέτρα που πλήττουν καίρια δημοκρατικά δικαιώματα όπως « την ελευθερία έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι», προτείνοντας μάλιστα ως και την προληπτική λογοκρισία.
- Διαμορφώνει πλαίσιο για την κλιμάκωση των μέτρων σε βάρος των κομμάτων της εργατικής τάξης και των εργαζομένων που αγωνίζονται για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Ανάμεσα στα άλλα μέτρα που προτείνει είναι: ο αποκλεισμός τους από την συμμετοχή στις εκλογές, η απαγόρευση της κρατικής χρηματοδότησης προς αυτά, φθάνοντας ακόμα και στην απαγόρευση λειτουργίας τους.
- Οι αναφορές στην καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι μόνον το πρόσχημα. Επαναλαμβάνεται η ανιστόρητη και επικίνδυνη ταύτιση του φασισμού με το κομμουνισμό. Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το τι πραγματικά εννοούν, απόδειξη είναι η επιβράβευση που περιέχεται στο κείμενο προς την Πολωνία για την απαγόρευση της δράσης των κομμουνιστών.
Θεωρούμε χρέος της ελληνικής αντιπροσωπείας να καταψηφίσει αυτό το κατάπτυστο ψήφισμα, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν πρέπει και δεν θα νομιμοποιηθεί στην συνείδηση των λαών.
Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
Θεριεύει η ελπίδα λαϊκής ανάτασης
Κατάμεστος ο χώρος της Κεντρικής Σκηνής κάθε βράδυ
Είναι όντως μια πολύ μεγάλη συνάντηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ με τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία της Αθήνας. Με βαθύ, ουσιαστικό πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο. Μια συνάντηση που έχει πίσω της τους μεγάλους αγώνες της προηγούμενης περιόδου και δίνει τα εχέγγυα ότι θα συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση και μαζικότητα σε αυτούς που έρχονται, στο δρόμο της ανατροπής.
Χιλιάδες νέων και εργαζομένων πέρασαν και χτες το βράδυ τις πύλες του 36ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» στο Ιλιον, επιβεβαιώνοντας την απήχησή του ως κορυφαίου πολιτικού και πολιτιστικού γεγονότος και την εκτίμηση ότι θα αποτελέσει φεστιβάλ - σταθμό. Για δεύτερη συνεχόμενη μέρα ο χώρος έσφυζε από ανθρώπους κάθε ηλικίας από ολόκληρο το Λεκανοπέδιο. Ο ασύγκριτα μεγαλύτερος χώρος από αυτόν της Πανεπιστημιούπολης αποδείχτηκε μικρός για να χωρέσει το πλήθος. Κάθε του γωνιά εστία δημιουργικών δραστηριοτήτων για μικρούς και μεγάλους, καλλιτεχνικής έκφρασης από σημαντικούς ερμηνευτές, πολιτικών συζητήσεων για την κατάσταση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπος ο λαός, για την ανάγκη οργάνωσης και ανάπτυξης της πάλης στην κατεύθυνση του άλλου δρόμου ανάπτυξης, που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και τα λαϊκά συμφέροντα.
Το Φεστιβάλ επισκέφθηκε χτές η γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα που πέρασε απο ένα προς ένα τα περίπτερα και τους χώρους του.
Από την επίσκεψη -χτες το βράδυ στο χώρο - της Γενικής Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα
Η διάθεση των επισκεπτών του Φεστιβάλ να εκφράσουν όλα όσα κουβαλάνε, να συμμετάσχουν σε συλλογικές δραστηριότητες, να ακούσουν τις θέσεις και προτάσεις του ΚΚΕ, αποτυπώθηκε στη μεγάλη συμμετοχή στις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν χτες, που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του κόσμου μέχρι τέλους. Οπως η συζήτηση για την καπιταλιστική κρίση με ομιλήτρια την Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στο επίκεντρο της οποίας βρέθηκε το κρίσιμο σήμερα δίλημμα «θυσίες για την ανάπτυξη των μονοπωλίων ή στον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας τους». Το ίδιο και η συζήτηση για τον αντικομμουνισμό που σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, βαθιάς σήψης του συστήματος της εκμετάλλευσης, διογκώνεται. «Το μέλλον δεν ποινικοποιείται, ο αντικομμουνισμός δεν θα περάσει» ήταν το μήνυμα που εξέπεμψε στο φόντο των δυο τεράστιων ταμπλό που δέσποζαν στο χώρο της Διεθνούπολης. Το ένα με την πεποίθηση: «Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου» και το δεύτερο με τη φωτογραφία απ' το πανό που το ΚΚΕ είχε υψώσει στην Ακρόπολη προτρέποντας σε ξεσηκωμό τους λαούς της Ευρώπης.
Μεγάλο το ενδιαφέρον και για τις εκδηλώσεις που αφορούσαν στις θέσεις του ΚΚΕ για τη μετανάστευση, για την κατάσταση στα ΕΠΑΛ και γενικότερα στην τεχνική εκπαίδευση. Το στίγμα του περιεχομένου των συζητήσεων δινόταν και απ' τα συνθήματα στα περίπτερα, όπως: «Τέρμα πια στην κοροϊδία - Δημόσιες δωρεάν επαγγελματικές σχολές - Δουλειά με δικαιώματα για όλους» - «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς τα αφεντικά» - «Εργαζόμενοι, άνεργοι οργανωθείτε στα σωματεία σας» - «Μαζί με το ΚΚΕ Ελληνες και μετανάστες μπορούμε να ανοίξουμε τον δρόμο για ριζικές αλλαγές, κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό».
Οι επισκέπτες του Φεστιβάλ τίμησαν εξίσου όλους τους χώρους, τη Διεθνούπολη, όπου επισκέπτες ζητούσαν συνεχώς απ' τις ξένες αντιπροσωπείες να ενημερωθούν για την κατάσταση στις χώρες προέλευσής τους, τις Θεατρικές σκηνές και το πρόγραμμά τους, τον χώρο του πολιτισμού, τα εργαστήρια και τα σεμινάρια που πραγματοποιήθηκαν χτες βράδυ, τον χώρο του αθλητισμού, ενώ οι μικροί του φίλοι είχαν την ευκαιρία να ψυχαγωγηθούν με το εξαιρετικό πρόγραμμα του Παιδότοπου, που περιελάμβανε κουκλοθέατρο και παράσταση καραγκιόζη.
Αργότερα το βράδυ το μήνυμα εκφράστηκε με νότες, εξαιρετικές μελωδίες. Η δίψα του κόσμου για το καλό, ποιοτικό λαϊκό και πολιτικό τραγούδι γέμισε ασφυκτικά τους χώρους της Κεντρικής Σκηνής για τα αφιερώματα στην Μαρία Δημητριάδη και στα τραγούδια της αμφισβήτησης με τον Β. Παπακωνσταντίνου, αλλά και τον χώρο της Λαϊκής Σκηνής όπου απολαύσαμε πολυφωνικό τραγούδι και αφιέρωμα στον Στ. Καζαντζίδη. Το πρόγραμμα στις σκηνές αυτές έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο τη δεύτερη μέρα ενός Φεστιβάλ που και χτες φάνηκε ότι θα αποτελέσει σταθμό, συνάμα δε και αφετηρία για δυναμική εκκίνηση των μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενόψει των αγώνων που έρχονται, με πρώτη αυτή των εκλογών για την τοπική διοίκηση και τη μάχη για την υπερψήφιση της «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Είναι όντως μια πολύ μεγάλη συνάντηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ με τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία της Αθήνας. Με βαθύ, ουσιαστικό πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο. Μια συνάντηση που έχει πίσω της τους μεγάλους αγώνες της προηγούμενης περιόδου και δίνει τα εχέγγυα ότι θα συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση και μαζικότητα σε αυτούς που έρχονται, στο δρόμο της ανατροπής.
Χιλιάδες νέων και εργαζομένων πέρασαν και χτες το βράδυ τις πύλες του 36ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» στο Ιλιον, επιβεβαιώνοντας την απήχησή του ως κορυφαίου πολιτικού και πολιτιστικού γεγονότος και την εκτίμηση ότι θα αποτελέσει φεστιβάλ - σταθμό. Για δεύτερη συνεχόμενη μέρα ο χώρος έσφυζε από ανθρώπους κάθε ηλικίας από ολόκληρο το Λεκανοπέδιο. Ο ασύγκριτα μεγαλύτερος χώρος από αυτόν της Πανεπιστημιούπολης αποδείχτηκε μικρός για να χωρέσει το πλήθος. Κάθε του γωνιά εστία δημιουργικών δραστηριοτήτων για μικρούς και μεγάλους, καλλιτεχνικής έκφρασης από σημαντικούς ερμηνευτές, πολιτικών συζητήσεων για την κατάσταση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπος ο λαός, για την ανάγκη οργάνωσης και ανάπτυξης της πάλης στην κατεύθυνση του άλλου δρόμου ανάπτυξης, που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και τα λαϊκά συμφέροντα.
Το Φεστιβάλ επισκέφθηκε χτές η γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα που πέρασε απο ένα προς ένα τα περίπτερα και τους χώρους του.
Από την επίσκεψη -χτες το βράδυ στο χώρο - της Γενικής Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα
Η διάθεση των επισκεπτών του Φεστιβάλ να εκφράσουν όλα όσα κουβαλάνε, να συμμετάσχουν σε συλλογικές δραστηριότητες, να ακούσουν τις θέσεις και προτάσεις του ΚΚΕ, αποτυπώθηκε στη μεγάλη συμμετοχή στις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν χτες, που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του κόσμου μέχρι τέλους. Οπως η συζήτηση για την καπιταλιστική κρίση με ομιλήτρια την Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στο επίκεντρο της οποίας βρέθηκε το κρίσιμο σήμερα δίλημμα «θυσίες για την ανάπτυξη των μονοπωλίων ή στον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας τους». Το ίδιο και η συζήτηση για τον αντικομμουνισμό που σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, βαθιάς σήψης του συστήματος της εκμετάλλευσης, διογκώνεται. «Το μέλλον δεν ποινικοποιείται, ο αντικομμουνισμός δεν θα περάσει» ήταν το μήνυμα που εξέπεμψε στο φόντο των δυο τεράστιων ταμπλό που δέσποζαν στο χώρο της Διεθνούπολης. Το ένα με την πεποίθηση: «Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου» και το δεύτερο με τη φωτογραφία απ' το πανό που το ΚΚΕ είχε υψώσει στην Ακρόπολη προτρέποντας σε ξεσηκωμό τους λαούς της Ευρώπης.
Μεγάλο το ενδιαφέρον και για τις εκδηλώσεις που αφορούσαν στις θέσεις του ΚΚΕ για τη μετανάστευση, για την κατάσταση στα ΕΠΑΛ και γενικότερα στην τεχνική εκπαίδευση. Το στίγμα του περιεχομένου των συζητήσεων δινόταν και απ' τα συνθήματα στα περίπτερα, όπως: «Τέρμα πια στην κοροϊδία - Δημόσιες δωρεάν επαγγελματικές σχολές - Δουλειά με δικαιώματα για όλους» - «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς τα αφεντικά» - «Εργαζόμενοι, άνεργοι οργανωθείτε στα σωματεία σας» - «Μαζί με το ΚΚΕ Ελληνες και μετανάστες μπορούμε να ανοίξουμε τον δρόμο για ριζικές αλλαγές, κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό».
Οι επισκέπτες του Φεστιβάλ τίμησαν εξίσου όλους τους χώρους, τη Διεθνούπολη, όπου επισκέπτες ζητούσαν συνεχώς απ' τις ξένες αντιπροσωπείες να ενημερωθούν για την κατάσταση στις χώρες προέλευσής τους, τις Θεατρικές σκηνές και το πρόγραμμά τους, τον χώρο του πολιτισμού, τα εργαστήρια και τα σεμινάρια που πραγματοποιήθηκαν χτες βράδυ, τον χώρο του αθλητισμού, ενώ οι μικροί του φίλοι είχαν την ευκαιρία να ψυχαγωγηθούν με το εξαιρετικό πρόγραμμα του Παιδότοπου, που περιελάμβανε κουκλοθέατρο και παράσταση καραγκιόζη.
Αργότερα το βράδυ το μήνυμα εκφράστηκε με νότες, εξαιρετικές μελωδίες. Η δίψα του κόσμου για το καλό, ποιοτικό λαϊκό και πολιτικό τραγούδι γέμισε ασφυκτικά τους χώρους της Κεντρικής Σκηνής για τα αφιερώματα στην Μαρία Δημητριάδη και στα τραγούδια της αμφισβήτησης με τον Β. Παπακωνσταντίνου, αλλά και τον χώρο της Λαϊκής Σκηνής όπου απολαύσαμε πολυφωνικό τραγούδι και αφιέρωμα στον Στ. Καζαντζίδη. Το πρόγραμμα στις σκηνές αυτές έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο τη δεύτερη μέρα ενός Φεστιβάλ που και χτες φάνηκε ότι θα αποτελέσει σταθμό, συνάμα δε και αφετηρία για δυναμική εκκίνηση των μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενόψει των αγώνων που έρχονται, με πρώτη αυτή των εκλογών για την τοπική διοίκηση και τη μάχη για την υπερψήφιση της «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Στελιος
Ο Στέλιος Καζαντζίδης, ακριβώς σαν σήμερα, στις 14 του Σεπτέμβρη του 2001, «έφευγε» αφήνοντας «δώρο» στον απλό, τον λαϊκό άνθρωπο, το πιο καθάριο «άαα...» που τραγουδήθηκε ο πόνος και το μεράκι του...
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
Έφυγε ο ηθοποιός Δημήτρης Καμπερίδης
Ο αγαπημένος ηθοποιός έχασε τη μάχη με τον καρκίνο... Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 5 το απόγευμα από το Α΄ Νεκροταφείο.
Γεννημένος στη Δράμα, ο Δημήτρης Καμπερίδης σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Πέλλου Κατσέλη και υπήρξε (ως μέλος της "ιστορικής" ομάδας των αποφοίτων της σχολής του 1970) ιδρυτικό μέλος του "Ελεύθερου Θεάτρου".
Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση έγινε με το Λαικό θέατρο του Μάνου Κατράκη ενώ δεκάδες είναι οι συμμετοχές του στο θέατρο Τέχνης , το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, την ομάδα "Χορικό" (ως χορευτής) της Ζουζούς Νικολούδη , το Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας (2003-2006) ενώ την τριετία 2003-2006 συμμετείχε σε σειρά παραγωγών του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας .
Στη δεκαετία του '80 μαζί με άλλα μέλη του Ελεύθερου Θεάτρου δημιούργησαν το θέατρο «Αμόρε» και την ομάδα «Θέατρο της Αθήνας».
Υπήρξε ο συγγραφέας μιας νουβέλας με τον τίτλο "Η κιβωτός της Πελαγίας" ενώ πολλές ήταν οι συμμετοχές του σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Μια από τις πιο γνωστές τελευταίες εμφανίσεις του ήταν στην κωμική σειρά "Είσαι το ταίρι μου".
Με ανακοίνωσή του, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά θλίψη του για την απώλεια του ηθοποιού Δημήτρη Καμπερίδη που έκανε πολλές εμφανίσεις στις σκηνές του.
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
Καταγγελία του Θ. Παφίλη υποψ. περιφερειάρχη Αττικής, του Ν. Σοφιανού υποψ. δήμαρχου Αθήνας, της Ελπ. Παντελάκη υποψ. δήμαρχου Πειραιά και του Θ. Κωνσ
Εκφράζοντας και τους υπόλοιπους υποψηφίους της Λαϊκής Συσπείρωσης καταγγέλλουμε στον ελληνικό λαό την προκλητική αποσιώπηση από τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και ιδιαίτερα από την δημόσια τηλεόραση (ΝΕΤ), των θέσεων και των δραστηριοτήτων μας που εξελίσσονται εδώ και καιρό. Από την άλλη υποψήφιοι που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και τα άλλα κόμματα βρίσκονται καθημερινά σε εκπομπές και στα δελτία ειδήσεων πριν καν ανακοινωθεί η στήριξη τους και την αποδεχθούν. Αυτή η επιλογή παραβιάζει βάναυσα τη στοιχειώδη αντικειμενική ενημέρωση του ελληνικού λαού και βαραίνει πρώτα απ' όλα την κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό.
Εμείς οι υποψήφιοι της Λαϊκής Συσπείρωσης που στηρίζει το ΚΚΕ ούτε παρακαλάμε για την προβολή μας στα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ, ούτε εξαρτάμε τη δράση μας από αυτά. Ωστόσο είναι προκλητικό και οφείλουμε να καταδείξουμε τη μεγάλη υποκρισία της κυβέρνησης που υποτίθεται ότι είναι υπέρ της διαφάνειας και κατά του μαύρου χρήματος και με αυτό το πρόσχημα μας απειλεί με ποινές αν δεχθούμε την οικονομική στήριξη από το κόμμα μας και αν απευθυνθούμε με κουπόνια στο λαό. Θα σας λέγαμε «αιδώς Αργείοι» αλλά που να βρεθεί η αιδώς σε μια κυβέρνηση που εγκληματεί σε βάρος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων για να προστατεύσει την υψηλή κερδοφορία των επιχειρηματιών. Εμείς απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό και τον καλούμε να συμπορευθεί μαζί μας για να αποκρούσουμε και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική σας. Η απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά σας να είναι για το λαό ένα ακόμα κριτήριο ψήφου.
Εμείς οι υποψήφιοι της Λαϊκής Συσπείρωσης που στηρίζει το ΚΚΕ ούτε παρακαλάμε για την προβολή μας στα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ, ούτε εξαρτάμε τη δράση μας από αυτά. Ωστόσο είναι προκλητικό και οφείλουμε να καταδείξουμε τη μεγάλη υποκρισία της κυβέρνησης που υποτίθεται ότι είναι υπέρ της διαφάνειας και κατά του μαύρου χρήματος και με αυτό το πρόσχημα μας απειλεί με ποινές αν δεχθούμε την οικονομική στήριξη από το κόμμα μας και αν απευθυνθούμε με κουπόνια στο λαό. Θα σας λέγαμε «αιδώς Αργείοι» αλλά που να βρεθεί η αιδώς σε μια κυβέρνηση που εγκληματεί σε βάρος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων για να προστατεύσει την υψηλή κερδοφορία των επιχειρηματιών. Εμείς απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό και τον καλούμε να συμπορευθεί μαζί μας για να αποκρούσουμε και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική σας. Η απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά σας να είναι για το λαό ένα ακόμα κριτήριο ψήφου.
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Τα αντικαπνιστικά μέτρα και η ... ευαισθησία των αστών για τη Δημόσια Υγεία
«Ως τώρα τα προβλήματα που είχαμε σε θέματα Δημόσιας Υγείας ήταν ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα ή δεν υπήρχε το ενδιαφέρον να γίνονται αυτοί οι έλεγχοι συστηματικά». Αυτά είπε η υπουργός Υγείας ανακοινώνοντας την εφαρμογή των μέτρων της «αντικαπνιστικής εκστρατείας» της κυβέρνησης. Δηλαδή μεγάλα χρηματικά πρόστιμα, αστυνομοκυνηγητό - έχει καθιερωθεί και «τιμοκατάλογος» σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών - ενώ όπως επισήμανε στη συνέντευξή της η εισπρακτική διάθεση των ελεγκτικών μηχανισμών είναι θετική.
Να λοιπόν που η κυβέρνηση ταυτίζει το κυνήγι των καπνιστών με τη Δημόσια Υγεία. Σπουδαίο εφεύρημα για να γεμίζουν τα ταμεία του κράτους από τα πρόστιμα. Γιατί αν πράγματι η κυβέρνηση και αυτή και η προηγούμενη ήθελαν να αντιμετωπίσουν την υγεία των ανθρώπων σχετικά με τη βλάβη από το κάπνισμα, άλλα μέτρα έπρεπε και μπορούσαν να πάρουν. Πράγματι το κάπνισμα έχει σχέση με τη Δημόσια Υγεία, αλλά και την ατομική των ανθρώπων, μόνο που γι' αυτά κάνουν πως ενδιαφέρονται, αλλά δε δίνουν δεκάρα τσακιστή. Αλλωστε η «ιστορία του καπνίσματος» έχει εκτός των άλλων και άμεση σχέση με τον τρόπο και τις συνθήκες ζωής. Εχει ετοιμάσει λοιπόν ελεγκτικούς και άλλους μηχανισμούς για τα πρόστιμα, αλλά μέτρα για τη Δημόσια Υγεία δεν παίρνει.
Για παράδειγμα, ο ιός του Δυτικού Νείλου εκδηλώθηκε φέτος - και έχει θανατηφόρες συνέπειες - χρονιά που ο προϋπολογισμός για τις κωνωποκτονίες μειώθηκε κατά 50%. Και μάλιστα σε περιοχές που υπάρχουν ορυζώνες, λίμνες, ποτάμια, στάσιμα νερά, αυλάκια, για την άρδευση των καλλιεργειών, με αποτέλεσμα οι κωνωποκτονίες να είναι απαραίτητες για να προληφθεί η ανάπτυξη των κουνουπιών και τα προβλήματα που αυτή συνεπάγεται. Ενώ όμως υπάρχουν και πρόσθετοι λόγοι για να αυξηθούν οι κωνωποκτονίες (π.χ. οι υψηλές θερμοκρασίες) αυτές αποφασίστηκε φέτος να μειωθούν
Τι είναι Δημόσια Υγεία;
Ας μείνουμε, λοιπόν, στη Δημόσια Υγεία. Περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων και υποδομών ενός κράτους που αποσκοπούν στη διασφάλιση ασφαλών και υγιεινών συνθηκών εργασίας, διαβίωσης και αναψυχής, καθαρού περιβάλλοντος, ασφάλειας και ποιότητας στα είδη διατροφής, εντοπισμό και έλεγχο των κινδύνων για την υγεία, παρακολούθηση της υγείας του πληθυσμού. Η ολοκληρωμένη προστασία της Δημόσιας Υγείας προϋποθέτει τη συστηματική εκτίμηση και τον έλεγχο (με στόχο βέβαια την ανάλογη αναπροσαρμογή τους) των συνθηκών διαβίωσης, εργασίας, εκπαίδευσης, αναψυχής, μετακίνησης, παραγωγής - μεταφοράς - διάθεσης προϊόντων και τροφίμων κ.ά. με σκοπό την ανεύρεση των κινδύνων για την υγεία και την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων προστασίας. Συνδέεται, δηλαδή, με εκείνο το έργο που απαιτείται για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος διαμόρφωσης ενός προβλήματος υγείας, ενός ιού, μιας επιδημίας κτλ. Συνδέεται επίσης με τους μισθούς, το λαϊκό εισόδημα κλπ. Για παράδειγμα όταν θερίζει η φτώχεια ούτε τα σπίτια των φτωχών, ούτε η διατροφή τούς εξασφαλίζουν υγιεινή ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι επανεμφανίζονται ασθένειες που είχαν εξαφανιστεί, π.χ. φυματίωση, και σχετίζονται άμεσα με τις συνθήκες και το επίπεδο διαβίωσης.
Στην Ελλάδα, οι υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας είναι γυμνές απ' το αναγκαίο προσωπικό. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας όπως καταγράφηκαν το Δεκέμβρη του 2008: «Στη Γενική Διεύθυνση Υγείας και στις πέντε διευθύνσεις που υπάγονται σε αυτή, υπηρετούν μόνο 14 γιατροί Δημόσιας Υγείας, δύο επισκέπτες υγείας και μόλις εφτά επόπτες Δημόσιας Υγείας. Σε όλη τη χώρα υπηρετούν μόλις 338 επόπτες Δημόσιας Υγείας, που αποτελούν μόλις το 50% των προβλεπόμενων θέσεων. Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στους επισκέπτες υγείας, καθώς σε όλη τη χώρα υπηρετούν μόνο 73! Στις περιφερειακές υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας γιατροί υπηρετούν μόνο σε 5 από τις 13 περιφέρειες. Σε όλες τις περιφερειακές υπηρεσίες δεν υπηρετεί κανένας επόπτης δημόσιας υγείας, επισκέπτης υγείας, υγιεινολόγος μηχανικός, κτηνίατρος ή άλλο επάγγελμα Δημόσιας Υγείας. Από τις 55 νομαρχιακές Διευθύνσεις Υγιεινής, οι 33 δε διαθέτουν κανένα γιατρό Δημόσιας Υγείας και εξυπηρετούνται από κάποιο αποσπασμένο γιατρό του ΕΣΥ και αγροτικό γιατρό».
Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας δεν έχει το κράτος, αλλά οργάνωσε κατασταλτικούς μηχανισμούς κατά των καπνιστών.
Το κόστος...
Τώρα, θα πει κανείς γιατί τέτοια σπουδή από τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου ενάντια στο κάπνισμα και τους καπνιστές; Γιατί το εντοπίζουν ως το μέγιστο πρόβλημα για την υγεία των εργατών και των φτωχών; Γιατί όλη αυτή η προπαγανδιστική αντικαπνιστική εκστρατεία που, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λέει ότι η υγεία των ανθρώπων του μόχθου κρίνεται αποκλειστικά από το κάπνισμα; Που αν κόψουμε το τσιγάρο θα ζήσουμε όλοι πολλά πολλά χρόνια;...
Θα θυμίσουμε μια παρέμβαση του Παναγιώτη Μπεχράκη, καθηγητή Πνευμονολογίας, που συμμετείχε ενεργά στην αντικαπνιστική εκστρατεία της κυβέρνησης της ΝΔ. Είπε, λοιπόν, τα εξής: «Αν συνεχίσουμε να καπνίζουμε έτσι όπως καπνίζαμε, έχουμε υποθηκεύσει την υγεία μας για καμιά δυο δεκαετίες ακόμη και έχουμε υποθηκεύσει και την οικονομία, διότι το κόστος από τη νοσηρότητα που θα προκύψει από το υπερβολικό κάπνισμα, είναι τόσο δυσβάστακτο που ακόμη και τα παιδιά μας δεν θα μπορούν να ζήσουν» (ΝΕΑ 8/7/2009). Το κόστος για την οικονομία, λοιπόν... Ετσι αντιμετωπίζεται η υγεία. Ως κόστος για την οικονομία. Γιατί πράγματι τα αντικαπνιστικά μέτρα δεν έχουν στόχο να πείσουν για την αναγκαιότητα, από επιστημονική άποψη, να σταματήσουμε το κάπνισμα, αν και αυτό είναι σωστό για την υγεία. Αλλά οι καπιταλιστές σκέφτονται την οικονομία τους, το κόστος κλπ. Για παράδειγμα ένας θάνατος από εργατικό ατύχημα τους «κοστίζει πολύ λιγότερο ως αποζημίωση από το να εφαρμόσουν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Το κόστος λοιπόν. Μετράνε τη ζωή με χρήμα, με κόστος. Και εδώ η επιστήμη γίνεται και της αγοράς. Αλλά η αγορά υποτάσσει την επιστήμη και όσους επιστήμονες μετρούν την επιστήμη με όρους αγοράς, στους νόμους της, και υπονομεύει το ρόλο που πρέπει να έχει, δηλαδή να προσφέρει τις υπηρεσίες της στο λαό. Και όχι στην οικονομία της αγοράς.
Μήπως υπάρχει άλλη στόχευση με βάση τα μέτρα των αστών; Η πολιτική τους, από τον κουρνιαχτό των άγριων αντιλαϊκών μέτρων των μνημονίων, που «σκοτώνουν» τη ζωή των εργατών και ιδιαίτερα στην υγεία και την ασφάλιση, απαιτεί και πρόσθετες παρεμβάσεις χειραγώγησης. Είναι διακηρυγμένος στόχος και επιβάλλεται με διάφορους τρόπους, η εξατομίκευση της ευθύνης για την υγεία και την ασφάλιση και είναι συνακόλουθο της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησής τους. Ηδη, στα επαγγελματικά Ταμεία (ΗΠΑ - Αγγλία), οι γιατροί το πρώτο που τονίζουν στους καπνιστές ασθενείς, προκειμένου να γλιτώνουν, κράτος και εργοδοσία, από το λεγόμενο κόστος της υγείας των λαϊκών ανθρώπων, είναι η ευθύνη του καπνίσματος στην εκδήλωση της ασθένειας. Και η μόνιμη επωδός είναι: Φύγε, κόψε το κάπνισμα, και μετά έλα για θεραπεία. Η ευθύνη είναι ατομική για την υγεία. Τώρα, αν δουλεύει σε συνθήκες που του σακατεύουν τα πνευμόνια, (χημικές βιομηχανίες, χαλυβουργίες, αμμοβολή κ.λπ.), αυτό δεν τους ενδιαφέρει. Εξάλλου, δεν αναγνωρίζονται επαγγελματικές ασθένειες. Αν το μεροκάματο σε αναγκάζει να ζεις σε σπίτι υποβαθμισμένο, με κακής ποιότητας διατροφή, με μολυσμένο νερό, (ας θυμηθούμε π.χ. τα Οινόφυτα και το γεγονός ότι οι βιομηχανίες ρίχνουν καρκινογόνα απόβλητα στο νερό, πληρώνοντας απλά ένα χρηματικό πρόστιμο), σε συνθήκες ασφυξίας από την ατμοσφαιρική ρύπανση των βιομηχανιών (όπως π.χ. στο Θριάσιο), άθλιες δηλαδή, αυτά για τους αστούς με τις βίλες στα δάση εντός και εκτός Ελλάδας είναι άγνωστες λέξεις. Αυτό το ιδεολόγημα περί «ατομικής ευθύνης» για τη ζωή και την υγεία των εργατών, που την καθορίζουν αποκλειστικά οι καπιταλιστές, είναι το επικίνδυνο δηλητήριο για τον αργό θάνατο των φτωχών. Αλλωστε και στη διατροφή ρίχνουν στην αγορά μεταλλαγμένα προϊόντα που προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες και μετά σου λένε «ατομική ευθύνη». Στην ατομική ευθύνη πάνε να ρίξουν και την υπόθεση προστασίας της υγείας των ανθρώπων του μόχθου. Για να απαλλάσσεται η ταξική κοινωνία της εκμετάλλευσης, δηλαδή οι καπιταλιστές και το κράτος τους, από την υποχρέωση της προστασίας της ζωής του λαού. Και πάνε με μέτρα καταστολής. Οταν πρωταρχικό ζήτημα είναι η πρόληψη για την προαγωγή της ζωής και της υγείας των ανθρώπων που είναι ανύπαρκτη και έξω από τους προσανατολισμούς της αστικής πολιτικής. Βλέπετε αυτή έχει κόστος για την καπιταλιστική οικονομία.
Αναλώσιμο η ζωή του λαού, κέρδη για τα μονοπώλια
Υπάρχει και ένα ακόμη ζήτημα, ιατρικές μέθοδες, με το αζημίωτο φυσικά, αλλά και φάρμακα, για το κόψιμο του τσιγάρου, αμφίβολης αποτελεσματικότητας, ενώ μπορεί να δημιουργούν και παρενέργειες που προκαλούν χρόνιες ζημιές στον ανθρώπινο οργανισμό. Γιατί κάποια απ' αυτά τα φάρμακα για το κόψιμο του καπνίσματος εμπεριέχουν ουσία που, σύμφωνα με γιατρούς, οδηγεί σε κατάθλιψη. Τι ισχύει; Μήπως τα μονοπώλια των φαρμάκων βρήκαν άλλη μια ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της υγείας των ανθρώπων, στο όνομα της προστασίας της; Δε θα 'ναι και πρώτη φορά που το κάνουν. Μήπως, λοιπόν, δημιουργήσουν άλλες εξαρτήσεις από γιατρούς και φάρμακα;
Και ποιος κερδίζει από τη θεραπεία και τα φάρμακα αν όχι ο εμπορευματοποιημένος τομέας Υγείας και οι φαρμακοβιομηχανίες; Γιατί καθένας που θέλει να κόψει το κάπνισμα, είτε γιατί το αποφάσισε είτε γιατί τον πνίγουν με τα κατασταλτικά μέτρα ενάντιά του, μπορεί να προσφύγει σ' αυτό το βοηθητικό μέτρο. Αλλωστε, το προπαγανδίζουν και τα ίδια τα πακέτα των τσιγάρων. Και μιας και το λένε τα πακέτα των τσιγάρων, μήπως οι καπνοβιομηχανίες έχουν κάνει κολεγιά με τις φαρμακοβιομηχανίες;
Μήπως, λοιπόν, δεν είναι και τόσο αθώα όλη αυτή η ιστορία αλλά ανοίγεται μια νέα επιχείρηση κερδοφορίας των μονοπωλίων στο όνομα της προστασίας της υγείας;
Τούτη δω η υπόθεση μυρίζει εμπόριο κάλπικων ελπίδων για δήθεν βελτίωση της ζωής. Γιατί θα ήταν εύκολο πράγμα να ζήσουμε καλύτερα, αν τα πάντα εξαρτιόνταν από το τσιγάρο. Αλλά στην Ελλάδα Δημόσια Υγεία δεν υπάρχει. Οι αστοί εφαρμόζουν με καταστολή των καπνιστών τα αντικαπνιστικά μέτρα στο όνομα της Δημόσιας Υγείας, δείχνοντας τάχα ευαισθησία, αλλά είναι αναίσθητοι για την υγεία και ασφάλεια στους τόπους δουλειάς. Χιλιάδες εργαζόμενοι αποκτούν επαγγελματικές ασθένειες, αλλά γι' αυτό «αγρόν ηγόρασαν». Χιλιάδες δολοφονούνται στους τόπους δουλειάς από την εγκληματική εργοδοτική δράση, αλλά γι' αυτούς η ζωή λογαριάζεται σαν αναλώσιμο υλικό στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Καταργούν σχεδόν το θεσμό των Βαρέων και Ανθυγιεινών. Στα ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας, στο σακάτεμα και το θάνατο των εργατών στα κάτεργά τους, οι «εγκληματίες», εργοδότες και οι πολιτικοί τους, είναι εκ προμελέτης. Εδώ η υγεία πάει στον παράδεισο. Εδώ οι κυβερνήσεις δε μιλούν για κόστος στην οικονομία. Εδώ η ζωή των εργατών είναι αναλώσιμο. Και το σακάτεμά της. Αντε το πολύ, αν κάποιος αποκτήσει «ανήκεστον βλάβην υγείας», (άσε που σπάνια γνωματεύουν τέτοιες), να πάρει ένα επίδομα πρόνοιας και να πάει στα αζήτητα. Αλλά και οι καθημερινές συνθήκες της ανασφάλειας σε συνθήκες κρίσης για το αύριο σε σχέση με το μεροκάματο που και μειώνεται και δεν είναι σίγουρο, την Κοινωνική Ασφάλιση και τη σύνταξη που τσακίζονται, το μέλλον των παιδιών στη μόρφωση και τη δουλειά που είναι σε τούνελ δίχως φως, όλα αυτά τσακίζουν τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων του μόχθου. Τους κόβουν χρόνια για να αυγαταίνει το κέρδος. Το ίδιο και με τις σάπιες αξίες της ναρκω-κουλτούρας και της εφήμερης φυγής από τη ζωή της βάρβαρης πραγματικότητας, που πλασάρουν με είδωλα και πρότυπα από την εικόνα του πλουτισμού των αστών και των γιάπιδών τους, πλουτισμού μέσω της κλοπής του μόχθου των εργαζομένων. Και εδώ κυβερνήσεις, υπουργοί και άλλοι όψιμοι θιασώτες της προάσπισης της υγείας μας, κερνούν αρειμανίως το θάνατο, αργό ή γρήγορο δεν έχει σημασία. Αυτή είναι η ηθική τους. Με ή χωρίς τσιγάρο. Αλλωστε, γι' αυτούς η υπερδιέγερσή τους για να ρολάρει η εκμετάλλευση είναι το παν. Και το φροντίζουν με άλλα μέσα. Που ακόμη και αν τα κρύβουν είναι τόσο φανερά, που σαρώνουν την υποκρισία τους, για τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων του μόχθου.
Και όπως λέει η λαϊκή μούσα, «η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο που δεν το γουστάρω και όμως το φουμάρω». Αυτοί που παίρνουν τα αντικαπνιστικά μέτρα ως το άπαν της ζωής μας, μας κάνουν τη ζωή τσιγάρο που δεν το γουστάρουμε. Και εδώ ο λόγος πλέον ανήκει σε μας. Ναι, να το κόψουμε, αλλά να παλέψουμε πρωταρχικά για να καθορίζουμε εμείς τη ζωή μας. Καταργώντας τους αστούς οριστικά.
Να λοιπόν που η κυβέρνηση ταυτίζει το κυνήγι των καπνιστών με τη Δημόσια Υγεία. Σπουδαίο εφεύρημα για να γεμίζουν τα ταμεία του κράτους από τα πρόστιμα. Γιατί αν πράγματι η κυβέρνηση και αυτή και η προηγούμενη ήθελαν να αντιμετωπίσουν την υγεία των ανθρώπων σχετικά με τη βλάβη από το κάπνισμα, άλλα μέτρα έπρεπε και μπορούσαν να πάρουν. Πράγματι το κάπνισμα έχει σχέση με τη Δημόσια Υγεία, αλλά και την ατομική των ανθρώπων, μόνο που γι' αυτά κάνουν πως ενδιαφέρονται, αλλά δε δίνουν δεκάρα τσακιστή. Αλλωστε η «ιστορία του καπνίσματος» έχει εκτός των άλλων και άμεση σχέση με τον τρόπο και τις συνθήκες ζωής. Εχει ετοιμάσει λοιπόν ελεγκτικούς και άλλους μηχανισμούς για τα πρόστιμα, αλλά μέτρα για τη Δημόσια Υγεία δεν παίρνει.
Για παράδειγμα, ο ιός του Δυτικού Νείλου εκδηλώθηκε φέτος - και έχει θανατηφόρες συνέπειες - χρονιά που ο προϋπολογισμός για τις κωνωποκτονίες μειώθηκε κατά 50%. Και μάλιστα σε περιοχές που υπάρχουν ορυζώνες, λίμνες, ποτάμια, στάσιμα νερά, αυλάκια, για την άρδευση των καλλιεργειών, με αποτέλεσμα οι κωνωποκτονίες να είναι απαραίτητες για να προληφθεί η ανάπτυξη των κουνουπιών και τα προβλήματα που αυτή συνεπάγεται. Ενώ όμως υπάρχουν και πρόσθετοι λόγοι για να αυξηθούν οι κωνωποκτονίες (π.χ. οι υψηλές θερμοκρασίες) αυτές αποφασίστηκε φέτος να μειωθούν
Τι είναι Δημόσια Υγεία;
Ας μείνουμε, λοιπόν, στη Δημόσια Υγεία. Περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων και υποδομών ενός κράτους που αποσκοπούν στη διασφάλιση ασφαλών και υγιεινών συνθηκών εργασίας, διαβίωσης και αναψυχής, καθαρού περιβάλλοντος, ασφάλειας και ποιότητας στα είδη διατροφής, εντοπισμό και έλεγχο των κινδύνων για την υγεία, παρακολούθηση της υγείας του πληθυσμού. Η ολοκληρωμένη προστασία της Δημόσιας Υγείας προϋποθέτει τη συστηματική εκτίμηση και τον έλεγχο (με στόχο βέβαια την ανάλογη αναπροσαρμογή τους) των συνθηκών διαβίωσης, εργασίας, εκπαίδευσης, αναψυχής, μετακίνησης, παραγωγής - μεταφοράς - διάθεσης προϊόντων και τροφίμων κ.ά. με σκοπό την ανεύρεση των κινδύνων για την υγεία και την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων προστασίας. Συνδέεται, δηλαδή, με εκείνο το έργο που απαιτείται για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος διαμόρφωσης ενός προβλήματος υγείας, ενός ιού, μιας επιδημίας κτλ. Συνδέεται επίσης με τους μισθούς, το λαϊκό εισόδημα κλπ. Για παράδειγμα όταν θερίζει η φτώχεια ούτε τα σπίτια των φτωχών, ούτε η διατροφή τούς εξασφαλίζουν υγιεινή ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι επανεμφανίζονται ασθένειες που είχαν εξαφανιστεί, π.χ. φυματίωση, και σχετίζονται άμεσα με τις συνθήκες και το επίπεδο διαβίωσης.
Στην Ελλάδα, οι υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας είναι γυμνές απ' το αναγκαίο προσωπικό. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας όπως καταγράφηκαν το Δεκέμβρη του 2008: «Στη Γενική Διεύθυνση Υγείας και στις πέντε διευθύνσεις που υπάγονται σε αυτή, υπηρετούν μόνο 14 γιατροί Δημόσιας Υγείας, δύο επισκέπτες υγείας και μόλις εφτά επόπτες Δημόσιας Υγείας. Σε όλη τη χώρα υπηρετούν μόλις 338 επόπτες Δημόσιας Υγείας, που αποτελούν μόλις το 50% των προβλεπόμενων θέσεων. Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στους επισκέπτες υγείας, καθώς σε όλη τη χώρα υπηρετούν μόνο 73! Στις περιφερειακές υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας γιατροί υπηρετούν μόνο σε 5 από τις 13 περιφέρειες. Σε όλες τις περιφερειακές υπηρεσίες δεν υπηρετεί κανένας επόπτης δημόσιας υγείας, επισκέπτης υγείας, υγιεινολόγος μηχανικός, κτηνίατρος ή άλλο επάγγελμα Δημόσιας Υγείας. Από τις 55 νομαρχιακές Διευθύνσεις Υγιεινής, οι 33 δε διαθέτουν κανένα γιατρό Δημόσιας Υγείας και εξυπηρετούνται από κάποιο αποσπασμένο γιατρό του ΕΣΥ και αγροτικό γιατρό».
Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας δεν έχει το κράτος, αλλά οργάνωσε κατασταλτικούς μηχανισμούς κατά των καπνιστών.
Το κόστος...
Τώρα, θα πει κανείς γιατί τέτοια σπουδή από τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου ενάντια στο κάπνισμα και τους καπνιστές; Γιατί το εντοπίζουν ως το μέγιστο πρόβλημα για την υγεία των εργατών και των φτωχών; Γιατί όλη αυτή η προπαγανδιστική αντικαπνιστική εκστρατεία που, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λέει ότι η υγεία των ανθρώπων του μόχθου κρίνεται αποκλειστικά από το κάπνισμα; Που αν κόψουμε το τσιγάρο θα ζήσουμε όλοι πολλά πολλά χρόνια;...
Θα θυμίσουμε μια παρέμβαση του Παναγιώτη Μπεχράκη, καθηγητή Πνευμονολογίας, που συμμετείχε ενεργά στην αντικαπνιστική εκστρατεία της κυβέρνησης της ΝΔ. Είπε, λοιπόν, τα εξής: «Αν συνεχίσουμε να καπνίζουμε έτσι όπως καπνίζαμε, έχουμε υποθηκεύσει την υγεία μας για καμιά δυο δεκαετίες ακόμη και έχουμε υποθηκεύσει και την οικονομία, διότι το κόστος από τη νοσηρότητα που θα προκύψει από το υπερβολικό κάπνισμα, είναι τόσο δυσβάστακτο που ακόμη και τα παιδιά μας δεν θα μπορούν να ζήσουν» (ΝΕΑ 8/7/2009). Το κόστος για την οικονομία, λοιπόν... Ετσι αντιμετωπίζεται η υγεία. Ως κόστος για την οικονομία. Γιατί πράγματι τα αντικαπνιστικά μέτρα δεν έχουν στόχο να πείσουν για την αναγκαιότητα, από επιστημονική άποψη, να σταματήσουμε το κάπνισμα, αν και αυτό είναι σωστό για την υγεία. Αλλά οι καπιταλιστές σκέφτονται την οικονομία τους, το κόστος κλπ. Για παράδειγμα ένας θάνατος από εργατικό ατύχημα τους «κοστίζει πολύ λιγότερο ως αποζημίωση από το να εφαρμόσουν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Το κόστος λοιπόν. Μετράνε τη ζωή με χρήμα, με κόστος. Και εδώ η επιστήμη γίνεται και της αγοράς. Αλλά η αγορά υποτάσσει την επιστήμη και όσους επιστήμονες μετρούν την επιστήμη με όρους αγοράς, στους νόμους της, και υπονομεύει το ρόλο που πρέπει να έχει, δηλαδή να προσφέρει τις υπηρεσίες της στο λαό. Και όχι στην οικονομία της αγοράς.
Μήπως υπάρχει άλλη στόχευση με βάση τα μέτρα των αστών; Η πολιτική τους, από τον κουρνιαχτό των άγριων αντιλαϊκών μέτρων των μνημονίων, που «σκοτώνουν» τη ζωή των εργατών και ιδιαίτερα στην υγεία και την ασφάλιση, απαιτεί και πρόσθετες παρεμβάσεις χειραγώγησης. Είναι διακηρυγμένος στόχος και επιβάλλεται με διάφορους τρόπους, η εξατομίκευση της ευθύνης για την υγεία και την ασφάλιση και είναι συνακόλουθο της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησής τους. Ηδη, στα επαγγελματικά Ταμεία (ΗΠΑ - Αγγλία), οι γιατροί το πρώτο που τονίζουν στους καπνιστές ασθενείς, προκειμένου να γλιτώνουν, κράτος και εργοδοσία, από το λεγόμενο κόστος της υγείας των λαϊκών ανθρώπων, είναι η ευθύνη του καπνίσματος στην εκδήλωση της ασθένειας. Και η μόνιμη επωδός είναι: Φύγε, κόψε το κάπνισμα, και μετά έλα για θεραπεία. Η ευθύνη είναι ατομική για την υγεία. Τώρα, αν δουλεύει σε συνθήκες που του σακατεύουν τα πνευμόνια, (χημικές βιομηχανίες, χαλυβουργίες, αμμοβολή κ.λπ.), αυτό δεν τους ενδιαφέρει. Εξάλλου, δεν αναγνωρίζονται επαγγελματικές ασθένειες. Αν το μεροκάματο σε αναγκάζει να ζεις σε σπίτι υποβαθμισμένο, με κακής ποιότητας διατροφή, με μολυσμένο νερό, (ας θυμηθούμε π.χ. τα Οινόφυτα και το γεγονός ότι οι βιομηχανίες ρίχνουν καρκινογόνα απόβλητα στο νερό, πληρώνοντας απλά ένα χρηματικό πρόστιμο), σε συνθήκες ασφυξίας από την ατμοσφαιρική ρύπανση των βιομηχανιών (όπως π.χ. στο Θριάσιο), άθλιες δηλαδή, αυτά για τους αστούς με τις βίλες στα δάση εντός και εκτός Ελλάδας είναι άγνωστες λέξεις. Αυτό το ιδεολόγημα περί «ατομικής ευθύνης» για τη ζωή και την υγεία των εργατών, που την καθορίζουν αποκλειστικά οι καπιταλιστές, είναι το επικίνδυνο δηλητήριο για τον αργό θάνατο των φτωχών. Αλλωστε και στη διατροφή ρίχνουν στην αγορά μεταλλαγμένα προϊόντα που προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες και μετά σου λένε «ατομική ευθύνη». Στην ατομική ευθύνη πάνε να ρίξουν και την υπόθεση προστασίας της υγείας των ανθρώπων του μόχθου. Για να απαλλάσσεται η ταξική κοινωνία της εκμετάλλευσης, δηλαδή οι καπιταλιστές και το κράτος τους, από την υποχρέωση της προστασίας της ζωής του λαού. Και πάνε με μέτρα καταστολής. Οταν πρωταρχικό ζήτημα είναι η πρόληψη για την προαγωγή της ζωής και της υγείας των ανθρώπων που είναι ανύπαρκτη και έξω από τους προσανατολισμούς της αστικής πολιτικής. Βλέπετε αυτή έχει κόστος για την καπιταλιστική οικονομία.
Αναλώσιμο η ζωή του λαού, κέρδη για τα μονοπώλια
Υπάρχει και ένα ακόμη ζήτημα, ιατρικές μέθοδες, με το αζημίωτο φυσικά, αλλά και φάρμακα, για το κόψιμο του τσιγάρου, αμφίβολης αποτελεσματικότητας, ενώ μπορεί να δημιουργούν και παρενέργειες που προκαλούν χρόνιες ζημιές στον ανθρώπινο οργανισμό. Γιατί κάποια απ' αυτά τα φάρμακα για το κόψιμο του καπνίσματος εμπεριέχουν ουσία που, σύμφωνα με γιατρούς, οδηγεί σε κατάθλιψη. Τι ισχύει; Μήπως τα μονοπώλια των φαρμάκων βρήκαν άλλη μια ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της υγείας των ανθρώπων, στο όνομα της προστασίας της; Δε θα 'ναι και πρώτη φορά που το κάνουν. Μήπως, λοιπόν, δημιουργήσουν άλλες εξαρτήσεις από γιατρούς και φάρμακα;
Και ποιος κερδίζει από τη θεραπεία και τα φάρμακα αν όχι ο εμπορευματοποιημένος τομέας Υγείας και οι φαρμακοβιομηχανίες; Γιατί καθένας που θέλει να κόψει το κάπνισμα, είτε γιατί το αποφάσισε είτε γιατί τον πνίγουν με τα κατασταλτικά μέτρα ενάντιά του, μπορεί να προσφύγει σ' αυτό το βοηθητικό μέτρο. Αλλωστε, το προπαγανδίζουν και τα ίδια τα πακέτα των τσιγάρων. Και μιας και το λένε τα πακέτα των τσιγάρων, μήπως οι καπνοβιομηχανίες έχουν κάνει κολεγιά με τις φαρμακοβιομηχανίες;
Μήπως, λοιπόν, δεν είναι και τόσο αθώα όλη αυτή η ιστορία αλλά ανοίγεται μια νέα επιχείρηση κερδοφορίας των μονοπωλίων στο όνομα της προστασίας της υγείας;
Τούτη δω η υπόθεση μυρίζει εμπόριο κάλπικων ελπίδων για δήθεν βελτίωση της ζωής. Γιατί θα ήταν εύκολο πράγμα να ζήσουμε καλύτερα, αν τα πάντα εξαρτιόνταν από το τσιγάρο. Αλλά στην Ελλάδα Δημόσια Υγεία δεν υπάρχει. Οι αστοί εφαρμόζουν με καταστολή των καπνιστών τα αντικαπνιστικά μέτρα στο όνομα της Δημόσιας Υγείας, δείχνοντας τάχα ευαισθησία, αλλά είναι αναίσθητοι για την υγεία και ασφάλεια στους τόπους δουλειάς. Χιλιάδες εργαζόμενοι αποκτούν επαγγελματικές ασθένειες, αλλά γι' αυτό «αγρόν ηγόρασαν». Χιλιάδες δολοφονούνται στους τόπους δουλειάς από την εγκληματική εργοδοτική δράση, αλλά γι' αυτούς η ζωή λογαριάζεται σαν αναλώσιμο υλικό στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Καταργούν σχεδόν το θεσμό των Βαρέων και Ανθυγιεινών. Στα ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας, στο σακάτεμα και το θάνατο των εργατών στα κάτεργά τους, οι «εγκληματίες», εργοδότες και οι πολιτικοί τους, είναι εκ προμελέτης. Εδώ η υγεία πάει στον παράδεισο. Εδώ οι κυβερνήσεις δε μιλούν για κόστος στην οικονομία. Εδώ η ζωή των εργατών είναι αναλώσιμο. Και το σακάτεμά της. Αντε το πολύ, αν κάποιος αποκτήσει «ανήκεστον βλάβην υγείας», (άσε που σπάνια γνωματεύουν τέτοιες), να πάρει ένα επίδομα πρόνοιας και να πάει στα αζήτητα. Αλλά και οι καθημερινές συνθήκες της ανασφάλειας σε συνθήκες κρίσης για το αύριο σε σχέση με το μεροκάματο που και μειώνεται και δεν είναι σίγουρο, την Κοινωνική Ασφάλιση και τη σύνταξη που τσακίζονται, το μέλλον των παιδιών στη μόρφωση και τη δουλειά που είναι σε τούνελ δίχως φως, όλα αυτά τσακίζουν τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων του μόχθου. Τους κόβουν χρόνια για να αυγαταίνει το κέρδος. Το ίδιο και με τις σάπιες αξίες της ναρκω-κουλτούρας και της εφήμερης φυγής από τη ζωή της βάρβαρης πραγματικότητας, που πλασάρουν με είδωλα και πρότυπα από την εικόνα του πλουτισμού των αστών και των γιάπιδών τους, πλουτισμού μέσω της κλοπής του μόχθου των εργαζομένων. Και εδώ κυβερνήσεις, υπουργοί και άλλοι όψιμοι θιασώτες της προάσπισης της υγείας μας, κερνούν αρειμανίως το θάνατο, αργό ή γρήγορο δεν έχει σημασία. Αυτή είναι η ηθική τους. Με ή χωρίς τσιγάρο. Αλλωστε, γι' αυτούς η υπερδιέγερσή τους για να ρολάρει η εκμετάλλευση είναι το παν. Και το φροντίζουν με άλλα μέσα. Που ακόμη και αν τα κρύβουν είναι τόσο φανερά, που σαρώνουν την υποκρισία τους, για τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων του μόχθου.
Και όπως λέει η λαϊκή μούσα, «η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο που δεν το γουστάρω και όμως το φουμάρω». Αυτοί που παίρνουν τα αντικαπνιστικά μέτρα ως το άπαν της ζωής μας, μας κάνουν τη ζωή τσιγάρο που δεν το γουστάρουμε. Και εδώ ο λόγος πλέον ανήκει σε μας. Ναι, να το κόψουμε, αλλά να παλέψουμε πρωταρχικά για να καθορίζουμε εμείς τη ζωή μας. Καταργώντας τους αστούς οριστικά.
Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010
Το βατερλό του κ. Τσίπρα και η απόγνωση των στρατηγών του
«Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος αδιεξόδου» γράφεται εδώ και δύο μήνες στην Κουμουνδούρου, με το βλέμμα στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου, επιμένουν στελέχη του ΣΥΝ που εκτιμούν ότι η ηγεσία τους έβαλε «το κάρο μπροστά από το άλογο». Η γκρίνια τους για τους επικοινωνιακούς χειρισμούς του επιτελείου του προέδρου του ΣΥΝ κ. Αλ. Τσίπρα , με την ονοματολογία υποψηφίων για την περιφέρεια Αττικής που πηγαινοέρχονται στην επικαιρότητα προτού «κλειδώσουν», διασταυρώνεται με τη δυσαρέσκεια στελεχών από άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ για την επιλογή της ηγετικής ομάδας να επενδύσει σε στελέχη που κινούνται απέναντι στο μνημόνιο.
Από την άλλη πλευρά, οι κλεφτές ματιές στον Κουβέλη και στο ΠαΣοΚ για τη χάραξη της στρατηγικής του, οδήγησαν τον κ. Αλ. Τσίπρα και τους «στρατηγούς» του σε διαδοχικά λάθη και εσφαλμένες κινήσεις που τον ανάγκασαν να μετατραπεί σε «ουρά των εξελίξεων».
Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ΣΥΝ εκτιμούν ότι οι παλινωδίες στην τακτική της Κουμουνδούρου είναι η γραμμή άμυνας του επιτελείου του κ. Τσίπρα στο ενδεχόμενο «βατερλό» που θα μπορούσε να σημάνει η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει των εκλογών του Νοεμβρίου, με δεδομένη την άρνηση του ΣΥΝ να είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου ο κ. Αλ. Αλαβάνος . «Το ζήτημα είναι ποιος θα πάρει την ευθύνη για εξελίξεις που μπορεί να εμπεριέχουν όχι απλώς δύο ψηφοδέλτια, αλλά και διάσπαση του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ.Εκεί παίζεται το παιχνίδι» έλεγε στέλεχος του ΣΥΝ. Ο κ. Τσίπρας πάντως έχει επιλέξει να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας εναλλακτικές προτάσεις, ώστε να μην κατηγορηθεί για μονοδιάστατη εμμονή. Εξ ου και η υιοθέτηση της πρότασης που έγινε από το «Αριστερό Ρεύμα» στην τελευταία Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ για την επιλογή Γλέζου ως επικεφαλής στην Περιφέρεια Αττικής, με αντιπεριφερειάρχες «όλους τους κορυφαίους»- κκ. Τσίπρας, Αλαβάνος, Μητρόπουλος.
Η επιμονή στην ονοματολογία προτού εκφραστεί η «ανταρσία» των διαφωνούντων του ΠαΣοΚ, αλλά και η διαρροή για «βαριά σαν ιστορία» ονόματα, όπως αυτό του Γλέζου, προτού σιγουρευτεί η αποδοχή της πρότασης, αποτελεί, σύμφωνα με στελέχη της Κουμουνδούρου, «επανάληψη μιας τακτικής που επικρίθηκε, μια και επαναλήφθηκε πολλές φορές αυτό το καλοκαίρι, αλλά και μαζί είναι το τελευταίο χαρτί μιας παρτίδας που ξεκίνησε χωρίς σίγουρα πολιτικά φύλλα». Μακρύς ο προηγούμενος κατάλογος ονοματολογίας της Κουμουνδούρου με αρνήσεις για υποψηφιότητα: Σοφία Σακοράφα, Σπ. Παπασπύρος, Δ. Τσακνής...
Πέντε πρόσωπα δίπλα στον κ. Τσίπρα έχουν κληθεί να οργανώσουν το πολιτικό σχέδιο που έχει χαράξει με βάση τις αποφάσεις του συνεδρίου του ο ΣΥΝ, αλλά και να υλοποιήσουν την επικοινωνιακή πολιτική. Η ηγεσία της Κουμουνδούρου πιστεύει ότι αξίζει να υπάρξει «αγώνας μέχρι τέλους» στην προσπάθεια για τη συνάντηση των αριστερών δυνάμεων με τον «αντιμνημονιακό» σοσιαλιστικό χώρο, ιδίως στην Περιφέρεια Αττικής, τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, που θα μπορούσε να δημιουργήσει «πολιτικό σεισμό» αν έχανε εκεί το ΠαΣοΚ από ένα μέτωπο δυνάμεων που απορρίπτουν τα κυβερνητικά μέτρα... Η πεντάδα είναι ο κ. Ν. Βούτσης (μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ, υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού), ο Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ κ. Δ.Βίτσας, ο εκπρόσωπος Τύπου κ. Π.Σκουρλέτης, ο υπεύθυνος του τμήματος Αυτοδιοίκησης κ. Αλ. Φλαμπουράρης και ο διευθυντής του γραφείου του κ. Τσίπρα Ν. Παππάς.
Από την άλλη πλευρά, οι κλεφτές ματιές στον Κουβέλη και στο ΠαΣοΚ για τη χάραξη της στρατηγικής του, οδήγησαν τον κ. Αλ. Τσίπρα και τους «στρατηγούς» του σε διαδοχικά λάθη και εσφαλμένες κινήσεις που τον ανάγκασαν να μετατραπεί σε «ουρά των εξελίξεων».
Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ΣΥΝ εκτιμούν ότι οι παλινωδίες στην τακτική της Κουμουνδούρου είναι η γραμμή άμυνας του επιτελείου του κ. Τσίπρα στο ενδεχόμενο «βατερλό» που θα μπορούσε να σημάνει η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει των εκλογών του Νοεμβρίου, με δεδομένη την άρνηση του ΣΥΝ να είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου ο κ. Αλ. Αλαβάνος . «Το ζήτημα είναι ποιος θα πάρει την ευθύνη για εξελίξεις που μπορεί να εμπεριέχουν όχι απλώς δύο ψηφοδέλτια, αλλά και διάσπαση του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ.Εκεί παίζεται το παιχνίδι» έλεγε στέλεχος του ΣΥΝ. Ο κ. Τσίπρας πάντως έχει επιλέξει να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας εναλλακτικές προτάσεις, ώστε να μην κατηγορηθεί για μονοδιάστατη εμμονή. Εξ ου και η υιοθέτηση της πρότασης που έγινε από το «Αριστερό Ρεύμα» στην τελευταία Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ για την επιλογή Γλέζου ως επικεφαλής στην Περιφέρεια Αττικής, με αντιπεριφερειάρχες «όλους τους κορυφαίους»- κκ. Τσίπρας, Αλαβάνος, Μητρόπουλος.
Η επιμονή στην ονοματολογία προτού εκφραστεί η «ανταρσία» των διαφωνούντων του ΠαΣοΚ, αλλά και η διαρροή για «βαριά σαν ιστορία» ονόματα, όπως αυτό του Γλέζου, προτού σιγουρευτεί η αποδοχή της πρότασης, αποτελεί, σύμφωνα με στελέχη της Κουμουνδούρου, «επανάληψη μιας τακτικής που επικρίθηκε, μια και επαναλήφθηκε πολλές φορές αυτό το καλοκαίρι, αλλά και μαζί είναι το τελευταίο χαρτί μιας παρτίδας που ξεκίνησε χωρίς σίγουρα πολιτικά φύλλα». Μακρύς ο προηγούμενος κατάλογος ονοματολογίας της Κουμουνδούρου με αρνήσεις για υποψηφιότητα: Σοφία Σακοράφα, Σπ. Παπασπύρος, Δ. Τσακνής...
Πέντε πρόσωπα δίπλα στον κ. Τσίπρα έχουν κληθεί να οργανώσουν το πολιτικό σχέδιο που έχει χαράξει με βάση τις αποφάσεις του συνεδρίου του ο ΣΥΝ, αλλά και να υλοποιήσουν την επικοινωνιακή πολιτική. Η ηγεσία της Κουμουνδούρου πιστεύει ότι αξίζει να υπάρξει «αγώνας μέχρι τέλους» στην προσπάθεια για τη συνάντηση των αριστερών δυνάμεων με τον «αντιμνημονιακό» σοσιαλιστικό χώρο, ιδίως στην Περιφέρεια Αττικής, τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, που θα μπορούσε να δημιουργήσει «πολιτικό σεισμό» αν έχανε εκεί το ΠαΣοΚ από ένα μέτωπο δυνάμεων που απορρίπτουν τα κυβερνητικά μέτρα... Η πεντάδα είναι ο κ. Ν. Βούτσης (μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ, υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού), ο Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ κ. Δ.Βίτσας, ο εκπρόσωπος Τύπου κ. Π.Σκουρλέτης, ο υπεύθυνος του τμήματος Αυτοδιοίκησης κ. Αλ. Φλαμπουράρης και ο διευθυντής του γραφείου του κ. Τσίπρα Ν. Παππάς.
Κουβέντα δε γίνεται για τις πραγματικές αιτίες του δράματος
Η τραγωδία στο μεταλλωρυχείο Σαν Χοσέ στην έρημο Ατακάμα, όπου 32 Χιλιανοί μεταλλωρύχοι και ένας Βολιβιανός εγκλωβίστηκαν σε βάθος 700 μέτρων μετά από έκρηξη στις 5 του Αυγούστου, δεν είναι απλά ένα ακόμα ατύχημα από τα πολλά που συμβαίνουν στα ορυχεία, όπου ετησίως υπάρχουν δεκάδες θύματα σχεδόν πάντα λόγω έλλειψης συνθηκών ασφάλειας. Το ίδιο συμβαίνει και στην κατασκευαστική βιομηχανία, στις υπηρεσίες και τη βιομηχανία μεταποίησης. Ομως αυτό το τελευταίο ατύχημα ήταν ιδιαίτερο λόγω του μεγέθους του και των χαρακτηριστικών του. Το ορυχείο Σαν Χοσέ ανήκει στη μεταλλευτική εταιρεία «Σαν Εστέμπαν», όπου γίνεται εξόρυξη χαλκού και χρυσού από αρχαιοτάτων χρόνων. Είναι δε ιδιοκτησία της οικογένειας Κέμενι, με μακρά εμπειρία σε εξορυκτικές δραστηριότητες, που ξεκίνησαν περίπου πριν πενήντα χρόνια, όταν με την εξόρυξη μεταλλευμάτων σιδήρου κατάφερε να αποκτήσει μια σημαντική περιουσία.
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος
Εδώ και χρόνια, το ορυχείο Σαν Χοσέ είχε καταγγελθεί ως μία επισφαλής εγκατάσταση. Μόνο μεταξύ του 2000 και 2004 έγιναν δέκα καταγγελίες των εργαζομένων στην Εθνική Υπηρεσία Μεταλλουργίας και Γεωλογίας (Sernageomin), σε υγειονομικές υπηρεσίες, καθώς και στην περιφερειακή κυβέρνηση. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, καθώς ούτε καν μπήκαν στον κόπο να απαντήσουν. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έγιναν τέσσερα μοιραία ατυχήματα, με αποτέλεσμα τον αναγκαστικό ακρωτηριασμό άκρων κάποιων πληγέντων. Η έκρηξη στις 5 του Αυγούστου, όπως έγινε γνωστό, ήταν τόσο ισχυρή που προκάλεσε ουσιαστικά την κατάρρευση των στοών και των βοηθητικών αγωγών. Σύμφωνα με τον Αντον Ράστε, πρώην περιφερειακό υπεύθυνο της Sernageomin, αυτό το ορυχείο δε θα έπρεπε να επαναλειτουργήσει ποτέ, αφού ο ίδιος είχε αποφασίσει το προσωρινό κλείσιμό του το 2006 και το οριστικό το 2007. Ωστόσο, στις 30 του Μάη 2008 η Sernageomin εγκρίνει την επαναλειτουργία του. Το μέτρο προκάλεσε φοβερή αγανάκτηση, αφού προτάθηκαν επιφανειακά μέτρα που δεν άγγιζαν το βασικό πρόβλημα της ασφάλειας και ούτε καν διατάχτηκε έλεγχος για την εφαρμογή του. Οπως για παράδειγμα, την «παράλειψη» κατασκευής σκάλας σε έναν αγωγό διαφυγής, που μη κατασκευάζοντάς την, κατέστησαν τον αγωγό ανενεργό μπροστά σε ένα ατύχημα όπως το τελευταίο. Ακόμα η εταιρεία δεν τήρησε και άλλες υποχρεώσεις της και άρχισε να κάνει οικονομία στα έξοδα ασφάλειας, αποκομίζοντας ακόμα περισσότερα κέρδη, ενώ εκμεταλλευόταν τις συνταξιοδοτικές εισφορές των εργαζομένων τα οποία δεν κατέθετε όπως υποχρεούταν.
Ας σημειωθεί ότι την τελευταία δεκαετία έχασαν τη ζωή τους 373 άτομα μέσα στα ορυχεία, που δίνει έναν μέσο όρο 37 θυμάτων ετησίως. Ωστόσο, η τάση ήταν αυξητική, αφού το 2007 ήταν 40 και το 2008 43 οι νεκροί εργαζόμενοι. Το 2009 υπήρξε μια πτώση στους 35 νεκρούς, ίσως λόγω του κύματος απολύσεων και απεργιών που είχε κηρύξει η Συνομοσπονδία του μεταλλευτικού κλάδου λόγω πάντα της παντελούς έλλειψης συνθηκών ασφάλειας. Το 2010, όμως, ήδη 31 ψυχές χάθηκαν μέσα στα ορυχεία-κάτεργα...
Ο Μοϊσές Λαμπράνια, αντιπρόεδρος της Μεταλλευτικής Συνομοσπονδίας της Χιλής και ένα από τα ιστορικά στελέχη του παραπάνω τομέα, ανέφερε στον Τύπο ότι το εν λόγω ορυχείο δεν έπρεπε ποτέ να επαναλειτουργήσει καθώς υπάρχουν σημαντικές δομικές ελλείψεις που αφορούν και την αποφυγή κατάρρευσης του ορυχείου. Ακόμα, επισήμανε ότι οι μεταλλωρύχοι διεκδικούσαν από το 1999 το κλείσιμο του ορυχείου στο Σαν Χοσέ. Το 2005 η Διεύθυνση Εργασίας αποφάσισε να το κλείσει, καθώς δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου, ούτε αγωγός για την ανανέωση του αέρα. Αυτό έφτασε στα δικαστήρια του Κοπιαπό, αλλά τίποτε δεν κινήθηκε. Στη συνέχεια, και χωρίς κανείς να ξέρει γιατί, το ορυχείο επαναλειτούργησε... «Υπάρχουν πολιτικές επιρροές, σημαντικοί άνθρωποι που αναμειγνύονται; Αυτό θα πρέπει να συμπεριληφθεί στην έρευνα που θα διεξαχθεί», τόνισε ο Λαμπράνια. Ακόμα, στις 30 του Ιούνη, στο πλαίσιο συνέλευσης εργασίας της επιτροπής μεταλλουργίας, όπου παρέστη και ο υπουργός Λόρενς Γκολμπορν, ο γραμματέας του Συνδικάτου των Εργαζομένων του ορυχείου Σαν Χοσέ, Χαβιέρ Καστίγιο, είπε στον υπουργό ότι «δε γίνεται να εργαζόμαστε με οποιοδήποτε κόστος. Στο ορυχείο Σαν Χοσέ η κατάσταση είναι καταστροφική. Οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να καταρρεύσει, οπότε η κυβέρνηση πρέπει να πάρει μέτρα». Ωστόσο ο υπουργός δεν έδωσε σημασία. Και στις 5 του Ιούλη, ένα μήνα πριν την τραγωδία, οι εργαζόμενοι επέδωσαν μια επιστολή στον υπουργό, απαιτώντας, αν δεν κλείσει η εταιρεία, τουλάχιστον να γίνει διάνοιξη του αγωγού, γιατί στο κάτω μέρος του είχε μαζευτεί αποστειρωμένο υλικό, γεγονός που το καθιστούσε εκτός λειτουργίας, ωστόσο ο υπουργός απαξίωσε να δεχτεί τους συνδικαλιστές...
Ομως, τα στοιχεία και οι καταγγελίες των συνδικαλιστών μεταλλωρύχων, ότι αυτό το ιδιωτικό ορυχείο έπρεπε να το είχαν κλείσει οι αρχές εδώ και πολύ καιρό - και πράγματι το έκλεισαν για κάποιον καιρό - δεν εισακούστηκαν καθώς το «εύκολο χρήμα» των ιδιοκτητών του κατάφερε να το επαναλειτουργήσει.
Μια ανθρώπινη τραγωδία ανάγεται σε «ριάλιτι σόου»
Στο μεταξύ, μέσα στην έρημο και πάνω από το «ορυχείο-κάτεργο» των δικών τους, γυναίκες και μανάδες των εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων, ωθούμενες από το πείσμα και τις ελπίδες τους για τη σωτηρία των αγαπημένων τους, μαζί με συναδέλφους μεταλλωρύχους, έστησαν έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό, φτάνοντας εκεί από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας. Ετσι αναγκάστηκαν να δραστηριοποιηθούν και οι αρχές. Και ξαφνικά γέμισε ο τόπος δορυφορικά δίκτυα, τοπικές τηλεοράσεις, εκπροσώπους πολιτών, ειδικούς και διασώστες, μέχρι και εκπρόσωπους του κλήρου! Και φυσικά και ο Πρόεδρος, που ευελπιστεί έτσι να αυξήσει τα ποσοστά της αξιοπιστίας του.
Και ενώ τα κυρίαρχα ΜΜΕ δείχνουν τον αντιδραστικό Πρόεδρο Πινιέρα να «κόβει κεφάλια» - μικρά φυσικά - και τον υπουργό Μεταλλουργίας να χύνει - πολύ καλά σχεδιασμένα και ύποπτα - κροκοδείλια δάκρυα, οι ιδιοκτήτες της εταιρείας «Σαν-Σεμπαστιάν» να προσπαθούν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο να εξιλεωθούν σε διάφορα έντυπα ΜΜΕ, οι συγγενείς και στελέχη των συνδικάτων απαιτούν τιμωρία και υπεύθυνους με ονοματεπώνυμο.
Ομως, τι κρύβεται πίσω από τόση επικοινωνιακή κάλυψη; Είναι οι διαχρονικές ευθύνες όλων των αστικών κυβερνήσεων, που επέτρεπαν τη λειτουργία ορυχείων -κατέργων, όπως το ορυχείο Σαν Χοσέ. Ο Πρόεδρος Πινιέρα ρίχνει ευθύνες στην προκάτοχό του «σοσιαλίστρια» Μπατσελέτ, που πράγματι επέτρεψε το εμπόριο, πολλές φορές παράνομο, στην ιδιωτική μεταλλουργία, ιδιαίτερα προσοδοφόρο για τους ιδιοκτήτες και σχεδόν χωρίς εισφορές στο χιλιανό κράτος, ωστόσο και ο Πινιέρα ακολουθεί την πεπατημένη. Ταυτόχρονα, καμία «δημοκρατική» κυβέρνηση δεν προσπάθησε να αλλάξει ένα προεδρικό διάταγμα του δικτάτορα Πινοτσέτ, σύμφωνα με το οποίο το 10% των κερδών από το εμπόριο χαλκού προορίζεται για το στρατό.
Στη μετα-Πινοτσέτ «δημοκρατική» Χιλή υπάρχει υπερβολική επισφαλής εργασία. Αυτοί που πάντα υπερασπίζονταν την ελαστικοποίηση της εργασίας, σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους. Γιατί κίνδυνοι και ατυχήματα δεν υπάρχουν μόνο στα ορυχεία, αλλά και σε πολλούς άλλους τομείς, όπως στα συνεργεία ραφής στο Πατρονάτο, στις οικοδομές σε μεγάλο ύψος στο Λας Κόντες, στα ιχθυοτροφεία σολομού στο Τσιλοέ και Αϊσέν κλπ.
Ας προστεθεί και η έλλειψη ελεγκτών εργασίας, με αποτέλεσμα η Διεύθυνση Εργασίας να μην έχει αποτελεσματική στήριξη στον έλεγχο και στην επιβολή προστίμων στους παραβάτες του νόμου.
Υπάρχει ακόμα ένα σημαντικό ζήτημα, αυτό της έλλειψης θεσμικού πλαισίου για τα ορυχεία. Ποτέ, εκτός κατά την κυβέρνηση του Προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε, δεν έγινε προσπάθεια θέσπισης ενός σοβαρού θεσμικού πλαισίου, με διευρυμένες αρμοδιότητες και ισχυρή τεχνική στήριξη.
Σε ό,τι αφορά τη διάσωση των εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων, που τελικά προχωρά υπό την πίεση και τις διαμαρτυρίες των συγγενών και συνδικαλιστών, εκτός του ότι θα στοιχίσει συνολικά περί τα 10 εκατ. δολάρια, θα διαρκέσει και πολλούς μήνες, ίσως μέχρι τα Χριστούγεννα...
Γύρω, λοιπόν, από τη συγκλονιστική ιστορία των εγκλωβισμένων εργατών εξελίσσεται μια τεράστια προσπάθεια εντυπωσιοθηρίας από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που την στηρίζουν.
Η τραγωδία του ορυχείου Σαν Χοσέ δεν πρέπει να ξεχαστεί εν μέσω της επίσημης προπαγάνδας για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ανεξαρτησία της Χιλής. Η αρρωστημένη επανάληψη των τηλεοπτικών εικόνων και το αισιόδοξο μήνυμα για την επιβίωση των 33 εγκλωβισμένων δε θα πρέπει να ακυρώσει τη μνήμη για το σύνολο των προηγούμενων ατυχημάτων που αποδεικνύουν τον σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες της επίβλεψης αυτών των εργασιακών κέντρων και την εγκατάλειψη και υπερεκμετάλλευση ενός κλάδου εργαζομένων που για αιώνες εργάζεται σε απάνθρωπες συνθήκες. Θα πρέπει επιτέλους οι επιχειρηματίες να καταλάβουν ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι άλλη μια πρώτη ύλη. Μαθήματα τόσο οδυνηρά, όσο αυτό στο ορυχείο Σαν Χοσέ, θα πρέπει να συμβάλουν ώστε οι εργαζόμενοι να υιοθετήσουν μια μαχητική ταξική, ακλόνητη στάση στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος
Εδώ και χρόνια, το ορυχείο Σαν Χοσέ είχε καταγγελθεί ως μία επισφαλής εγκατάσταση. Μόνο μεταξύ του 2000 και 2004 έγιναν δέκα καταγγελίες των εργαζομένων στην Εθνική Υπηρεσία Μεταλλουργίας και Γεωλογίας (Sernageomin), σε υγειονομικές υπηρεσίες, καθώς και στην περιφερειακή κυβέρνηση. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, καθώς ούτε καν μπήκαν στον κόπο να απαντήσουν. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έγιναν τέσσερα μοιραία ατυχήματα, με αποτέλεσμα τον αναγκαστικό ακρωτηριασμό άκρων κάποιων πληγέντων. Η έκρηξη στις 5 του Αυγούστου, όπως έγινε γνωστό, ήταν τόσο ισχυρή που προκάλεσε ουσιαστικά την κατάρρευση των στοών και των βοηθητικών αγωγών. Σύμφωνα με τον Αντον Ράστε, πρώην περιφερειακό υπεύθυνο της Sernageomin, αυτό το ορυχείο δε θα έπρεπε να επαναλειτουργήσει ποτέ, αφού ο ίδιος είχε αποφασίσει το προσωρινό κλείσιμό του το 2006 και το οριστικό το 2007. Ωστόσο, στις 30 του Μάη 2008 η Sernageomin εγκρίνει την επαναλειτουργία του. Το μέτρο προκάλεσε φοβερή αγανάκτηση, αφού προτάθηκαν επιφανειακά μέτρα που δεν άγγιζαν το βασικό πρόβλημα της ασφάλειας και ούτε καν διατάχτηκε έλεγχος για την εφαρμογή του. Οπως για παράδειγμα, την «παράλειψη» κατασκευής σκάλας σε έναν αγωγό διαφυγής, που μη κατασκευάζοντάς την, κατέστησαν τον αγωγό ανενεργό μπροστά σε ένα ατύχημα όπως το τελευταίο. Ακόμα η εταιρεία δεν τήρησε και άλλες υποχρεώσεις της και άρχισε να κάνει οικονομία στα έξοδα ασφάλειας, αποκομίζοντας ακόμα περισσότερα κέρδη, ενώ εκμεταλλευόταν τις συνταξιοδοτικές εισφορές των εργαζομένων τα οποία δεν κατέθετε όπως υποχρεούταν.
Ας σημειωθεί ότι την τελευταία δεκαετία έχασαν τη ζωή τους 373 άτομα μέσα στα ορυχεία, που δίνει έναν μέσο όρο 37 θυμάτων ετησίως. Ωστόσο, η τάση ήταν αυξητική, αφού το 2007 ήταν 40 και το 2008 43 οι νεκροί εργαζόμενοι. Το 2009 υπήρξε μια πτώση στους 35 νεκρούς, ίσως λόγω του κύματος απολύσεων και απεργιών που είχε κηρύξει η Συνομοσπονδία του μεταλλευτικού κλάδου λόγω πάντα της παντελούς έλλειψης συνθηκών ασφάλειας. Το 2010, όμως, ήδη 31 ψυχές χάθηκαν μέσα στα ορυχεία-κάτεργα...
Ο Μοϊσές Λαμπράνια, αντιπρόεδρος της Μεταλλευτικής Συνομοσπονδίας της Χιλής και ένα από τα ιστορικά στελέχη του παραπάνω τομέα, ανέφερε στον Τύπο ότι το εν λόγω ορυχείο δεν έπρεπε ποτέ να επαναλειτουργήσει καθώς υπάρχουν σημαντικές δομικές ελλείψεις που αφορούν και την αποφυγή κατάρρευσης του ορυχείου. Ακόμα, επισήμανε ότι οι μεταλλωρύχοι διεκδικούσαν από το 1999 το κλείσιμο του ορυχείου στο Σαν Χοσέ. Το 2005 η Διεύθυνση Εργασίας αποφάσισε να το κλείσει, καθώς δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου, ούτε αγωγός για την ανανέωση του αέρα. Αυτό έφτασε στα δικαστήρια του Κοπιαπό, αλλά τίποτε δεν κινήθηκε. Στη συνέχεια, και χωρίς κανείς να ξέρει γιατί, το ορυχείο επαναλειτούργησε... «Υπάρχουν πολιτικές επιρροές, σημαντικοί άνθρωποι που αναμειγνύονται; Αυτό θα πρέπει να συμπεριληφθεί στην έρευνα που θα διεξαχθεί», τόνισε ο Λαμπράνια. Ακόμα, στις 30 του Ιούνη, στο πλαίσιο συνέλευσης εργασίας της επιτροπής μεταλλουργίας, όπου παρέστη και ο υπουργός Λόρενς Γκολμπορν, ο γραμματέας του Συνδικάτου των Εργαζομένων του ορυχείου Σαν Χοσέ, Χαβιέρ Καστίγιο, είπε στον υπουργό ότι «δε γίνεται να εργαζόμαστε με οποιοδήποτε κόστος. Στο ορυχείο Σαν Χοσέ η κατάσταση είναι καταστροφική. Οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να καταρρεύσει, οπότε η κυβέρνηση πρέπει να πάρει μέτρα». Ωστόσο ο υπουργός δεν έδωσε σημασία. Και στις 5 του Ιούλη, ένα μήνα πριν την τραγωδία, οι εργαζόμενοι επέδωσαν μια επιστολή στον υπουργό, απαιτώντας, αν δεν κλείσει η εταιρεία, τουλάχιστον να γίνει διάνοιξη του αγωγού, γιατί στο κάτω μέρος του είχε μαζευτεί αποστειρωμένο υλικό, γεγονός που το καθιστούσε εκτός λειτουργίας, ωστόσο ο υπουργός απαξίωσε να δεχτεί τους συνδικαλιστές...
Ομως, τα στοιχεία και οι καταγγελίες των συνδικαλιστών μεταλλωρύχων, ότι αυτό το ιδιωτικό ορυχείο έπρεπε να το είχαν κλείσει οι αρχές εδώ και πολύ καιρό - και πράγματι το έκλεισαν για κάποιον καιρό - δεν εισακούστηκαν καθώς το «εύκολο χρήμα» των ιδιοκτητών του κατάφερε να το επαναλειτουργήσει.
Μια ανθρώπινη τραγωδία ανάγεται σε «ριάλιτι σόου»
Στο μεταξύ, μέσα στην έρημο και πάνω από το «ορυχείο-κάτεργο» των δικών τους, γυναίκες και μανάδες των εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων, ωθούμενες από το πείσμα και τις ελπίδες τους για τη σωτηρία των αγαπημένων τους, μαζί με συναδέλφους μεταλλωρύχους, έστησαν έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό, φτάνοντας εκεί από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας. Ετσι αναγκάστηκαν να δραστηριοποιηθούν και οι αρχές. Και ξαφνικά γέμισε ο τόπος δορυφορικά δίκτυα, τοπικές τηλεοράσεις, εκπροσώπους πολιτών, ειδικούς και διασώστες, μέχρι και εκπρόσωπους του κλήρου! Και φυσικά και ο Πρόεδρος, που ευελπιστεί έτσι να αυξήσει τα ποσοστά της αξιοπιστίας του.
Και ενώ τα κυρίαρχα ΜΜΕ δείχνουν τον αντιδραστικό Πρόεδρο Πινιέρα να «κόβει κεφάλια» - μικρά φυσικά - και τον υπουργό Μεταλλουργίας να χύνει - πολύ καλά σχεδιασμένα και ύποπτα - κροκοδείλια δάκρυα, οι ιδιοκτήτες της εταιρείας «Σαν-Σεμπαστιάν» να προσπαθούν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο να εξιλεωθούν σε διάφορα έντυπα ΜΜΕ, οι συγγενείς και στελέχη των συνδικάτων απαιτούν τιμωρία και υπεύθυνους με ονοματεπώνυμο.
Ομως, τι κρύβεται πίσω από τόση επικοινωνιακή κάλυψη; Είναι οι διαχρονικές ευθύνες όλων των αστικών κυβερνήσεων, που επέτρεπαν τη λειτουργία ορυχείων -κατέργων, όπως το ορυχείο Σαν Χοσέ. Ο Πρόεδρος Πινιέρα ρίχνει ευθύνες στην προκάτοχό του «σοσιαλίστρια» Μπατσελέτ, που πράγματι επέτρεψε το εμπόριο, πολλές φορές παράνομο, στην ιδιωτική μεταλλουργία, ιδιαίτερα προσοδοφόρο για τους ιδιοκτήτες και σχεδόν χωρίς εισφορές στο χιλιανό κράτος, ωστόσο και ο Πινιέρα ακολουθεί την πεπατημένη. Ταυτόχρονα, καμία «δημοκρατική» κυβέρνηση δεν προσπάθησε να αλλάξει ένα προεδρικό διάταγμα του δικτάτορα Πινοτσέτ, σύμφωνα με το οποίο το 10% των κερδών από το εμπόριο χαλκού προορίζεται για το στρατό.
Στη μετα-Πινοτσέτ «δημοκρατική» Χιλή υπάρχει υπερβολική επισφαλής εργασία. Αυτοί που πάντα υπερασπίζονταν την ελαστικοποίηση της εργασίας, σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους. Γιατί κίνδυνοι και ατυχήματα δεν υπάρχουν μόνο στα ορυχεία, αλλά και σε πολλούς άλλους τομείς, όπως στα συνεργεία ραφής στο Πατρονάτο, στις οικοδομές σε μεγάλο ύψος στο Λας Κόντες, στα ιχθυοτροφεία σολομού στο Τσιλοέ και Αϊσέν κλπ.
Ας προστεθεί και η έλλειψη ελεγκτών εργασίας, με αποτέλεσμα η Διεύθυνση Εργασίας να μην έχει αποτελεσματική στήριξη στον έλεγχο και στην επιβολή προστίμων στους παραβάτες του νόμου.
Υπάρχει ακόμα ένα σημαντικό ζήτημα, αυτό της έλλειψης θεσμικού πλαισίου για τα ορυχεία. Ποτέ, εκτός κατά την κυβέρνηση του Προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε, δεν έγινε προσπάθεια θέσπισης ενός σοβαρού θεσμικού πλαισίου, με διευρυμένες αρμοδιότητες και ισχυρή τεχνική στήριξη.
Σε ό,τι αφορά τη διάσωση των εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων, που τελικά προχωρά υπό την πίεση και τις διαμαρτυρίες των συγγενών και συνδικαλιστών, εκτός του ότι θα στοιχίσει συνολικά περί τα 10 εκατ. δολάρια, θα διαρκέσει και πολλούς μήνες, ίσως μέχρι τα Χριστούγεννα...
Γύρω, λοιπόν, από τη συγκλονιστική ιστορία των εγκλωβισμένων εργατών εξελίσσεται μια τεράστια προσπάθεια εντυπωσιοθηρίας από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που την στηρίζουν.
Η τραγωδία του ορυχείου Σαν Χοσέ δεν πρέπει να ξεχαστεί εν μέσω της επίσημης προπαγάνδας για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ανεξαρτησία της Χιλής. Η αρρωστημένη επανάληψη των τηλεοπτικών εικόνων και το αισιόδοξο μήνυμα για την επιβίωση των 33 εγκλωβισμένων δε θα πρέπει να ακυρώσει τη μνήμη για το σύνολο των προηγούμενων ατυχημάτων που αποδεικνύουν τον σχεδόν ανύπαρκτο έλεγχο από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες της επίβλεψης αυτών των εργασιακών κέντρων και την εγκατάλειψη και υπερεκμετάλλευση ενός κλάδου εργαζομένων που για αιώνες εργάζεται σε απάνθρωπες συνθήκες. Θα πρέπει επιτέλους οι επιχειρηματίες να καταλάβουν ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι άλλη μια πρώτη ύλη. Μαθήματα τόσο οδυνηρά, όσο αυτό στο ορυχείο Σαν Χοσέ, θα πρέπει να συμβάλουν ώστε οι εργαζόμενοι να υιοθετήσουν μια μαχητική ταξική, ακλόνητη στάση στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
Είναι θέμα εξουσίας
Η κατάσταση στον περίγυρο πάει από το κακό στο χειρότερο.
Με την «καλημέρα» θα στο βεβαιώσει ο γείτονας: «Τι κακό είναι αυτό που πάθαμε...».
Θα σου φέρει το μαντάτο ο ταχυδρόμος, που έχει γίνει πλέον υπάλληλος των τραπεζών καθώς μοιράζει μόνο ειδοποιήσεις εξόφλησης χρεών.
Αυτό είναι το δεδομένο που καταγράφουν και οι διάφορες μετρήσεις διαθέσεων της κοινής γνώμης.
Αυτό που δεν ανακοινώνεται από τις εταιρείες, παρότι το μετράνε (ξέρουμε τι ρωτάνε και βλέπουμε τι ανακοινώνουν), είναι η αγριάδα.
Πολύς κόσμος έχει αγριέψει. Δεν έχει ακόμα την ωριμότητα, τη συνείδηση, να μετατρέψει αυτό που τον αγριεύει σε θέληση για οργανωμένη πάλη ενάντια στον πραγματικό εχθρό του. Ισως και μάλλον σίγουρα αγνοεί ακόμα ποιος είναι ο εχθρός. Βοηθάνε τα μίντια, που του προβάλλουν κάθε μέρα και διαφορετικό αντίπαλο, να 'χει να εκτονώνεται. Ο κόσμος όμως είναι αγριεμένος.
Και βρίσκει καταφύγιο στο «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Δεν το κάνει πάντα, επειδή γνωρίζει πως οι νόμοι είναι φτιαγμένοι από τον αντίπαλο, απλά τους νιώθει εχθρικούς, δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σ' αυτούς.
Ακόμα κι αυτή, όμως, η ασυνείδητη προσφυγή στο νόμο του δίκιου του εργάτη είναι πρόβλημα για το σύστημα. Το μαρτυρούν δύο από τα κύρια άρθρα στον χτεσινό Τύπο. Γράφτηκαν με διαφορετική αφορμή το καθένα, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα και τα δυο - δείγμα του ενιαίου κέντρου υποβολής.
Η αστική τάξη ανησυχεί για το «άτυπο κίνημα ανυπακοής». Και επισημαίνει πως τώρα ακριβώς είναι η ώρα το κράτος να δείξει τα δόντια του, γιατί αλλιώς το πόπολο θα τους πάρει τον αέρα. Τίποτα δεν έχουν διδαχτεί οι αστοί από την ίδια την ιστορία της τάξης τους, όταν στον καιρό της ήταν επαναστατική και κανένας νόμος, καμιά απαγόρευση δεν μπόρεσε να σταματήσει το δίκιο που ζητούσε τη δικαίωσή του στους δρόμους.
Οι πιο «λαϊκοί» από τους αστούς προπαγανδιστές το πάνε στο «γλυκό». Ενώ ζητάνε άτεγκτη εφαρμογή των νόμων, τους πλασάρουν ως «κανόνες κοινωνικής συμβίωσης».
Καμιά κοινωνική συμβίωση δεν υπάρχει ανάμεσα σε αφεντικά και εργάτες. Ισα ίσα που είναι αντίπαλοι από την αυγή της μέρας ακόμα. Ο εργάτης βγαίνει στην αγορά και πουλάει το εμπόρευμα εργατική δύναμη και το αφεντικό κοιτάει να το αγοράσει στη μικρότερη δυνατή τιμή. Η μάχη εκεί αρχίζει και ποτέ δε γίνεται συμβίωση. Το αφεντικό φτιάχνει τους νόμους. Μην ξεγελιέται κανείς ότι τους έπιασε ο πόνος για το κάπνισμα ή για τα κολέγια που δεν τηρούν τους κανόνες. Ισα ίσα ναρκωμένο θέλουν το λαό και κερδοφόρα επιχείρηση την εκπαίδευση. Αυτό που τους καίει είναι πώς θα εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους να σκύβουν το κεφάλι. Σε μια χώρα με ισχυρές αγωνιστικές παραδόσεις, που οι αγώνες έχουν βάλει σε συγκεκριμένες στιγμές της νεότερης ιστορίας και θέμα εξουσίας.
Σήμερα το ίδιο θέμα μπαίνει με βάση τα σημερινά δεδομένα. Ολες οι διαχειρίσεις του καπιταλισμού έχουν αποδειχτεί βάσανο για τους εργάτες. Αν κάτι είναι να αλλάξει, πρέπει να 'ναι καθαρό πως δεν μπορεί να είναι η γάζα πάνω από την κακοφορμισμένη πληγή. Πρέπει η ίδια η πληγή να καθαριστεί. Πρέπει αυτό που κατατρώει τις σάρκες των ανθρώπων - το καπιταλιστικό κέρδος - να φύγει από τη μέση, να δοθεί ανάσα στον οργανισμό να οικοδομήσει νέα μυική μάζα. Και τότε οι άνθρωποι θα γίνουν ικανοί για όσα σήμερα φαντάζουν άπιαστα.
Με άλλα λόγια, κάτι τέτοιο λέει το ΚΚΕ όταν ζητάει - και δικαιούται να το ζητάει - αποφασιστική ενίσχυση, σαν συνέχεια μαζικού απεγκλωβισμού από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑ.Ο.Σ.
Ασχετο: Το θέμα από την Αμερική έχει μια ιδιαίτερη αξία. Δεν τους ενοχλεί που ένας στους έξι δεν έχει δουλειά και σιτίζεται στο δήμο, αλλά ότι δικαιούνται επίδομα 96 βδομάδων, άρα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Ετσι κάνουν προπαγάνδα παίζοντας με το μικροαστό που του λένε «εσύ πληρώνεις, αυτοί καλοπερνάνε».
Ο,τι συμβαίνει εκεί, ήδη καλλιεργείται κι εδώ. Το κρίσιμο είναι ο απόλυτος αριθμός. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν δουλειά. Αυτή η εφεδρική στρατιά άνεργων εργατών που η παρουσία της - δημιουργημένη από τους θύτες - χρησιμοποιείται για να πιέσει κι άλλο προς τα κάτω τα μεροκάματα. Αυτή η στρατιά που την δείχνουν για να αποδείξουν πως ο άνθρωπος μια χαρά μπορεί να ζει και μ' ένα επίδομα πτωχοκομείου.
Αυτό είναι το γενικό σχέδιο. Δεν τους έπιασε ο πόνος. Θέλουν να κάνουν κυρίαρχο μοντέλο τον εργάτη που είτε στο μεροκάματο, είτε στην ανεργία θα ζει με τόσα όσα αντιστοιχούν σε ένα επίδομα φτώχειας.
Καλύτερη ζωή μ' αυτό το σύστημα δεν μπορεί να υπάρχει.
Με την «καλημέρα» θα στο βεβαιώσει ο γείτονας: «Τι κακό είναι αυτό που πάθαμε...».
Θα σου φέρει το μαντάτο ο ταχυδρόμος, που έχει γίνει πλέον υπάλληλος των τραπεζών καθώς μοιράζει μόνο ειδοποιήσεις εξόφλησης χρεών.
Αυτό είναι το δεδομένο που καταγράφουν και οι διάφορες μετρήσεις διαθέσεων της κοινής γνώμης.
Αυτό που δεν ανακοινώνεται από τις εταιρείες, παρότι το μετράνε (ξέρουμε τι ρωτάνε και βλέπουμε τι ανακοινώνουν), είναι η αγριάδα.
Πολύς κόσμος έχει αγριέψει. Δεν έχει ακόμα την ωριμότητα, τη συνείδηση, να μετατρέψει αυτό που τον αγριεύει σε θέληση για οργανωμένη πάλη ενάντια στον πραγματικό εχθρό του. Ισως και μάλλον σίγουρα αγνοεί ακόμα ποιος είναι ο εχθρός. Βοηθάνε τα μίντια, που του προβάλλουν κάθε μέρα και διαφορετικό αντίπαλο, να 'χει να εκτονώνεται. Ο κόσμος όμως είναι αγριεμένος.
Και βρίσκει καταφύγιο στο «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Δεν το κάνει πάντα, επειδή γνωρίζει πως οι νόμοι είναι φτιαγμένοι από τον αντίπαλο, απλά τους νιώθει εχθρικούς, δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σ' αυτούς.
Ακόμα κι αυτή, όμως, η ασυνείδητη προσφυγή στο νόμο του δίκιου του εργάτη είναι πρόβλημα για το σύστημα. Το μαρτυρούν δύο από τα κύρια άρθρα στον χτεσινό Τύπο. Γράφτηκαν με διαφορετική αφορμή το καθένα, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα και τα δυο - δείγμα του ενιαίου κέντρου υποβολής.
Η αστική τάξη ανησυχεί για το «άτυπο κίνημα ανυπακοής». Και επισημαίνει πως τώρα ακριβώς είναι η ώρα το κράτος να δείξει τα δόντια του, γιατί αλλιώς το πόπολο θα τους πάρει τον αέρα. Τίποτα δεν έχουν διδαχτεί οι αστοί από την ίδια την ιστορία της τάξης τους, όταν στον καιρό της ήταν επαναστατική και κανένας νόμος, καμιά απαγόρευση δεν μπόρεσε να σταματήσει το δίκιο που ζητούσε τη δικαίωσή του στους δρόμους.
Οι πιο «λαϊκοί» από τους αστούς προπαγανδιστές το πάνε στο «γλυκό». Ενώ ζητάνε άτεγκτη εφαρμογή των νόμων, τους πλασάρουν ως «κανόνες κοινωνικής συμβίωσης».
Καμιά κοινωνική συμβίωση δεν υπάρχει ανάμεσα σε αφεντικά και εργάτες. Ισα ίσα που είναι αντίπαλοι από την αυγή της μέρας ακόμα. Ο εργάτης βγαίνει στην αγορά και πουλάει το εμπόρευμα εργατική δύναμη και το αφεντικό κοιτάει να το αγοράσει στη μικρότερη δυνατή τιμή. Η μάχη εκεί αρχίζει και ποτέ δε γίνεται συμβίωση. Το αφεντικό φτιάχνει τους νόμους. Μην ξεγελιέται κανείς ότι τους έπιασε ο πόνος για το κάπνισμα ή για τα κολέγια που δεν τηρούν τους κανόνες. Ισα ίσα ναρκωμένο θέλουν το λαό και κερδοφόρα επιχείρηση την εκπαίδευση. Αυτό που τους καίει είναι πώς θα εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους να σκύβουν το κεφάλι. Σε μια χώρα με ισχυρές αγωνιστικές παραδόσεις, που οι αγώνες έχουν βάλει σε συγκεκριμένες στιγμές της νεότερης ιστορίας και θέμα εξουσίας.
Σήμερα το ίδιο θέμα μπαίνει με βάση τα σημερινά δεδομένα. Ολες οι διαχειρίσεις του καπιταλισμού έχουν αποδειχτεί βάσανο για τους εργάτες. Αν κάτι είναι να αλλάξει, πρέπει να 'ναι καθαρό πως δεν μπορεί να είναι η γάζα πάνω από την κακοφορμισμένη πληγή. Πρέπει η ίδια η πληγή να καθαριστεί. Πρέπει αυτό που κατατρώει τις σάρκες των ανθρώπων - το καπιταλιστικό κέρδος - να φύγει από τη μέση, να δοθεί ανάσα στον οργανισμό να οικοδομήσει νέα μυική μάζα. Και τότε οι άνθρωποι θα γίνουν ικανοί για όσα σήμερα φαντάζουν άπιαστα.
Με άλλα λόγια, κάτι τέτοιο λέει το ΚΚΕ όταν ζητάει - και δικαιούται να το ζητάει - αποφασιστική ενίσχυση, σαν συνέχεια μαζικού απεγκλωβισμού από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑ.Ο.Σ.
Ασχετο: Το θέμα από την Αμερική έχει μια ιδιαίτερη αξία. Δεν τους ενοχλεί που ένας στους έξι δεν έχει δουλειά και σιτίζεται στο δήμο, αλλά ότι δικαιούνται επίδομα 96 βδομάδων, άρα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Ετσι κάνουν προπαγάνδα παίζοντας με το μικροαστό που του λένε «εσύ πληρώνεις, αυτοί καλοπερνάνε».
Ο,τι συμβαίνει εκεί, ήδη καλλιεργείται κι εδώ. Το κρίσιμο είναι ο απόλυτος αριθμός. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν δουλειά. Αυτή η εφεδρική στρατιά άνεργων εργατών που η παρουσία της - δημιουργημένη από τους θύτες - χρησιμοποιείται για να πιέσει κι άλλο προς τα κάτω τα μεροκάματα. Αυτή η στρατιά που την δείχνουν για να αποδείξουν πως ο άνθρωπος μια χαρά μπορεί να ζει και μ' ένα επίδομα πτωχοκομείου.
Αυτό είναι το γενικό σχέδιο. Δεν τους έπιασε ο πόνος. Θέλουν να κάνουν κυρίαρχο μοντέλο τον εργάτη που είτε στο μεροκάματο, είτε στην ανεργία θα ζει με τόσα όσα αντιστοιχούν σε ένα επίδομα φτώχειας.
Καλύτερη ζωή μ' αυτό το σύστημα δεν μπορεί να υπάρχει.
Τρίτη 24 Αυγούστου 2010
Ο τουρισμός ως αναφαίρετο λαϊκό δικαίωμα... ...και οι προϋποθέσεις για να γίνει αυτό πράξη
Θέρετρο αναψυχής και διακοπών για τους εργαζόμενους την περίοδο του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ενωση. Απόδειξη ότι ο τουρισμός μπορεί να μην είναι εμπόρευμα αλλά δικαίωμα
Το νέο «κανόνι» που έσκασε με την εταιρεία οργάνωσης ταξιδίων στη Βρετανία που κήρυξε πτώχευση (η τρίτη εταιρεία σε ένα μήνα), αφήνοντας μετέωρους δεκάδες χιλιάδες πελάτες της που βρίσκονταν σε διακοπές σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Τουρκία, η Αίγυπτος και τα Κανάρια Νησιά, έγινε θέμα στα εγχώρια ΜΜΕ, με τον γνωστό αποπροσανατολιστικό τρόπο, ώστε να κρυφτούν οι πλευρές που δε θέλει το κεφάλαιο να μάθουν οι εργαζόμενοι. Καταρχήν ότι εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης κάποιες επιχειρήσεις, κυρίως οι μικρές, μπορεί ακόμα και να κλείσουν. Επίσης, ότι η μείωση της τουριστικής κίνησης είναι αντικειμενικό γεγονός αφού οι εργαζόμενοι σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο περιορίζουν αυτό το δικαίωμα που έχει καταντήσει πολυτέλεια.
Εύστοχα το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, σε σχόλιό του, σημείωσε για τις πτωχεύσεις τουριστικών επιχειρήσεων στη Βρετανία και τον τρόπο που το χειρίστηκαν οι μεγαλοκαναλάρχες: «Μιλιά δε βγάζουν τώρα για τις πτωχεύσεις μεγάλων τουριστικών εταιρειών στη Βρετανία που πέταξαν στο δρόμο εργαζόμενους και τουρίστες οι κατά τ' άλλα λαλίστατοι μεγαλοδημοσιογράφοι του "Mega" και των άλλων καναλιών. Κουβέντα δε λένε για τους μεγαλοεπιχειρηματίες αυτούς. Τους έφταιγαν οι κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για τον τουρισμό. Γιατί να πουν άλλωστε, αφού χρυσοπληρώνονται από αυτούς και είναι η φωνή του κυρίου τους, για να υπηρετούν τα κέρδη τους».
Μουγκάθηκαν οι ...λαλίστατοι αναλυτές
Το προηγούμενο διάστημα γίναμε μάρτυρες μιας καλοστημένης μηχανής προπαγάνδας, που κάθε εργατική κινητοποίηση, ειδικότερα αυτές όπου πρωτοστάτησε το ΠΑΜΕ, γινόταν αντικείμενο επίθεσης από το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. - πλουτοκρατών και ΜΜΕ τους - ορισμένων οπορτουνιστικών, δήθεν επαναστατικών, δυνάμεων, γιατί ξιφουλκούσαν ότι ...«έβλαπταν τη βαριά βιομηχανία της χώρας και την διεθνή εικόνα της χώρας». Και τι δεν ακούσαμε για τα δήθεν εκατομμύρια που έχανε η χώρα απ' το μπλόκο των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων στο, δουλεμπορικών σχέσεων, κρουαζιερόπλοιο «Ζενίθ», ή τις κινητοποιήσεις των εργατών στα «πεντάστερα» ξενοδοχεία - κάτεργα για τους εργαζόμενους, ή την περήφανη συμβολική κίνηση της ανάρτησης από το ΚΚΕ του πανό στην Ακρόπολη με το σύνθημα «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε». Εφτασαν να πούνε ότι υπεύθυνη στάση των εργαζομένων είναι, την καλοκαιρινή περίοδο του τουρισμού, να μη γίνονται κινητοποιήσεις. Τέτοιος κυνισμός και πρόκληση, πατώντας βεβαίως και στο γεγονός ότι ο κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός παίζει καλά το παιχνίδι της συναίνεσης και του «εθνικού συμφέροντος».
Τώρα που γίνονται χιλιάδες ακυρώσεις από τα «κανόνια» των βρετανικών ταξιδιωτικών γραφείων όλοι αυτοί οι λαλίστατοι κατά του ταξικού εργατικού κινήματος δε βγάζουν άχνα. Το γεγονός ότι η «πρέσα» στην οποία έχουν μπει οι εργαζόμενοι από την αντιλαϊκή πολιτική του μνημονίου κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ έχει οδηγήσει φέτος όλο και περισσότερους να περιορίσουν ή και να μην κάνουν καθόλου διακοπές, περνάει απλά σε επίπεδο καταγραφής στα ΜΜΕ, ανάμεσα σε γκλαμουράτα θέματα για τις διακοπές επωνύμων. Και φυσικά η αναζήτηση της αιτίας γιατί οι διακοπές από δικαίωμα έχουν γίνει ακριβή πολυτέλεια θα οδηγούσε στην αποκάλυψη της αντιλαϊκής αυτής πολιτικής που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια, για να εξασφαλίζουν την κερδοφορία των αφεντικών τους.
Σχεδιασμένος τουριστικός τομέας - δωρεάν και φτηνή αναψυχή για τους εργαζόμενους
Ομως, με αφορμή όλα αυτά, η σκέψη των λαϊκών ανθρώπων δεν πρέπει να παρεκκλίνει από τη διαδρομή που χρειάζεται σήμερα να ακολουθήσει για το θέμα των διακοπών και του τουρισμού. Το ΚΚΕ με πάμπολλες ευκαιρίες προσπαθεί να δείξει στο λαό ότι αποτελεί ανθρώπινη ανάγκη και δικαίωμα, που πρέπει να απολαμβάνει ο κάθε εργαζόμενος και η οικογένειά του, ως αποτέλεσμα του πλούτου που ο ίδιος παράγει.
Ο τουρισμός, σύμφωνα με τις διακηρύξεις των αστικών πολιτικών δυνάμεων, είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς οικονομικής ανάπτυξης για τη χώρα, που παρουσιάζεται ως ενιαίο σύνολο, λες και δεν υπάρχουν αντιτιθέμενα ταξικά συμφέροντα. Η εκμετάλλευση της φυσικής ομορφιάς της χώρας για τη δήθεν «προσέλκυση επενδύσεων» είναι ένας από τους κύριους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους.
Εκείνο, όμως, που κρύβουν είναι τουριστική ανάπτυξη για ποιον, με ποιο σκοπό και σε ποια κατεύθυνση. Σε τελική ανάλυση, το ερώτημα που τίθεται είναι: Τι είναι τουρισμός και πώς τον αντιμετωπίζουμε; Μόνο το ΚΚΕ έχει βγει ανοιχτά στο λαό, κάνοντας γνωστές τις θέσεις του, όχι για τον τουρισμό γενικά και αόριστα, αλλά απαντώντας και στα παραπάνω ερωτήματα.
Η υπέρμετρη τουριστική ανάπτυξη, σε σχέση με τις ανάλογες υποδομές, χαρακτήρισε την ελληνική οικονομία στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Μέχρι και σήμερα, καταλυτικός είναι ο ρόλος του καπιταλιστικού κράτους για την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου στον τουρισμό.
Παραδοσιακά, ο τουρισμός στην Ελλάδα στηρίχτηκε στην οικογενειακή επιχείρηση, μέσα από την αξιοποίηση της ιδιοκτησίας και της χρήσης γης. Το αποτέλεσμα ήταν να αναπτυχθεί πληθώρα μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Κατά την τελευταία δεκαετία, όμως, επιταχύνθηκε ο ρυθμός συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στον τουριστικό τομέα της οικονομίας. Παρατηρείται μια μεγέθυνση της κεφαλαιοποίησης, κύρια των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, μέσα από τη δημιουργία ομίλων. Μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, σε συνεργασία με τους «tour-operators», προσφέρουν πακέτα ολοκληρωμένα, τα λεγόμενα «all inclusive», που πλήττουν τις μικρές και οικογενειακές επιχειρήσεις του κλάδου. Αυτές υποτάσσονται στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς και σιγά σιγά «εξολοθρεύονται» ή είναι οι πρώτες που αντιμετωπίζουν την τουριστική κρίση, ιδιαίτερα όταν τα λαϊκά κυρίως στρώματα περιορίζουν τις διακοπές τους.
Συνεπώς, ανάπτυξη αυτού του τομέα της οικονομικής δραστηριότητας σημαίνει πρώτα και κύρια εξασφάλιση του δικαιώματος στα πλατιά λαϊκά στρώματα να μπορούν να κάνουν διακοπές. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να διευκρινιστεί ότι όσο και να αναπτυχθεί ο τομέας του τουρισμού, αυτός δεν μπορεί να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για μια κοινωνία αλλά να εντάσσεται αρμονικά σε μια σχεδιοποιημένη οικονομία, στην οποία ο φυσικός πλούτος της χώρας, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής έχουν γίνει λαϊκή κρατική περιουσία και λειτουργούν με εργατικό - λαϊκό έλεγχο. Το παράδειγμα της ΕΣΣΔ και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών δείχνει ότι η αναψυχή ήταν εξασφαλισμένο δικαίωμα, δωρεάν ή εξασφαλιζόταν με πολύ χαμηλό κόστος σε υποδομές κατάλληλες, που είχαν οι ίδιες οι κοινωνικές οργανώσεις των εργαζομένων. Τεράστια θέρετρα αξιοποιούνταν από το λαό εξασφαλίζοντάς του ξεκούραση, αναψυχή, ψυχαγωγία, φυσική αγωγή. Αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξει ικανοποίηση και του λαϊκού δικαιώματος όταν φύγει από τη μέση η εμπορευματοποίηση των ανθρώπινων αναγκών, που το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα έχει εξελίξει στο έπακρο.
Προϋπόθεση για να μπορεί η τουριστική οικονομική δραστηριότητα να σχεδιαστεί και να αναπτυχθεί σε όφελος του λαού είναι σε τελική ανάλυση η λύση του πολιτικού προβλήματος, με την κατάκτηση της λαϊκής, της εργατικής εξουσίας.
Γι' αυτό το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη και τους μικρούς επιχειρηματίες στον τουρισμό να αγωνιστούν από κοινού για την αλλαγή των συσχετισμών, την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Το νέο «κανόνι» που έσκασε με την εταιρεία οργάνωσης ταξιδίων στη Βρετανία που κήρυξε πτώχευση (η τρίτη εταιρεία σε ένα μήνα), αφήνοντας μετέωρους δεκάδες χιλιάδες πελάτες της που βρίσκονταν σε διακοπές σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Τουρκία, η Αίγυπτος και τα Κανάρια Νησιά, έγινε θέμα στα εγχώρια ΜΜΕ, με τον γνωστό αποπροσανατολιστικό τρόπο, ώστε να κρυφτούν οι πλευρές που δε θέλει το κεφάλαιο να μάθουν οι εργαζόμενοι. Καταρχήν ότι εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης κάποιες επιχειρήσεις, κυρίως οι μικρές, μπορεί ακόμα και να κλείσουν. Επίσης, ότι η μείωση της τουριστικής κίνησης είναι αντικειμενικό γεγονός αφού οι εργαζόμενοι σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο περιορίζουν αυτό το δικαίωμα που έχει καταντήσει πολυτέλεια.
Εύστοχα το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, σε σχόλιό του, σημείωσε για τις πτωχεύσεις τουριστικών επιχειρήσεων στη Βρετανία και τον τρόπο που το χειρίστηκαν οι μεγαλοκαναλάρχες: «Μιλιά δε βγάζουν τώρα για τις πτωχεύσεις μεγάλων τουριστικών εταιρειών στη Βρετανία που πέταξαν στο δρόμο εργαζόμενους και τουρίστες οι κατά τ' άλλα λαλίστατοι μεγαλοδημοσιογράφοι του "Mega" και των άλλων καναλιών. Κουβέντα δε λένε για τους μεγαλοεπιχειρηματίες αυτούς. Τους έφταιγαν οι κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για τον τουρισμό. Γιατί να πουν άλλωστε, αφού χρυσοπληρώνονται από αυτούς και είναι η φωνή του κυρίου τους, για να υπηρετούν τα κέρδη τους».
Μουγκάθηκαν οι ...λαλίστατοι αναλυτές
Το προηγούμενο διάστημα γίναμε μάρτυρες μιας καλοστημένης μηχανής προπαγάνδας, που κάθε εργατική κινητοποίηση, ειδικότερα αυτές όπου πρωτοστάτησε το ΠΑΜΕ, γινόταν αντικείμενο επίθεσης από το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. - πλουτοκρατών και ΜΜΕ τους - ορισμένων οπορτουνιστικών, δήθεν επαναστατικών, δυνάμεων, γιατί ξιφουλκούσαν ότι ...«έβλαπταν τη βαριά βιομηχανία της χώρας και την διεθνή εικόνα της χώρας». Και τι δεν ακούσαμε για τα δήθεν εκατομμύρια που έχανε η χώρα απ' το μπλόκο των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων στο, δουλεμπορικών σχέσεων, κρουαζιερόπλοιο «Ζενίθ», ή τις κινητοποιήσεις των εργατών στα «πεντάστερα» ξενοδοχεία - κάτεργα για τους εργαζόμενους, ή την περήφανη συμβολική κίνηση της ανάρτησης από το ΚΚΕ του πανό στην Ακρόπολη με το σύνθημα «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε». Εφτασαν να πούνε ότι υπεύθυνη στάση των εργαζομένων είναι, την καλοκαιρινή περίοδο του τουρισμού, να μη γίνονται κινητοποιήσεις. Τέτοιος κυνισμός και πρόκληση, πατώντας βεβαίως και στο γεγονός ότι ο κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός παίζει καλά το παιχνίδι της συναίνεσης και του «εθνικού συμφέροντος».
Τώρα που γίνονται χιλιάδες ακυρώσεις από τα «κανόνια» των βρετανικών ταξιδιωτικών γραφείων όλοι αυτοί οι λαλίστατοι κατά του ταξικού εργατικού κινήματος δε βγάζουν άχνα. Το γεγονός ότι η «πρέσα» στην οποία έχουν μπει οι εργαζόμενοι από την αντιλαϊκή πολιτική του μνημονίου κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ έχει οδηγήσει φέτος όλο και περισσότερους να περιορίσουν ή και να μην κάνουν καθόλου διακοπές, περνάει απλά σε επίπεδο καταγραφής στα ΜΜΕ, ανάμεσα σε γκλαμουράτα θέματα για τις διακοπές επωνύμων. Και φυσικά η αναζήτηση της αιτίας γιατί οι διακοπές από δικαίωμα έχουν γίνει ακριβή πολυτέλεια θα οδηγούσε στην αποκάλυψη της αντιλαϊκής αυτής πολιτικής που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια, για να εξασφαλίζουν την κερδοφορία των αφεντικών τους.
Σχεδιασμένος τουριστικός τομέας - δωρεάν και φτηνή αναψυχή για τους εργαζόμενους
Ομως, με αφορμή όλα αυτά, η σκέψη των λαϊκών ανθρώπων δεν πρέπει να παρεκκλίνει από τη διαδρομή που χρειάζεται σήμερα να ακολουθήσει για το θέμα των διακοπών και του τουρισμού. Το ΚΚΕ με πάμπολλες ευκαιρίες προσπαθεί να δείξει στο λαό ότι αποτελεί ανθρώπινη ανάγκη και δικαίωμα, που πρέπει να απολαμβάνει ο κάθε εργαζόμενος και η οικογένειά του, ως αποτέλεσμα του πλούτου που ο ίδιος παράγει.
Ο τουρισμός, σύμφωνα με τις διακηρύξεις των αστικών πολιτικών δυνάμεων, είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς οικονομικής ανάπτυξης για τη χώρα, που παρουσιάζεται ως ενιαίο σύνολο, λες και δεν υπάρχουν αντιτιθέμενα ταξικά συμφέροντα. Η εκμετάλλευση της φυσικής ομορφιάς της χώρας για τη δήθεν «προσέλκυση επενδύσεων» είναι ένας από τους κύριους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους.
Εκείνο, όμως, που κρύβουν είναι τουριστική ανάπτυξη για ποιον, με ποιο σκοπό και σε ποια κατεύθυνση. Σε τελική ανάλυση, το ερώτημα που τίθεται είναι: Τι είναι τουρισμός και πώς τον αντιμετωπίζουμε; Μόνο το ΚΚΕ έχει βγει ανοιχτά στο λαό, κάνοντας γνωστές τις θέσεις του, όχι για τον τουρισμό γενικά και αόριστα, αλλά απαντώντας και στα παραπάνω ερωτήματα.
Η υπέρμετρη τουριστική ανάπτυξη, σε σχέση με τις ανάλογες υποδομές, χαρακτήρισε την ελληνική οικονομία στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Μέχρι και σήμερα, καταλυτικός είναι ο ρόλος του καπιταλιστικού κράτους για την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου στον τουρισμό.
Παραδοσιακά, ο τουρισμός στην Ελλάδα στηρίχτηκε στην οικογενειακή επιχείρηση, μέσα από την αξιοποίηση της ιδιοκτησίας και της χρήσης γης. Το αποτέλεσμα ήταν να αναπτυχθεί πληθώρα μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Κατά την τελευταία δεκαετία, όμως, επιταχύνθηκε ο ρυθμός συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στον τουριστικό τομέα της οικονομίας. Παρατηρείται μια μεγέθυνση της κεφαλαιοποίησης, κύρια των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, μέσα από τη δημιουργία ομίλων. Μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, σε συνεργασία με τους «tour-operators», προσφέρουν πακέτα ολοκληρωμένα, τα λεγόμενα «all inclusive», που πλήττουν τις μικρές και οικογενειακές επιχειρήσεις του κλάδου. Αυτές υποτάσσονται στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς και σιγά σιγά «εξολοθρεύονται» ή είναι οι πρώτες που αντιμετωπίζουν την τουριστική κρίση, ιδιαίτερα όταν τα λαϊκά κυρίως στρώματα περιορίζουν τις διακοπές τους.
Συνεπώς, ανάπτυξη αυτού του τομέα της οικονομικής δραστηριότητας σημαίνει πρώτα και κύρια εξασφάλιση του δικαιώματος στα πλατιά λαϊκά στρώματα να μπορούν να κάνουν διακοπές. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να διευκρινιστεί ότι όσο και να αναπτυχθεί ο τομέας του τουρισμού, αυτός δεν μπορεί να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για μια κοινωνία αλλά να εντάσσεται αρμονικά σε μια σχεδιοποιημένη οικονομία, στην οποία ο φυσικός πλούτος της χώρας, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής έχουν γίνει λαϊκή κρατική περιουσία και λειτουργούν με εργατικό - λαϊκό έλεγχο. Το παράδειγμα της ΕΣΣΔ και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών δείχνει ότι η αναψυχή ήταν εξασφαλισμένο δικαίωμα, δωρεάν ή εξασφαλιζόταν με πολύ χαμηλό κόστος σε υποδομές κατάλληλες, που είχαν οι ίδιες οι κοινωνικές οργανώσεις των εργαζομένων. Τεράστια θέρετρα αξιοποιούνταν από το λαό εξασφαλίζοντάς του ξεκούραση, αναψυχή, ψυχαγωγία, φυσική αγωγή. Αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξει ικανοποίηση και του λαϊκού δικαιώματος όταν φύγει από τη μέση η εμπορευματοποίηση των ανθρώπινων αναγκών, που το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα έχει εξελίξει στο έπακρο.
Προϋπόθεση για να μπορεί η τουριστική οικονομική δραστηριότητα να σχεδιαστεί και να αναπτυχθεί σε όφελος του λαού είναι σε τελική ανάλυση η λύση του πολιτικού προβλήματος, με την κατάκτηση της λαϊκής, της εργατικής εξουσίας.
Γι' αυτό το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη και τους μικρούς επιχειρηματίες στον τουρισμό να αγωνιστούν από κοινού για την αλλαγή των συσχετισμών, την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Φτιαγμένο με τα ίδια «υλικά» που είναι φτιαγμένο το ΚΚΕ και η ΚΝΕ
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ για το 36ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»
«Με το ΚΚΕ υπάρχει λύση - Να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής». Αυτό είναι το σύνθημα του 36ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», που έχει απλώσει τις εκδηλώσεις του από τις αρχές του καλοκαιριού σε όλη τη χώρα και θα κορυφωθεί στις 16, 17 και 18 Σεπτέμβρη με τις κεντρικές εκδηλώσεις της Αθήνας, στο Πάρκο «Τρίτση», στο Ιλιον.
Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ, αναφέρει για το Φεστιβάλ:
«Από τις αρχές του καλοκαιριού έχει ξεκινήσει το ταξίδι του σε όλη την Ελλάδα το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, η μεγάλη γιορτή της νεολαίας, των παιδιών της εργατικής τάξης, της νεολαίας των φτωχών λαϊκών οικογενειών!
Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή" είναι μοναδικό γιατί είναι φτιαγμένο με τα ίδια "υλικά" που είναι φτιαγμένο το Κόμμα μας, το ΚΚΕ και η Οργάνωσή μας, η ΚΝΕ.
Με τη συλλογικότητα, την αυτοθυσία και την ανιδιοτέλεια, με την αισιοδοξία, την εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και την ανάγκη να συζητάμε μαζί τους για όλα.
Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ είναι μοναδικό γιατί είναι το μόνο που φτιάχνεται από νέους για νέους. Χωρίς εταιρείες και χορηγούς. Με τη φαντασία, το κέφι, το μεράκι και τη δουλειά των χιλιάδων μελών και φίλων της ΚΝΕ.
Γι' αυτό και εμπνέει κάθε χρόνο δεκάδες καλλιτέχνες, μουσικούς, χορευτές, ηθοποιούς που συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους.
Γι' αυτό και αποτελεί κάθε χρόνο το σταθερό ραντεβού του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο οποίο ανταποκρίνονται χιλιάδες νέοι και εργαζόμενοι.
Μέσα από τις εκατοντάδες εκδηλώσεις που έχουν ήδη γίνει και συνεχίζονται σε όλη τη χώρα, και με την κορύφωση των εκδηλώσεων στις μεγάλες πόλεις και των κεντρικών εκδηλώσεων στην Αθήνα, η ΚΝΕ προβάλλει πλατιά στη νεολαία το δρόμο της πάλης για τα δικαιώματά της, προβάλλει την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.
Συζητάμε με τους χιλιάδες νέους που συναντηθήκαμε μαζί στις απεργίες και τους αγώνες, τους νέους που υποφέρουν από την καπιταλιστική κρίση και τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, με τους νέους που προβληματίζονται. Συζητάμε και αποκαλύπτουμε τις αιτίες που γέννησαν την καπιταλιστική κρίση, προβάλουμε το δικό μας δρόμο διεξόδου.
Γιατί λύση υπάρχει. Η κρίση είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του καπιταλισμού, που δείχνει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τα ιστορικά όρια αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Η λύση βρίσκεται στον άλλο δρόμο ανάπτυξης που έχει συμφέρον η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία, όπου η παραγωγή δεν υπηρετεί το κέρδος αλλά τις ανάγκες του λαού, βρίσκεται στην πάλη για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό».
«Οι κεντρικές εκδηλώσεις του 36ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή" στην Αθήνα θα πραγματοποιηθούν αυτή τη χρονιά σε νέο χώρο, στην καρδιά της Δυτικής Αθήνας, στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης", στο Ιλιον. Φέτος θα πραγματοποιηθεί μια απαίτηση χρόνων των εργαζόμενων και της νεολαίας της περιοχής προς την ΚΝΕ, να επιστρέψει δηλαδή το Φεστιβάλ μετά από πολλά χρόνια στη Δυτική Αθήνα.
Η πραγματοποίηση του Φεστιβάλ στο Πάρκο έχει και διεκδικητικό χαρακτήρα, χαρακτήρα υπεράσπισής του από την ιδιωτική πρωτοβουλία και τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών που το λιγουρεύονται.
Θέλουμε να αναδείξουμε τη σπουδαιότητα του Πάρκου, γενικά των ελεύθερων χώρων, το Πάρκο αποτελεί έναν από τους τελευταίους χώρους πρασίνου στη Δυτική Αθήνα. Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ με μια σειρά πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις (πικετοφορίες διαμαρτυρίας, εξορμήσεις, ερωτήσεις στη Βουλή κ.ά.) σταθερά όλα αυτά τα χρόνια αναδεικνύουν την ανάγκη αξιοποίησης του Πάρκου ως χώρου αναψυχής, την λειτουργία του με βάση τις λαϊκές ανάγκες.
Εδώ και χρόνια το πάρκο έχει εγκαταλειφθεί, το κρατάνε στην "απομόνωση" από τους εργαζόμενους, το λαό της περιοχής, κάτι το οποίο δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής για το περιβάλλον των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που σκοπό έχει να αξιοποιήσει την απαξίωση χώρων όπως το πάρκο για να εμφανίσει την ιδιωτική πρωτοβουλία ως "από μηχανής θεό".
Αναδεικνύεται περίτρανα η αναγκαιότητα το ταξικό κίνημα να διεκδικήσει την προστασία του πάρκου, τη δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα για τη διαχείριση του πάρκου και των ελεύθερων χώρων με επαρκή και αποκλειστική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, προσλήψεις προσωπικού για τη λειτουργία του πάρκου, με μόνιμη σχέση εργασίας και πλήρη δικαιώματα. Το πάρκο μπορεί να αξιοποιηθεί για οργανωμένες δραστηριότητες όλο το καλοκαίρι για τη νεολαία της περιοχής, το πάρκο πρέπει να το απολαμβάνουν οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας», καταλήγει το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ.
Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ στην Αθήνα
Πέμπτη 16 Σεπτέμβρη
Γεράσιμος Ανδρεάτος
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Αφιέρωμα της ΚΝΕ στην Αντιφασιστική Νίκη (σκηνοθεσία Κώστας Καζάκος. Συμμετέχουν η ορχήστρα της ΚΝΕ και οι ομάδες θεάτρου και χορού της ΚΝΕ).
11:00 Αφιέρωμα «Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή» με τους: Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Μιλτιάδη Πασχαλίδη, Παντελή Θαλασσινό, Διονύση Τσακνή.
ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Σπύρος Σαμοΐλης.
10:30 EnCardia.
11:30 Χάλκινα Κοζάνης.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Ι
8.00-9:30 θεατρική ομάδα Καματερού «Εκτός Σχεδίου»: «Οι Κουραμπιέδες», του Γιώργου Χασάπογλου.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΙΙ
8.00 Συζήτηση για τον Σοσιαλιστικό Ρεαλισμό και μικρό μουσικό αφιέρωμα σε σοβιετικούς συνθέτες από τα σύνολα μουσικής δωματίου της ΚΝΕ.
Παρασκευή 17 Σεπτέμβρη
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Αφιέρωμα στην Μαρία Δημητριάδη και το πολιτικό τραγούδι με τους: Καλιόπη Βέτα, Ελεονόρα Ζουγανέλη.
11:30 Αφιέρωμα στα Τραγούδια της Αμφισβήτησης από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Πολυφωνικό τραγούδι με Χαονία (Ηπειρος), LotCurbeti (Αλβανία), Rodina (Βουλγαρία), με την ηπειρώτικη ζυγιά του Θωμά Λώλη.
11:30 Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη και λαϊκό γλέντι με τους Δημήτρη Κοντογιάννη και τον Γιάννη Ντουνιά.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Ι
8:00-9:30 θεατρική ομάδα της ΚΝΕ, Μπ. Μπρεχτ «Οι Μέρες της Κομμούνας».
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΙΙ
8:00 ομάδα χορού της ΚΝΕ «Γυναίκες στα πρόθυρα... κρίσης».
8:30 ομάδα χορού Soyuz «Τέλος Χρόνου».
10:00 Ιστορίες για κρουστά με το Βασίλη Βασιλάτο.
Σάββατο 18 Σεπτέμβρη
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
8:30 Χαιρετισμός Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ, Γιάννη Πρωτούλη.
8:45 Ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα.
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
9:30 Αφιέρωμα «Ξενιτεμένο μου πουλί...» 50 χρόνια από τη σύναψη Ελληνογερμανικής Σύμβασης περί μετανάστευσης.
Με τους: Γεράσιμο Ανδρεάτο, Γιώτα Νέγκα, Λάκη Χαλκιά, Dasco Kurti (και το πολυφωνικό σχήμα από μαθητές του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων).
11:00 Συναυλία με τον Δημήτρη Μητροπάνο.
ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Γλέντι Αιγαίου με τους «musicaroi» (Ικαρία) και τσαμπουνιέρηδες, από Σάμο, Κάλυμνο και Κύθνο.
11:30 Λαϊκό γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Ι
7:00 - 8:00 ΠΕΑΦΕ - ΚΝΕ. Κορινθιακό θέατρο «Βασίλης Ρώτας». Βασίλη Ρώτα, «Ο Πασάς μαθαίνει τον Καραγκιόζη τι εστί πατρίς», από τα «Καραγκιόζικα». Σκηνοθεσία Παύλος Καράγιωργας.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΙΙ
9:30 «Το ταγκό της κρίσης» από το συγκρότημα του Χ. Χατζησπύρου.
10:30 Αφιέρωμα στη μελοποιημένη ποίηση με τον Βασίλη Λέκκα.
«Με το ΚΚΕ υπάρχει λύση - Να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής». Αυτό είναι το σύνθημα του 36ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», που έχει απλώσει τις εκδηλώσεις του από τις αρχές του καλοκαιριού σε όλη τη χώρα και θα κορυφωθεί στις 16, 17 και 18 Σεπτέμβρη με τις κεντρικές εκδηλώσεις της Αθήνας, στο Πάρκο «Τρίτση», στο Ιλιον.
Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ, αναφέρει για το Φεστιβάλ:
«Από τις αρχές του καλοκαιριού έχει ξεκινήσει το ταξίδι του σε όλη την Ελλάδα το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, η μεγάλη γιορτή της νεολαίας, των παιδιών της εργατικής τάξης, της νεολαίας των φτωχών λαϊκών οικογενειών!
Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή" είναι μοναδικό γιατί είναι φτιαγμένο με τα ίδια "υλικά" που είναι φτιαγμένο το Κόμμα μας, το ΚΚΕ και η Οργάνωσή μας, η ΚΝΕ.
Με τη συλλογικότητα, την αυτοθυσία και την ανιδιοτέλεια, με την αισιοδοξία, την εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και την ανάγκη να συζητάμε μαζί τους για όλα.
Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ είναι μοναδικό γιατί είναι το μόνο που φτιάχνεται από νέους για νέους. Χωρίς εταιρείες και χορηγούς. Με τη φαντασία, το κέφι, το μεράκι και τη δουλειά των χιλιάδων μελών και φίλων της ΚΝΕ.
Γι' αυτό και εμπνέει κάθε χρόνο δεκάδες καλλιτέχνες, μουσικούς, χορευτές, ηθοποιούς που συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους.
Γι' αυτό και αποτελεί κάθε χρόνο το σταθερό ραντεβού του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο οποίο ανταποκρίνονται χιλιάδες νέοι και εργαζόμενοι.
Μέσα από τις εκατοντάδες εκδηλώσεις που έχουν ήδη γίνει και συνεχίζονται σε όλη τη χώρα, και με την κορύφωση των εκδηλώσεων στις μεγάλες πόλεις και των κεντρικών εκδηλώσεων στην Αθήνα, η ΚΝΕ προβάλλει πλατιά στη νεολαία το δρόμο της πάλης για τα δικαιώματά της, προβάλλει την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.
Συζητάμε με τους χιλιάδες νέους που συναντηθήκαμε μαζί στις απεργίες και τους αγώνες, τους νέους που υποφέρουν από την καπιταλιστική κρίση και τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, με τους νέους που προβληματίζονται. Συζητάμε και αποκαλύπτουμε τις αιτίες που γέννησαν την καπιταλιστική κρίση, προβάλουμε το δικό μας δρόμο διεξόδου.
Γιατί λύση υπάρχει. Η κρίση είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του καπιταλισμού, που δείχνει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τα ιστορικά όρια αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Η λύση βρίσκεται στον άλλο δρόμο ανάπτυξης που έχει συμφέρον η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία, όπου η παραγωγή δεν υπηρετεί το κέρδος αλλά τις ανάγκες του λαού, βρίσκεται στην πάλη για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό».
«Οι κεντρικές εκδηλώσεις του 36ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή" στην Αθήνα θα πραγματοποιηθούν αυτή τη χρονιά σε νέο χώρο, στην καρδιά της Δυτικής Αθήνας, στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης", στο Ιλιον. Φέτος θα πραγματοποιηθεί μια απαίτηση χρόνων των εργαζόμενων και της νεολαίας της περιοχής προς την ΚΝΕ, να επιστρέψει δηλαδή το Φεστιβάλ μετά από πολλά χρόνια στη Δυτική Αθήνα.
Η πραγματοποίηση του Φεστιβάλ στο Πάρκο έχει και διεκδικητικό χαρακτήρα, χαρακτήρα υπεράσπισής του από την ιδιωτική πρωτοβουλία και τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών που το λιγουρεύονται.
Θέλουμε να αναδείξουμε τη σπουδαιότητα του Πάρκου, γενικά των ελεύθερων χώρων, το Πάρκο αποτελεί έναν από τους τελευταίους χώρους πρασίνου στη Δυτική Αθήνα. Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ με μια σειρά πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις (πικετοφορίες διαμαρτυρίας, εξορμήσεις, ερωτήσεις στη Βουλή κ.ά.) σταθερά όλα αυτά τα χρόνια αναδεικνύουν την ανάγκη αξιοποίησης του Πάρκου ως χώρου αναψυχής, την λειτουργία του με βάση τις λαϊκές ανάγκες.
Εδώ και χρόνια το πάρκο έχει εγκαταλειφθεί, το κρατάνε στην "απομόνωση" από τους εργαζόμενους, το λαό της περιοχής, κάτι το οποίο δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής για το περιβάλλον των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που σκοπό έχει να αξιοποιήσει την απαξίωση χώρων όπως το πάρκο για να εμφανίσει την ιδιωτική πρωτοβουλία ως "από μηχανής θεό".
Αναδεικνύεται περίτρανα η αναγκαιότητα το ταξικό κίνημα να διεκδικήσει την προστασία του πάρκου, τη δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα για τη διαχείριση του πάρκου και των ελεύθερων χώρων με επαρκή και αποκλειστική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, προσλήψεις προσωπικού για τη λειτουργία του πάρκου, με μόνιμη σχέση εργασίας και πλήρη δικαιώματα. Το πάρκο μπορεί να αξιοποιηθεί για οργανωμένες δραστηριότητες όλο το καλοκαίρι για τη νεολαία της περιοχής, το πάρκο πρέπει να το απολαμβάνουν οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας», καταλήγει το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ.
Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ στην Αθήνα
Πέμπτη 16 Σεπτέμβρη
Γεράσιμος Ανδρεάτος
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Αφιέρωμα της ΚΝΕ στην Αντιφασιστική Νίκη (σκηνοθεσία Κώστας Καζάκος. Συμμετέχουν η ορχήστρα της ΚΝΕ και οι ομάδες θεάτρου και χορού της ΚΝΕ).
11:00 Αφιέρωμα «Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή» με τους: Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Μιλτιάδη Πασχαλίδη, Παντελή Θαλασσινό, Διονύση Τσακνή.
ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Σπύρος Σαμοΐλης.
10:30 EnCardia.
11:30 Χάλκινα Κοζάνης.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Ι
8.00-9:30 θεατρική ομάδα Καματερού «Εκτός Σχεδίου»: «Οι Κουραμπιέδες», του Γιώργου Χασάπογλου.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΙΙ
8.00 Συζήτηση για τον Σοσιαλιστικό Ρεαλισμό και μικρό μουσικό αφιέρωμα σε σοβιετικούς συνθέτες από τα σύνολα μουσικής δωματίου της ΚΝΕ.
Παρασκευή 17 Σεπτέμβρη
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Αφιέρωμα στην Μαρία Δημητριάδη και το πολιτικό τραγούδι με τους: Καλιόπη Βέτα, Ελεονόρα Ζουγανέλη.
11:30 Αφιέρωμα στα Τραγούδια της Αμφισβήτησης από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Πολυφωνικό τραγούδι με Χαονία (Ηπειρος), LotCurbeti (Αλβανία), Rodina (Βουλγαρία), με την ηπειρώτικη ζυγιά του Θωμά Λώλη.
11:30 Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη και λαϊκό γλέντι με τους Δημήτρη Κοντογιάννη και τον Γιάννη Ντουνιά.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Ι
8:00-9:30 θεατρική ομάδα της ΚΝΕ, Μπ. Μπρεχτ «Οι Μέρες της Κομμούνας».
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΙΙ
8:00 ομάδα χορού της ΚΝΕ «Γυναίκες στα πρόθυρα... κρίσης».
8:30 ομάδα χορού Soyuz «Τέλος Χρόνου».
10:00 Ιστορίες για κρουστά με το Βασίλη Βασιλάτο.
Σάββατο 18 Σεπτέμβρη
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
8:30 Χαιρετισμός Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ, Γιάννη Πρωτούλη.
8:45 Ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα.
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
9:30 Αφιέρωμα «Ξενιτεμένο μου πουλί...» 50 χρόνια από τη σύναψη Ελληνογερμανικής Σύμβασης περί μετανάστευσης.
Με τους: Γεράσιμο Ανδρεάτο, Γιώτα Νέγκα, Λάκη Χαλκιά, Dasco Kurti (και το πολυφωνικό σχήμα από μαθητές του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων).
11:00 Συναυλία με τον Δημήτρη Μητροπάνο.
ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ
9:30 Γλέντι Αιγαίου με τους «musicaroi» (Ικαρία) και τσαμπουνιέρηδες, από Σάμο, Κάλυμνο και Κύθνο.
11:30 Λαϊκό γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Ι
7:00 - 8:00 ΠΕΑΦΕ - ΚΝΕ. Κορινθιακό θέατρο «Βασίλης Ρώτας». Βασίλη Ρώτα, «Ο Πασάς μαθαίνει τον Καραγκιόζη τι εστί πατρίς», από τα «Καραγκιόζικα». Σκηνοθεσία Παύλος Καράγιωργας.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΙΙ
9:30 «Το ταγκό της κρίσης» από το συγκρότημα του Χ. Χατζησπύρου.
10:30 Αφιέρωμα στη μελοποιημένη ποίηση με τον Βασίλη Λέκκα.
Τρίτη 17 Αυγούστου 2010
Αισχροκέρδεια χειρίστου είδους!
Είναι αισχροκέρδεια του χειρίστου είδους σε βάρος του λαού οι νέες μεγάλες αυξήσεις στο αλεύρι, στο ψωμί και στα ζυμαρικά που σχεδιάζουν οι μεγαλέμποροι - μεγαλοεισαγωγείς και οι αλευροβιομήχανοι, την ίδια στιγμή που κυριολεκτικά ληστεύουν τους μικρούς και μεσαίους παραγωγούς σιτηρών. Είναι χοντροκομμένο ψέμα ο ισχυρισμός τους ότι αυξάνουν τις τιμές λόγω της απόφασης της ρωσικής κυβέρνησης να απαγορεύσει τις εξαγωγές σιτηρών. Η αλήθεια είναι ότι οι μεγαλέμποροι - μεγαλοεισαγωγείς έχουν τις αποθήκες τους γεμάτες και από σκληρό και από μαλακό στάρι. Εκβιάζοντας τους μικρομεσαίους παραγωγούς σιτηρών με τις φθηνές εισαγωγές, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια μείωναν τις τιμές, ακόμα και κάτω από τα 10 λεπτά το κιλό. Το αποτέλεσμα ήταν να θησαυρίζουν, καθώς η τιμή στο αλεύρι ήταν σταθερή ή αυξανόμενη. Ετσι οι νέες υπέρογκες αυξήσεις στις τιμές θα οδηγήσουν σε υπέρογκη αύξηση των κερδών τους, χωρίς οι μικροί παραγωγοί - που ήδη έχουν ξεπουλήσει την παραγωγή τους - να έχουν κανένα όφελος.
Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010
Outside of Greece, the Nazis murdered! - Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο ναζί δολοφόνος!
Outside of Greece, the Nazis murdered! - Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο ναζί δολοφόνος!
Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010
Φρίντριχ Ενγκελς
Σαν σημερα το 1895 φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών ο Φρίντριχ Ενγκελς. Ο άνθρωπος που από κοινού με τον Καρλ Μαρξ θεμελίωσαν την κοσμοθεωρία του Επιστημονικού Κομμουνισμού. Για το σπουδαίο έργο του Ενγκελς ο Λένιν σημείωνε ότι ο Μαρξισμός δεν μπορεί να κατανοηθεί και να εκτεθεί ολοκληρωτικά, χωρίς να υπολογίζονται η συμβολή και όλα τα έργα του Φρ. Ενγκελς.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)