Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Υπουλη πρωθυπουργική επίθεση σε «Τυποεκδοτική» και «902»
Απαντώντας χτες ο πρωθυπουργός στη Βουλή στην Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για τις αντεργατικές ανατροπές, προκειμένου να δώσει άλλοθι στη φιλομονοπωλιακή πολιτική της κυβέρνησής του δεν ντράπηκε να εξισώσει την «Τυποεκδοτική» και τον «902» με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις που ενισχύει πολύμορφα, δίνοντάς τους τζάμπα χρήμα για επενδύσεις, και πάμφθηνη εργατική δύναμη, κάθε προνόμιο, προκειμένου να αυξάνεται η εκμετάλλευση και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, λέγοντας: «Και εσείς, κυρία Παπαρήγα, στις δικές σας επιχειρήσεις, την "Τυποεκδοτική" και τον "902", κάνατε μειώσεις μισθών, κάνατε και απολύσεις».
Δεν είναι, βεβαίως, πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί παρόμοια επιχειρήματα στην αντιΚΚΕ επίθεσή της. Ομως, το να χρησιμοποιεί την «Τυποεκδοτική» και τον «902» για να δικαιολογήσει ότι με την πολιτική του ενισχύει τους καπιταλιστές ξεπερνά και τα όρια της μικροπρέπειας.
Ξέρει πολύ καλά και αυτός και η κυβέρνησή του ότι και η «Τυποεκδοτική» και ο «902» δε λειτουργούν με σκοπό το κέρδος. Αλλά η επίθεσή τους δεν είναι τωρινή. Εχει ξεκινήσει από το παρελθόν. Το ΚΚΕ δέχτηκε πρωτοφανή πολιτική επίθεση από ΠΑΣΟΚ - ΛΑ.Ο.Σ. από το 2007 για τα οικονομικά του, για την «Τυποεκδοτική» και τα δικά του ΜΜΕ.
Η «Τυποεκδοτική» δε στοχεύει στο καπιταλιστικό κέρδος, αλλά στην ανάγκη κάλυψης των αναγκών του ΚΚΕ, των εξόδων που συνεπάγεται η εκτύπωση του «Ριζοσπάστη», διαφωτιστικού, υλικού κλπ. Αυτό το γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Αλλά προτίμησε, επειδή δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί διαφορετικά και να υπερασπίσει την αδίσταχτη αντεργατική πολιτική του, να χρησιμοποιήσει ως μέθοδο αντιπαράθεσης τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία. Η επίθεση που έκανε στόχο έχει την ιδεολογικοπολιτική αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Νομίζει πως έτσι θα καταφέρει τη χειραγώγησή του.
Το ΚΚΕ είναι κόμμα της εργατικής τάξης, εχθρός της τάξης των καπιταλιστών, δέχεται καθημερινά τα πυρά όχι μόνο της ιδεολογικοπολιτικής πολεμικής των αστικών επιτελείων, αλλά και τις πιο βρώμικες αντικομμουνιστικές επιθέσεις με ψευτιές. Η αστική τάξη θα ήθελε το ΚΚΕ να μην μπορεί να εκδίδει καθημερινά τη δική του εφημερίδα, τα άλλα διαφωτιστικά προπαγανδιστικά του υλικά, να μην μπορεί να εκδίδει βιβλία, θεωρητικά, πολιτικά, λογοτεχνικά, ή θεωρητικά περιοδικά, για τη διάδοση της πολιτικής του, της ιδεολογίας του, της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να μην έχει δικά του ραδιοτηλεοπτικά Μέσα. Ολη αυτή η δραστηριότητα του Κόμματος, συστατικό και αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης του, χωρίς δικά του μέσα, δεν μπορεί να πραγματοποιείται. Ακόμα χειρότερα, φιμώνεται αν εξαρτιέται από τους καπιταλιστές.
Τα ίδια ισχύουν και για τον «902». Δεν είναι και δε λειτουργεί όπως όλα τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ. Τα αστικά ΜΜΕ δε φτιάχνονται για να βγάλουν κέρδη άμεσα. Οι επιχειρηματίες στήνουν αυτά τα Μέσα, το κάνουν γιατί είναι Μέσα παρέμβασης στο συσχετισμό δύναμης, Μέσα αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής, στήριξης και ενίσχυσης της εξουσίας των μονοπωλίων, αλλά και γιατί είναι και Μέσα πίεσης των ιδιοκτητών τους στα κυβερνητικά κόμματα ώστε να παίρνουν από το κράτος δουλειές, προμήθειες, έργα κλπ.
Ο «902» είναι μέσο ιδεολογικοπολιτικής προπαγάνδας του ΚΚΕ. Βρίσκεται πολύμορφα στο μάτι του κυκλώνα των αστών και των κομμάτων τους. Για παράδειγμα, δεν του δίνουν εμπορική διαφήμιση, για λόγους καθαρά πολιτικούς. Ποιος αστός θα τον πληρώνει για να κάνει προπαγάνδα ενάντιά του; Ακόμη και από την κρατική διαφήμιση ο «902» είναι σχεδόν κομμένος. Τα αστικά ΜΜΕ λυμαίνονται και την εμπορική και την κρατική διαφήμιση.
Το ΚΚΕ έχει και πρέπει να έχει τα δικά του ΜΜΕ, γιατί είναι καθημερινό όπλο στη δράση του, στην ταξική πάλη, για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αν δεν έχει δικά του ΜΜΕ σημαίνει εξαφάνιση της δράσης του. Η αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ είναι γνωστή. Αποσιωπούν τη δράση του όπως και τη δράση και των άλλων συσπειρώσεων στο κίνημα (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ κλπ.) που δρουν οι δυνάμεις του. Ακόμη και όταν την παρουσιάζουν το κάνουν είτε για να τη διαστρεβλώσουν είτε για αντιΚΚΕ και αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Επιτίθενται στο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (π.χ. οι απεργίες των ναυτεργατών, που τις παρουσίαζαν ως αιτία χρεοκοπίας της οικονομίας, όταν οι ίδιοι χρεοκοπούν το λαό).
Απ' όλα τα παραπάνω γίνεται φανερή η ποιοτική διαφορά «Τυποεκδοτικής» και «902» συγκριτικά με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα αστικά ΜΜΕ. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι τα Μέσα του ΚΚΕ δρουν σαν σε «σοσιαλιστική νησίδα». Αντικειμενικά, δρουν σε συνθήκες καπιταλισμού. Υπόκεινται στους νόμους του και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τον ανταγωνισμό των άλλων επιχειρήσεων, αλλά και την πίεση σε σημείο στραγγαλισμού ολόκληρης της αστικής τάξης. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα εργαλεία που οι άλλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν για να αυξάνουν κεφάλαιο και κέρδη, όπως συγχωνεύσεις, εξαγορές, χρηματιστήρια (ΔΟΛ, ΜΕΓΚΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ κλπ.) κλπ., αφού αυτά τα εργαλεία αυτομάτως οδηγούν σε άμεση εξάρτηση αυτής της δραστηριότητας από τους καπιταλιστές.
Αυτό, επίσης, ας το καταλάβουν καλά και όσοι στο συνδικαλιστικό κίνημα καμώνονται τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων και επιτίθενται στον «902». Δηλαδή στο ΚΚΕ. Προσφέρουν υπηρεσίες σ' αυτούς που τσακίζουν τα δικαιώματα τα οποία λένε ότι υπερασπίζονται. Και συμπλέουν με την κυβερνητική πολιτική.
Τέλος, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του δεν έχουν ανάγκη από κομματικές επιχειρήσεις και δικά τους ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ είναι δικά τους, τους στηρίζει, έχουν καθημερινά δημόσια φωνή από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια. Οσο για την οικονομική τους στήριξη, ας είναι καλά τα μονοπώλια.
Δεν είναι, βεβαίως, πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί παρόμοια επιχειρήματα στην αντιΚΚΕ επίθεσή της. Ομως, το να χρησιμοποιεί την «Τυποεκδοτική» και τον «902» για να δικαιολογήσει ότι με την πολιτική του ενισχύει τους καπιταλιστές ξεπερνά και τα όρια της μικροπρέπειας.
Ξέρει πολύ καλά και αυτός και η κυβέρνησή του ότι και η «Τυποεκδοτική» και ο «902» δε λειτουργούν με σκοπό το κέρδος. Αλλά η επίθεσή τους δεν είναι τωρινή. Εχει ξεκινήσει από το παρελθόν. Το ΚΚΕ δέχτηκε πρωτοφανή πολιτική επίθεση από ΠΑΣΟΚ - ΛΑ.Ο.Σ. από το 2007 για τα οικονομικά του, για την «Τυποεκδοτική» και τα δικά του ΜΜΕ.
Η «Τυποεκδοτική» δε στοχεύει στο καπιταλιστικό κέρδος, αλλά στην ανάγκη κάλυψης των αναγκών του ΚΚΕ, των εξόδων που συνεπάγεται η εκτύπωση του «Ριζοσπάστη», διαφωτιστικού, υλικού κλπ. Αυτό το γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Αλλά προτίμησε, επειδή δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί διαφορετικά και να υπερασπίσει την αδίσταχτη αντεργατική πολιτική του, να χρησιμοποιήσει ως μέθοδο αντιπαράθεσης τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία. Η επίθεση που έκανε στόχο έχει την ιδεολογικοπολιτική αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Νομίζει πως έτσι θα καταφέρει τη χειραγώγησή του.
Το ΚΚΕ είναι κόμμα της εργατικής τάξης, εχθρός της τάξης των καπιταλιστών, δέχεται καθημερινά τα πυρά όχι μόνο της ιδεολογικοπολιτικής πολεμικής των αστικών επιτελείων, αλλά και τις πιο βρώμικες αντικομμουνιστικές επιθέσεις με ψευτιές. Η αστική τάξη θα ήθελε το ΚΚΕ να μην μπορεί να εκδίδει καθημερινά τη δική του εφημερίδα, τα άλλα διαφωτιστικά προπαγανδιστικά του υλικά, να μην μπορεί να εκδίδει βιβλία, θεωρητικά, πολιτικά, λογοτεχνικά, ή θεωρητικά περιοδικά, για τη διάδοση της πολιτικής του, της ιδεολογίας του, της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να μην έχει δικά του ραδιοτηλεοπτικά Μέσα. Ολη αυτή η δραστηριότητα του Κόμματος, συστατικό και αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης του, χωρίς δικά του μέσα, δεν μπορεί να πραγματοποιείται. Ακόμα χειρότερα, φιμώνεται αν εξαρτιέται από τους καπιταλιστές.
Τα ίδια ισχύουν και για τον «902». Δεν είναι και δε λειτουργεί όπως όλα τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ. Τα αστικά ΜΜΕ δε φτιάχνονται για να βγάλουν κέρδη άμεσα. Οι επιχειρηματίες στήνουν αυτά τα Μέσα, το κάνουν γιατί είναι Μέσα παρέμβασης στο συσχετισμό δύναμης, Μέσα αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής, στήριξης και ενίσχυσης της εξουσίας των μονοπωλίων, αλλά και γιατί είναι και Μέσα πίεσης των ιδιοκτητών τους στα κυβερνητικά κόμματα ώστε να παίρνουν από το κράτος δουλειές, προμήθειες, έργα κλπ.
Ο «902» είναι μέσο ιδεολογικοπολιτικής προπαγάνδας του ΚΚΕ. Βρίσκεται πολύμορφα στο μάτι του κυκλώνα των αστών και των κομμάτων τους. Για παράδειγμα, δεν του δίνουν εμπορική διαφήμιση, για λόγους καθαρά πολιτικούς. Ποιος αστός θα τον πληρώνει για να κάνει προπαγάνδα ενάντιά του; Ακόμη και από την κρατική διαφήμιση ο «902» είναι σχεδόν κομμένος. Τα αστικά ΜΜΕ λυμαίνονται και την εμπορική και την κρατική διαφήμιση.
Το ΚΚΕ έχει και πρέπει να έχει τα δικά του ΜΜΕ, γιατί είναι καθημερινό όπλο στη δράση του, στην ταξική πάλη, για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αν δεν έχει δικά του ΜΜΕ σημαίνει εξαφάνιση της δράσης του. Η αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ είναι γνωστή. Αποσιωπούν τη δράση του όπως και τη δράση και των άλλων συσπειρώσεων στο κίνημα (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ κλπ.) που δρουν οι δυνάμεις του. Ακόμη και όταν την παρουσιάζουν το κάνουν είτε για να τη διαστρεβλώσουν είτε για αντιΚΚΕ και αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Επιτίθενται στο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (π.χ. οι απεργίες των ναυτεργατών, που τις παρουσίαζαν ως αιτία χρεοκοπίας της οικονομίας, όταν οι ίδιοι χρεοκοπούν το λαό).
Απ' όλα τα παραπάνω γίνεται φανερή η ποιοτική διαφορά «Τυποεκδοτικής» και «902» συγκριτικά με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα αστικά ΜΜΕ. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι τα Μέσα του ΚΚΕ δρουν σαν σε «σοσιαλιστική νησίδα». Αντικειμενικά, δρουν σε συνθήκες καπιταλισμού. Υπόκεινται στους νόμους του και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τον ανταγωνισμό των άλλων επιχειρήσεων, αλλά και την πίεση σε σημείο στραγγαλισμού ολόκληρης της αστικής τάξης. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα εργαλεία που οι άλλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν για να αυξάνουν κεφάλαιο και κέρδη, όπως συγχωνεύσεις, εξαγορές, χρηματιστήρια (ΔΟΛ, ΜΕΓΚΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ κλπ.) κλπ., αφού αυτά τα εργαλεία αυτομάτως οδηγούν σε άμεση εξάρτηση αυτής της δραστηριότητας από τους καπιταλιστές.
Αυτό, επίσης, ας το καταλάβουν καλά και όσοι στο συνδικαλιστικό κίνημα καμώνονται τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων και επιτίθενται στον «902». Δηλαδή στο ΚΚΕ. Προσφέρουν υπηρεσίες σ' αυτούς που τσακίζουν τα δικαιώματα τα οποία λένε ότι υπερασπίζονται. Και συμπλέουν με την κυβερνητική πολιτική.
Τέλος, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του δεν έχουν ανάγκη από κομματικές επιχειρήσεις και δικά τους ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ είναι δικά τους, τους στηρίζει, έχουν καθημερινά δημόσια φωνή από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια. Οσο για την οικονομική τους στήριξη, ας είναι καλά τα μονοπώλια.
Τώρα αρχίζει η μεγάλη σύγκρουση με τα μονοπώλια και τους υποτακτικούς τους
Το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου, κυβέρνησης και τρόικας ψηφίζει την Τρίτη, με τη μορφή του κατεπείγοντος, το πολυνομοσχέδιο που επιφέρει ένα νέο συντριπτικό χτύπημα σε ό,τι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Καταργεί τις Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις.
Μειώνει δραστικά τις αποδοχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, σφαγιάζοντας μισθούς και μεροκάματα.
Αυξάνει τη λεηλασία των εργατικών - λαϊκών εισοδημάτων με τη νέα αύξηση του ΦΠΑ.
Ξανά απαλλάσσει από φόρους το κεφάλαιο και το επιδοτεί με τζάμπα χρήμα για νέες επενδύσεις!!! Στην ουσία, και με το "νόμο" στο εξής οι εργοδότες θα απασχολούν τους εργαζόμενους όσο και όποτε θέλουν, θα τους αμείβουν όσο θέλουν, θα απολύουν όσους και όποτε θέλουν.
Μπρος σε αυτή την εφιαλτική για τους εργαζόμενους προοπτική, το ΠΑΜΕ ζήτησε από τη ΓΣΕΕ τη μετατροπή της 24ωρης απεργίας της Τετάρτης 15 Δεκέμβρη σε 48ωρη απεργία Τρίτη και Τετάρτη.
Κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο που πρέπει να γίνει, ώστε η κυβέρνηση και το κεφάλαιο να πάρουν μήνυμα ότι ακόμη κι αν το αντεργατικό τους τερατούργημα, λόγω συσχετισμών, ψηφιστεί, η εφαρμογή του θα περάσει από "φωτιά και σίδερο".
Να τους σταλεί μήνυμα, ότι δεν ξεμπέρδεψαν και κάθε χώρος δουλειάς θα μετατραπεί σε οχυρό αντίστασης ενάντια στην υλοποίησή του.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά το ρόλο της ως πολύτιμου δεκανικιού κυβέρνησης και εργοδοτών, ρόλο υπονόμευσης του αγώνα των εργαζομένων και παράλληλα διευκόλυνσης στην υλοποίηση των σχεδίων κυβέρνησης, ΣΕΒ, τρόικας, απέρριψε την πρόταση του ΠΑΜΕ, αποφασίζοντας την κήρυξη 3ωρης στάσης την Τρίτη 14 Δεκέμβρη, 12 - 3 μ.μ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε γενικό ξεσηκωμό ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην τρόικα, στον ΣΕΒ και τους κρυφούς και φανερούς συμμάχους τους. Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα Συνδικάτα να αξιοποιήσουν τη στάση εργασίας για την όσο γίνεται καλύτερη προετοιμασία της απεργίας της Τετάρτης και τη μαζική τους συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, με Γενικές Συνελεύσεις, με συγκεντρώσεις, με συσκέψεις, συζητήσεις, με αποφάσεις συμμετοχής. Οποια συνδικαλιστική οργάνωση, Σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, δεν προχωράει σε αξιοποίηση της δύναμης των εργαζομένων ενάντια σε αυτά τα σχέδια γίνεται ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΗ.
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ
Η εφαρμογή του νομοσχεδίου καταστρέφει τη ζωή μας, θάβει τα παιδιά μας, γενικεύει τη φτώχεια και την εξαθλίωση στην τάξη μας.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργάτες και τις εργάτριες, με ΟΡΓΑΝΩΣΗ, με ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ, θα προχωρήσουμε.
Αυτή είναι η καλύτερη και πιο ουσιαστική απάντηση σε κυβέρνηση - τρόικα - κεφάλαιο και πλειοψηφίες ΓΣΕΕ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους στις μεταφορές, στις τράπεζες, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), τους συνταξιούχους, όλους όσοι την Τρίτη 14 Δεκέμβρη βρίσκονται σε απεργιακή κινητοποίηση, σε συγκέντρωση στις 2 μ.μ. στην Ομόνοια.
Ο πόλεμος θα είναι σκληρός, θα χρειαστούν μακρόχρονες θυσίες.
ΔΡΟΜΟΣ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ.
Καταργεί τις Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις.
Μειώνει δραστικά τις αποδοχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, σφαγιάζοντας μισθούς και μεροκάματα.
Αυξάνει τη λεηλασία των εργατικών - λαϊκών εισοδημάτων με τη νέα αύξηση του ΦΠΑ.
Ξανά απαλλάσσει από φόρους το κεφάλαιο και το επιδοτεί με τζάμπα χρήμα για νέες επενδύσεις!!! Στην ουσία, και με το "νόμο" στο εξής οι εργοδότες θα απασχολούν τους εργαζόμενους όσο και όποτε θέλουν, θα τους αμείβουν όσο θέλουν, θα απολύουν όσους και όποτε θέλουν.
Μπρος σε αυτή την εφιαλτική για τους εργαζόμενους προοπτική, το ΠΑΜΕ ζήτησε από τη ΓΣΕΕ τη μετατροπή της 24ωρης απεργίας της Τετάρτης 15 Δεκέμβρη σε 48ωρη απεργία Τρίτη και Τετάρτη.
Κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο που πρέπει να γίνει, ώστε η κυβέρνηση και το κεφάλαιο να πάρουν μήνυμα ότι ακόμη κι αν το αντεργατικό τους τερατούργημα, λόγω συσχετισμών, ψηφιστεί, η εφαρμογή του θα περάσει από "φωτιά και σίδερο".
Να τους σταλεί μήνυμα, ότι δεν ξεμπέρδεψαν και κάθε χώρος δουλειάς θα μετατραπεί σε οχυρό αντίστασης ενάντια στην υλοποίησή του.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά το ρόλο της ως πολύτιμου δεκανικιού κυβέρνησης και εργοδοτών, ρόλο υπονόμευσης του αγώνα των εργαζομένων και παράλληλα διευκόλυνσης στην υλοποίηση των σχεδίων κυβέρνησης, ΣΕΒ, τρόικας, απέρριψε την πρόταση του ΠΑΜΕ, αποφασίζοντας την κήρυξη 3ωρης στάσης την Τρίτη 14 Δεκέμβρη, 12 - 3 μ.μ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε γενικό ξεσηκωμό ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην τρόικα, στον ΣΕΒ και τους κρυφούς και φανερούς συμμάχους τους. Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα Συνδικάτα να αξιοποιήσουν τη στάση εργασίας για την όσο γίνεται καλύτερη προετοιμασία της απεργίας της Τετάρτης και τη μαζική τους συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, με Γενικές Συνελεύσεις, με συγκεντρώσεις, με συσκέψεις, συζητήσεις, με αποφάσεις συμμετοχής. Οποια συνδικαλιστική οργάνωση, Σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, δεν προχωράει σε αξιοποίηση της δύναμης των εργαζομένων ενάντια σε αυτά τα σχέδια γίνεται ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΗ.
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ
Η εφαρμογή του νομοσχεδίου καταστρέφει τη ζωή μας, θάβει τα παιδιά μας, γενικεύει τη φτώχεια και την εξαθλίωση στην τάξη μας.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργάτες και τις εργάτριες, με ΟΡΓΑΝΩΣΗ, με ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ, θα προχωρήσουμε.
Αυτή είναι η καλύτερη και πιο ουσιαστική απάντηση σε κυβέρνηση - τρόικα - κεφάλαιο και πλειοψηφίες ΓΣΕΕ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους στις μεταφορές, στις τράπεζες, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), τους συνταξιούχους, όλους όσοι την Τρίτη 14 Δεκέμβρη βρίσκονται σε απεργιακή κινητοποίηση, σε συγκέντρωση στις 2 μ.μ. στην Ομόνοια.
Ο πόλεμος θα είναι σκληρός, θα χρειαστούν μακρόχρονες θυσίες.
ΔΡΟΜΟΣ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ.
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Με το κεφάλι ψηλά
Ατσαλωμένοι με το δίκιο του αγώνα τους, εφοδιασμένοι με την πλούσια πείρα που κατέγραψε η μεγαλειώδης απεργία τους και εξοπλισμένοι με το ακαταμάχητο όπλο της εργατικής τάξης, την εργατική αλληλεγγύη, οι ναυτεργάτες το πρωί της Τρίτης και μετά από 7 μέρες σκληρής ταξικής σύγκρουσης με τους εφοπλιστές και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, τους απεργοσπαστικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς τους, επέστρεψαν στα πόστα τους με το κεφάλι ψηλά. Ελυσαν κάβους και έβαλαν μπροστά τις μηχανές στο φουλ, για την ανασύνταξη των δυνάμεών τους.
Οι ναυτεργάτες γύρισαν την πλάτη στη συμβιβαστική και υπονομευτική τακτική της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, που επιδίωκε να περιορίσει τη μάχη μόνο στο αίτημα της υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) με το εξευτελιστικό ποσοστό του 2%. Συσπειρώθηκαν ακόμα πιο αποφασιστικά με τις ταξικές δυνάμεις, τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και του ΠΑΜΕ και ανέδειξαν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να υποταχθούν στην αντιλαϊκή πολιτική που, για τα κέρδη των εφοπλιστών, επιδιώκει να τους μετατρέψει σε ανασφάλιστους και χαμηλόμισθους, να μετατρέψει τα καράβια σε πλωτά εργασιακά γκέτο. Διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για να υπερασπίσουν το δικαίωμά τους στο μπάρκο με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών στην υπηρεσία του λαού και όχι της κερδοφορίας των εφοπλιστών, των μονοπωλίων.
Αμέτρητα είναι τα μοναδικά στιγμιότυπα που καταγράφηκαν στη διάρκεια αυτού του αγώνα, που σημαδεύτηκε όχι μόνο από την καθολική συμμετοχή των πληρωμάτων στην απεργία, αλλά και από το ότι υπερασπίστηκαν την περιφρούρησή του με αυτοθυσία. Πρωτόγνωρο ήταν και το κύμα της έμπρακτης αλληλεγγύης από εργαζόμενους της στεριάς, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, νέους και νέες, μικρούς ΕΒΕ, γυναίκες που νύχτα - μέρα επί μία βδομάδα ήταν συμπαραταγμένοι στο πλευρό των ναυτεργατών, με κορυφαία στιγμή το χτεσινό συλλαλητήριο των χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στην επιστράτευση, όπου περικύκλωσαν τον Πειραιά. Συλλαλητήριο που προανήγγειλε την παραπέρα οργάνωση και ένταση της πάλης, με σταθμό την απεργία στις 15 του Δεκέμβρη. Η 7ήμερη απεργία των ναυτεργατών είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την εργατική τάξη.
Το χρονικό του αγώνα
Την Τρίτη 23 του Νοέμβρη ήταν η πρώτη μέρα του αγώνα, με την 24ωρη απεργία που είχε αναγκαστεί να κηρύξει η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ κάτω από τις αγωνιστικές πιέσεις των ναυτεργατών και τις δυναμικές παρεμβάσεις των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ. Ωστόσο, ταυτόχρονα υπονομεύει τον αγώνα που η ίδια εξήγγειλε εξαιρώντας τα πλοία της γραμμής Πάτρας - Ιταλίας και περιορίζει το πλαίσιο στην υπογραφή της ΣΣΕ με το ποσοστό της ντροπής του 2%.
Η συμμετοχή των ναυτεργατών ήταν καθολική και η κλιμάκωση της απεργίας με νέα 48ωρη, στις 24 του Νοέμβρη, ήταν πλέον μονόδρομος. Ταυτόχρονα, από την πρώτη κιόλας μέρα η μάχη μπολιάζεται με το διεκδικητικό πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και αναδεικνύεται το διευρυμένο πλαίσιο που αφορά πλέον στις σύγχρονες ανάγκες των ναυτεργατών.
Ο πρόεδρος της Ενωσης των ακτοπλόων εφοπλιστών, Απ. Βεντούρης, με στόχο να χτυπήσει την απεργία, επιδίδεται σε συκοφαντίες και ψέματα εναντίον των ναυτεργατών, τους οποίους χαρακτηρίζει ακριβοπληρωμένους, επιχειρώντας να καλλιεργήσει κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού. Η προσπάθειά του απέτυχε παταγωδώς. Τα πληρώματα συνέχισαν. Δεν κινήθηκε προπέλα. Οι απεργιακές φρουρές στα λιμάνια όλης της χώρας ενισχύθηκαν με εργαζόμενους της στεριάς.
Οι ναυτεργάτες επιβάλλουν και δεύτερη 48ωρη. Τα επιτελεία των εφοπλιστών και της κυβέρνησης άρχισαν να λυσσάνε. Το ταξικό μίσος των εφοπλιστών, μέσω του Βεντούρη, εκδηλώθηκε πλέον ανοιχτά, ενώ από το αντεργατικό τους μένος επιτέθηκαν ακόμα και στο ΚΚΕ.
Ταυτόχρονα, από την Παρασκευή το βράδυ τίθενται σε κίνηση οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί στο Ηράκλειο της Κρήτης, με συντονιστές τον υπουργό Θαλασσίων Υποθέσεων, Ναυτιλίας, Αλιείας, Γ. Διαμαντίδη, τον γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Μ. Καρχιμάκη, και μεγαλοεξαγωγείς. Στο λιμάνι του Ηρακλείου της Κρήτης εμφανίζονται οι γνωστοί «αγανακτισμένοι» αγρότες, που αρχίζουν με προπηλακισμούς, βία και τρομοκρατία να επιτίθενται στο πλήρωμα και στις ομάδες περιφρούρησης των πλοίων «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» και «ΚΡΗΤΗ Ι», «κλαίγοντας» για τα ευπαθή προϊόντα τους, που αποδείχτηκε ότι ήταν ...πλακάκια, οικοδομικά υλικά και ξυλεία.
Το Σάββατο 27 του Νοέμβρη το μεσημέρι αποφασίζεται η τρίτη κατά σειρά 48ωρη απεργία. Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί απογειώθηκαν. Ο Γ. Διαμαντίδης κάνει παρέμβαση κατά των ναυτεργατών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της πολιτικής επιστράτευσης. Στο λιμάνι του Ηρακλείου ομάδες υποκινούμενων έδωσαν τα ρέστα τους. Με τη βία άρχισαν τη φόρτωση των πλοίων, ενώ από την πρύμνη του «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» οι συγκεντρωμένοι ναυτεργάτες τους φώναζαν: «Είστε απεργοσπάστες και θα έπρεπε να ντρέπεστε».
«ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ», «ΚΡΗΤΗ Ι» και «ΛΑΤΩ» κατέπλευσαν την Κυριακή το πρωί στον Πειραιά και συγκεκριμένα τα στέλνουν στο «άβατο» της Ακτής Ξαβέρη, όπου τα συστήματα ασφαλείας, επειδή καταπλέουν τα κρουαζιερόπλοια, είναι ανάλογα με αυτά των αεροδρομίων. Εκεί, με στήριγμα τις ταξικές δυνάμεις, τα πληρώματα βγαίνουν στο λιμάνι, κάνουν επιτόπου Γενικές Συνελεύσεις και αποφασίζουν ότι συνεχίζουν κανονικά την απεργία τους.
Οι ναυτεργάτες γύρισαν την πλάτη στη συμβιβαστική και υπονομευτική τακτική της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, που επιδίωκε να περιορίσει τη μάχη μόνο στο αίτημα της υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) με το εξευτελιστικό ποσοστό του 2%. Συσπειρώθηκαν ακόμα πιο αποφασιστικά με τις ταξικές δυνάμεις, τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και του ΠΑΜΕ και ανέδειξαν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να υποταχθούν στην αντιλαϊκή πολιτική που, για τα κέρδη των εφοπλιστών, επιδιώκει να τους μετατρέψει σε ανασφάλιστους και χαμηλόμισθους, να μετατρέψει τα καράβια σε πλωτά εργασιακά γκέτο. Διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για να υπερασπίσουν το δικαίωμά τους στο μπάρκο με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών στην υπηρεσία του λαού και όχι της κερδοφορίας των εφοπλιστών, των μονοπωλίων.
Αμέτρητα είναι τα μοναδικά στιγμιότυπα που καταγράφηκαν στη διάρκεια αυτού του αγώνα, που σημαδεύτηκε όχι μόνο από την καθολική συμμετοχή των πληρωμάτων στην απεργία, αλλά και από το ότι υπερασπίστηκαν την περιφρούρησή του με αυτοθυσία. Πρωτόγνωρο ήταν και το κύμα της έμπρακτης αλληλεγγύης από εργαζόμενους της στεριάς, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, νέους και νέες, μικρούς ΕΒΕ, γυναίκες που νύχτα - μέρα επί μία βδομάδα ήταν συμπαραταγμένοι στο πλευρό των ναυτεργατών, με κορυφαία στιγμή το χτεσινό συλλαλητήριο των χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στην επιστράτευση, όπου περικύκλωσαν τον Πειραιά. Συλλαλητήριο που προανήγγειλε την παραπέρα οργάνωση και ένταση της πάλης, με σταθμό την απεργία στις 15 του Δεκέμβρη. Η 7ήμερη απεργία των ναυτεργατών είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την εργατική τάξη.
Το χρονικό του αγώνα
Την Τρίτη 23 του Νοέμβρη ήταν η πρώτη μέρα του αγώνα, με την 24ωρη απεργία που είχε αναγκαστεί να κηρύξει η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ κάτω από τις αγωνιστικές πιέσεις των ναυτεργατών και τις δυναμικές παρεμβάσεις των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ. Ωστόσο, ταυτόχρονα υπονομεύει τον αγώνα που η ίδια εξήγγειλε εξαιρώντας τα πλοία της γραμμής Πάτρας - Ιταλίας και περιορίζει το πλαίσιο στην υπογραφή της ΣΣΕ με το ποσοστό της ντροπής του 2%.
Η συμμετοχή των ναυτεργατών ήταν καθολική και η κλιμάκωση της απεργίας με νέα 48ωρη, στις 24 του Νοέμβρη, ήταν πλέον μονόδρομος. Ταυτόχρονα, από την πρώτη κιόλας μέρα η μάχη μπολιάζεται με το διεκδικητικό πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και αναδεικνύεται το διευρυμένο πλαίσιο που αφορά πλέον στις σύγχρονες ανάγκες των ναυτεργατών.
Ο πρόεδρος της Ενωσης των ακτοπλόων εφοπλιστών, Απ. Βεντούρης, με στόχο να χτυπήσει την απεργία, επιδίδεται σε συκοφαντίες και ψέματα εναντίον των ναυτεργατών, τους οποίους χαρακτηρίζει ακριβοπληρωμένους, επιχειρώντας να καλλιεργήσει κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού. Η προσπάθειά του απέτυχε παταγωδώς. Τα πληρώματα συνέχισαν. Δεν κινήθηκε προπέλα. Οι απεργιακές φρουρές στα λιμάνια όλης της χώρας ενισχύθηκαν με εργαζόμενους της στεριάς.
Οι ναυτεργάτες επιβάλλουν και δεύτερη 48ωρη. Τα επιτελεία των εφοπλιστών και της κυβέρνησης άρχισαν να λυσσάνε. Το ταξικό μίσος των εφοπλιστών, μέσω του Βεντούρη, εκδηλώθηκε πλέον ανοιχτά, ενώ από το αντεργατικό τους μένος επιτέθηκαν ακόμα και στο ΚΚΕ.
Ταυτόχρονα, από την Παρασκευή το βράδυ τίθενται σε κίνηση οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί στο Ηράκλειο της Κρήτης, με συντονιστές τον υπουργό Θαλασσίων Υποθέσεων, Ναυτιλίας, Αλιείας, Γ. Διαμαντίδη, τον γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Μ. Καρχιμάκη, και μεγαλοεξαγωγείς. Στο λιμάνι του Ηρακλείου της Κρήτης εμφανίζονται οι γνωστοί «αγανακτισμένοι» αγρότες, που αρχίζουν με προπηλακισμούς, βία και τρομοκρατία να επιτίθενται στο πλήρωμα και στις ομάδες περιφρούρησης των πλοίων «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» και «ΚΡΗΤΗ Ι», «κλαίγοντας» για τα ευπαθή προϊόντα τους, που αποδείχτηκε ότι ήταν ...πλακάκια, οικοδομικά υλικά και ξυλεία.
Το Σάββατο 27 του Νοέμβρη το μεσημέρι αποφασίζεται η τρίτη κατά σειρά 48ωρη απεργία. Οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί απογειώθηκαν. Ο Γ. Διαμαντίδης κάνει παρέμβαση κατά των ναυτεργατών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο της πολιτικής επιστράτευσης. Στο λιμάνι του Ηρακλείου ομάδες υποκινούμενων έδωσαν τα ρέστα τους. Με τη βία άρχισαν τη φόρτωση των πλοίων, ενώ από την πρύμνη του «ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ» οι συγκεντρωμένοι ναυτεργάτες τους φώναζαν: «Είστε απεργοσπάστες και θα έπρεπε να ντρέπεστε».
«ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ», «ΚΡΗΤΗ Ι» και «ΛΑΤΩ» κατέπλευσαν την Κυριακή το πρωί στον Πειραιά και συγκεκριμένα τα στέλνουν στο «άβατο» της Ακτής Ξαβέρη, όπου τα συστήματα ασφαλείας, επειδή καταπλέουν τα κρουαζιερόπλοια, είναι ανάλογα με αυτά των αεροδρομίων. Εκεί, με στήριγμα τις ταξικές δυνάμεις, τα πληρώματα βγαίνουν στο λιμάνι, κάνουν επιτόπου Γενικές Συνελεύσεις και αποφασίζουν ότι συνεχίζουν κανονικά την απεργία τους.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)