Ο άλλος δρόμος ανάπτυξης

«Καλούμε τις εκατοντάδες χιλιάδες που λένε "κάτι πρέπει να γίνει" να οργανώσουμε μαζί τη λαϊκή αντεπίθεση. Να γίνει παλλαϊκό σύνθημα πάλης η φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση, που σημαίνει πάλη για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις του δρόμου ανάπτυξης χωρίς μονοπώλια, ταξική εκμετάλλευση, με κοινωνικοποίηση, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό - λαϊκό έλεγχο, με αποδέσμευση από την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους (...) O λαός να χαράξει πορεία για τη δική του εξουσία και διακυβέρνηση, που θα τον απαλλάξει από την κρίση και τη χρεοκοπία οριστικά και μόνιμα» (Από το «Κάλεσμα του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ», «Ρ» 30/8/2012). Η αστική και οπορτουνιστική προπαγάνδα προβάλλει ότι η ανάπτυξη που προτείνει το ΚΚΕ είναι ανεφάρμοστη γιατί η εργατική εξουσία δε θα έχει πόρους. Τους απαντάμε: Με τη μονομερή διαγραφή του χρέους δε θα πληρώσει τα δάνεια. Θα καταργήσει τα διάφορα χρηματικά πακέτα και επιδοτήσεις στο κεφάλαιο για να κάνει επενδύσεις, θα καταργήσει τις στρατιωτικές δαπάνες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ. Δε θα υπάρχουν κέρδη. Θα πάνε στην ανάπτυξη για όλους. Λένε ακόμη: Τι μπορεί να παράγει η Ελλάδα; Η Ελλάδα έχει αναξιοποίητο ορυκτό πλούτο, απαραίτητη προϋπόθεση για ανάπτυξη της βιομηχανίας. Εχει βωξίτη, νικέλιο, ψευδάργυρο, χρυσό. Εχει λευκόλιθο, μάρμαρο, λιγνίτη για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Εχει τεράστιο υδάτινο δυναμικό για την παραγωγή επίσης ηλεκτρικής ενέργειας. Εχει πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Υπάρχει υψηλό αιολικό δυναμικό. Εχει ήδη αναπτυγμένη βιομηχανία χάλυβα σιδήρου, χαλκού, αμυντική βιομηχανία, βιομηχανία πλαστικών, παραγωγή τσιμέντου και άλλων οικοδομικών υλικών και μηχανοποίηση του κλάδου των κατασκευών. Εχει επίσης δάση για ξυλεία και προϊόντα ξύλου. Διαθέτει δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων και συσκευών. Επίσης, η Ελλάδα είχε, άρα μπορεί να αναπτύξει, αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή που να καλύπτει όλες τις διατροφικές της ανάγκες και να κάνει εξαγωγές, αντί να εισάγει. Υπάρχει επίσης μεγάλη μηχανοποίηση της αγροτικής παραγωγής. Εχει σημαντική παραγωγή σιταριού, βαμβακιού, καλαμποκιού, άλλων δημητριακών, πατάτας, φασολιών, λαδιού, οπωροκηπευτικών, κρασιού, ροδάκινων, εσπεριδοειδών, σταφίδας, μελιού. Η κτηνοτροφία της Ελλάδας μπορεί να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών κατανάλωσης σε πρόβειο γάλα, κρέας κ.λπ., ενώ έχει αναπτυγμένη βιομηχανία τροφίμων και ποτών. Η αγροτική παραγωγή μπορεί να στηρίξει τη βιομηχανία τροφίμων. Εχουμε σημαντική βάση παραγωγής κλωστοϋφαντουργίας, ένδυσης, υπόδησης καθώς και σχετική τεχνογνωσία. Πριν ακόμη την ένταξη στην ΕΟΚ, τώρα ΕΕ, και την εγκατάλειψη πλουτοπαραγωγικών πηγών με κριτήριο το κέρδος, υπήρχε βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και ιματισμού που φθίνει, ενώ είναι αναγκαία για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Φθίνει γιατί ο ανταγωνισμός με Κίνα, Ινδία κ.λπ., που έχουν τέτοια παραγωγή αλλά με μεροκάματα εξαθλίωσης, δίνει πολύ φθηνότερα τέτοια εμπορεύματα. Ετσι κάνουν εισαγωγές ενώ τα εργοστάσια του κλάδου κλείνουν. Στο σοσιαλισμό αυτός ο κλάδος θα αναπτύσσεται. Με την παραγωγή βαμβακιού, θα υπάρχει παραγωγή νήματος, υφάσματος και έτοιμων ενδυμάτων. Το ίδιο ισχύει, π.χ., και για τα εργοστάσια μετάλλου που τώρα συρρικνώνονται και κλείνουν, ενώ στο μέταλλο υπάρχουν πολλές εφαρμογές για πολλά προϊόντα. Αλλά και για τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, που φυτοζωεί. Τα καράβια θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία, η κατασκευή τους και η επισκευή τους θα δώσουν ώθηση στα ναυπηγεία που επίσης θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία. Στην αγροτική οικονομία, πριν από την ένταξη στην ΕΟΚ κάναμε εξαγωγές. Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα παραγωγής βαμβακιού στην ΕΕ. Οι καλλιέργειες μειώθηκαν δραστικά. Τώρα, π.χ., μπορούμε να παράγουμε ζάχαρη αλλά εισάγουμε, ενώ πουλιούνται τα εργοστάσια ζάχαρης. Η κρατική βιομηχανία παραγωγής καλλιεργητικών εφοδίων, μηχανών, λιπασμάτων, αρδευτικών και άλλων υποδομών θα προμηθεύει τους αγρότες με λιπάσματα, σπόρους και άλλα εφόδια που τώρα εισάγονται και τα πληρώνουν πανάκριβα. Δίπλα στην κοινωνική αγροτική παραγωγή θα υπάρχει και η συνεταιριστική παραγωγή για τους μικροπαραγωγούς. Αυτή η ανάπτυξη θα εξαλείψει την ανεργία. Θα εξασφαλίσει ικανοποιητικό εισόδημα, δωρεάν Παιδεία Υγεία, Πρόνοια για όλους, φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες. Φθηνή και ποιοτική λαϊκή στέγη, με ρεύμα, θέρμανση, ύδρευση. Αθλητισμό, πολιτισμό, διακοπές για όλους με οργανωμένες υποδομές. Με το λαό κυρίαρχο θα απαλλαγεί η χώρα από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, από την εμπλοκή της σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Θα αναπτύσσει διεθνείς οικονομικές σχέσεις με κριτήριο το αμοιβαίο όφελος των λαών.

Χρεοκοπημένος ο λαός

Ο πρωθυπουργός απαιτεί από το λαό να σκύψει το κεφάλι στα νέα άγρια μέτρα, ώστε να χρεοκοπήσει μέσα στο ευρώ και όχι με δραχμή. Για ποιο λόγο να επιλέξει ο λαός ποιος είναι ο καλύτερος δρόμος για να ανακάμψει η υψηλή κερδοφορία του κεφαλαίου, όταν αυτός, είτε έτσι, είτε αλλιώς, καταδικάζεται στην απόλυτη χρεοκοπία; Στα διλήμματα και στους εκβιασμούς των κομμάτων της ΕΕ, ο λαός μπορεί να απαντήσει μόνο: Αρκετά πληρώσαμε για την καπιταλιστική ανάπτυξη και την προσαρμογή στην ΕΕ, για την κρίση. Το δικό μας συμφέρον επιβάλλει αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους με τον πλούτο που παράγουμε στα χέρια μας.

«ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ»:9-7-12 ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ

Σκλάβος της συνήθειας

όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

Με «μισθό» 92 ευρώ το μήνα!

Για όσους νομίζουν ότι η επινοητικότητα στη λήψη βάρβαρων μέτρων εξαντλείται στα όσα γίνονται από την κυβέρνηση και την τρόικα στην Ελλάδα, κάνουν μεγάλο λάθος. Η στρατηγική της Ευρωένωσης, που οι κυβερνήσεις σε όλα τα κράτη - μέλη υπηρετούν, έχει ανεξάντλητη γκάμα από μέτρα με τα οποία θέλουν να εξασφαλίσουν ακόμα φθηνότερους εργάτες και υπάλληλους στα μονοπώλια, βιάζοντας στην κυριολεξία τη ζωή του λαού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Πορτογαλία, η οποία βρίσκεται και αυτή σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και έχει υπογράψει μνημόνιο με την τρόικα. Εκεί η κυβέρνηση καθιστά πλέον υποχρεωτική την εργασία για «κοινωφελείς» τάχα σκοπούς, για να παίρνουν το πενιχρό επίδομα της «κοινωνικής επανένταξης». Τι είναι αυτό το επίδομα; Πρόκειται για ένα φιλοδώρημα της τάξης των 92 ευρώ το μήνα (!), σε ανέργους που δε δικαιούνται επίδομα ανεργίας, είτε λόγω λήξης της περιόδου επιδότησης, είτε επειδή δεν πληρούν τα τυπικά κριτήρια. Σε μια χώρα που η επίσημη ανεργία «τρέχει» με 15%, οι χιλιάδες που - όπως και στην Ελλάδα - εξαιρούνται από το επίδομα ανεργίας, παίρνουν 92 ευρώ για να βγάλουν το μήνα. Ακόμα όμως και αυτό το γλίσχρο βοήθημα δε δίνεται καθολικά, αλλά βάσει εισοδηματικών κριτηρίων (!), όπως πάει να γίνει τώρα με όλα τα επιδόματα και στην Ελλάδα. Οπως ανακοίνωσε το αρμόδιο υπουργείο της Πορτογαλίας, το συγκεκριμένο επίδομα θα επαναξιολογηθεί με τη λογική ότι «τα επιδόματα αποτελούν δικαίωμα που επισύρει υποχρεώσεις». Λένε, δηλαδή, στον άνεργο που το σύστημά τον πέταξε εκτός παραγωγής, ότι ο ίδιος φταίει για την κατάστασή του. Και όχι μόνο αυτό. Αφού του στέρησαν ακόμα και τα ελάχιστα για να επιβιώσει μέχρι που να βρει δουλειά, του δίνουν ένα φιλοδώρημα, για το οποίο μάλιστα του λένε ότι τους έχει και υποχρέωση! Αυτή είναι η «ηθική» του καπιταλισμού, η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας, για να δικαιολογήσουν και να νομιμοποιήσουν τη βαρβαρότητα του σάπιου συστήματος που υπηρετούν. Στο διά ταύτα, οι 340.000 Πορτογάλοι που δικαιούνται το επίδομα θα υποχρεούνται στο εξής «να ασκούν κοινωφελείς εργασίες, όπως ο καθαρισμός δημοσίων χώρων πρασίνου, η επισκευή δημοσίων κτιρίων και η συμμετοχή σε πολιτιστικού ή αθλητικού χαρακτήρα δραστηριότητες». Οσοι αρνούνται τη συμμετοχή τους σε αυτές τις δραστηριότητες, θα στερούνται αυτομάτως το επίδομα, σύμφωνα με τον αρμόδιο υπουργό. Να σημειωθεί ότι η πορτογαλική κυβέρνηση έχει ήδη μειώσει το ύψος των επιδομάτων αλλά και τον αριθμό των δικαιούχων κοινωνικών παροχών στο πλαίσιο του προγράμματος λιτότητας που προβλέπει η συμφωνία με την τρόικα. Η «κοινωνική εργασία», που γίνεται υποχρεωτική για τους δικαιούχους του επιδόματος «κοινωνικής επανένταξης» στην Πορτογαλία, εφαρμόζεται και στη χώρα μας, με βασικούς φορείς υλοποίησης τους δήμους και διάφορες ΜΚΟ. Στην πραγματικότητα, τα προγράμματα αυτά στόχο έχουν να ανακυκλώσουν την πραγματική ανεργία, να εξασφαλίσουν πάμφθηνο εργατικό δυναμικό σε εργολάβους και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και να διευρύνουν το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους. Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς το κέρδος που προσδοκά να βγάλει - για παράδειγμα - ένας εργολάβος στο χώρο της καθαριότητας από την υποχρεωτική απασχόληση ενός εργαζόμενου που θα αμείβεται με 92 ευρώ και μάλιστα όχι από τον ίδιο τον εργοδότη, αλλά από το κράτος! Κι όλα αυτά με το μανδύα της «κοινωνικής προσφοράς», που γίνεται το άλλοθι για τη μετατροπή χιλιάδων ανέργων σε κερδοφόρα καύσιμη ύλη για τα κέρδη των επιχειρηματιών. Η απάντηση εργαζομένων και ανέργων, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, που εκτοξεύει την ανεργία, δεν μπορεί να είναι άλλη από την πάλη για μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων, για ανατροπή της αστικής εξουσίας και γκρέμισμα από τα θεμέλια του συστήματος που παράγει ανεργία και εργασιακή εκμετάλλευση.

Απάντηση των GOIN THROUGH - NΕΒΜΑ στην «Αυγή»

Με αφορμή πρόσφατο άρθρο της εφημερίδας «Αυγή» με το οποίο σχολίαζε επικριτικά τη συμμετοχή στο 38ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» των συγκροτημάτωνGOIN THROUGH και NEBMA, τα συγκροτήματα εξέδωσαν τo ακόλουθo δελτίο Τύπου - απάντηση: «Σε πρόσφατο άρθρο της η εφημερίδα "Αυγή", με αφορμή την επικείμενη εμφάνιση των συγκροτημάτων GOIN THROUGH & NEBMA στο 38ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της ποιότητας της ελληνικής μουσικής, τιμητής της ιστορίας του Φεστιβάλ (!!!) και ασκεί έντονη κριτική για την επιλογή των εν λόγω συγκροτημάτων με βασικό επιχείρημα το ότι "Τα δύο συγκροτήματα είναι μιμητές της αμερικάνικης σκηνής, υπέρμαχοι ενός συστήματος στο οποίο ο "άντρας" θέλει "αμάξια και λεφτά" για να κατακτήσει την καλλίγραμμη νεαρή, την οποία φυσικά αλλάζει σαν τα πουκάμισα και πουλάει νταηλίκι...". Καταρχήν και μόνο το περιεχόμενο αυτής της φράσης αποκαλύπτει την άγνοια που διακατέχει τον εμπνευστή της, ο οποίος μοιάζει να ξέθαψε αυτήν την άποψη (για μια μουσική που σε παγκόσμια κλίμακα κυριαρχεί εδώ και τρεις δεκαετίες), από κείμενο της ΕΟΝ για τα αντιχριστιανικά ήθη. Καλό και δημοσιογραφικά δεοντολογικό θα ήταν να κατανοήσουν ότι η Hip hop μουσική και κουλτούρα δεν περιλαμβάνει μόνο το "γκαγκστεριλίκι" και το μισογυνισμό, αλλά και την κοινωνική καταγραφική - κριτική και το βίωμα ως στιχουργική αφετηρία. Και στο κάτω κάτω, η "Ευρωπαϊκή Αριστερά" δεν είναι αυτή που υπερασπίζεται με κάθε τρόπο και επιχειρήματα την παραμονή της χώρας μας σε ένα τέτοιο "Αμερικάνικο" (καπιταλιστικό προφανώς) σύστημα στα πλαίσια της ΕΕ; Και για τους πάρα πολλούς που θα βιαστούν και θα πουν ότι τα δύο συγκροτήματά μας δεν έχουν σχέση με το κοινωνικοπολιτικό πρόσωπο της τέχνης να τους παρακαλέσουμε να ακούσουν προσεκτικά το σύνολο της δισκογραφίας που μετρά πάνω από 15 albums (συνολικά και για τα δύο συγκροτήματα) και τραγούδια των οποίων ο στίχος προφανώς για όλους αυτούς είναι κόκκινο πανί. Ενδεικτικά και μόνο: http://www.youtube.com/watch?v=hUD9o0zD9Ek http://www.youtube.com/watch?v=DKfJLI-fr2o&playnext=1&list=PL253E423ED30DFFF4&feature=results video http://www.youtube.com/watch?v=ZRG5kyRUBmU http://www.youtube.com/watch?v=CPK1esWhp E Επιπλέον, πολλοί από μας δεν έχουμε κρύψει ποτέ τα πολιτικά μας πιστεύω και αντίθετα από τη γενική αντίληψη, έχουμε πληρώσει τίμημα για τις δημόσιες αυτές τοποθετήσεις. Το ίδιο ισχύει και για το προσωπικό - εργασιακό βίο, που για πολλούς από εμάς, παρά τη "χλιδή" του χώρου του θεάματος, συνεχίζει να αποτελεί καθημερινότητα. Τέλος, αυτοί που χαλιούνται με τη συμμετοχή μας στο μεγαλύτερο πολιτιστικό γεγονός της χώρας, είναι οι ίδιοι που χαλιούνται όταν μαθαίνουν (γιατί για να μας δουν πρέπει να έρθουν μαζί μας, και αυτό είναι δύσκολο) ότι συμμετέχουμε σε μαζικούς αγώνες στο πλευρό του ταξικού κινήματος. Δεν απολογούμαστε για καμία επαγγελματική επιλογή και ούτε έχουμε κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό μας. Δεχόμαστε πάντοτε την κριτική και η αντιπαράθεση είναι στη φύση της μουσικής μας. Αλίμονο όμως σε αυτούς που σπεκουλάρουν και προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Να χαίρεστε όλους όσους συμμετέχουν στα "φεστιβάλ μαστούρας" και τους χρυσοπληρώνετε, εμείς επιλέγουμε τη συμμετοχή μας εδώ, στην κρίσιμη ώρα για την κοινωνία μας και ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ. Και επειδή εσείς το θυμηθήκατε πρώτοι, να σας το αφιερώσουμε και από κοντά στις 15 του μήνα... "Μαζί μου ασχολείσαι..." "... τα ξέρεις τα υπόλοιπα"... GOIN' THROUGH NEBMA».

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ 24ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

· Προς τους εργατοϋπάλληλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους άνεργους, τους συνταξιούχους. · Σε όλους τους εργαζόμενους στις πόλεις και τα χωριά, μικρούς εμπόρους, βιοτέχνες, επαγγελματίες και αγρότες. · Τις γυναίκες, τη νεολαία. Συνάδελφοι, Μας οδηγούν στη μαζική εξαθλίωση για να σωθούν τα κέρδη των λίγων, για να γίνουν αυτοί ακόμα πιο ισχυροί. Μας καταδικάζουν σε αδιέξοδα για να πληρωθούν οι δανειστές, να σωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων της ΕΕ. Μας στερούν την ελπίδα και κάθε προοπτική αξιοπρεπούς ζωής για να γίνουν οι τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανοι, μεγαλέμποροι, μεγαλοξενοδόχοι, μεγαλοκατασκευαστές και μεγαλοκλινικάρχες πιο ανταγωνιστικοί. Παραδίδουν στο μεγάλο κεφάλαιο τη γη, τα λιμάνια, όλο τον πλούτο της χώρας γιατί αυτό απαιτούν τα συμφέροντά τους. Καταδικάζουν τα παιδιά μας στη μόνιμη ανεργία. Τέρμα η κοροϊδία. Τα δάνεια, τα μνημόνια, οι αντεργατικοί νόμοι είναι οι συμφωνίες της ΕΕ και των κυβερνήσεων για να βγει το κεφάλαιο πιο ισχυρό από την κρίση, ποδοπατώντας τον ελληνικό λαό και τη νεολαία. Αυτοί που μας οδήγησαν στην κρίση, αυτοί που όλα τα προηγούμενα χρόνια συσσώρευσαν τεράστια κέρδη και είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την κρίση. Τώρα μας παίρνουν και τη μπουκιά από το στόμα για να διατηρήσουν τα τεράστια πλούτη και τη σάπια εξουσία τους. Η ΕΕ και τα μεγάλα συμφέροντα στην Ελλάδα είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Είναι η ιδιοκτησία και η εξουσία των μονοπωλίων που καταπιέζει, ληστεύει, εκμεταλλεύεται βάναυσα τους λαούς της Ευρώπης. Συνάδελφοι, Όλοι σαν ένας άνθρωπος πρέπει τώρα να βροντοφωνάξουμε. Τέρμα στις θυσίες για τους καπιταλιστές, για τα μεγάλα συμφέροντα, για τους δανειστές - ιμπεριαλιστές. Τέρμα στην αρπαγή του μόχθου μας, στην λεηλασία του τόπου. Εμείς, είμαστε το αίμα, η ζωή αυτού του τόπου, η παραγωγική δύναμη. Εμείς παράγουμε όλο τον πλούτο και τον ληστεύουν τα παράσιτα, οι καπιταλιστές. Ήρθε η ώρα να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ. — Δεν έχουμε να πληρώσουμε άλλο — Δεν ανεχόμαστε άλλο την κοροϊδία — Απορρίπτουμε τα μέτρα σας και τα μνημόνιά σας — Είναι παράνομα, αντεργατικά, αντιλαϊκά. Δεν οδηγούν σε έξοδο από την κρίση, αλλά σε βαθειά φτώχεια και δυστυχία για το λαό. Το ΠΑΜΕ σας καλεί να απαντήσουμε με γενική απεργία. Να προετοιμάσουμε όλοι γενική απεργία. Να νιώσουν τη δύναμή μας. Να πάρουμε στα χέρια μας τη ζωή μας, τη ζωή των οικογενειών μας, το μέλλον μας, το μέλλον του τόπου. Ραγιάδες εμείς δεν είμαστε. Εμείς είμαστε η Ελλάδα. Όλοι στον αγώνα με μια φωνή, μαζική, μαχητική συστράτευση τώρα. — Για να απαλλαγούμε από τα χρέη. Καμία αναγνώριση. Να διαγραφούν. Τέρμα οι διαπραγματεύσεις. Να σταματήσει η ληστεία. Όποια διαπραγμάτευση σημαίνει νέα μνημόνια. — Να αποδεσμευτούμε από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Είναι θηλιά στο λαιμό μας. — Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και όλοι οι αντεργατικοί νόμοι. — Να πάρουμε εμείς στα χέρια μας τον πλούτο του τόπου που έχουμε δημιουργήσει και να διώξουμε από το κεφάλι μας τα μονοπώλια που εκμεταλλεύονται τα μέσα παραγωγής και τον εθνικό πλούτο για λογαριασμό τους. — Εμείς μπορούμε να βάλουμε μπροστά όλη την παραγωγική μηχανή. — Εμείς να πάρουμε πρέπει την εξουσία. Ήρθε η ώρα να κηρύξουμε αμείλικτο πόλεμο σε μεγάλα συμφέροντα, κόμματα υπηρέτες και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που όλα αυτά τα χρόνια έχουν καθίσει στο σβέρκο μας και απαιτούν από μας να υποτασσόμαστε κάθε φορά στη δική τους πολιτική, στις δικές τους επιλογές. «Ανταγωνιστικότητα», «λιτότητα» για να ισχυροποιηθεί δήθεν η ελληνική οικονομία. Υποταγή στις αξιώσεις και τις πολιτικές της ΕΕ για να έχουμε τάχατες «προστασία», για να μη χρεοκοπήσουμε. Το μέλλον της εργατικής οικογένειας δεν μπορεί να είναι η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση, η μόνιμη ανασφάλεια. Δεν μπορεί κάθε μέρα να αγκομαχάει για ένα πιάτο φαΐ, για να σωθούν τα κέρδη των εκμεταλλευτών, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Η επίθεση στους εργαζόμενους είναι ολομέτωπη σε όλη την Ευρώπη. Το κεφάλαιο και η ΕΕ το επόμενο διάστημα θα επιτεθούν με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα στο ήδη λεηλατημένο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Καμία συνδικαλιστική οργάνωση, πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια δεν πρέπει να βάλλει την υπογραφή της στη γκιλοτίνα που έχουν στήσει. Κανένας εργαζόμενος να μην υποκύψει στους εκβιασμούς της κυβέρνησης, της εργοδοσίας. Κανένας τίμιος συνδικαλιστής να μη βάλλει την υπογραφή του στη σφαγή της ζωής της τάξης του. Να απορρίψουμε τη θεωρία των μονοπωλίων ότι οι εργαζόμενοι και τα δικαιώματά τους είναι «κόστος» και πρέπει να σφαγιαστούν. Δεν είναι μονόδρομος η υποχώρηση, ο συμβιβασμός και η υποταγή για να σωθούν τα κέρδη των πολυεθνικών και να διασωθεί το ξεπερασμένο και σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Να πετάξουμε στα άχρηστα την αυταπάτη ότι αν αλλάξουν οι διαχειριστές θα γίνει πιο ανθρώπινο. Ότι αν μεγαλώσει η κερδοφορία των επιχειρήσεων θα γλιτώσει ο εργαζόμενος από την ανεργία, το χτύπημα των δικαιωμάτων του. Πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα που θέτουν οι ίδιες οι εξελίξεις. Πού πάει η κατάσταση; Πόσο μπορούμε να συνεχίσουμε με όλα αυτά που μας οδηγούν στα τάρταρα; Ο δρόμος ανάπτυξης που εδώ και χρόνια μας γεμίζει με φτώχεια, εξαθλίωση και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα να γίνονται όλο και πιο ισχυρά με τεράστια κέρδη, μπορεί να είναι το αύριο το δικό μας και των παιδιών μας; Η οικονομία τους, το κράτος τους, η κοινωνία τους έχουν σαπίσει, δε διορθώνονται, δεν αλλάζουν με νέες δήθεν προτάσεις καλύτερης διαχείρισής τους. Ένα λαμόγιο να πιάσεις, ξεφυτρώνουν εκατό σαν τη Λερναία Ύδρα. Νέα διαπραγμάτευση να κάνεις, σε φορτώνει με νέες δεσμεύσεις για αντιλαϊκά μέτρα. Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των μονοπωλίων δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει καμία προοπτική. Χρειάζεται οργάνωση, αγώνας, συμμαχία για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Τέρμα οι θυσίες για τα κέρδη των καπιταλιστών. Αποδέσμευση από την ΕΕ, διαγραφή του χρέους, άλλος, φιλολαϊκός δρόμος ανάπτυξης. Πρέπει να εμπιστευτούμε τις δυνάμεις μας. Με ισχυρό ταξικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία που θα αμφισβητεί το μονόδρομο της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Που θα βάζει επί τάπητος την αναγκαιότητα άλλης οργάνωσης της οικονομίας, του κράτους, της κοινωνίας, που στο κέντρο θα έχει τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. ΤΩΡΑ ΝΑ ΡΙΧΤΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΑΧΗ - ΚΑΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ Το ΠΑΜΕ καλεί τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα να προχωρήσουν σαν πρώτο σταθμό απάντησης στα νέα βάρβαρα μέτρα σε συζήτηση και αποφάσεις για 24ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Αυτή η απεργία πρέπει να είναι δυναμική, να φέρει κάτι καινούργιο. Να δώσει το έναυσμα για τη συνέχεια της πάλης μας. Να χτυπήσει η καμπάνα του αγώνα παντού. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σωματείο, σε κάθε εργατική γειτονιά. Τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, τα συνδικάτα, οι σωματειακές επιτροπές να πάρουν ευθύνη. Να οργανώσουν και να σχεδιάσουν καλά τη μάχη, βάζοντας στη διαδικασία αυτή όλο και περισσότερους εργαζόμενους. Οι Γενικές Συνελεύσεις, οι συσκέψεις, οι συζητήσεις στα εργοστάσια, στα γραφεία, στα γιαπιά, στα καράβια να γίνουν χώροι διαφώτισης, προβληματισμού, αλλά κυρίως αποφάσεων για αγώνα, για απεργιακές κινητοποιήσεις, για πρωτοβουλίες που θα μαζικοποιούν τα συνδικάτα, θα συσπειρώνουν. Γνωρίζοντας τις δυσκολίες του αγώνα να δυναμώσει η ταξική συσπείρωση και ενότητα των εργαζόμενων και να προετοιμάσουμε την εργατική τάξη για την ανατροπή της βαρβαρότητας που ζούμε. Αυτός είναι ο δικός μας δρόμος που περνά μέσα από τη σκληρή πάλη με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Μόνο έτσι θα πάρει ανάσα ο λαός.

Διάλογος καρμανιόλα

Ξαναρχίζει ο «κοινωνικός διάλογος» την ερχόμενη βδομάδα. Ο υπουργός Εργασίας στην αναλυτική επιστολή του στις 31 Ιούλη, προς τις εργοδοτικές οργανώσεις και την εργοδοτικο-κυβερνητική ΓΣΕΕ, έκανε καθαρό τον ταξικό υπέρ του κεφαλαίου χαρακτήρα της κυβέρνησης με τα μέτρα που πρότεινε ως υπουργός εργοδοσίας, αφού περιλάμβανε όλες τις αναγκαίες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις για παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, ώστε να δημιουργηθούν ακόμη πιο ευνοϊκές συνθήκες έντασης της εκμετάλλευσης και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας. Εγραφε ότι οι εταίροι συζητούν για τους μισθούς αλλά η κυβέρνηση νομοθετεί για το ύψος τους, που σημαίνει ουσιαστικά κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, και για μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Σχετικά με την ανεργία, προτείνει προγράμματα επιδότησης των εργοδοτών για προσλήψεις νέων ή για διατήρηση θέσεων εργασίας και βεβαίως τη διαβόητη «κοινωνική οικονομία», δηλαδή δημιουργία συνεταιρισμών ανέργων για παροχή κοινωνικών και άλλων υπηρεσιών. Εγραφε επίσης «αν δεχθούμε υποθετικά ότι όλοι οι εργοδοτικοί φορείς συμφωνούν σε μια αύξηση του κατώτατου μισθού από τα επίπεδα των 586 στα 701 ευρώ - δηλαδή κατά 19,62% - τότε θα μπορούσε εναλλακτικά αντί αυτής της αύξησης να προσλαμβάνεται ένας ακόμα εργαζόμενος για κάθε 5 που απασχολούνται σήμερα. Στην παρούσα συγκυρία, αυτό θα ήταν σαφώς πολύ πιο αποτελεσματικό». Σκέτη κοροϊδία για να μειώνονται οι μισθοί. Τι να τους κάνουν τους περισσότερους εργαζόμενους όταν η παραγωγή είναι και παραμένει μειωμένη λόγω κρίσης; Ολα τα παραπάνω εντείνουν την εκμετάλλευση για ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία. Η μόνη απάντηση είναι ενιαία ταξική πάλη εργαζομένων - ανέργων, λαϊκή συμμαχία, για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Η «Χρυσή Αυγή» είναι δολοφονικό όπλο του συστήματος κατά του λαού

Τα χτεσινά γεγονότα στην Κόρινθο και άλλα που προηγήθηκαν σε διάφορες πόλεις, όπου οι τραμπούκοι της "Χρυσής Αυγής" με στρατιωτική εξάρτυση επιδόθηκαν σε άγριες επιθέσεις και ξυλοδαρμούς μεταναστών, δίχως κανείς να συλληφθεί, επιβεβαιώνουν ότι η "Χρυσή Αυγή" αποτελεί τον πιο λυσσασμένο μηχανισμό του συστήματος, ο οποίος προετοιμάζεται συστηματικά, έχοντας τελικό στόχο το τσάκισμα του λαϊκού κινήματος. Με προμετωπίδα το κυνήγι των μεταναστών, η ηγεσία της "Χρυσής Αυγής" κρύβει επιμελώς τους πραγματικούς στόχους της και εμφανίζεται ως φιλολαϊκή οργάνωση, που μάλιστα αναλαμβάνει αυτόκλητα τη δήθεν υπεράσπιση των φτωχών και αδυνάτων. Αξιοποιεί με αυτόν τον τρόπο τη δίκαιη αγανάκτηση πολλών εργαζομένων και εξαθλιωμένων, θυμάτων της αστικής πολιτικής και του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, για να τους εγκλωβίσει στην πιο αντιδραστική κατεύθυνση υπηρέτησης του καπιταλιστικού συστήματος. Η κυβερνητική πολιτική ενισχύει τέτοιες δραστηριότητες σαν της "Χρυσής Αυγής". Το μεταναστευτικό είναι ένα σύνθετο πρόβλημα που οι αιτίες του βρίσκονται στο ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα, στους άδικους πολέμους των ιμπεριαλιστών συμμάχων της "Χρυσής Αυγής", στην πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στους μετανάστες. Τα δουλεμπορικά κυκλώματα, καθώς και οι μαφίες διαφόρων εθνικοτήτων δρουν ανενόχλητα σε συνεργασία με τον ελληνικό υπόκοσμο, υπό τα όμματα της αστυνομίας και σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζονται με τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών που είναι θύματα. Το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με τους αλαλαγμούς τραμπούκων, τους ξυλοδαρμούς και τις διώξεις πεινασμένων ανθρώπων, τους οποίους εξάλλου πολλοί εργοδότες και άλλοι χρειάζονται για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους. Η φτώχεια, η εκμετάλλευση και η ανεργία είναι οι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στους Ελληνες και στους αλλοδαπούς εργάτες και στον κοινό εχθρό τους, την κεφαλαιοκρατία. Γι' αυτό και ο αγώνας πρέπει να είναι κοινός ενάντια στην ΕΕ, στο ντόπιο κεφάλαιο και στις καπιταλιστικές κυβερνήσεις γενικότερα. Η πολιτική της "Χρυσής Αυγής" στηρίζει τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους και τους τραπεζίτες, γι' αυτό και παρά τις φιλολαϊκές κορόνες της κόπτεται υπέρ της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Μόνο καλά λόγια θα βρει καθένας στα κείμενά της γι' αυτούς που φοροαπαλλάσσονται, απολαμβάνουν προνόμια, συγκροτούν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, διαμορφώνουν συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους, αυξάνοντας διαρκώς τα κέρδη τους. Υπερασπίζεται όλες τις βασικές πολιτικές επιλογές της αστικής τάξης. Η δράση της "Χρυσής Αυγής" διαπλέκεται με μηχανισμούς στα Σώματα Ασφαλείας και στο Στρατό, εκφράζεται και με προβοκάτσιες κουκουλοφόρων, όπως στην επίθεση κατά της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, όπου κουκουλοφόροι, αστυνομικοί και "γνωστοί άγνωστοι", στους οποίους βρίσκονταν και στοιχεία του υποκόσμου, έδρασαν δολοφονικά με ρόπαλα, βόμβες μολότοφ, πέτρες, ακόμα και με χημικά εναντίον των συγκεντρωμένων. Ο λαός πρέπει να τους απομονώσει. Να μην ξεγελαστεί από θεατρινισμούς τύπου διανομής τροφίμων και ψευτοαγαθοεργίες. Είναι το κόλπο για να συγκινηθούν τα πολιτικά πιο ανώριμα τμήματα του λαού και της νεολαίας. Οσο η καπιταλιστική οικονομική κρίση οξύνεται και η χρεοκοπία του λαού διαγράφεται ακατάσχετη, τόσο πιο μπροστά τους θα βρίσκουν οι εργαζόμενοι το οπλισμένο χέρι της "Χρυσής Αυγής". Τη δράση δολοφονικών οργανώσεων, μαζί και της κρατικής καταστολής, μπορεί και πρέπει να την αντιμετωπίσει και να τη βάλει στο περιθώριο μόνο ο οργανωμένος λαός που παλεύει για τη δική του εξουσία.

Οι θυσίες του λαού

Την ώρα που τα προαποφασισμένα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα εμπλουτίζονται καθημερινά από τη συγκυβέρνηση, βγήκε στην επιφάνεια πάλι το «μαστίγιο και το καρότο» για να τραβήξει την προσοχή και να πιέσει την ανοχή των λαϊκών στρωμάτων. Από τη μια, μέσω «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» αυτή τη φορά, έγινε επανεκκίνηση της φιλολογίας και των δηλώσεων για τη λεγόμενη επιμήκυνση και από την άλλη ο καθιερωμένος πλέον εκβιασμός να βρεθεί η χώρα έξω από την Ευρωζώνη. Κάλπικα και τα δύο. Η όποια «επιμήκυνση» που ισχυρίζονται πως θα διαπραγματευτεί η συγκυβέρνηση αφορά στην προσπάθεια που κάνει το κεφάλαιο στη χώρα να βρεθεί σε ευνοϊκότερη θέση ανάκαμψης της κερδοφορίας του και για αμανάτι επιδιώκει και προσφέρει διά των εκπροσώπων του της συγκυβέρνησης την όσο γίνεται φθηνότερη εργατική δύναμη και τα σκληρότερα αντιλαϊκά μέτρα. Πρόκειται, δηλαδή, για την περίφημη προσπάθεια ανάπτυξης που δεν έχουν πάψει να τάζουν οι συγκυβερνώντες και που αφορά μόνο στα κέρδη του κεφαλαίου σε βάρος της ίδιας της ζωής των εργαζομένων και όλων των λαϊκών στρωμάτων. Από την άλλη αυτό που πρέπει να φοβάται ο λαός δεν είναι η αποδέσμευση από την ΕΕ και η μονομερής διαγραφή του χρέους, αλλά οι θυσίες που ασταμάτητα του επιβάλλουν για τα καπιταλιστικά κέρδη, την παραμονή της χώρας στο ευρώ και στην ΕΕ που ταλανίζονται από την κρίση και τις αντιθέσεις.

Αρκετά δεν πλήρωσε ο λαός;

Στο όνομα της παραμονής της χώρας στη ζώνη του ευρώ, που ταλανίζεται από τη βαθιά κρίση και τους ανταγωνισμούς, η κυβέρνηση και η ΕΕ αξιώνουν από τους εργαζόμενους να ζήσουν με μισθούς και συντάξεις πείνας, σε μια εργασιακή κόλαση, χωρίς Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, προκειμένου να ανακτήσει το κεφάλαιο την υψηλή κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα. Το ερώτημα είναι γιατί ο λαός να δεχτεί τη μόνιμη καταδίκη του στην εξαθλίωση; Αρκετά δεν πλήρωσε από την ένταξη και την προσαρμογή της χώρας στην ΕΕ και από την ανάπτυξη που έχει στόχο την κερδοφορία του κεφαλαίου;