Ικαριώτικα κάλαντα- Έθιμο Άι Βασίλη

Να σαν τα νιάτα δυο φορές(δημοτικο)-Kαζαντίδης Στέλιος

Μπιθικώτσης - Ρίξε μια ζαριά καλή

53 χρόνια από τη νίκη της Επανάστασης

Με ποικιλόμορφες εκδηλώσεις γιορτάζει ο κουβανικός λαός την 1η Γενάρη άλλη μια επέτειο της νίκης της Επανάστασης, καθώς φέτος συμπληρώνονται 53 χρόνια. Ηταν τότε που ο λαϊκός αντάρτικος στρατός μπήκε θριαμβευτικά στην Αβάνα, ανοίγοντας το δρόμο στη σοσιαλιστική διακυβέρνηση και στη βελτίωση της ζωής όλων των Κουβανών. Είχε προηγηθεί το ταξίδι του μικρού πλοίου «Γκράνμα», που στις 2 Δεκέμβρη του 1956 ξεκίνησε από το Μεξικό με 82 αποφασισμένους αγωνιστές προς τη Σιέρα Μαέστρα με σκοπό να ανάψουν τη φλόγα της επανάστασης, να ανατρέψουν το δικτάτορα Μπατίστα και να απαλλάξουν τη χώρα από την εξάρτηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Ακολούθησε η δημιουργία του Κινήματος 26 Ιούλη με τη δράση οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, την παράνομη δουλειά που ανέπτυξαν οι κομμουνιστές σε χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Την 1η Γενάρη του 1959 απελευθερώθηκε η Σάντα Κλάρα και την επόμενη, με ηγέτη τον Τσε, οι επαναστάτες μπήκαν θριαμβευτικά στην Αβάνα. Ο δικτάτορας Μπατίστα είχε ήδη εγκαταλείψει τη χώρα και το καθεστώς είχε καταρρεύσει. Λίγες μόλις μέρες αργότερα, έφθασε στην κουβανική πρωτεύουσα ο ηγέτης της Επανάστασης Φιντέλ Κάστρο και ανέλαβε πρωθυπουργός της επαναστατικής κυβέρνησης. Με την ανάληψη της εξουσίας από την επαναστατική κυβέρνηση ξεκίνησε η αγροτική μεταρρύθμιση, η εξάλειψη των διακρίσεων με βάση το φύλο και τη φυλή, εξαλείφθηκε ο αναλφαβητισμός, και ο κουβανικός λαός έλαβε το δικαίωμα στην Παιδεία, στην Υγεία, στον Αθλητισμό, τον Πολιτισμό κ.ά.

Εστουδιαντίνα ~ Μη μου θυμώνεις μάτια μου

ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΕΡΖΗΣ = Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΔΡΟΜΟΣ

Κρίσιμη μάχη για την πορεία του αγώνα

Την απεργία αποφάσισαν τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας, Πειραιά, Λαυρίου
Στην πρώτη γραμμή της οργάνωσης της απεργίας οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ

Μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για ένα στέρεο και αποφασιστικό βήμα στην αντιπαράθεση και όξυνση της σύγκρουσης με την πολιτική του μαύρου μετώπου της κυβέρνησης, της πλουτοκρατίας και της τρόικας αποτελεί για τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, ανέργους και τους συμμάχους τους στο λεκανοπέδιο της Αττικής η 24ωρη απεργία στις 17 του Γενάρη.

Ταυτόχρονα η επιτυχία αυτής της απεργίας, η μαζική συμμετοχή σε αυτήν, θα δώσει νέα ώθηση, νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά, νέα δυναμική στην έκφραση της αλληλεγγύης στους εργαζόμενους που ήδη βρίσκονται σε πολυήμερη μάχη, όπως για παράδειγμα στους εργάτες στην «Ελληνική Χαλυβουργία». Θα συμβάλλει αποφασιστικά στο δυνάμωμα της ενιαίας, συντονισμένης δράσης των εργαζομένων απέναντι στον κοινό αντίπαλο, που είναι η εργοδοσία και η κυβέρνηση. Απέναντι στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που δρα ύπουλα και βρώμικα στην κατεύθυνση της διάσπασης της ταξικής ενότητας των εργατών, στη συσκότιση των αιτιών της καπιταλιστικής κρίσης, στη συσκότιση της διεξόδου. Δηλαδή την όξυνση της πάλης με στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής τάξης.

Η απεργιακή μάχη στις 17 του Γενάρη είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς η εργοδοτική και κυβερνητική επιθετικότητα ξετυλίγεται με γοργούς και αμείωτους ρυθμούς σε όλα τα επίπεδα. Η κυβέρνηση από τη μια επιτίθεται ανελέητα με τα απανωτά αντεργατικά, φορολογικά, αντιασφαλιστικά μέτρα, τα χαράτσια και πλήθος ακόμα νομοθετικών παρεμβάσεων για λογαριασμό του κεφαλαίου. Η εργοδοσία αξιοποιώντας το νομοθετικό οπλοστάσιο που της εξασφάλισε η κυβέρνηση εξαπολύει σφοδρή επίθεση που απλώνεται σε όλο και περισσότερους τόπους δουλειάς με απολύσεις όπως στη «Newsphone», στη «Χαλυβουργία», με απλήρωτη δουλειά όπως στη «Λουκίσας», την «3Ε Εκτυπωτική», στη ΣΕΒΙΣΕ, στην «Μυλωνάς» και τη «Γερολυμάτος Κοσμέτικς», στην «Αλουμινέξ», στο ΑΛΤΕΡ, με τη μείωση μισθών μέσω ατομικών συμβάσεων όπως στην «Κωνσταντακάτος». Με την εκ περιτροπής εργασία που ήδη υλοποιείται σε μια σειρά χώρους, είτε προωθείται όπως π.χ. στην επιχείρηση «Ελληνική Χαλυβουργία», στη «Νότος Κομ», στο ξενοδοχείο «Ολύμπικ Ρουαγιάλ» και αλλού, τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης κλπ.

Η επιτυχία της παναττικής απεργίας θα είναι καθοριστικής σημασίας γιατί θα μπορεί να δημιουργήσει ακόμα καλύτερες προϋποθέσεις για να μπουν και άλλοι εργάτες στη μάχη, για να φουντώσει η φωτιά του αγώνα, της αντίστασης απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική.
Να γίνουν πολλές οι «Χαλυβουργίες» σε επιχειρήσεις και κλάδους

Η 24ωρη απεργία και η επιτυχία της θα αποτελέσει στις σημερινές συνθήκες την καλύτερη και πιο ουσιαστική έκφραση αλληλεγγύης στους εργάτες που βρίσκονται σε πολυήμερες κινητοποιήσεις. Θα ατσαλώσει ακόμα περισσότερο αυτούς που βρίσκονται στον αγώνα για τη συνέχισή του, θα οπλίσει με θάρρος και εκείνους τους εργάτες που φοβούνται, κάτω από το καθεστώς της εργοδοτικής και κυβερνητικής τρομοκρατίας, να κάνουν το βήμα. Θα φουντώσει τις σπίθες του αγώνα που έχουν ανάψει ήδη σε τόπους δουλειάς και κλάδους.

Αλλωστε η νέα απεργιακή μάχη είναι αποτέλεσμα και της τεράστιας πίεσης που ασκεί η μεγαλειώδης απεργιακή μάχη -ήδη για δυο μήνες- των χαλυβουργών, το πρωτοφανές κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης που εκφράστηκε με κάθε τρόπο, από κάθε γωνιά της χώρας. Το πόσο μάλιστα σημαντική είναι αυτή η μάχη και σε πόσο κρίσιμη στιγμή βρίσκεται, επιβεβαιώνεται από τις αφόρητες πιέσεις που δέχονται καθημερινά οι χαλυβουργοί, αλλά και όσοι αγωνίζονται, από την κυβέρνηση και την εργοδοσία, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, για να λήξουν οι αγώνες, για να λυγίσουν οι εργάτες, ώστε στη συνέχεια το κεφάλαιο να επιτεθεί γενικευμένα με μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Είναι χαρακτηριστική η φράση του προέδρου της ΠΟΕΜ, στελέχους της ΠΑΣΚΕ, όπως καταγγέλθηκε και στη σύσκεψη της Γραμματείας Αττικής του ΠΑΜΕ, που χαρακτήρισε τον αγώνα της «Χαλυβουργίας»... «τυφλή σύγκρουση». Να πώς ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός σπέρνει τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια και ταυτόχρονα εκτελεί και την αποστολή του, να πείσει δηλαδή τους εργάτες ότι είναι μονόδρομος το να αποδεχτούν το ψαλίδισμα των ήδη λειψών μισθών τους, να μειώσουν δηλαδή και άλλο την τιμή της δύναμής τους, για να κερδίσει το μεγάλο κεφάλαιο. Επίσης ενδεικτική είναι και η στάση της πλειοψηφίας στην Ομοσπονδία Ιατρικών Επισκεπτών η οποία μαζί με τη διοίκηση του επιχειρησιακού σωματείου στον Ομιλο «ALAPIS» αρνήθηκαν να ενώσουν τη φωνή και τον αγώνα τους με τους χαλυβουργούς με το επικίνδυνο και διασπαστικό επιχείρημα ότι έτσι θα «πνιγούν» τα αιτήματά τους. Λες και η επίθεση που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι μέσα στους χώρους δουλειάς είναι διαφορετική.

Είναι λοιπόν κρίσιμο ζήτημα, αποτελεί κριτήριο μπροστά στην απεργιακή μάχη η πάλη για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης. Αποτελεί αναπόσπαστη πλευρά της σύγκρουσης με την κυβέρνηση, την εργοδοσία και την ΕΕ η διαπάλη με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Κανείς έξω από τη μάχη της προετοιμασίας

Για να δοθεί όμως νέα ώθηση στην πάλη, απαιτείται αποφασιστικός και έγκαιρος σχεδιασμός για την προετοιμασία της. Οπως χαρακτηριστικά υπογραμμίστηκε και στη σύσκεψη της Γραμματείας Αττικής του ΠΑΜΕ το βάρος για την προετοιμασία της απεργίας πέφτει στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, στα σωματεία, τις σωματειακές επιτροπές, τους απλούς εργάτες, αφού ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός θα επιχειρήσει για ακόμα μια φορά να υπονομεύσει την επιτυχία της.

Απαιτείται λοιπόν πρωτοφανής ξεσηκωμός μπροστά στην απεργία. Απαιτείται έγκαιρα, τώρα, τα σωματεία να συνεδριάσουν και να πάρουν αποφάσεις συμμετοχής. Να προετοιμάσουν καλά γενικές συνελεύσεις των σωματείων, γενικές συνελεύσεις μέσα στους τόπους δουλειάς, ώστε να ανοίξει ουσιαστική συζήτηση. Να μεταφερθεί η πλούσια αγωνιστική εμπειρία από τον αγώνα των χαλυβουργών, να αποτελέσει οδηγό για τον κάθε χώρο δουλειάς, τον κάθε κλάδο. Να βγουν συμπεράσματα από αυτή τη μάχη, τα οποία θα συμβάλλουν στην αφύπνιση συνειδήσεων, στο βάθεμα των ιδεολογικών και πολιτικών συμπερασμάτων για το χαρακτήρα της κρίσης, της επίθεσης και, κυρίως, της απάντησης που πρέπει να δώσουν οι εργάτες, συνολικά ο λαός. Να κατανοηθεί ότι δεν υπάρχει σήμερα υποχώρηση που να οδηγεί στην άμβλυνση της επιθετικότητας του κεφαλαίου. Οτι δεν «σώθηκε» κανείς που υποχώρησε. Οτι φρένο σε αυτή την πολιτική μπορεί να βάλει μόνο η οργάνωση της πάλης ενάντια στα συμφέροντα των μονοπωλίων.

Για τη δουλειά του κάθε κλάδου, του κάθε σωματείου πρέπει να αποτελέσει κριτήριο το όσο το δυνατόν μεγαλύτερο άνοιγμα στους τόπους δουλειάς. Να φτάσει και να συζητηθεί με όσο το δυνατόν περισσότερος εργάτες η αναγκαιότητα της συμμετοχής τους μπροστά στην απεργία. Να κατανοήσει ο κάθε εργάτης που θα κάνει το βήμα ότι με τη συμμετοχή του στην απεργία δίνει απάντηση στην επίθεση του κεφαλαίου. Οτι, ταυτόχρονα, η απόφασή του δίνει δύναμη στο διπλανό του, που διστάζει ή φοβάται, τον οπλίζει με θάρρος.

Ετσι απαιτείται να μπουν νέες δυνάμεις στον αγώνα. Να αναλάβουν καθήκοντα τα μέλη του σωματείου για το πώς συγκεκριμένα θα δουλέψουν μπροστά την απεργία μέσα στο χώρο δουλειάς τους... με χαρτί και μολύβι. Με ποιον θα μιλήσουν, ποια σύσκεψη θα οργανώσουν, τι ανακοίνωση θα κυκλοφορήσουν στο χώρο τους. Η αξιοποίηση όσο περισσότερων δυνάμεων σε αυτή τη μάχη μπορεί να επιδράσει καθοριστικά στο αποτέλεσμα, να κινητοποιήσει ακόμα πλατύτερες εργατικές μάζες.

Ολοι σήμερα απαιτείται να αισθάνονται χαλυβουργοί και με ατσαλένια θέληση να οργώσουν τους χώρους δουλειάς. Η απεργία στις 17 Γενάρη να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα στο δυνάμωμα των εμποδίων ενάντια σε αυτήν την πολιτική και για την ανασύνταξη του κινήματος.

These boots are made for walking cover by Theo

Στη λακούβα Άγαμοι Θύται (Sti lakouva agamoi thytai)

Μεγάλη αύξηση της χρήσης και της εξάρτησης από ουσίες

Στοιχεία της Ετήσιας Εκθεσης για την κατάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ελλάδα, επιβεβαιώνουν την ανάγκη να μη σπάσει κανένας κρίκος σε πρόληψη - απεξάρτηση - κοινωνική επανένταξη

«Οι περικοπές όσον αφορά την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών υπερβαίνουν κάθε λογική(...) Δεν είναι προς όφελος καμιάς πολιτείας να καταρρεύσει η πρόληψη, η θεραπεία, η επανένταξη στο χώρο των ναρκωτικών. Γιατί τότε θα χρειαστούν πολλαπλάσια κονδύλια από αυτά που περικόπτονται για να αντιμετωπιστούν τα νέα προβλήματα. Γιατί τότε η σημερινή κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας θα αποτελεί "ευχάριστη ανάμνηση"...».

Ο επίλογος της Ετήσιας Εκθεσης του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) για την «Κατάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών και οινοπνευματωδών στην Ελλάδα, 2011», έρχεται να επιβεβαιώσει για πολλοστή φορά ότι στην περίοδο που διανύουμε η χρήση ουσιών και η εξάρτηση από αυτές «θα οξυνθεί λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και της προβλεπόμενης αύξησης της διαθεσιμότητας των ναρκωτικών όπως διαπιστώνεται με την αύξηση της παραγωγής στο Αφγανιστάν». Το 2001 τα αμερικάνικα στρατεύματα εισβάλουν στο Αφγανιστάν, οι μόνες εκτάσεις που δε βομβαρδίζονται είναι οι φυτείες κάνναβης και οπίου. Ενα χρόνο πριν την ιμπεριαλιστική εισβολή το Αφγανιστάν παρήγαγε 180 τόνους οπίου. Επτά χρόνια μετά την αμερικανική εισβολή, η παραγωγή του οπίου στη συγκεκριμένη χώρα φτάνει τους 8.300 τόνους, αύξηση 4.511%. Σήμερα η παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν καλύπτει το 95% της παγκόσμιας παραγωγής.

Τα αποτελέσματα του περί... «αθώας» κάνναβης

Το πρόβλημα των ναρκωτικών ήδη έχει πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις και στη χώρα μας. Το 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εκθεσης, ο συνολικός αριθμός των συστηματικών χρηστών ναρκωτικών ουσιών ηλικίας 15 - 64 ετών υπολογίζεται σε 22.515 άτομα, ενώ υπάρχει ένας «κρυφός» αριθμός χρηστών που δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε κάθε μορφή καταστολής, ακόμη και τη ναρκωκαταστολή, καθώς προωθείται νόμος για την αποποινικοποίηση της χρήσης, κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, ενώ παράλληλα τις τελευταίες δεκαετίες επιβάλλεται το επικίνδυνο ιδεολόγημα ότι η κάνναβη είναι «αθώα και ακίνδυνη», ότι τάχα δεν προκαλεί εξάρτηση. Τα πρώτα αποτελέσματα αποτυπώνονται στην Ετήσια Εκθεση του ΕΚΤΕΠΝ: Από το 2002 μέχρι το 2010 καταγράφεται η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση στον αριθμό των ατόμων που αναφέρουν στα θεραπευτικά προγράμματα ως κύρια ουσία κατάχρησης την κάνναβη, αύξηση κατά 139%. Μόνο σ' ένα χρόνο (2009-2010) αυξήθηκε κατά 19,4% ο αριθμός των ατόμων που ζήτησε απεξάρτηση από την κάνναβη. Το 2010, το 82,7% των ατόμων που προσέγγισαν θεραπευτικά προγράμματα ανέφερε ως κύρια ουσία κατάχρησης την ηρωίνη ή άλλα οπιοειδή. Το 11,2% την κάνναβη, το 4,4% κοκαΐνη/κρακ και το 1,2% ηρεμιστικά ή υπνωτικά χάπια. Στην Ευρώπη το 1/4 των χρηστών που ξεκίνησαν θεραπεία το 2009 ανέφεραν την κάνναβη ως κύρια ουσία κατάχρησης (στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας - ΕΚΠΝΤ).

«Η χρήση και η εξάρτηση από την ηρωίνη είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο πρόβλημα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ομως το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν περιορίζεται σε αυτήν. Αυξάνεται η δοκιμή και η χρήση κάνναβης στους μαθητές 15 χρονών, όπως διαπιστώνει η έρευνα HBSC στο μαθητικό πληθυσμό το 2010. Αύξηση στη χρήση κάνναβης παρατηρείται και στο γενικό πληθυσμό και σε αρκετά κράτη μέλη της ΕΕ. Στις περισσότερες χώρες της ΕΕ η ζήτηση για θεραπεία από χρήστες κάνναβης αυξάνει και θεωρείται ότι η ζήτηση θα αυξηθεί κι άλλο τα επόμενα χρόνια. Πρόσφατη έρευνα του ευρωβαρόμετρου έδειξε ότι η συστηματική χρήση κάνναβης θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη για την υγεία από το 45% των νέων που την έχουν χρησιμοποιήσει (Eurobarometer 2011). Μήπως αντί να κλείνουν οι μονάδες εφήβων θα έπρεπε να προσαρμοστούν στις ανάγκες των χρηστών κάνναβης ή άλλου τύπου νέων ουσιών;», επισημαίνεται στην Εκθεση του ΕΚΤΕΠΝ.
Πολυτοξικομανία και υποκατάστατα

Στη διόγκωση της τοξικοεξάρτησης έρχεται να συμβάλει καθοριστικά η εφαρμοζόμενη «αντιναρκωτική» πολιτική, η οποία οδηγεί στην απαξίωση και το κλείσιμο τα 71 Κέντρα Πρόληψης, υπονομεύει την απεξάρτηση μέσω της υποχρηματοδότησης των «στεγνών» προγραμμάτων, της εργασιακής εφεδρείας, το πάγωμα προσλήψεων, πριμοδοτεί και προπαγανδίζει με κάθε τρόπο τα προγράμματα υποκατάστασης και τη διαιώνιση της εξάρτησης.

Το 2010, 5.645 άτομα εντάχθηκαν σε θεραπευτικά προγράμματα και προγράμματα υποκατάστασης. 1.803 άτομα παρακολούθησαν την κυρίως θεραπευτική φάση των «στεγνών» προγραμμάτων (μείωση 13% σε σχέση με το 2009), ενώ αυξάνεται το ποσοστό των χρηστών που ολοκληρώνουν με επιτυχία την απεξάρτηση από τα «στεγνά» προγράμματα (43%). Οι υπόλοιποι εντάχθηκαν σε προγράμματα υποκατάστασης, η συμμετοχή σε αυτά παρουσιάζει αύξηση κατά 16% σε σχέση με το 2009 και 58% τα τελευταία 5 χρόνια. Φυσικά η αύξηση αυτή δε σχετίζεται με την αποτελεσματικότητά τους (μόλις το 5% ολοκληρώνει τα προγράμματα χορήγησης μεθαδόνης, ενώ δεν υπάρχουν στοιχεία για τα προγράμματα βουπρενορφίνης), αλλά με το ανήθικο και αντιεπιστημονικό ιδεολόγημα που προβάλλεται μεθοδικά και επίμονα ότι «ο άρρωστος θα πάρει το χάπι του και θα γίνει καλά». Τα προγράμματα υποκατάστασης είναι κατά κανόνα μακράς διαρκείας. Το 63,7% βρίσκονται σε αυτά πολύ περισσότερο από ένα χρόνο (ΕΚΤΕΠΝ - 2011). Ο αριθμός των ατόμων που βρίσκονται στην Ευρώπη σε προγράμματα υποκατάστασης το 2003 ήταν 500.000 και το 2009 700.000 (στοιχεία ΕΚΠΝΤ).

Υπενθυμίζεται ότι όλα τα υποκατάστατα έχουν δράση μόνο απέναντι στη χρήση ηρωίνης και όχι της πολυτοξικομανίας, της παράλληλης, δηλαδή, χρήσης διαφόρων ουσιών. Το 70,7% των ατόμων που εντάχθηκαν σε προγράμματα το 2010, ανέφεραν ότι κάνουν πολλαπλή χρήση ουσιών. Ο ένας στους τρεις χρήση 2 ουσιών, ένας στους πέντε 3 ουσιών, ένας στους έξι 4 ή 5 ουσιών. Από το 2002 μέχρι το 2010, πάνω από το 50% των ατόμων που ανέφεραν κύρια ουσία κατάχρησης την ηρωίνη, είχαν δεύτερη ουσία την κάνναβη, η κοκαΐνη/κρακ αναφέρεται από 2 στους 5 χρήστες. Το παραπάνω γεγονός καταρρίπτει τις θεωρίες για το λόγο ύπαρξης των προγραμμάτων αυτών, καθώς θα έπρεπε να είναι υψηλών προδιαγραφών και να απευθύνονται σε μια πολύ μικρή μερίδα χρηστών (φορείς Εϊτζ κλπ.). Εύλογα μπαίνει το ερώτημα πόσα υποκατάστατα θα χορηγούνται; Για πόσες ουσίες; Η απάντηση έρχεται από το ΕΚΠΝΤ: «Διεξάγονται μελέτες σχετικά με φαρμακολογικά προϊόντα για να στηρίξουν τις ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις για απεξάρτηση από την κάνναβη. Δηλαδή, διερευνάται η δυνατότητα χρήσης φαρμακευτικών ουσιών, οι οποίες θα συμβάλλουν στον περιορισμό των συμπτωμάτων στέρησης, της σφοδρής επιθυμίας για λήψη κάνναβης ή στη μείωση της χρήσης της. Σε χρήστες κοκαΐνης χορηγήθηκε μέχρι και μεμαντίνη (χορηγείται για τη νόσο Αλτσχάιμερ)».

Κάθε προσπάθεια αποτοξίνωσης, απεξάρτησης με υποκατάστατο όχι μόνο είναι εξαρχής καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά θέτει και σε κίνδυνο τις ζωές χιλιάδων νέων ανθρώπων. Κλείνει το δρόμο στην απεξάρτηση και τον ανοίγει στις φαρμακοβιομηχανίες και τους ιδιώτες.

Απαιτείται η ύπαρξημιας κεντρικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση του κοινωνικού φαινομένου της τοξικομανίας στο επίπεδο της πρόληψης, της θεραπείας και της κοινωνικής επανένταξης. Αυτή η πολιτική θα πρέπει να έχει ως κυρίαρχο στοιχείο της την πρόληψη και κατά συνέπεια την εξασφάλιση των κοινωνικών και πολιτιστικών προϋποθέσεων που απαιτούνται για τη διαμόρφωση μιας ώριμης και αγωνιστικής προσωπικότητας των νέων ανθρώπων.

Η μάχη ενάντια στα ναρκωτικά περνάει μέσα από τη δημιουργία ενός ευρύτατου κοινωνικού κινήματος, που μαζί με το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα θα παλεύει για την ανατροπή των αιτιών που παράγουν και αναπαράγουν το πρόβλημα. Η συμμετοχή όλων σε αυτή τη μάχη είναι αναγκαία όσο ποτέ.

MARAVEYAS ILEGAL - ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΑ

Τέλος οι απαλλαγές για όλους – Ποιοι θα πάρουν νέα ραβασάκια το 2012

- Νέα τεκμήρια στέλνουν στο ταμείο 3 εκατ. φορολογούμενους
- Μέχρι σήμερα δεν πλήρωναν ούτε ένα ευρώ φόρο!
- Τα σπασμένα των φοροφυγάδων όμως πληρώνουν και οι συνεπείς πολίτες
- Δείτε αναλυτικά παραδείγματα

Καυτά σημειώματα με καταβολή φόρου θα λάβουν το 2012 ακόμα και οι φορολογούμενοι που θα δηλώσουν εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ λόγω των αυξημένων μέχρι και 71% τεκμηρίων διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα που καταργούν την απαλλαγή από τον φόρο.

Φθάνει να έχει κάποιος ένα μικρό σπίτι και ένα χαμηλού κυβισμού καινούργιο αυτοκίνητο για να πιαστεί στη παγίδα των τεκμηρίων, να χάσει το αφορολόγητο και να κληθεί να πληρώσει φόρο ανεξάρτητα από το ύψος του δηλωθέντος εισοδήματος.

Υπολογίζεται ότι ο συνδυασμός του νέου μειωμένου αφορολόγητου ορίου με τα τεκμήρια διαβίωσης θα οδηγήσει στα ταμεία της εφορίας πάνω από 3.000.000 φορολογούμενους, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν πλήρωναν ούτε ένα ευρώ φόρο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε φορολογούμενο που διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία 50 τετραγωνικών μέτρων και έχει στην κατοχή του ένα αυτοκίνητο 1.200 κυβικών εκατοστών παλαιότητας 4 ετών η εφορία θα του καταλογίσει φόρο 400 ευρώ με βάση τα τεκμήρια. Κι αυτό γιατί σύμφωνα με τον νόμο έχει ελάχιστες δαπάνες διαβίωσης 3.000 ευρώ, έξοδα 2.000 ευρώ για τη συντήρηση της κατοικίας και άλλα 4.000 ευρώ για το αυτοκίνητο. Συνολικά δηλαδή το τεκμαρτό του εισόδημα ανέρχεται σε 9.000 ευρώ και συνεπώς τα 4.000 ευρώ που είναι πάνω από το αφορολόγητο των 5.000 ευρώ φορολογούνται με συντελεστή 10% και έτσι προκύπτει φόρος 400 ευρώ.

Με τα νέα τεκμήρια που ισχύουν για τα φετινά εισοδήματα που θα δηλωθούν στην εφορία την άνοιξη του 2012, για κατοικία 50 τ.μ σε περιοχή με τη χαμηλότερη τιμή ζώνης 500-1.500 ευρώ το τ.μ. το εισόδημα για τον ιδιοκτήτη της είναι 2.000 ευρώ. Για κατοικία 70 τ.μ. το τεκμαρτό εισόδημα ανέρχεται σε 2.800 ευρώ, για 100 τ.μ. το ποσό αυξάνεται στα 4.500 ευρώ, για 120 τ.μ. στα 5.800 ευρώ, για 150 τ.μ. διαμορφώνεται στα 9.100 ευρώ και το τεκμαρτό εισόδημα φθάνει μέχρι τα 52.200 ευρώ για κατοικία 300 τ.μ.

Αν η κατοικία βρίσκεται σε περιοχή με τιμή ζώνης άνω των 1.500 ευρώ, το τεκμήριο ανεβαίνει ακόμα υψηλότερα, ενώ για μονοκατοικίες το ποσό προσαυξάνεται κατά 20%.


Τσουχτερά είναι τα τεκμήρια για τα ΙΧ αυτοκίνητα, που κλιμακώνονται ανάλογα με τον κυβισμό τους. Το ποσό του εισοδήματος που αντιστοιχεί σε αυτοκίνητο 1.200 κυβικών παλαιότητας μέχρι 5 ετών είναι 4.000 ευρώ, για 1.300 κυβικά ανεβαίνει στα 4.600 ευρώ, για 1.400 κυβικά είναι 5.200 ευρώ, για 1.500 κυβικά 5.800 ευρώ, για 1.600 κυβικά 6.400 ευρώ, για 1.700 κυβικά 7.000 ευρώ, για 1.800 κυβικά 7.600 ευρώ. για 1.900 κυβικά 8.200 ευρώ και για 2.000 κυβικά 8.800 ευρώ και ούτω καθεξής. Τα παραπάνω ποσά μειώνονται κατά 30% για αυτοκίνητα παλαιότητας 6-10 ετών και κατά 50% για πάνω από δέκα έτη.

Επισημαίνεται ότι τα τεκμήρια μειώνονται κατά 30% για συνταξιούχους που έχουν υπερβεί το εξηκοστό πέμπτο έτος (65ο) της ηλικίας τους.

Παραδείγματα

Το φορολογητέο εισόδημα ανά κατηγορία

Α) Για άγαμο φορολογούμενο με κύρια κατοικία 70 τ.μ. σε περιοχή με τιμή ζώνης μέχρι 1.500 ευρώ το τ.μ. και ένα αυτοκίνητο 4 ετών 1.400 κυβικών, το εισόδημα για το 2011 που θα προσδιορίσει η εφορία, ανεξάρτητα από εκείνο που θα δηλώσει ο ίδιος, θα ανέλθει σε 2.800 ευρώ για την κατοικία και άλλα 5.200 ευρώ για το αυτοκίνητο. Επιπλέον θα τους υπολογίσει άλλα 3.000 ευρώ ως ελάχιστα έξοδα διαβίωσης.

Συνεπώς το συνολικό τεκμαρτό του εισόδημα θα είναι 11.000 ευρώ. Με το αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ για το υπερβάλλον τμήμα των 6.000 ευρώ θα υπολογισθεί φόρος με συντελεστή 10%, δηλαδή 600 ευρώ. Αν από το δηλωθέν εισόδημα δεν προκύπτει φόρος ή προκύπτει χαμηλότερος των 600 ευρώ, ο συγκεκριμένος φορολογούμενος θα κληθεί να καταβάλει τον τεκμαρτό φόρο των 600 ευρώ.

Β) Για έγγαμο φορολογούμενο με κύρια κατοικία 100 τ.μ. και ένα αυτοκίνητο 1.600 κυβικών, το τεκμαρτό εισόδημα θα είναι 15.900 ευρώ (5.000 ευρώ ελάχιστα έξοδα διαβίωσης για την οικογένεια + 4.500 ευρώ για την κατοικία + 6.400 ευρώ για το αυτοκίνητο). Ετσι ο ελάχιστος φόρος που θα του υπολογίσει η εφορία με βάση το τεκμαρτό εισόδημα είναι 1.402 ευρώ.

Γ) Για έγγαμο με κύρια κατοικία 120 τ.μ., δευτερεύουσα κατοικία 80 τ.μ., ένα αυτοκίνητο 1.600 κυβικών και ένα άλλο 1.400 κυβικών, το τεκμαρτό εισόδημα ανέρχεται σε 24.000 ευρώ και ο αναλογών φόρος με βάση τα τεκμήρια σε 3.360 ευρώ. Αν δηλώσει εισόδημα κάτω από 24.000 ευρώ, η εφορία δεν θα το αναγνωρίσει και θα του βεβαιώσει τον τεκμαρτό φόρο.


Τεκμήρια: Ποιοι μπορούν να τα αμφισβητήσουν

Σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό καθεστώς τα τεκμήρια διαβίωσης μπορούν να αμφισβητηθούν από φορολογούμενους που:

- υπηρετούν τη στρατιωτική θητεία τους στις Ενοπλες Δυνάμεις
- είναι φυλακισμένοι
- νοσηλεύονται σε νοσοκομείο ή κλινική
- είναι άνεργοι και δικαιούνται βοήθημα ανεργίας
- συγκατοικούν με συγγενείς πρώτου βαθμού και έχουν μειωμένες δαπάνες διαβίωσης, λόγω αποδεδειγμένης συμβολής στις δαπάνες αυτές των συγγενών τους, με την προϋπόθεση ότι οι τελευταίοι αυτοί έχουν εισόδημα από εμφανείς πηγές
- είναι ορφανοί ανήλικοι οι οποίοι έχουν στην κυριότητά τους επιβατικά αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης από κληρονομιά του πατέρα ή της μητέρας τους
- προσκομίζουν στοιχεία από τα οποία αποδεικνύεται ότι για λόγους ανωτέρας βίας πραγματοποίησαν δαπάνη μικρότερη από την αντικειμενική.

Κάλυψη τεκμηρίων: Τι μπορεί να επικαλεστεί ο φορολογούμενος

Σε περίπτωση που το δηλωθέν εισόδημα είναι χαμηλότερο από εκείνο που προκύπτει από τα τεκμήρια, ο φορολογούμενος μπορεί να επικαλεστεί την ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για να καλύψει ή να περιορίσει τη διαφορά. Ειδικότερα μπορεί να επικαλεστεί:

τα πραγματικά εισοδήματα που έχουν υπαχθεί σε φορολογία με τις γενικές διατάξεις ή σε αυτοτελή φορολογία
τα χρηματικά ποσά που δεν θεωρούνται εισόδημα, χρηματικά ποσά που προέρχονται από τη διάθεση περιουσιακών στοιχείων
εισαγωγή συναλλάγματος, δάνεια, δωρεά ή γονική παροχή χρηματικών ποσών για τα οποία η οικεία φορολογική δήλωση έχει υποβληθεί μέχρι τη λήξη του έτους στο οποίο πραγματοποιήθηκε η σχετική δαπάνη
οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο αποδεδειγμένα έχει εισπραχθεί.

Επισημαίνεται ότι έχει ανασταλεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2013 η εφαρμογή του «πόθεν έσχες» για την αγορά ή τη χρονομεριστική ή τη χρηματοδοτική μίσθωση ακινήτων, την ανέγερση οικοδομών και την κατασκευή δεξαμενών κολύμβησης.

Το μέτρο ισχύει για τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από τις 17 Δεκεμβρίου του 2010.

Εντοπίστηκε γάλα μολυσμένο με καρκινογόνο τοξίνη

Οι κινεζικές αρχές εντόπισαν υπερβολικές ποσότητες μια καρκινογόνου τοξίνης στο γάλα που παρασκεύαζε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες γαλακτοκομικών προϊόντων της χώρας.

Οι αρχές εντόπισαν αυξημένα επίπεδα αφλατοξίνης -- μια τοξίνη που οφείλεται στη μούχλα -- στο γάλα του ομίλου Mengniu Dairy Group, όπως ανακοίνωσε η ίδια η εταιρεία.

Η τοξίνη βρέθηκε σε μια μονάδα του ομίλου στην επαρχία Σετσουάν. Η εταιρεία διευκρίνισε ότι το μολυσμένο γάλα δεν έφτασε ποτέ στα ράφια των καταστημάτων. Το γάλα καταστράφηκε και η Mengniu ζήτησε συγγνώμη από τους καταναλωτές.

Τα διατροφικά σκάνδαλα στην Κίνα είναι συχνό φαινόμενο. Τους τελευταίους μήνες εντοπίστηκαν ανακυκλωμένο μαγειρικό λάδι, αβγά βαμένα με επικίνδυνες χρωστικές ουσίες, καρκινογόνα μανιτάρια, ακόμη και νοθευμένα κρασιά. Το 2008 έξι παιδιά πέθαναν και άλλα 300.000 αρρώστησαν σοβαρά όταν κατανάλωσαν γάλα μολυσμένο με μελαμίνη.

Χαλυβουργοί -- Εργαζόμενοι ALTER κοινός αγώνας. 17/12/2011.

Συνένοχοι για τη σφαγή των συντάξεων

Τη μια μέρα προτείνει τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, δηλαδή τη διάλυση ουσιαστικά των ασφαλιστικών ταμείων, και την άλλη λέει «όχι» στη μείωση των επικουρικών συντάξεων. Τη μια ψηφίζει τον προϋπολογισμό και το μεσοπρόθεσμο, που προβλέπουν δραστικές περικοπές στην κρατική επιχορήγηση στα ασφαλιστικά ταμεία, και την άλλη εμφανίζονται προστάτες των χαμηλοσυνταξιούχων. Το σίγουρο είναι ότι οι ψεύτικες διαφωνίες και τα ψηφοθηρικά παιχνίδια της ηγεσίας της ΝΔ δεν ξεγελάνε κανέναν και γυρίζουν μπούμερανγκ. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι συνένοχες για τους αντιασφαλιστικούς νόμους που ψηφίστηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες, που συρρίκνωσαν δραστικά τις συντάξεις και αύξησαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μέχρι θανάτου, στο όνομα της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος, ενώ οι ίδιες κυβερνήσεις ευθύνονται για τη λεηλασία της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων. Η ηγεσία της ΝΔ δεν έχει καμία διαφωνία ούτε με τις νέες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις ούτε πολύ περισσότερο με την ψήφιση ενός νέου ασφαλιστικού νόμου που θα δίνει τέλος στην τριμερή χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης και στον ανταποδοτικό χαρακτήρα της, προκειμένου στο εξής να λειτουργήσει σύμφωνα με το «κεφαλαιοποιητικό σύστημα». Το πράσινο φως το έδωσε πριν από μερικές βδομάδες ο επικεφαλής της Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού Μ. Χαρακόπουλος, ο οποίος σε άρθρο του στην «Καθημερινή» τόνιζε ότι «βασική αρχή της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος προέχει οι συντάξεις να είναι ανταποδοτικές προς τις εισφορές που κατέβαλε ο εργαζόμενος». Ο,τι ακριβώς δηλαδή προωθεί η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου από κοινού με την τρόικα...

Οι χαλυβουργοί συνεχίζουν τον αγώνα τους

Επιτακτική ανάγκη η πάλη για μέτρα προστασίας των ανέργων

Η πρόταση νόμου για «άμεσα μέτρα για την προστασία των ανέργων, των αυτοαπασχολουμένων και των μικρομεσαίων αγροτών» που επανακατέθεσε σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με επικεφαλής την ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος Αλέκα Παπαρήγα, πριν λίγες μέρες, αποτελεί σημαντικό εργαλείο στη συσπείρωση και πάλη των εργαζομένων και ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων που αφανίζονται, των φτωχών αγροτών που ξεκληρίζονται, αλλά και για το σύνολο των συμμάχων της εργατικής τάξης.

Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη και χωριό πρέπει να σημάνει συναγερμός, καθώς η ραγδαία αύξηση των ανέργων - ειδικά μέσα σε συνθήκες όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης - αποτελεί το νούμερο ένα πρόβλημα για το λαό της χώρας. Η αλματώδης αύξηση της ανεργίας σε συνδυασμό με τη σφοδρή επίθεση της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, του κεφαλαίου και της Τρόικας στις λαϊκές οικογένειες με τα απανωτά χαράτσια και τους φόρους, την ακρίβεια, το χτύπημα των συμβάσεων, τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, το χτύπημα μέχρι θανάτου των ασφαλιστικών Ταμείων κλπ, κάνουν σχεδόν αδύνατη την επιβίωση για χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά.

Είναι σήμερα, χωρίς καμία υπερβολή, ζήτημα «ζωής και θανάτου» η όξυνση της πάλης για άμεσα μέτρα προστασίας και ανακούφισης των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων και των οικογενειών τους:

Για επίδομα ανεργίας - για παράδειγμα - στα 1.120 ευρώ για όλους τους άνεργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις και για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία και ο χρόνος αυτός να λογίζεται ως συντάξιμος χρόνος. Είναι ζήτημα «ζωής και θανάτου» η πάλη ώστε καθ' όλη τη διάρκεια της ανεργίας οι άνεργοι και τα παιδιά τους να δικαιούνται πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Να ανασταλεί κάθε είδους υποχρέωση που έχει αναλάβει ο άνεργος από δάνειο ως δανειολήπτης από οποιαδήποτε δανειακή σύμβαση. Να δικαιούνται επίδομα ανεργίας και όσοι αυτοαπασχολούμενοι λόγω οικονομικής δυσπραγίας αναγκάστηκαν να σταματήσουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Κατά το διάστημα της ανεργίας οι άνεργοι να καταβάλλουν κατά 30% μειωμένα τα τιμολόγια της ύδρευσης, του ηλεκτρικού ρεύματος και των σταθερών τηλεφώνων. Να απαγορεύεται η διακοπή παροχής ύδρευσης, ηλεκτρικού ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου. Να απαγορευτεί η κατάσχεση και να ανασταλεί η αναγκαστική εκτέλεση αγροτικής εκμετάλλευσης με αντικειμενική αξία μέχρι 300.000 ευρώ για κάθε οικογένεια. Να δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη οι αγρότες και οι οικογένειές τους που δεν έχουν πληρώσει, από οικονομική δυσπραγία, τις ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΓΑ κλπ.

Η μάχη αυτή αφορά το σύνολο των εργαζομένων, των αυτοαπασχολουμένων, των φτωχών αγροτών, καθώς η ανεργία βρίσκεται σε κάθε σπίτι, και όσο η κρίση βαθαίνει αυτή θα γιγαντώνεται. Οσοι σήμερα εργάζονται, είναι εν δυνάμει άνεργοι αύριο, καθώς η ανεργία δεν είναι ούτε πρόσκαιρο ούτε μεμονωμένο φαινόμενο. Γεννιέται και θρέφεται από το σημερινό σύστημα και όσο αυτό σαπίζει τόσο η ανεργία θα φουντώνει. Η ανεργία λοιπόν δεν είναι πρόβλημα μόνο των ανέργων, πρέπει να γίνει υπόθεση όλου του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Για να έχουν όλοι οι εργάτες δουλειά πρέπει ο πλούτος που παράγουν να περάσει στα χέρια τους, να ορίζουν τη μοίρα τους με βάση τις ανάγκες τους και μόνον αυτές.
Καμία ελπίδα στην πολιτική εκμετάλλευσης και ανακύκλωσης των ανέργων

Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου στις σημερινές συνθήκες όχι μόνο δεν λύνει - δεν μπορεί άλλωστε - το πρόβλημα της ανεργίας, αντίθετα αξιοποιεί τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους για να στηρίξει ολόπλευρα την εργοδοσία και ταυτόχρονα να εκβιάσει τους εργαζόμενους, να τους τρομοκρατήσει, με στόχο να μειωθεί και άλλο η τιμή της εργατικής δύναμης. Περίτρανη απόδειξη αποτελεί η πολιτική των προγραμμάτων ανακύκλωσης των ανέργων, με τα οποία χτυπιέται βάναυσα η σταθερή και πλήρης εργασία, οι μισθοί και οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι τη στιγμή που οι άνεργοι επίσημα φτάνουν τις 900.000 άτομα (στην πραγματικότητα έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο), το υπουργείο Εργασίας και ο ΟΑΕΔ σπρώχνουν συνεχώς χρήμα στα Ταμεία των εργοδοτών, μέσω των διαφόρων προγραμμάτων επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών, κατάρτισης, απασχόλησης κλπ., που θα έπρεπε να αξιοποιηθούν για την ανακούφιση των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων. Οι τελευταίες εξαγγελίες του υπουργείου αφορούσαν πρόγραμμα ύψους 1,3 δισ. ευρώ, έρχονται να προστεθούν στα 4,6 δισ, ευρώ που «χαρίζει» συνολικά η κυβέρνηση στο μεγάλο κεφάλαιο.

Μόλις πριν λίγες μέρες ο ΟΑΕΔ ανακοίνωσε την εφαρμογή - για πρώτη φορά - του προγράμματος «απασχόλησης και κατάρτισης δικαιούχων επιταγής επανένταξης στην αγορά εργασίας», με το οποίο οι εργοδότες θα εισπράττουν το επίδομα ανεργίας προκειμένου να εκμεταλλευτούν ανέργους (οι οποίοι βρίσκονται σε τακτική επιδότηση)! Μ' αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση καταργεί επί της ουσίας στην πράξη την επιδότηση της ανεργίας! Αξίζει δε να σημειωθεί ότι από το σύνολο των ανέργων στις λίστες του ΟΑΕΔ μόλις το 1/4 επιδοτείται με αυτό το εξευτελιστικό επίδομα των 454 ευρώ μηνιαίως! Την πολιτική εγκατάλειψης των ανέργων επιβεβαιώνει και ο προϋπολογισμός του ΟΑΕΔ για το 2012 με βάση τον οποίο το κονδύλι για την ανεργία μειώνεται κατά 107 εκατομμύρια ευρώ, από 2,119 δισ. ευρώ φέτος στα 2,012 δισ. ευρώ το 2012 (μείωση 5%). Σε αυτό πρέπει να προστεθεί και η παρακράτηση των εισφορών για λογαριασμό του ΙΚΑ (με βάση τις τελευταίες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις) που μέχρι τώρα δίνονται από τους εργαζόμενους για λογαριασμό του ΟΑΕΔ (καθώς και του ΟΕΚ και του ΟΕΕ). Το 2012 η παρακράτηση θα αυξηθεί στο 20% και για το 2013 και για κάθε επόμενο έτος η αφαίμαξη θα ανέρχεται στο 30%.

Βεβαίως, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα λιγότερο από όσα έχουν συναποφασίσει σε επίπεδο Ευρώπης όλες οι κυβερνήσεις προκειμένου να στηρίξουν το κεφάλαιο και να τσακίσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Σ' αυτήν την κατεύθυνση η Κομισιόν θα ενισχύσει με 30 δισ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο τις επιχειρήσεις και τα κράτη - μέλη για προγράμματα μαθητείας, επανακατάρτισης και εθελοντισμού.

Η πολιτική αυτή δίνει διαρκώς τροφή στην προκλητικότητα των μεγαλοεργοδοτών, που φτάνουν στο σημείο να ζητούν κατάργηση κάθε περιορισμού που τυπικά προβλέπεται για όσους εντάσσονται σε προγράμματα του ΟΑΕΔ, όπως πχ. να μην υπάρχει κανένα εμπόδιο στις απολύσεις.

Πόλοι οργάνωσης οι Επιτροπές Ανέργων - Λαϊκές Επιτροπές

Για τον άνεργο σήμερα δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για μοιρολατρία, όπως και για τον εργαζόμενο, τον αυτοαπασχολούμενο, το φτωχό αγρότη. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Οι Επιτροπές Ανέργων των συνδικάτων και οι Λαϊκές Επιτροπές πρέπει να αποτελέσουν ισχυρούς πόλους οργάνωσης των ανέργων στον κλάδο, στην πόλη, στο χωριό, στο δήμο και τη γειτονιά. Ο εργαζόμενος έχει άμεσο καθήκον να μην αφήσει το συνάδελφό του που απολύθηκε να... κλειστεί στο καβούκι του. Να τον οργανώσει στην Επιτροπή Ανέργων του σωματείου του. Να παλέψουν μαζί ενάντια στο σύνολο αυτής της πολιτικής που γεννά την ανεργία. Ο άνεργος πρέπει να γραφτεί στο σωματείο του, να μην το βάλει κάτω, και να παλέψει για την αφύπνιση των συναδέλφων του στον κλάδο για τη μαζικοποίηση του σωματείου, την ενίσχυση της πάλης του κλάδου του.

Οι Λαϊκές Επιτροπές έχουν ήδη μια πρώτη σημαντική πείρα από τη μάχη για τη συσπείρωση των ανέργων, των εργαζομένων, συνολικά του λαού στην κάθε περιοχή. Αυτή η προσπάθεια πρέπει να ενισχυθεί. Οι Λαϊκές Επιτροπές να εντείνουν ακόμα περισσότερο τη δράση σπίτι το σπίτι, γειτονιά τη γειτονιά, για τη συσπείρωση των ανέργων. Για να ανοίξει συζήτηση για «το πού βρίσκεται η λύση του προβλήματος της ανεργίας». Να δεθεί η μάχη για τα άμεσα μέτρα προστασίας και ανακούφισης των ανέργων με την πάλη για την ανατροπή των μονοπωλίων, για τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οριστική λύση του προβλήματος της ανεργίας. Οσο αυτή η συσπείρωση και ο αγώνας δυναμώνει, όσο οι παρεμβάσεις και οι κινητοποιήσεις σε όλους τους κλάδους, σε όλες τις περιοχές δυναμώνει, τόσο θα μεγαλώνουν τα εμπόδια για την κυβέρνηση και την πλουτοκρατία.

Η μαντινάδα που πάγωσε το ΠΑΣΟΚ - Τα έψαλλαν και στον Παπαδήμο!

...Ο αέτος και στο χώμα να βρεθεί περήφανα σαλεύει. Στο άκουσμα αυτού του στίχου της μαντινάδας όλοι κοιτάχτηκαν παγωμένοι.

Τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ ήταν γεμάτα κόσμο και όλοι περίμεναν τους κρητικούς να πάνε να πουν τα κάλαντα στον Γ. Παπανδρέου.

Χαμογελαστός και υπομονετικός όπως πάντα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποδέχθηκε τους πάντες και άρχισαν τα κάλαντα.

Τα γνωστά κρητικά με την μορφή μαντινάδας. Όμως 9 λέξεις πάγωσαν τους πάντες.

...ο αέτος και στο χώμα να βρεθεί περήφανα σαλευει.

Κάποιοι έκαναν πως δεν άκουσαν και κάποιοι άρχισαν να κοιτάζουν αδιάφοροι γύρω γύρω με παγωμένο χαμόγελο.

Νωρίτερα και άλλα κάλαντα έμελλαν να γραφτούν στην ιστορία.

Ο Όμιλος Βρακοφόρων Κρήτης στο Μέγαρο Μαξίμου επεφύλασσε έκπληξη στον πρωθυπουργό:

«Έλλην τα του οίκου του δεν έβγαζε εν δήμω, γι΄ αυτό κι εμείς αλλάξαμε πάμε με Παπαδήμο. Στην ώρα την παρούσα, τι θέλαμε κυβέρνηση σαρανταποδαρούσα;» ή «χαράτσια αβέρτα πέφτουνε φτώχεια και ανεργία και νάχει η κυβέρνηση 40 υπουργεία;» Και του ευχήθηκαν « Χρόνια πολλά πρωθυπουργέ και ίσια το τιμόνι. Τούτες τις ώρες τις σκληρές, ελπίδα είστε μόνη».

1.500 επιχειρήσεις δεν έδωσαν δώρο στους εργαζόμενους

Πενταπλασιάστηκαν οι επιχειρήσεις που δεν κατέβαλαν το δώρο στους υπαλλήλους τους, σύμφωνα με το Σώμα Επιθεωρητών.

Ξεπέρασαν τις 2.000 πανελλαδικά οι καταγγελίες εργαζομένων για μη καταβολή δώρου. Σύμφωνα με τον ειδικό γραμματέα του ΣΕΠΕ, Μιχάλη Χάλαρη, οι καταγγελίες που έχει δεχθεί φέτος το Σώμα Επιθεωρητών αντιστοιχούν σε περίπου 1.500 επιχειρήσεις, αριθμό πενταπλάσιο από πέρσι όπου οι σχετικές καταγγελίες αφορούσαν περί τις 300 επιχειρήσεις.

Μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου των καταγγελιών, το ΣΕΠΕ θα προχωρήσει στη διαδικασία της κατάθεσης των σχετικών μηνύσεων.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο εργοδότης που δεν καταβάλει έγκαιρα το δώρο Χριστουγέννων τιμωρείται με μέχρι και έξι μήνες φυλάκιση και με επιβολή χρηματικής ποινής το ύψος της οποίας δεν μπορεί να υπερβαίνει το 50% των οφειλών αλλά ούτε και να είναι μικρότερη του 25% του ποσού που οφείλει ο εργοδότης στους εργαζόμενους. Η εκδίκαση των υποθέσεων μη καταβολής δώρου γίνεται με τη διαδικασία του αυτόφωρου ύστερα από σχετική εντολή των εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών.

Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου οι εργαζόμενοι μπορούν να καταγγέλλουν περιστατικά μη καταβολής δώρου στις τοπικές επιθεωρήσεις Εργασίας, ή στην πενταψήφια τηλεφωνική γραμμή 15512 και να προκαλούν την ενεργοποίηση των διαδικασιών ελέγχου από το ΣΕΠΕ.

Συνεχίζει να εκβιάζει η εργοδοσία του ALTER

Μηνύσεις κατά της εργοδοσίας για τη μη καταβολή του δώρου των Χριστουγέννων κατέθεσαν χτες οι εργαζόμενοι στο ALTER, στην «Ελευθεροτυπία» και στο «Φίλαθλο». Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Ελ. Ράϊκου, διέταξε χτες τη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης μετά τις μηνύσεις που κατέθεσαν οι εργαζόμενοι.

Με βάση την εισαγγελική παραγγελία, τα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα θα διερευνήσουν γιατί δεν έχει καταβληθεί στους εργαζόμενους το δώρο Χριστουγέννων, όπως προβλέπει εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας. Αν, όμως, δεν καταβληθεί ούτε μέχρι τις 31 Δεκέμβρη και εκπνεύσει η δεύτερη και οριστική προθεσμία, τότε θα εφαρμοστεί η αυτόφωρη διαδικασία για τους κατά το νόμο υπεύθυνους των τριών συγκεκριμένων μέσων ενημέρωσης.

Στο μεταξύ, οι ιδιοκτήτες του ALTER, Γ. Κουρής και Κ. Γιαννίκος, χτες, προχώρησαν στη διακοπή του σήματος από τον πομπό του Υμηττού, με αποτέλεσμα να μην εκπέμπει ούτε αναλογικά ο σταθμός, παρά μόνο μέσω της συνδρομητικής NOVA. Παράλληλα, η Forthnet έκοψε την παροχή Ιντερνετ στο σταθμό λόγω οφειλών. Η κίνηση αυτή της εργοδοσίας ήρθε μετά τις νέες κάρτες που μετέδιδαν οι εργαζόμενοι και στις οποίες υπήρχαν οι φωτογραφίες των ιδιοκτητών αλλά και καταγγελίες σε βάρος τους.

Χτες ο Γ. Κουρής προχώρησε σε νέο εκβιασμό σε βάρος των εργαζομένων. Με ανακοίνωσή του, που διαβάστηκε στους εργαζόμενους, τους δίνει διορία 48 ωρών να επιστρέψουν στην εργασία τους, διαφορετικά θα πάψει η διαδικασία υπαγωγής στο άρθρο 99, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο η εταιρεία να πτωχεύσει. Η εξέλιξη αυτή εξόργισε τους εργαζόμενους, οι οποίοι αποφάσισαν να πάνε εκείνη τη στιγμή να διαμαρτυρηθούν έξω από τις εγκαταστάσεις του «Κόντρα TV».

Παράλληλα, προχτές, οι ιδιοκτήτες μέσω των νομικών συμβούλων της εταιρείας έκαναν σαφές ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουν στην καταβολή οφειλόμενων δεδουλευμένων και ότι 5 εκατομμύρια ευρώ που έχουν στη διάθεσή τους θα χρησιμοποιηθούν για την απόλυση 250 εργαζομένων. Μάλιστα, οι εργαζόμενοι που θα απολυθούν εκτός από τους μισθούς που τους οφείλονται δεν πρόκειται να τους καταβληθεί αποζημίωση. Ξεκαθάρισε, επίσης, ότι και όσοι εργαζόμενοι δεν απολυθούν θα υποστούν μειώσεις στους μισθούς τους μέσω ατομικών συμβάσεων, ενώ τους ζήτησε να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις τους, να λειτουργήσει το κανάλι, χωρίς όμως να τους εξοφλήσει τα δεδουλευμένα.

Επίσης, μέχρι χτες η ιδιοκτησία της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» δεν είχε καταθέσει την αίτηση για την υπαγωγή της εφημερίδας στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα για τη ρύθμιση των χρεών της. Σήμερα και αύριο οι εργαζόμενοι προχωρούν σε 48ωρη απεργία, διεκδικώντας την καταβολή δεδουλευμένων από τον Αύγουστο.

Σε 24ωρη απεργία προχωρούν σήμερα οι εργαζόμενοι στο «Nova Σπορ FM», με απόφαση των ΕΣΗΕΑ, ΕΠΗΕΑ και ΕΤΕΡ, με αίτημα την επαναπρόσληψη εργαζομένων, που απολύθηκαν γιατί δεν υπέγραψαν ατομικές συμβάσεις εργασίας.

«Εβαλαν» τον Χάβελ στη θέση του

Οι μέρες που ακολούθησαν μετά το θάνατο του αντικομμουνιστή Βάτσλαβ Χάβελ την περασμένη Κυριακή χαρακτηρίστηκαν από ύμνους για τη δράση του τόσο από την κυρίαρχη τάξη της Τσεχίας όσο και από ένα ευρύ φάσμα πολιτικών ανά τον κόσμο. Τον εμφανίζουν ως «μεγάλο ηγέτη» και «αγωνιστή για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα», για τη «δημοκρατία και την ελευθερία». Ο Χάβελ υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της αντεπανάστασης στην Τσεχοσλοβακία και πρώτος Πρόεδρος της χώρας μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, δρομολογώντας την ένταξη της Τσεχίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ με αρνητικές συνέπειες για το λαό.

Τέσσερις βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Βοημίας - Μοραβίας διαφοροποιήθηκαν από τη στάση που τήρησε το κόμμα, αρνούμενοι να παραστούν στην ειδική τελετή στη Βουλή των Αντιπροσώπων που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη για τον Χάβελ. Οι κομμουνιστές βουλευτές που δε δέχτηκαν να μπουν στο χορό των «υμνητών» του αντεπαναστάτη ήταν οι Στανισλάβ Γκρόσπιτς, αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, Μάρτα Σεμέλοβα, γραμματέας της ΚΟ της Πράγας, Μιροσλάβ Γκρεμπένιτσεκ, πρώην πρόεδρος του κόμματος, και Πάβελ Χόιντα.

Ανθρωποφαγία!

Η επίδειξη κανιβαλισμού σε τηλεοπτικό δίκτυο της Ολλανδίας δείχνει, αν μη τι άλλο, μέχρι πού μπορεί να φτάσει η εξαχρείωση των μέσων μαζικής ενημέρωσης στον καπιταλισμό για την αύξηση της τηλεθέασης. Η είδηση αφορά στο τηλεοπτικό δίκτυο «BNN», που έδειξε την Τετάρτη δύο παρουσιαστές τηλεοπτικού προγράμματος να καταναλώνουν ο ένας τις σάρκες του άλλου! Οι δύο παρουσιαστές της εκπομπής με τίτλο «Πειραματόζωα» υποβλήθηκαν στις αρχές της βδομάδας σε χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία αφαιρέθηκαν μικρά τμήματα του σώματός τους. Στη συνέχεια, αυτά καταναλώθηκαν, αφού τα είχε ...μαγειρέψει γνωστός σεφ ολλανδικού εστιατορίου και ζωντανά έκαναν κρίσεις για τη γεύση της ανθρώπινης σάρκας. Ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης σε όλο της το μεγαλείο!..

Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες για τις λαϊκές ανάγκες

Μπλόκο στο γέρικο πλοίο «ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ» της ΑΝΕΚ «έστησαν» χτες εργατικές λαϊκές οικογένειες από την Ικαρία, τους Φούρνους και τη Σάμο, έχοντας στο πλευρό τους και τους ναυτεργάτες. Με συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά μπροστά και πάνω στον καταπέλτη και βροντοφωνάζοντας «ακτοπλοΐα για το λαό και όχι το κεφάλαιο το εφοπλιστικό», «όχι άλλα ΣΑΜΙΝΑ», κράτησαν το πλοίο, το οποίο ήταν να αποπλεύσει στις 6 το απόγευμα για το πρώτο του ταξίδι στην γραμμή των νησιών αυτών, ακινητοποιημένο μέχρι αργά το βράδυ.

Με τον τρόπο αυτό διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν για ασφαλείς, φτηνές ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, με σύγχρονα πλοία, 365 μέρες τον χρόνο, όχι στην άρση του καμποτάζ, πλοία με πληρώματα με μόνιμη σταθερή εργασία με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ενώ στο διεκδικητικό τους πλαίσιο, όπως αυτό καταγράφεται στις ανακοινώσεις τους, προβάλλουν την απαίτησή τους για «ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες που να εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες, που αυτό είναι εφικτό μόνο με τη σύσταση ενιαίου δημόσιου φορέα ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών», στα πλαίσια της λαϊκής εξουσίας.

Την αγωνιστική κινητοποίηση διοργάνωσαν οι Ικάριοι και Φουρνιώτικοι Σύλλογοι της Αθήνας από κοινού με τις ταξικές ναυτεργατικές Ενώσεις ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, Μαγείρων (ΠΕΕΜΑΓΕΝ), Πληρωμάτων Ρυμουλκών Ναυαγοσωστικών (ΠΕΠΡΝ), Συνταξιούχων ΝΑΤ (ΠΕΣ ΝΑΤ) και την Επιτροπή Ανέργων Ναυτεργατών.

Τους νησιώτες έχει ξεσηκώσει η απόφαση του υπουργείου Ναυτιλίας να αποδεχτεί, για την εξυπηρέτηση των εφοπλιστικών συμφερόντων, την αποδρομολόγηση από τη γραμμή του σύγχρονου πλοίου «ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ» και να αντικατασταθεί με το συγκεκριμένο υπερήλικο πλοίο. Ετσι στο όνομα της κερδοφορίας της ΑΝΕΚ και επειδή το κόστος πετρελαίου για το «ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ», σύμφωνα με την εταιρεία είναι χαμηλότερο κατά 50% από του «ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ», καταδικάζει τους κατοίκους των νησιών να ταξιδεύουν με ένα πλοίο του 1975, υποσυντήρητο, υποβαθμίζοντας ραγδαία την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα. Και βέβαια, χωρίς να μειωθεί η τιμή των πανάκριβων εισιτηρίων που πληρώνουν.

Στη διάρκεια της συγκέντρωσης ο πρόεδρος της Πανικαριακής Αδελφότητας Λευτέρης Κουτούφαρης κάλεσε τους νησιώτες να εντείνουν τον αγώνα τους για να μην ξαναζήσουν άλλα «ΣΑΜΙΝΑ». Σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων κάλεσε και ο πρόεδρος του Συλλόγου των Φουρνιωτών Γιώργος Μαρούσης.

Ο πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ Σ. Τσιμπόγλου, αφού σημείωσε ότι «οι ναυτεργάτες που σας μεταφέρουν είναι απλήρωτοι επί μήνες, οι εφοπλιστές δεν εφαρμόζουν την ΣΣΕ και τους απειλούν μαζί με το υπουργείο Ναυτιλίας με ανεργία και εξαθλίωση», τόνισε ότι επιβάλλεται η κλιμάκωση της πάλης των εργαζομένων των νησιών με τους ναυτεργάτες για την ανατροπή της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που για την κερδοφορία των εφοπλιστών, των μονοπωλίων εξαθλιώνει τους εργαζόμενους, απειλεί με απορρύθμιση το ακτοπλοϊκό δίκτυο, τινάζει στον αέρα την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής. Κάλεσε τους συγκεντρωμένους στο σημερινό συλλαλητήριο των χαλυβουργών και στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ την Τρίτη στην Ομόνοια.

Συγκέντρωση στο λιμάνι του Βαθιού της Σάμου, κατά την αναχώρηση του «ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ», διοργανώνει την Κυριακή στις 4.30 το απόγευμα το Εργατικό Κέντρο του νησιού, ενώ καλεί τους επιβάτες να μη βγάλει κανένας εισιτήριο για αυτή την ημέρα.

Εργατικό δελτίο ειδήσεων Π.Α.ΜΕ 11/12/2011

ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ ΟΜΙΛΟΣ ΦΙΛΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Αγώνας για ακτοπλοΐα προς όφελος του λαού

«ΟΧΙ άλλα "ΣΑΜΙΝΑ"», «Ως πότε θα πληρώνουμε ακόμα και φόρο αίματος για τα κέρδη των εφοπλιστών». Οι φράσεις αυτές, που ακούγονταν από την ντουντούκα, συμπλήρωναν το σκηνικό και έδιναν το στίγμα της μαζικής, αγωνιστικής κινητοποίησης, που έγινε χτες το απόγευμα στο λιμάνι του Πειραιά, όπου νησιώτες από Ικαρία και Φούρνους μαζί με ναυτεργάτες, συγκεντρώθηκαν στον ντόκο, μπροστά στο πλοίο της γραμμής, «ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ», εκφράζοντας αγωνιστικά την οργή τους για την απόσυρσή του και την αντικατάστασή του από το 40χρονο πλοίο «ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ»!

Το υπουργείο Ναυτιλίας, κάνοντας δεκτή την αίτηση της πλοιοκτήτριας εταιρείας «Hellenic SeaWays» (HSW), να αποσύρει το «ΜΥΚΟΝΟΣ», επειδή δεν εξυπηρετεί την κερδοφορία της, αποφάσισε να δρομολογηθεί το «ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ» της ΑΝΕΚ, ένα από τα πιο γέρικα πλοία της ακτοπλοΐας, υποβαθμίζοντας παραπέρα την ακτοπλοϊκή συγκοινωνία των νησιών και την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής.

Την κινητοποίηση διοργάνωσαν οι Σύλλογοι Ικαρίας και Φούρνων από κοινού με τις ναυτεργατικές Ενώσεις ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Ενωση Μαγείρων, Πληρωμάτων Ρυμουλκών Ναυαγοσωστικών και ΠΕΣ ΝΑΤ.

Οι φορείς έχουν απαιτήσει από τις δημοτικές αρχές των νησιών να πάρουν θέση. Ωστόσο οι δήμαρχοι (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) συναντήθηκαν προχτές με τον υφυπουργό Ναυτιλίας, «εισέπραξαν» την ...«καλή του διάθεση» και έφυγαν, ενώ γνώριζαν για τη χτεσινή κινητοποίηση.

megalosa,xaris alexiou New 2009

Ένας στους δύο δεν βάζει πετρέλαιο

Είδος πολυτελείας αποτελεί πλέον το πετρέλαιο θέρμανσης, η τιμή του οποίου κυμαίνεται από τα 93 έως τα 97 λεπτά του ευρώ το λίτρο. Τα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδος αποτυπώνουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τις επιπτώσεις της παρατεταμένης ύφεσης στην πραγματική οικονομία.

Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι η κατανάλωση του πετρελαίου θέρμανσης έχει μειωθεί το τελευταίο δίμηνο έως 50%, σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο ενώ υπάρχουν περιοχές όπου η κατάσταση είναι πραγματικά εφιαλτική.

Για παράδειγμα στο Νευροκόπι Δράμας από τους 650 καταναλωτές μόνο οι 10 αγοράζουν πετρέλαιο θέρμανσης ενώ στην Αττική το ποσοστό της μείωσης φτάνει το 25%. Έτσι, αρκετοί πολίτες προκειμένου να ζεσταθούν, ειδικότερα στην περιφέρεια, είτε κόβουν μόνοι τους ξύλα είτε αγοράζουν για να λειτουργήσουν τις ξυλόσομπες τους.

Η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο εφιαλτική από του χρόνου οπότε και η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης θα ανέβει στο 1,50 ευρώ ανά λίτρο, λόγω της εξίσωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης του πετρελαίου θέρμανσης με το ντίζελ κίνησης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει την είσπραξη επιπλέον φόρων 269 εκατ. ευρώ από τις 15 Οκτωβρίου μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του 2012.

Οι βενζινοπώλες, ωστόσο θεωρούν ότι ο στόχος αυτός δε θα επιτευχθεί καθώς δεν πρόκειται να σημειωθεί η κατανάλωση των 620.000 χιλιόλιτρων. Οι επιπτώσεις στον κλάδο των βενζινοπωλών είναι οδυνηρές. Ήδη έχουν κλείσει 1.100 πρατήρια ενώ άλλα 500 έχουν βάλει πωλητήριο χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν βρει αγοραστές.

Φαντάροι σε στρατόπεδα χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό

Πληρώνουν από την τσέπη τους ξενοδοχείο για να κάνουν σε ανθρώπινες συνθήκες την ατομική τους καθαριότητα

Η αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. που βάζει στο στόχαστρο κάθε δικαίωμα και κατάκτηση της εργατικής τάξης, δε θα μπορούσε να μένει έξω απ' την πύλη των στρατοπέδων. Τα σημαντικά οικονομικά προβλήματα και τα βάρη που σηκώνουν οι λαϊκές οικογένειες για τα στρατευμένα παιδιά τους, οξύνονται ακόμα περισσότερο, καθώς οι «περικοπές» στις Ενοπλες Δυνάμεις, δηλαδή το χαράτσωμα παροχών και δικαιωμάτων, όπως και σε άλλους τομείς (Παιδεία και Υγεία), φορτώνει νέα βάρη στην πλάτη και την τσέπη του φαντάρου και της οικογένειάς του.

Η πολιτική αυτή στην πράξη επιδεινώνει την κατάσταση για τους φαντάρους και τις λαϊκές οικογένειες, που καλούνται να βάζουν συνέχεια το χέρι στην τσέπη. Το κόστος διαβίωσης ενός φαντάρου κυμαίνεται από 150 έως 225 ευρώ το μήνα, ανάλογα με το πόσες ημέρες έχει έξοδο. Την ίδια στιγμή, ο μισθός του είναι 8,62 ευρώ το μήνα!

Oι περικοπές της συγκυβέρνησης κάνουν ακόμη χειρότερη την κατάσταση. Σύμφωνα με πληροφορίες, στον ιματισμό έπονται περικοπές, ενώ ήδη έχουν επιβληθεί στο συσσίτιο και στη θέρμανση. Καταγγελίες αναφέρουν ότι με σήμα του ΓΕΣ, τα καλοριφέρ όλο το χειμώνα θα είναι ρυθμισμένα στους 18 βαθμούς.

Στο 585 ΤΠ, στα στρατόπεδα «Κωνσταντάτου» και «Καραγεωργίου» στο Αργος Ορεστικό, οι φαντάροι δεν έχουν θέρμανση, ζεστό νερό για μπάνιο και αναγκάζονται να πληρώνουν 40 ευρώ, ώστε να νοικιάζουν δωμάτιο σε ξενοδοχείο για να φροντίζουν την ατομική τους καθαριότητα. Επίσης, λόγω των περικοπών, η καθαριότητα στους χώρους του στρατοπέδου, στα μαγειρεία και στις τουαλέτες γίνεται χωρίς καθαριστικά, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την υγεία των φαντάρων.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση δαπανά ετήσια για τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές αποστολές περισσότερα από 300 εκατομμύρια ευρώ. Πάνω από 2.100 φαντάροι και αξιωματικοί παίρνουν μέρος σε στρατούς κατοχής, ελέγχου και επεμβάσεων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.

Ο πατριωτισμός, που στο όνομά του οι βιομήχανοι και τα κόμματά τους καλούν το λαό και τα παιδιά του να κάνουν θυσίες, είναι κάλπικος. Κάτω από την προβιά του πατριωτισμού, αφ' ενός θέλουν να είναι οι εργαζόμενοι με σκυμμένο το κεφάλι για να προχωράει ανενόχλητη η αντιλαϊκή πολιτική και αφ' ετέρου θέλουν να πείσουν ότι είναι πατριωτικό να δίνουν στο ΝΑΤΟ 21 νησιά του Αιγαίου, για να εκμεταλλευθούν τα μονοπώλια το φυσικό και ορυκτό πλούτο του Αιγαίου.

Σήμερα, αναδεικνύεται μονόδρομος για την πλειοψηφία των φαντάρων η πάλη μαζί με την εργατική τάξη κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική για να διεκδικήσουν την ικανοποίηση των αναγκών τους. Οι φαντάροι έχουν τη δύναμη και πρέπει να διεκδικούν συλλογικά τη λύση σε κάθε πρόβλημα, να μην ανέχονται να βάζουν ούτε ένα ευρώ από την τσέπη τους. Πολλά, άλλωστε, είναι τα παραδείγματα όπου η σθεναρή στάση των φαντάρων στην αναφορά έχει δώσει λύσεις, έχει αποσπάσει κατακτήσεις. Οι φαντάροι δεν πρέπει να δεχτούν αυτή την κατάσταση, αλλά να απαιτήσουν όλα όσα δικαιούνται. Να παλέψουν για αύξηση του μισθού του φαντάρου τουλάχιστον στα 300 ευρώ και για βελτίωση των όρων διαβίωσης συνολικά στο στράτευμα.

Στον «αέρα» έκοψαν τη συνέντευξη τύπου του Λουκά Παπαδήμου από τις Βρυξέλλες οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ

Καρατζαφέρης

Ταξική αλληλεγγύη στον αγώνα των χαλυβουργών

Αντί για μισθό δίνει προϊόντα στους εργαζόμενους!

Να κάνουν αγορές από τα καταστήματά της έναντι μέρους του μισθού τους επιβάλλει η εργοδοσία στους εργαζόμενους της αλυσίδας σούπερ μάρκετ «ΛΑΡΙΣΑ»! Η απόφαση που πήρε η διοίκηση της επιχείρησης και αφορά στο ποσό της προκαταβολής - αντιστοιχεί περίπου στο 25% των μισθών - ανακοινώθηκε με την κοινοποίηση σχετικού εγγράφου στους 800 εργαζόμενους των 40 καταστημάτων που έχει στο Νομό Λάρισας, τον περασμένο μήνα.

Στο έγγραφό της με ημερομηνία 8/11/2011 αναφέρει ότι «από το μήνα Νοέμβριο και στο εξής δεν θα γίνεται κατάθεση προκαταβολής» και πως «το ποσό της προκαταβολής αντικαθίσταται από τη δυνατότητα που θα έχουν οι εργαζόμενοι να κάνουν αγορές από τα καταστήματά μας έναντι της μισθοδοσίας τους». Επίσης, ότι «το ύψος των επί πιστώσει αγορών των εργαζομένων θα δύναται να φτάσει μέχρι και το ποσό της μηνιαίας αμοιβής τους» καθώς και ότι «το κάθε κατάστημα θα τηρεί αναλυτική κατάσταση αγορών με το ποσό των αγορών ανά εργαζόμενο που θα στέλνεται στο λογιστήριο μαζί με το παρουσιολόγιο, κάθε τέλος του μήνα». Για να «δικαιολογήσει» την απόφασή της η εργοδοσία επικαλέστηκε πρόβλημα ρευστότητας.

Οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης, εκτός από τη μείωση των μισθών, που ουσιαστικά γίνεται με τον εξαναγκασμό των εργαζομένων να κάνουν αγορές από τα καταστήματά τους, εξασφαλίζουν με αυτό τον εκβιαστικό τρόπο πελατεία για την αύξηση του τζίρου τους.
«Δεν πληρώνουμε την κρίση τους»!

Την αντεργατική τακτική της εργοδοσίας της αλυσίδας σούπερ μάρκετ «ΛΑΡΙΣΑ» καταγγέλλει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων Νομού Λάρισας, στην οποία μεταξύ των άλλων, τονίζει:

«Η εργοδοσία επικαλείται την έλλειψη ρευστού και για να μην αναγκαστεί όπως λέει να απολύσει ζητά βοήθεια με εκβιαστικό τρόπο από τους εργαζόμενους για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό.

Είναι απαράδεκτο η εργοδοσία να βάζει χέρι στον προϋπολογισμό της κάθε οικογένειας, πόσο μάλλον σε τόσο δύσκολους καιρούς, που για να τα βγάλει πέρα το κάθε νοικοκυριό μειώνει συνεχώς τα έξοδά του για βασικές ανάγκες, όπως και από τα ψώνια του μήνα από το σούπερ μάρκετ.

Οι επιχειρηματίες της συγκεκριμένης εταιρείας, όπως και οι μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου, αυτοί που τις εργασιακές σχέσεις τις ελαστικοποιούν και τις τεντώνουν στα μέτρα τους, αυτοί που επί δεκαετίες θησαυρίζουν με τα εξοντωτικά ωράρια που επιβάλλουν στους εμποροϋπάλληλους, δίνοντας μισθούς πείνας, επικαλούνται τώρα τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν εξαιτίας της κρίσης στην αγορά και προσπαθούν να σπείρουν το φόβο.

Λες και όταν άνθιζε η κερδοφορία τους τα προηγούμενα χρόνια τα μοιράζονταν με τους εργαζόμενους. Τόσα χρόνια αυτοί καρπώνονταν τον πλούτο που παράγουμε και τώρα μας "ζητούν" να μοιραστούμε την κρίση τους, να πληρώσουμε κι εμείς τη χασούρα από τα κέρδη τους.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να καταδικάσουν τις πρακτικές της εργοδοσίας, που έχοντας τη στήριξη της κυβέρνησης και των κομμάτων της πλουτοκρατίας έχουν μετατρέψει σε γκέτο τους χώρους δουλειάς. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. Να απαντήσουν με οργάνωση και συσπείρωση στο ταξικό Σωματείο του κλάδου, στο ΠΑΜΕ, με ταξικό αγώνα για τις ανάγκες τις δικές μας και των οικογενειών μας».

Οι δυνάμεις της ταξικής ειρήνης είναι εχθρός της εργατικής τάξης.

Σε χθεσινή ραδιοφωνική εκπομπή, ο κ. Παναγόπουλος πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ανάμεσα σε άλλα, έκανε την εξής δήλωση:

“..Όταν υπέγραψα για λογαριασμό της ΓΣΕΕ την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση που είχε αυξήσεις για τριετία, το μέσο ευρωπαϊκό πληθωρισμό κατηγορήθηκα. Αρχές του 2010 δήλωσα ότι θα υπέγραφα και μηδενικές αυξήσεις αρκεί να μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε τις θέσεις εργασίας.”

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αν θα υπέγραφε μηδενικές αυξήσεις ή αλλαγή σύμβασης προς το χειρότερο, δήλωσε:

“Και μείωση θα υπέγραφα μέσα από συντεταγμένη διαδικασία, δηλαδή όχι να αμφισβητηθεί η σύμβαση. Μέσα από τη σύμβαση να καθορίσουμε ότι θα προστατευτούν οι θέσεις εργασίας έναντι μιας παραχώρησης που θα έκαναν οι εργαζόμενοι. Αυτά εγώ τα θεωρώ θεμιτά μέσα στην κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί..”

Οι παραπάνω δηλώσεις είναι χαρακτηριστικές του δηλητηρίου της ηττοπάθειας, της μοιρολατρίας και του συμβιβασμού, που περνά ο κυβερνητικός και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός στις γραμμές της εργατικής τάξης. Αναπαράγουν με άλλη γλώσσα τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία των βιομηχάνων προς τους εργάτες. Ή δέχεστε μειώσεις μισθών και δουλεία 5ωρη, δύο με τρεις μέρες τη βδομάδα ή απολύεστε. Με βάση αυτές τις δηλώσεις είναι καθαρός ο λόγος που δυσκολεύονται να αρθρώσουν λέξεις για τη μεγάλη απεργία στην Ελληνική Χαλυβουργία, που οι εργάτες εκέι ξεπέρασαν αυτούς τους εκβιασμούς και διάλεξαν το δρόμο της αξιοπρέπειας και του αγώνα.

Την ίδια στιγμή δίνουν χώρο στην εργοδοσία να χτυπήσει τις συλλογικές συμβάσεις, να δημιουργεί Ενώσεις Προσώπων ώστε να χτυπήσουν από άλλη μεριά μεροκάματα και εργασιακές σχέσεις.

Κάθε εργάτης να βγάλει συμπεράσματα. Οι δυνάμεις της ταξικής ειρήνης είναι εχθρός της εργατικής τάξης. Υπερασπίζονται με ζήλο τη γραμμής της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας που μας θέλει φτηνούς, ευέλικτους και είλωτες. Απομονώστε τους.

Ασφαλίτες εν δράσει

Η διοίκηση του ΙΚΑ σχεδιάζει να πάρει δάνειο ύψους 3 δισ. ευρώ βάζοντας υποθήκη την ακίνητη περιουσία, τις εισφορές και συντάξεις.

Η κυβέρνηση αρνείται να καλύψει μέσω του κρατικού προϋπολογισμού την οικονομική χρηματοδότηση της επόμενης διετίας (2012-2013).Ο διοικητής του ΙΚΑ Ρ. Σπυρόπουλος με πρότασή του προς το υπουργείο εργασίας θέλει να υποθηκεύσει την ακίνητη περιουσία του ιδρύματος, τις μελλοντικές εισφορές του, τις συντάξεις, προκειμένου να εξασφαλίσει δάνειο για να καλύψει την οικονομική κατάσταση στην οποία το έχουν καταδικάσει διαχρονικά οι κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας και η σημερινή συγκυβέρνηση.

Το σχέδιο περιλαμβάνει δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, και το ΙΚΑ θα εκχωρήσει προς την τράπεζα τα έσοδά του για την 6ετία 2014-2020 από τις οφειλές επιχειρήσεων που έχουν ρυθμιστεί ύψους 5 δισ. ευρώ, θα προσημειωθούν ακίνητα που έχει στην περιουσία του ο ασφαλιστικός οργανισμός.

Η κυβέρνηση στην ουσία αφήνει οικονομικά ακάλυπτο το μεγαλύτερο ασφαλιστικό οργανισμό της χώρας και τον εξωθεί και πάλι σε δανεισμό, αντί να τον χρηματοδοτήσει για να καλυφθεί η ρευστότητα της επόμενης διετίας.Έτσι ξαναρίχνει το ΙΚΑ στο φαύλο κύκλο του δανεισμού, τη στιγμή που οι εργοδότες τού χρωστάνε δισεκατομμύρια.

Η εισφοροδιαφυγή και τα επόμενα χρόνια θα ξεπερνά το 1/3 των συνολικών εσόδων του, ενώ η ίδια η κυβέρνηση του δίνει τη χαριστική βολή αφού εντάσσει τα αποθεματικά του στο Πρόγραμμα ανταλλαγής των κρατικών ομολόγων (PSI).

Η κυβέρνηση πρέπει να εξοφλήσει στο ακέραιο την αξία των κρατικών ομολόγων που σήμερα έχει στα χέρια του το ΙΚΑ, να καταπολεμήσει τη σε βάρος του εισφοροδιαφυγή, να εισπράξει τα δισεκατομμύρια που του χρωστάνε οι επιχειρήσεις, μόνο με αυτό τον τρόπο το ΙΚΑ δεν θα οδηγηθεί σε δανεισμό υποθηκεύοντας τα μελλοντικά του έσοδα, δηλαδή υποθηκεύοντας τις συντάξεις των ασφαλισμένων του.

Καλούμε τα συνδικάτα, τις οργανώσεις των συνταξιούχων, τους εργαζόμενους συνολικά σε παράσταση διαμαρτυρίας την Πέμπτη 8/12/2011 3:00μμ στα κεντρικά γραφεία του ΙΚΑ (Αγ. Κωνσταντίνου & Σωκράτους).

Απεργίες στο Πόρτο Καρράς: Σύλληψη τριών ατόμων λόγω "λεκτικής αντιπαράθεσης" με τη διοίκηση

Πρόκειται για τον πρόεδρο του εργατικού κέντρου Χαλκιδικής 'Αγγελου Πράτσα και δύο μελών του σωματείου Εργατοϋπαλλήλων ΚΕΛΥΦΟΣ Ν. Μαρμαρά. Οι εργαζόμενοι του Πόρτο Καρράς, κάνουν 48ωρες απεργίες από την περασμένη Παρασκευή. Ζητούν τα δεδουλευμένα τριών μηνών, το επίδομα αδείας και να δοθούν οι αποζημιώσεις σε 350 εποχικούς εργαζόμενους. Με ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ, καταγγέλλει τις συλλήψεις και τις μεθόδους που ακολουθεί η επιχείρηση και τονίζει, ότι "ο αγώνας των εργαζομένων για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και την καταβολή των δεδουλευμένων τους είναι η μόνη απάντηση σε τέτοιου είδους πρακτικές". Τα τρία άτομα που συνελήφθησαν, θα δικαστούν την Παρασκευή στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκιδικής. Όπως έγινε γνωστό, οι τρεις συνδικαλιστές αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της διατάραξης οικιακής ειρήνης. Οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι τη μέρα της δίκης. Η εταιρία "Πόρτο Καρρά" έκανε μήνυση σε 15 εργαζόμενους και στο πλαίσιο αυτό συνελήφθησαν τα τρία άτομα...

Εργατικό δελτίο ειδήσεων Π.Α.ΜΕ 4/12/2011

Βόμβοι - Dum Spiro Spero

Το «ΟΧΙ» και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου

Στους δρόμους της Αθήνας, ο λαός είπε ΟΧΙ στο φασισμό
Ηταν 3 το πρωί της 28ης Οκτώβρης του 1940 όταν ο Ιταλός πρέσβης στην Ελλάδα Εμανουέλε Γκράτσι ξυπνούσε τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά για να του επιδώσει τελεσιγραφική διακοίνωση, με την οποία η φασιστική κυβέρνηση του Μουσολίνι, επικαλούμενη το γεγονός ότι βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Αγγλία, ζητούσε από την ελληνική κυβέρνηση - ως απόδειξη της ουδετερότητάς της - να επιτρέψει στις ιταλικές ένοπλες δυνάμεις να καταλάβουν ορισμένα στρατηγικά σημεία επί του ελληνικού εδάφους. Ο Γκράτσι δεν ήταν σε θέση να διευκρινίσει ποια ήταν αυτά τα στρατηγικά σημεία, αλλά ήταν σε θέση να προσδιορίσει με απόλυτη ακρίβεια το χρόνο λήξης του τελεσιγράφου. Αν μέσα σε τρεις ώρες δε γίνονταν δεκτές οι ιταλικές απαιτήσεις, ώρα έξι το πρωί τα ιταλικά στρατεύματα θα εισέβαλλαν στο ελληνικό έδαφος χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση1.

Ο Μεταξάς δεν είχε καμία άλλη επιλογή από την άρνηση. «Alors, c' est la querre (ώστε έχουμε Πόλεμο)» ήταν η απάντησή του. Κι όταν οδήγησε το συνομιλητή του στην εξώπορτα, τον αποχαιρέτησε λέγοντας: «Vous etes les plus forts (Είστε οι πιο ισχυροί)»2. Η στάση εκείνη του Ιωάννη Μεταξά, να αρνηθεί τη συμμόρφωση προς τις ιταλικές απαιτήσεις, για την επίσημη αστική ιστοριογραφία αποτελεί την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, στα νερά της οποίας δεκαετίες ολόκληρες επιχειρείται να εξαγνιστεί το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ή τουλάχιστον οι επικεφαλής εκείνης της δικτατορίας. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, από τους κορυφαίους πολιτικούς και διανοούμενους του αστικού χώρου, έγραφε τη δεκαετία του '60 στις γνωστές συνθήκες της μετεμφυλιακής περιόδου3: «Πρέπει να είμεθα, χωρίς άλλο, ευγνώμονες εις τον Ιωάννη Μεταξά, διότι είπε, ολομόναχος εις το σκοτάδι της νυκτός, το μέγα "Οχι". Λέγουν όσοι αντικρύζουν με εμπάθειαν και αυτά τα ανάγλυφα γεγονότα της ιστορίας, ότι το "όχι" δεν το είπεν ο Μεταξάς αλλά ο Ελληνικός Λαός. Ναι, το είπεν ο Ελληνικός Λαός, αλλά αφού το είχε ειπή ο Μεταξάς... Εάν έλεγεν ο Μεταξάς "Ναι" πώς θα έλεγε "Οχι" ο Ελληνικός Λαός, που θα εξυπνούσε αργότερα; Θα το έλεγε, βέβαια μέσα του και θα το εξεδήλωνε και έμπρακτα, όταν θα ωργάνωνε μυστικά την αντίστασίν του, αλλά η Αλβανική Εποποιία δε θα εγράφετο ποτέ». Ασφαλώς πρόκειται για παιδαριώδη επιχειρηματολογία που ανατρέπεται και μόνο από την απλή διαπίστωση ότι το ΟΧΙ δεν ήταν μια πράξη στιγμιαία, αλλά ο παλλαϊκός ξεσηκωμός που έφερε το Αλβανικό Επος. Επιπλέον, το ΟΧΙ ήταν οι διαθέσεις του λαού εναντίον κάθε ξένης επιβουλής, διαθέσεις τις οποίες ο Μεταξάς - όπως ο ίδιος έχει παραδεχτεί - γνώριζε πολύ καλά και υποχρεώθηκε να μην τις αγνοήσει την κρίσιμη ώρα.
Το πραγματικό περιεχόμενο στο «ΟΧΙ» του Μεταξά

Δύο ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, στις 30 Οκτώβρη 1940, ο Μεταξάς εξήγησε στους ιδιοκτήτες και στους αρχισυντάκτες του αθηναϊκού Τύπου ότι αν δεχόταν το ιταλικό τελεσίγραφο η Ιταλία και η Βουλγαρία θα έκοβαν τα χέρια της Ελλάδας, καταλαμβάνοντας η πρώτη, τουλάχιστον την Ηπειρο και η δεύτερη τουλάχιστον τη Θράκη, η Αγγλία θα της έκοβε τα πόδια καταλαμβάνοντας την Κρήτη και τα νησιά και η κυβέρνησή του θα απομονωνόταν πλήρως από το ελληνικό λαό4. Επρόκειτο για μια ομολογία που αποδείκνυε πως το δικό του «ΟΧΙ» στην ιταλική πρόκληση ήταν το αποτέλεσμα του αδιέξοδου στο οποίο βρέθηκε αλλά, επιπροσθέτως, και των ειδικών δεσμών που είχε το ελληνικό με το βρετανικό κεφαλαίο, γεγονός που καθιστούσε δυνατή μια βρετανική επέμβαση στις ελληνικές υποθέσεις.

Την πραγματική σχέση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου με το ΟΧΙ, ακόμη και μ' αυτό το ξένο προς τις διαθέσεις του ελληνικού λαού ΟΧΙ που ξεστόμισε ο Μεταξάς στον Γκράτσι, την περιγράφει με εκπληκτικό τρόπο ένας άνθρωπος που γνώριζε πολύ καλά τα πράγματα, αφού τότε εργαζόταν στη διπλωματική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών. Πρόκειται για το μεγάλο ποιητή Γιώργο Σεφέρη ο οποίος γράφει5: «Ο λαός έκανε ό,τι μπορούσε για να του δώσει να καταλάβει τη βαθιά αλλαγή των πραγμάτων. Από τη νάρκη της αδιαφορίας όπου βρισκότανε ως τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου, ξύπνησε σύσσωμος μονομιάς φρέσκος ολοζώντανος. Αλλά είναι ζήτημα αν η κράση του Μεταξά ήταν από εκείνες που αισθάνουνται τα μηνύματα της ψυχής του λαού. Ετσι κράτησε για πιλότους ενός τέτοιου κόσμου τα ίδια ανθρωπάκια που του μαγείρευαν, μέσα στους πρωτοφανείς κλυδωνισμούς της Ευρώπης μιαν Ελλάδα σαν είδος μετέωρο εκτός τόπου και χρόνου. Και όμως ο Μεταξάς ήξερε τι λογής άνθρωποι ήταν αυτοί που είχε κοντά του. Ηξερε ότι αν σ' εκείνο το υπουργικό συμβούλιο της αυγής της 28ης έλεγε στους συνεργάτες του που είχαν ξυπνήσει (τους είδα) με φάτσες βρυκολάκων:

- Κύριοι, στις 3 το πρωί, ο Πρεσβευτής της Ιταλίας μου επέδωσε τούτο το τελεσίγραφο. Προ των συντριπτικών μέσων της Ιταλίας και της Γερμανίας κτλ., κτλ., απεφάσισα να αποφύγω τας άνευ προηγούμενου καταστροφάς που ηπείλουν τον τόπο, απεφάσισα να παραμερίσω κάθε εγωισμόν και ενέδωσα.

Αν τους τα έλεγε αυτά, ήξερε ο Μεταξάς ότι όλοι αυτοί οι κύριοι θα πήγαιναν να του φιλήσουν το χέρι και να τον συγχαρούν για το πατριωτικό του σθένος με πολύ μεγαλύτερη ειλικρίνειαν παρά όταν άκουσαν το περιλάλητο όχι. Ωστόσο τους κράτησε, μολονότι το ήξερε».

Πώς να μην τους κρατήσει αφού δικοί του άνθρωποι ήταν, αφού δεν μπορούσε αλλού να στηριχθεί κι αφού τον χώριζε χάσμα από το λαό, τον οποίο σημειωτέον πάντοτε φοβόταν. «Με ανησυχεί η υπεραισιόδοξος Κοινή Γνώμη»6, έγραφε ο δικτάτορας στο ημερολόγιό του μία ημέρα μετά την κήρυξη του πολέμου και ο υφυπουργός Ασφαλείας του καθεστώτος Κ. Μανιαδάκης στις 31 Οκτώβρη του 1940 δημοσίευε διάταγμα στον Τύπο με το οποίο απαγόρευε τη συγκρότηση εθελοντικών αντιστασιακών σωμάτων από το λαό. «Επειδή εσημειώθη - έλεγε το διάταγμα - κίνησις διαφόρων εθνικοφρόνων πολιτών προς οργάνωσιν εθελοντικών σωμάτων, ανακοινούται, ότι, κατ' απόφασιν της κυβερνήσεως, πάσα τοιαύτη κίνησις ή οργάνωσις απαγορεύεται. Αι κατά τόπους αστυνομικαί αρχαί διετάχθησαν να επιβλέπουν εις την εφαρμογήν της παρούσης». Αυτό ήταν το ΟΧΙ της 4ης Αυγούστου και του ηγέτη της.
Αντί επιλόγου: Το ΟΧΙ του λαού και το ΚΚΕ

Σε αντιστοιχία όμως με τις διαθέσεις του λαού, εκείνες τις κρίσιμες ημέρες, βρέθηκαν οι κομμουνιστές, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι και το κόμμα τους είχαν χτυπηθεί άγρια από το μεταξικό καθεστώς. Και αυτή η ταύτιση διαθέσεων και αντιλήψεων λαού και κομμουνιστών φαίνεται σε όλα τα επίπεδα. Φαίνεται στο γεγονός ότι οι κομμουνιστές, είτε ελεύθεροι είτε παράνομοι είτε κυνηγημένοι είτε φυλακισμένοι και εξόριστοι, ζητούν να σταλούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου πιστεύοντας ακράδαντα στη νίκη. Μα πάνω απ' όλα φαίνεται στον τρόπο οργάνωσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. «Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ» έλεγε ο Ν. Ζαχαριάδης στο ιστορικό ανοιχτό γράμμα του προς τον ελληνικό λαό. Αυτό και έγινε. Ετσι ήρθε η νίκη και η παγκόσμια καταξίωση της χώρας και του λαού της στα μάτια όλων των λαών του κόσμου. Γιατί όπως γράφει ο Ι. Κορωνάκης7: «Το "όχι" της 28ης Οκτωβρίου 1940 απετέλεσεν σταθμόν όχι μόνον διά την ιστορία μας, αλλά και διά την παγκόσμιον ταύτη, δεδομένου του σημαντικού ρόλου τον οποίον έπαιξεν η Ελληνική κατά του φασισμού αντίστασις εις τον αγώνα των ελευθέρων λαών».

Για τη δολοφονική επίθεση εναντίον της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ

Εκ μέρους του ΠΑΜΕ, εκατοντάδων συνδικάτων και δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων εκφράζουμε στην οικογένεια του νεκρού συναδέλφου μας, οικοδόμου, γραμματέα του παραρτήματος Βύρωνα του Συνδικάτου Οικοδόμων τα θερμά μας συλλυπητήρια. Υποσχόμαστε ότι ακόμα πιο αποφασιστικά θα συνεχίσουμετους αγώνες για τα οράματα που μαζί του παλεύαμε.

Εργαζόμενοι,εργαζόμενες,

Δώσαμε μια μάχη δυναμική, σκληρή, στους τόπους δουλειάς, στις πλατείες και στους δρόμους, απάντηση στην εργοδοσία, την κυβέρνηση, τα κόμματα της πλουτοκρατίας.

Όμως η ταξική πάλη έχει και μια άλλη πλευρά. Δίπλα στους κρατικούς, κατασταλτικούς μηχανισμούς υπάρχει και ένας άλλος μηχανισμός, στον οποίο συνυπάρχουν φασιστοειδή, αναρχικοί, χρυσαυγίτες, άνθρωποι του Καρατζαφέρη, οι γνωστοί κουκουλοφόροι.

Όλοι αυτοί επιχείρησαν να χτυπήσουν τη συγκέντρωση μας. Χάρις στην οργάνωση,την ψυχραιμία, την αποφασιστικότητα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ οι μηχανισμοί αυτοί αναχαιτίστηκαν και αντιμετωπίστηκαν.

Οι παραπάνω δυνάμεις εμφανίστηκαν πίσω και μέσα στο λεγόμενο κίνημα του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ στην οδό Βασιλέως Γεωργίου. Από αυτή τη δολοφονική επίθεση είχαμε το νεκρό συνάδελφό μας, οικοδόμο, γραμματέα του παραρτήματος Οικοδόμων Βύρωνα και τραυματίες.

Καταγγέλλουμε ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης πουεπιχειρούν να χρεώσουν στο ΠΑΜΕ ευθύνες για τα επεισόδια. Αυτά τα ΜΜΕ είναι τα ίδια που το προηγούμενο διάστημα προσπάθησαν να συκοφαντήσουν με όλους τους τρόπους το ΠΑΜΕ και τους αγώνες των εργαζομένων. Να χτυπήσουν την πόρτα και να απευθυνθούν στο κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ και σε εκείνες τις δυνάμεις που θεωρούν αντίπαλο το ΠΑΜΕ και μέσα στις γραμμές τους υποθάλπονται και αναπτύσσονται προβοκατόρικα και εγκληματικά στοιχεία, καθώς και στην κυβέρνηση που επί χρόνια υποθάλπει αυτά τα στοιχεία.

Ο αγώνας θα είναι μακρύς και δύσκολος. Δεν ξεμπερδεύει κανείς με αυτή την πολιτική με ένα ντου ή με την καταψήφιση ενός άρθρου του πολυνομοσχέδιου.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα, αύριο να ενημερώσουν τους εργαζόμενους γι’ αυτή την δολοφονική επίθεση για να καταλάβουν οι εργαζόμενοι ότι εκτός από την εργοδοσία έχουν εχθρούς και όλες αυτές τις παραπάνω δυνάμεις.

Για τα επεισόδια και την προβοκάτσια στη μεγάλη διαδήλωση στο Σύνταγμα

Δυνάμεις εχθρικές στο εργατικό και λαϊκό κίνημα επιχείρησαν να χτυπήσουν και να προβοκάρουν τη μεγάλη διαδήλωση έξω από τη Βουλή. Το ΠΑΜΕ, τα σωματεία, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, τους αντιμετώπισαν με αποφασιστικότητα.

Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί άνοιξαν λογαριασμούς με το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Ας έχουν υπόψη τους ότι το εργατικό-λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη και την πείρα, για να τους κόψει το χέρι.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Όλοι εμείς, οι συγκεντρωμένοι καλούμε κάθε τίμιο εργαζόμενο και βιοπαλαιστή να στρατευτεί σε ένα παλλαϊκό μέτωπο για τη λαϊκή αντεπίθεση εδώ και τώρα.
Κυβέρνηση, ΔΝΤ, ΕΕ και μεγάλο κεφάλαιο μας απειλούν με την πείνα, προκειμένου να συμβιβαστούμε. Μας εκβιάζουν με απολύσεις, ποινικά μέτρα πάσης φύσεως. Επιχειρούν να μας εκφοβίσουν με την κρατική καταστολή.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά, ότι δε μας σκιάζουν οι φοβέρες τους, απορρίπτουμε τους εκβιασμούς και τα τρομοκρατικά διλήμματα που μας θέτουν. Βροντοφωνάζουμε «φτάνει πια».
Μας λένε, ότι τα επώδυνα μέτρα είναι για τη σωτηρία της πατρίδας. Τους απαντάμε, ότι πατρίδα και Ελλάδα δεν είναι οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι μεγαλέμποροι και οι συνοδοιπόροι τους στην ΕΕ και το ΔΝΤ. Πατρίδα είμαστε όλοι εμείς που παράγουμε πλούτο και τα συμφέροντά μας είναι διαμετρικά αντίθετα και ασυμβίβαστα με αυτούς.
Τώρα είναι η ώρα η εργατική τάξη, οι μισθωτοί του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, οι άνεργοι, να απαντήσουμε στην κυβέρνηση, την πλουτοκρατία και στην ΕΕ κυριολεκτικά με μια φωνή, με μια γροθιά για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Ο καθένας και η καθεμιά να πάρει θέση στην οργάνωση του ταξικού και παλλαϊκού αγώνα, θέση στη μάχη για να απαντήσουμε στον ανελέητο πόλεμο που έχουν εξαπολύσει εναντίον μας.
Η απάντηση αυτή είναι μονόδρομος. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από μια μελλοντική καπιταλιστική ανάπτυξη, παρά μόνο νέα δεινά, νέα βάσανα για την εργατική – λαϊκή οικογένεια. Τίποτα δε θα μοιάζει στο μέλλον με το σήμερα και το χθες, όλα θα γίνονται χειρότερα και χειρότερα για το λαό, όσο θα κυριαρχούν τα μονοπώλια.
Μας λένε να βάλουμε πλάτη για να επιταχύνουμε τον ερχομό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, γιατί λένε ότι ο πλούτος θα αυγατίσει και κάτι θα περισσέψει και για εμάς.
Τέρμα πια η κοροϊδία κι ο εμπαιγμός! Η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται μετά την κρίση δε θα έχει καμία σχέση με την προηγούμενη, την οποία πλήρωσε με βαρύ τίμημα ο λαός. Θα είναι στην κυριολεξία κόλαση για εμάς και παράδεισος για τους πλουτοκράτες.
Ομολογούν κυνικά, ότι τα κεκτημένα αποτελούν παρελθόν. Παραδέχονται, ότι θα ζούμε με ανεργία 20% και πάνω, θα θεωρείται προνόμιο να δουλεύει ένας σε κάθε οικογένεια με μισθό πείνας. Θέλουν να μας πληρώνουν με μισθούς Βουλγαρίας, όπου ο κατώτερος είναι 123 ευρώ το μήνα, για να είμαστε τάχα ανταγωνιστικοί και να δουλεύουμε ως τα βαθιά γεράματα. Ο κίνδυνος εμπλοκής της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους θα αυξηθεί.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο καταστρέφονται παραγωγικές δυνάμεις, εργατική δύναμη, μέσα παραγωγής, εξουδετερώνονται οι πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες της χώρας, γιατί κριτήριο είναι αποκλειστικά το καπιταλιστικό κέρδος. Το καπιταλιστικό συμφέρον καταστρέφει και ξεκληρίζει χιλιάδες μικρούς και μεσαίου αγρότες, απαξιώνει και ρημάζει χιλιάδες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, την ίδια στιγμή που χιλιάδες παιδιά υποσιτίζονται και κάποια λιποθυμούν από την πείνα.
Για αυτό λέμε, ότι είναι ένα σύστημα ιστορικά ξεπερασμένο και όσο γερνάει γίνεται πιο αποκρουστικό και βάρβαρο για το λαό.
Για αυτό δεν έχουμε μόνο δικαίωμα, αλλά και ταξικό χρέος να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική, αυτό το σύστημα, να μη συμβιβαστούμε με ένα καπιταλιστικό μέλλον.
Οργανωνόμαστε και προχωράμε με αγώνες σκληρούς και ανυποχώρητους σε ευθεία σύγκρουση με το κεφάλαιο και τους υπηρέτες του, με γνώμονα τις ανάγκες που έχει σήμερα η εργατική τάξη, η λαϊκή οικογένεια γενικότερα.
Έχουμε ανάγκη από μόνιμη, σταθερή δουλειά με 5θήμερο, 7ωρο, 35ωρο, Ασφάλιση, Υγεία, δωρεάν πλήρη και καθολική, φτηνή σύγχρονη και ασφαλή κατοικία για όλους, δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά με ολοκληρωμένες γνώσεις, πλήρη παροχή και δωρεάν βρεφονηπιακή μέριμνα για όλα τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, διασφαλισμένη πρόσβαση στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, χρόνο για ξεκούραση κι αναψυχή, ελεύθερους χώρους πρασίνου για το λαό, κ.ά.
Αυτή η ζωή μας αξίζει, αυτό το μέλλον πρέπει να εξασφαλίσουμε για τα παιδιά μας. Όρος και προϋπόθεση για αυτή τη ζωή είναι η ισχυροποίηση, η ανασύνταξη του εργατικού – λαϊκού κινήματος για μια εξουσία κι οικονομία, όπου πρώτα και κύρια η εργατική τάξη, σε συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα θα διευθύνει και θα κατανέμει τον πλούτο και τις μηχανές παραγωγής του. Τα εργοστάσια, τα λιμάνια, οι δρόμοι, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, η ενέργεια, η μεγάλη συγκεντρωμένη αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή θα είναι λαϊκή, κοινωνική ιδιοκτησία. Θα είναι όλα ενταγμένα σε έναν κεντρικό σχεδιασμό, όπου κριτήριο και κίνητρο ανάπτυξης θα είναι η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι των μονοπωλίων. Εκεί μέσα θα αξιοποιούνται οι τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες τις χώρας, με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον για τη συνεχή βελτίωση των συνθηκών ζωής μας.
Μόνο αυτή η εξουσία μπορεί να εγγυηθεί κοινωνικά δικαιώματα και κατακτήσεις. Μόνο σε αυτή την εξουσία θα λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας. Για αυτές τις αλλαγές σε επίπεδο εξουσίας παλεύουμε. Τέτοιες κυβερνήσεις θέλουμε, για αυτούς τους σκοπούς αξίζει να θυσιαστούμε.
Από αυτή την ανάπτυξη έχουμε ανάγκη, για αυτή την ανάπτυξη, για αυτή την εξουσία και οικονομία πρέπει να συγκρουστούμε με την εξουσία των μονοπωλίων. Δυναμώνουμε τη συμμαχία των εργατών με τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς ΕΒΕ, τη μικρή και μεσαία αγροτιά που καταστρέφονται από την εξουσία του κεφαλαίου. Μαζί με τις γυναίκες τις εργαζόμενες, τις αγρότισσες, τη νεολαία, τους μαθητές, τους φοιτητές, οργανώνουμε την πάλη για την παρεμπόδιση των βάρβαρων μέτρων, ανατρέπουμε την αντιλαϊκή επιλογή.
Είναι ώρα να ενωθούμε κάτω από το αίτημα «κάτω η κυβέρνηση της πλουτοκρατίας, κάτω τα κόμματα της πλουτοκρατίας και του ευρωμονόδρομου». Παλεύουμε για αλλαγές και διακυβέρνηση που θα υπηρετούν το λαό και όχι τα μονοπώλια.
Κάθε λεπτό που περνάει χωρίς να υπάρχει μαζική λαϊκή αντίδραση στη βαρβαρότητα δίνει πίστωση χρόνου στην ιερή συμμαχία κεφαλαίου, κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ για να προετοιμάσει νέα, πιο αιματηρή επιδρομή εναντίον των δικαιωμάτων μας.
Απαντάμε: ούτε ένας εργάτης κι εργάτρια έξω από τα Σωματεία, καθολική συμμετοχή των εργαζομένων στις Γενικές Συνελεύσεις των Συνδικάτων, μαζικές εγγραφές νέων στα Σωματεία, εργατική – λαϊκή συμμετοχή σε κάθε μορφή κινητοποίησης, από την απεργία, την παράσταση διαμαρτυρίας, μέχρι την πικετοφορία στις γειτονιές, μέχρι τις πιο ανεβασμένες μορφές μαζικής, λαϊκής πάλης.
Σκληρή κι ανυποχώρητη αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού για την περιθωριοποίησή τους και την ισχυροποίηση του ΠΑΜΕ στους χώρους δουλειάς. Πρωτοστατούμε για λαϊκή αφύπνιση που θα δώσει ώθηση στη χειραφέτηση των εργατικών, λαϊκών μαζών από την ιδεολογία της κυριαρχίας των μονοπωλίων.

Βροντοφωνάζουμε:
Δε θα χύσουμε το αίμα μας για να πλουτίζουν οι λίγοι και τα μονοπώλια.
Δε θέλουμε κυβερνήσεις που θα παριστάνουν τους φίλους του λαού, που θα πωλούν ευσπλαχνία και πατριωτικούς λόγους στο λαό.
Καμία εξουσία, καμία κυβέρνηση δε θα εκφράζει και δε θα υπηρετεί το λαό από τη στιγμή που θα κυριαρχούν τα μονοπώλια, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ.
Σχηματίζουμε ένα αρραγές εργατολαϊκό μέτωπο για να εμποδιστούν τα μέτρα όλεθρος. Χρειάζεται τώρα σε κάθε τόπο δουλειάς, κλάδο και συνοικία να ορθωθεί ισχυρό το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να διαμορφωθεί ένα παλλαϊκό μέτωπο που να θέτει εδώ και τώρα:
• Τέλος στις θυσίες για την κρίση και την κερδοφορία της πλουτοκρατίας.
• Καθολική ασφάλιση, ξεκούραση, ελεύθερος χρόνος, μόνιμη σταθερή δουλειά.
• Ταξική αλληλεγγύη και φροντίδα για κάθε άνεργο.
• Ειδικά μέτρα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, της μητρότητας, της λαϊκής οικογένειας που να ανακουφίζουν από τις συνέπειες της ανισοτιμίας που καλλιεργεί το καπιταλιστικό σύστημα.
• Εξασφάλιση για τους νέους των εργατικών – λαϊκών οικογενειών σύγχρονων δικαιωμάτων στη μόρφωση, τη δουλειά, τη ζωή.
• Σύγχρονα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Να ανήκει στην εργατική τάξη και στο λαό ο πλούτος που παράγουν, με λαϊκή εξουσία, αποδέσμευση από την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΤΑΞΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

Προς την εργατική τάξη της Ελλάδας.
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Είναι ώρα να θέσουμε τέρμα στις αυταπάτες, να ξεπεράσουμε φοβίες και δισταγμούς.
Είμαστε μπροστά σε κρίσιμες στιγμές. Τα μονοπώλια που είναι κυρίαρχα παντού, μέρα τη μέρα γίνονται πιο επιθετικά. Για να έχουν υψηλή κερδοφορία θέλουν καθεστώς στυγνής εκμετάλλευσης. Για αυτό έχουν κηρύξει κυριολεκτικά πόλεμο στα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Θέλουν να ξεριζώσουν κάθε κατάκτηση έως και την πλήρη διάλυση των ίδιων των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, η ΕΕ σχεδιασμένα υλοποιούν αυτές τις αξιώσεις με ενιαία στρατηγική και απόλυτη συνέπεια.
Τον ίδιο πόλεμο έχουν κηρύξει σε όλες τις χώρες.
Είναι ζωτική ανάγκη η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρωματά να παρεμποδίσουμε και να ανατρέψουμε τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική και τις κυβερνήσεις που την υπηρετούν, να αντεπιτεθούμε και να ανατρέψουμε συθέμελα το ξεπερασμένο και αντιδραστικό αυτό καπιταλιστικό σύστημα.
Αυτό δεν μπορεί να γίνει με αυτές τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που κυριαρχούν στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος και σε πολλά πρωτοβάθμια Σωματεία.
Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες και ιστορικές. Ιδιαίτερα από το 1992, όταν άρχισε να εφαρμόζεται η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Αντί να προωθήσουν την ενότητα της εργατικής τάξης και τη συμμαχία της με τα αλλά λαϊκά στρώματα, αυτές στήριξαν τον ψευδεπίγραφο κοινωνικό διάλογο και τη συμμαχία με το κεφάλαιο, δηλαδή την υποταγή. Έγιναν κήρυκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Έλεγαν, ότι είναι κοινό συμφέρον για όλους η κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα και στήριξαν όλες τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που προωθούσαν η ΕΕ και οι εκάστοτε κυβερνήσεις.
Σήμερα, από την ίδια την πείρα μας διαπιστώνουμε, ότι όσα μας έλεγαν τις προηγούμενες 10ετιες οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών που πρόσκεινται στα κόμματα του ευρωμονόδρομου, για θυσίες που πρέπει να κάνουμε προκειμένου να στηρίξουμε την καπιταλιστική ανάπτυξη γιατί δήθεν αυτό θα μεταφράζονταν σε θέσεις εργασίας, σε λαϊκή ευημερία, ήταν μια μεγάλη συνειδητή πολιτική απάτη.
Οι θέσεις και η τακτική αυτών των ηγεσιών αφόπλισε το συνδικαλιστικό κίνημα, έδωσε χρόνο στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις του και την ΕΕ, διευκόλυνε την επίθεση τους. Με αποτέλεσμα η εργατική τάξη να βρεθεί ανέτοιμη να αντιμετωπίσει τη νέα λαίλαπα που ξέσπασε με αφορμή την κρίση.
Έχουν βαριές ευθύνες για τα φαινόμενα του εργατοπατερισμού, του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, της απεργοσπασίας, του συντεχνιασμού, της εξαγοράς και των εκφυλιστικών φαινομένων που στιγματίζουν το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, για το χαμηλό βαθμό οργάνωσης, για την απομάκρυνση χιλιάδων εργαζόμενων από τα σωματεία.
Το ΠΑΜΕ εδώ και 10 χρόνια διαχώρισε έγκαιρα την ευθύνη του από αυτές τις ηγεσίες. Προειδοποιήσει την εργατική τάξη για τις εξελίξεις και πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις κατά της ταξικής υποταγής και χάρη σε αυτή τη γραμμή πάλης δυνάμωσε η αντίσταση και έγινε δυνατό να περισωθούν κάποιες κατακτήσεις και να δυναμώσει η ταξική γραμμή πάλης μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Δεν είναι τυχαίο, ότι στην Ελλάδα, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, αναπτύχθηκαν εκτεταμένες κινητοποιήσεις σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ακόμα και σήμερα οι συγκεκριμένες ηγεσίες εξακολουθούν να κρύβουν από τους εργαζόμενους τον πραγματικό χαρακτήρα της κρίσης και να προωθούν την ίδια στρατηγική.
Η σύγκρουση τους με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ή με το κόμμα της ΝΔ είναι σε δευτερεύοντα και επιμέρους ζητήματα και όχι με τη στρατηγική τους. Οι αγωνιστικές τους κορώνες είναι εντελώς κούφιες. Αποπροσανατολίζουν και παγιδεύουν τους εργαζόμενους σε ανώδυνους, κατόπιν εορτής, αποσπασματικούς αγώνες, χωρίς καλή οργάνωση και προοπτική. Ανέχονται το καθεστώς τρομοκρατίας στους τόπους δουλειάς.
Η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει, ότι με τέτοιες ηγεσίες στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, αλλά και στα άλλα κινήματα, θα οδηγούμαστε από οπισθοχώρηση σε οπισθοχώρηση, από ήττα σε ήττα.
Όμως ούτε το χρόνο έχουμε ούτε τα περιθώρια.
Για αυτό απευθυνόμαστε σε όλους και σε όλες που κατανοούν ότι δεν αρκεί να αλλάξει μία κυβέρνηση για να ανατραπεί μια αντιλαϊκή πολιτική. Που κατανοούν ότι απέναντι μας έχουμε ισχυρούς αντιπάλους, τα μονοπώλια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του, τα αστικά κόμματα και τους καλούμε:
Όλοι και όλες μαζί να δυναμώσουμε, να χτίσουμε στο συνδικαλιστικό κίνημα το δικό μας αντίπαλο δέος.
Ένα ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα χειραφετημένο από την λογική ότι πρέπει να υπάρχει ο καπιταλιστής και το κέρδος του για να έχει ο εργαζόμενος και τα λαϊκά στρώματα δουλειά, ζωή και μέλλον. Λογική που οδηγεί στο μεγάλωμα της εκμετάλλευσης και καταπίεσής μας, στην καταδίκη μας, στην καπιταλιστική βαρβαρότητα της εξαθλίωσης, των κρίσεων και των πολέμων.
Ένα κίνημα που θα έχει σχέδιο και προοπτική. Δε θα προωθεί την ενότητα με τον ταξικό αντίπαλο, τους εκμεταλλευτές, τα κόμματα του και τις κυβερνήσεις του, αλλά της εργατικής τάξης ενάντιά τους για την ανατροπή των μονοπωλίων και της εξουσίας τους. Το σύνθημα: «χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» να γίνει σύνθημα και σημαία του αγώνα όλου του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις διευρυνόμενες ανάγκες της εργατικής οικογένειας και η ικανοποίησή τους θέτει μπροστά στο εργατικό και γενικότερα το λαϊκό κίνημα το καθήκον της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων. Εμείς παράγουμε όλο τον πλούτο. Εμείς μπορούμε να πάρουμε στα χέρια μας όλη την παραγωγή κι εξουσία.
Για αυτό και το ζήτημα της κοινής δράσης και της συμμαχίας με τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς βιοτέχνες και εμπόρους, τους φτωχούς αγρότες, τις γυναικείες οργανώσεις, δεν θα το αντιμετωπίζει ευκαιριακά και πολύ περισσότερο εχθρικά, αλλά θα το αντιλαμβάνεται ως μονόδρομο και προϋπόθεση για την οικοδόμηση της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας για την ανατροπή των μονοπωλίων και της εξουσίας τους.
Όλοι και όλες να οικοδομήσουμε τώρα ένα συνδικαλιστικό κίνημα απαλλαγμένο από τους εκπροσώπους των εργοδοτών και του συμβιβασμού στις γραμμές του, τα εκφυλιστικά φαινόμενα του εργατοπατερισμού, της συναλλαγής με τους εργοδότες και το κράτος, του προσωπικού βολέματος και της απεργοσπασίας.
Ένα κίνημα με σωματεία μαζικά, δεμένα με τους τόπους δουλειάς που θα κινητοποιούν και θα στηρίζονται στα μέλη τους. Θα αποφασίζουν με μαζικές συλλογικές διαδικασίες και θα ενδιαφέρονται για όλα τα προβλήματα που βασανίζουν τις εργατικές λαϊκές οικογένειες. Με συσπειρωμένους τους εργαζόμενους κατά κλάδο, χωρίς τον κατακερματισμό και τη σημερινή πολυδιάσπαση, με συντονισμό και ενότητα απέναντι στους εργοδότες και τις πολυεθνικές στον κάθε κλάδο παραγωγής και των υπηρεσιών.
Υπάρχουν σήμερα όλες οι προϋποθέσεις και η ανάγκη να προχωρήσει η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Υπάρχουν εκατοντάδες τίμιοι συνδικαλιστές που έχουν βγάλει συμπεράσματα, υπάρχουν χιλιάδες εργάτες, άλλοι εργαζόμενοι που είναι έτοιμοι να κάνουν το βήμα.
Για αυτό κάθε ένας και η κάθε μια από εμάς που παίρνουμε μέρος στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ και συμφωνούμε με το ψήφισμα αυτό δεσμευόμαστε ότι:
Παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς, υπηρεσία, εργοστάσιο, γιαπί, σχολειό, χωράφι, θα πρωτοστατήσουμε για την ανασύνταξη του κινήματος και την απαλλαγή του από τις ηγεσίες που στέκονται εμπόδιο σε όλα τα επίπεδα. Μέσα από μαζικές συλλογικές διαδικασίες, συνελεύσεις, αρχαιρεσίες να ξεκινήσουμε τον αγώνα για ένα συνδικαλιστικό κίνημα απαλλαγμένο από την επιρροή της εργοδοσίας, του κράτους, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου, για τη μαζικοποίηση και τη δημοκρατική λειτουργία των σωματείων, για την αλλαγή των συσχετισμών και την ανάδειξη ηγεσιών που θα δεσμεύονται μπροστά στην εργατική τάξη, θα δέχονται τον έλεγχο της και θα παλεύουν με συνέπεια για τα συμφέροντά της.
Έχουμε συνείδηση ότι όσο πιο γρήγορα ξεμπερδέψουμε με τους εκπροσώπους του κεφαλαίου και τις ταξικής συνεργασίας από τις γραμμές των κινημάτων μας, όσο θα μειώνεται ο ρόλος και η επιρροή τους τόσο πιο αποτελεσματικοί θα γίνονται οι αγώνες μας και πιο κοντά στην τελική νίκη θα ερχόμαστε.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΩΝ ΧΑΡΑΤΣΙΩΝ

Εμείς οι συγκεντρωμένοι απεργοί ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ δηλώνουμε την απόφαση μας, δηλώνουμε την άρνηση μας να πληρώσουμε τα εξοντωτικά χαράτσια που στέλνει η κυβέρνηση με την εφορία και τη ΔΕΗ.
Δεν μας τρομάζουν οι απειλές της κυβέρνησης. Μπορούμε και πρέπει να σπάσουμε την τρομοκρατία της. Είναι ζήτημα τιμής, είναι ζήτημα αλληλεγγύης στις λαϊκές οικογένειες που βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης, στους αυτοαπασχολούμενους που κλείνουν. Η άρνηση πληρωμής τους είναι πράξη ουσιαστικής παρεμπόδισης της βάρβαρης και εξοντωτικής πολιτικής. Εμείς δεν λέμε λόγια, δε μένουμε στα λόγια, κάνουμε πράξη την άρνηση, την ανυπακοή, τον αγώνα απέναντι σε αυτούς που εξοντώνουν το λαό.
Εμείς οι χιλιάδες συγκεντρωμένοι στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους να συναντηθούμε όλοι μαζί στην οργάνωση της μαζικής άρνησης και στην παρεμπόδιση των χαρατσιών.
Για να δώσουμε ένα ισχυρό χαστούκι στην κυβέρνηση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα κόμματα που ενώ λένε ότι διαφωνούν με τα χαράτσια, καλούν όμως το λαό να τα πληρώσει. Να πούμε μαζί δυνατά: Τέλος οι θυσίες για την κρίση, τέλος οι θυσίες για να σωθεί η κερδοφορία της πλουτοκρατίας, η ευρωζώνη και η ευρωένωση τους.
Εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη να πρωτοστατήσουμε σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε κλάδο και γειτονιά, ώστε να οργανωθεί και να εκφραστεί πολύμορφα η άρνηση και η αλληλεγγύη. Να γίνει υπόθεση των σωματείων, των ίδιων των εργαζομένων και του λαού. Να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς είσπραξης. Να τους μπλοκάρουμε στις εφορίες. Να μην επιτρέψουμε να κόψουν το ρεύμα σε καμιά λαϊκή οικογένεια, σε κανένα βιοπαλαιστή. Τώρα είναι ώρα και ανάγκη να δείξει ο λαός τη μεγάλη του δύναμη. Όλοι για έναν και ένας για όλους.
Ταυτόχρονα δίνουμε μήνυμα αντίθεσης, αντίστασης και ρήξης με το μεγάλο κεφάλαιο μέσα στους χώρους δουλειάς για να μη μειωθούν οι μισθοί, για να μην καταργηθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για να μην επεκταθούν εξοντωτικά ελαστικά ωράρια, για να μπει φραγμός στη δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής κι εργασίας μας.
Να στείλουμε μήνυμα ανυπακοής στους λαούς της Ευρώπης. Να αποδείξουμε ότι και η καρδιά μας το λέει, ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην μας τσακίσουν, ότι μπορούμε να νικήσουμε.
Οι καπιταλιστές κι η κυβέρνηση θεωρούν νόμιμο, σήμερα οι καπιταλιστές να έχουν 600 δισ. στην Ελβετία, να πληρώνουν ελάχιστους φόρους ή και καθόλου. Θεωρούν νόμιμο 6.000 επιχειρήσεις να χρωστάνε 31 δις σε φόρους. Νομιμότητα είναι για την κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οι εφοπλιστές να πληρώνουν 12 εκατ. ευρώ σε φόρους το 2011, ενώ έκαναν παραγγελίες 5 δις ευρώ για κατασκευή πλοίων στο εξωτερικό.
Θεωρούν νόμιμο να χρηματοδοτούν απλόχερα τους καρχαρίες του πλούτου και να ξοδεύουν τεράστια ποσά για εξοπλισμούς, γιατί το απαιτεί το ΝΑΤΟ.
Αυτήν τη νομιμότητα δεν έχουμε μονάχα το δικαίωμα, αλλά και το χρέος να την ανατρέψουμε και να εδραιώσουμε τη νομιμότητα της λαϊκής πλειοψηφίας.
Δε θα πληρώσουμε για να μην πτωχεύσει δήθεν η χώρα. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά νοικοκυριά έχουν ήδη πτωχεύσει. Όταν αυτοί λένε να μην πτωχεύσει η χώρα, εννοούν να μην πτωχεύσει η πλουτοκρατία, οι λίγοι. Εμείς λέμε για την κρίση και το χρέος να πληρώσουν τα μονοπώλια και όχι ο λαός.
Να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο. Να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, διεκδικούμε αφορολόγητο όριο για τις λαϊκές οικογένειες στα 40.000 ευρώ.
Όταν το άδικο γίνεται νόμος από την κυβέρνηση, νόμιμο είναι αυτό που έχει ανάγκη, αυτό που υπηρετεί το λαϊκό συμφέρον, τελικά αυτό που επιβάλλει ο λαός. Πρέπει να πληρώσουν ακριβά αυτοί που έχουν το θράσος να βασανίζουν και να απειλούν με τιμωρία το λαό, αν δεν υποταχθεί. Αρκετά τους ανέχτηκε ο λαός. Η λαϊκή άρνηση πληρωμής των χαρατσιών πρέπει να γίνει αφετηρία της λαϊκής συμμαχίας, της γενικευμένης λαϊκής αντεπίθεσης, της κλιμάκωσης για να σαρωθούν τα βάρβαρα μέτρα, η αντιλαϊκή κυβέρνηση, η εξουσία της πλουτοκρατίας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Γιατί σοσιαλισμός

«Υπάρχει διέξοδος;

Είναι εύκολο να θέτεις τέτοια ερωτήματα, αλλά είναι δύσκολο να τα απαντήσεις με κάποιο βαθμό βεβαιότητας.

Εντούτοις, πρέπει να προσπαθήσω όσο καλύτερα μπορώ, αν και είναι εν γνώσει μου το γεγονός ότι

τα συναισθήματα και οι επιδιώξεις μας βρίσκονται πολύ συχνά σε αντίθεση και δεν μπορούν να εκφραστούν με εύκολες και απλές φόρμουλες.

Ο άνθρωπος είναι ταυτόχρονα μοναχικό και κοινωνικό ον.

Σαν μοναχικό ον προσπαθεί να προστατέψει την ύπαρξή του καθώς και την ύπαρξη αυτών που είναι κοντά του, να ικανοποιήσει τις προσωπικές του επιθυμίες και να αναπτύξει τις έμφυτες ικανότητές του.

Σαν κοινωνικό ον προσπαθεί να κερδίσει την αναγνώριση και τη στοργή των συνανθρώπων του, να μοιραστεί τις χαρές τους, να τους παρηγορήσει στη θλίψη τους και να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσής τους.

*

(...) Η αφηρημένη έννοια "κοινωνία" για ένα άτομο σημαίνει το σύνολο των άμεσων και των έμμεσων σχέσεών του με τους συγχρόνους του, αλλά και με όλους τους ανθρώπους προηγούμενων γενεών.

Το άτομο είναι σε θέση να σκεφτεί, να αισθανθεί, να παλέψει και να εργαστεί για τον εαυτό του. Εξαρτάται τόσο πολύ όμως από την κοινωνία - στη φυσική, διανοητική και συναισθηματική του ύπαρξη - που είναι

αδύνατο να διανοηθεί ή να κατανοήσει τον εαυτό του έξω από το πλαίσιο της κοινωνίας.

Είναι η "κοινωνία" που προμηθεύει στον άνθρωπο το φαγητό, την ένδυση, το σπίτι, τα εργαλεία της δουλειάς, τη γλώσσα, τους τύπους σκέψεως και το μεγαλύτερο μέρος των σκέψεών του. Η ζωή του επιτυγχάνεται μέσα από την εργασία και τα επιτεύγματα πολλών εκατομμυρίων και του παρελθόντος και του παρόντος, τα οποία είναι κρυμμένα πίσω από τη λέξη "κοινωνία" (...)

η ανθρωπότητα αποτελεί σήμερα μια πλανητική κοινότητα παραγωγής και κατανάλωσης.

*

Εχω τώρα φτάσει σε εκείνο το σημείο, που μπορώ να υποδείξω σύντομα τι κατά τη γνώμη μου αποτελεί την ουσία της κρίσης που αντιμετωπίζει η εποχή μας. Αφορά τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία(...).

Ο άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή - που είναι σύντομη και επικίνδυνη - μόνο αφιερώνοντας τον εαυτό του στην κοινωνία.

*

Η κύρια πηγή του κακού, κατά τη γνώμη μου, είναι

η οικονομική αναρχία της καπιταλιστικής κοινωνίας (...).

Εχουμε μπροστά μας μια τεράστια κοινότητα παραγωγών, τα μέλη της οποίας ακατάπαυστα προσπαθούν να στερήσουν ο ένας από τον άλλο τα φρούτα της ομαδικής εργασίας - όχι διά της βίας, αλλά μέσω μιας πιστής συμμόρφωσης σε ένα σύστημα νομικών κανόνων.

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι τα μέσα παραγωγής - δηλαδή ολόκληρη η παραγωγική ικανότητα, η οποία είναι αναγκαία για την παραγωγή καταναλωτικών αγαθών, αλλά και επιπρόσθετα απαραίτητα αγαθά - μπορεί νομικώς, και κατά μεγάλο μέρος έτσι είναι, να είναι η ατομική ιδιωτική περιουσία.

*

(...) Ο κάτοχος των μέσων παραγωγής είναι σε θέση να κυνηγήσει την ικανότητα για εργασία που κατέχει ο εργάτης. Χρησιμοποιώντας τα μέσα παραγωγής ο εργάτης δημιουργεί νέα προϊόντα, τα οποία και θα αποτελέσουν περιουσία του κεφαλαιούχου.

Το ουσιαστικό σημείο της διαδικασίας αυτής είναι η σχέση μεταξύ των προϊόντων που παράγει ο εργάτης και της αμοιβής του, που και τα δύο μετρούνται σε πραγματική αξία (...).

Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι ακόμα και θεωρητικά

η αμοιβή του εργάτη δεν καθορίζεται από την αξία των προϊόντων που έχει παραγάγει.

*

Το ιδιωτικό κεφάλαιο τείνει να συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια (...).

Το αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων είναι μια ολιγαρχία του ιδιωτικού κεφαλαίου με τεράστια δύναμη, που δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί αποδοτικά, ακόμα και από μια δημοκρατικά πολιτικά οργανωμένη κοινωνία.

Αυτό είναι αλήθεια, αφού τα μέλη των νομοθετικών Σωμάτων εκλέγονται μέσω πολιτικών κομμάτων, τα οποία χρηματοδοτούνται ή επηρεάζονται από το ιδιωτικό κεφάλαιο, το οποίο για πολύ πρακτικούς λόγους διαχωρίζει τους ψηφοφόρους από τους νομοθέτες.

Το αποτέλεσμα είναι οι αντιπρόσωποι του λαού να μην προστατεύουν επαρκώς τα συμφέροντα των λιγότερο προνομιούχων τμημάτων του λαού. Επιπρόσθετα, υπό τις υπάρχουσες συνθήκες

το ιδιωτικό κεφάλαιο ελέγχει - άμεσα ή έμμεσα - τις κύριες πηγές πληροφόρησης (Τύπο, ραδιόφωνο, εκπαίδευση).

Για το λόγο αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο και τις περισσότερες φορές τελείως αδύνατο για έναν πολίτη να εξάγει αντικειμενικά συμπεράσματα και να κάνει έξυπνη χρήση των πολιτικών του δικαιωμάτων.

*

»(...) σε μια οικονομία που βασίζεται στην ιδιωτική ιδιοκτησία του κεφαλαίου (...) τα μέσα παραγωγής (κεφάλαιο) είναι προσωπική ιδιοκτησία και οι κάτοχοί τους τα διαθέτουν όπως οι ίδιοι θέλουν (...).

Η παραγωγή γίνεται για το κέρδος και όχι για το όφελος.

Δεν υπάρχει καμιά βεβαιότητα ότι όλοι όσοι είναι σε θέση και έχουν τη θέληση να δουλέψουν, θα μπορούν πάντοτε να βρουν μια δουλειά.

Ενας "στρατός" από ανέργους υπάρχει σχεδόν πάντοτε. Ο εργάτης διακατέχεται από το συνεχή φόβο ότι μπορεί να χάσει τη δουλειά του. Αφού οι άνεργοι και οι χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι δεν αποτελούν μια κερδοφόρα αγορά, η παραγωγή καταναλωτικών αγαθών υποχρεωτικά περιορίζεται και η συνέπεια είναι οι μεγάλες δυσκολίες.

*

Η τεχνολογική ανάπτυξη πολύ συχνά έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση των ανέργων, παρά τη διευκόλυνση της εργασίας για όλους.

Το κίνητρο του κέρδους, σε συνδυασμό με τον ανταγωνισμό μεταξύ των κεφαλαιοκρατών, είναι υπεύθυνο για μια αποσταθεροποίηση στη συσσώρευση και χρησιμοποίηση του κεφαλαίου, η οποία οδηγεί σε συνεχώς αυξανόμενες και σοβαρές υφέσεις.

Ο χωρίς όρια ανταγωνισμός οδηγεί σε τεράστια απώλεια εργασίας, ενώ ταυτόχρονα παρατηρείται και ένας ακρωτηριασμός της κοινωνικής συνείδησης των ατόμων.

*

Θεωρώ ότι αυτός ο ακρωτηριασμός των ατόμων είναι το χειρότερο κακό του καπιταλισμού (...). Είμαι πεπεισμένος ότι υπάρχει μονάχα ένας δρόμος για την εξάλειψη αυτών των θανατηφόρων κακών.

Είναι η δημιουργία μιας σοσιαλιστικής οικονομίας σε συνδυασμό με ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που θα είναι προσανατολισμένο προς την επίτευξη κοινωνικών στόχων.

Σε μια τέτοια οικονομία, τα μέσα παραγωγής ανήκουν στην ίδια την κοινωνία και χρησιμοποιούνται σε μια σχεδιασμένη φόρμα.

Μια σχεδιασμένη οικονομία, η οποία προσαρμόζει την παραγωγή στις ανάγκες της κοινότητας, θα διένειμε τη δουλειά που πρέπει να γίνει σε όλους όσοι έχουν την ικανότητα για εργασία και θα εγγυόταν τα προς το ζην σε όλους τους ανθρώπους στις γυναίκες και στα παιδιά.

Η εκπαίδευση του ατόμου, σε συνδυασμό με την προώθηση των ιδιαίτερων ικανοτήτων του, θα προσπαθήσει να αναπτύξει στο άτομο αυτό ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι στον συνάνθρωπό του, αντί του αισθήματος εξύμνησης της δύναμης (...).

*

Ο σοσιαλισμός κατευθύνεται σ' ένα κοινωνικό ηθικό άκρο.

Η επιστήμη όμως δεν μπορεί να δημιουργήσει άκρα και ακόμα λιγότερο, να τα ενσταλάξει στα ανθρώπινα όντα. Το περισσότερο που μπορεί να κάνει η επιστήμη, είναι να παρέχει τα μέσα με τα οποία μπορούν να επιτευχθούν τα άκρα αυτά.

Πρέπει να προσέξουμε, ώστε να μην υπερεκτιμήσουμε την επιστήμη και τις επιστημονικές μεθόδους, όταν το ζήτημα αφορά ανθρώπινα προβλήματα.

Και δεν πρέπει να υποθέτουμε ότι οι ειδικοί είναι και οι μόνοι που έχουν το δικαίωμα να εκφέρουν γνώμη σε ζητήματα που επηρεάζουν την οργάνωση της κοινωνίας».

Αυτοί ή εμείς;

«(...) Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται ότι το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν' αποτελέσει ντροπή ή έπαινο; (...)

*

Τον κομμουνισμό θα τον επιβάλετε σεις, ο λαός κι όχι το ΚΚΕ (...)

*

Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα; Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; (...)

*

Αν, μάλιστα, εξετάσουμε βαθύτερα το πράμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σ' αυτούς δεν υπάρχει ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο Θεός Μαμμωνάς, ο Θεός του χρήματος (...)

*

Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει.

Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς;

Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι

οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας.

Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Οταν έξαφνα στα 1929 - 31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης που μάστιζε τότε τη χώρα μας, να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Αγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Ελληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν.

Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους!

Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία (...).

*

Οταν ήταν εδώ ο κατακτητής, αυτοί θέλανε τότε την τάξη. Εμείς θέλαμε την αταξία για να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή του κατακτητή. Τώρα αυτοί θέλουνε την αταξία. Μα εμείς θέλουμε την τάξη. Αυτοί είναι οι οργανωτές του εμφυλίου πολέμου για να εκμεταλλεύουνται το λαό μας. Αυτοί είναι οι λύκοι, που προσπαθούν να κατασπαράξουν το κοπάδι, εμάς, εσάς, όλους μας, το λαό δηλαδή. Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στο λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε (...)

*

Μα εμείς υποσχεθήκαμε στο λαό και κάτι άλλο: Οτι δε θ' αφήσουμε το όπλο από το χέρι μας αν δεν πετύχουμε και τη διπλή λευτεριά: τη λαοκρατία. Γι' αυτό θα παλέψουμε, για να εκτελέσουμε κι αυτή την υπόσχεσή μας, αφιερώνοντας και θυσιάζοντας τη ζωή μας ακόμα για τη λαοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος (...)».