Ουτε και σημερα βγηκα. Οσο περναει ο καιρος καταλαβαινω οτι οι οικονομικες ζημιες που θα υποστω ειναι μεγαλες και αυτο με εκενευριζει. Για μια ακομη φορα εμεις θα πληρωσουμε τα σπασμενα. Σαφως η υγεια ειναι πανω απο ολα, αλλα εδω μιλαμε για σημαντικες οικονομικες απωλειες. Δεν ξερω αν η κατασταση θα αλλαξει τον τροπο σκεψης μας, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι θα πρεπει να τα δεχτουμε ολα αδιαμαρτυρητα.
Δεν εχω καταφερει ακομη να βρω μια ρουτινα που θα με ευχαριστει. Προσπαθω οποια κενα βρισκω να τα εκμεταλευομαι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου