Τόνοι
μελάνης έχουν χυθεί τις τελευταίες μέρες μετά το ρεπορτάζ του
πρακτορείου Reuters για την διαπλοκή μεγαλοεπιχειρηματιών που κατέχουν
αστικά ΜΜΕ με το κράτος. Το ρεπορτάζ του Reuters γράφτηκε με αφορμή το
χαράτσι της ΔΕΗ και τις καταγγελίες εκ μέρους της ΓΕΝΟΠ ότι
μεγαλοεπιχειρηματίες και ειδικότερα μεγάλα ΜΜΕ έχουν απαλλαχτεί από το
χαράτσι ή πληρώνουν μειωμένο αντίτιμο.
Στο ρεπορτάζ του
ειδησεογραφικού πρακτορείου αναφέρονται ονόματα ιδιοκτητών των
μεγαλύτερων αστικών τηλεοπτικών καναλιών και εφημερίδων της Ελλάδας και
το πώς αξιοποιούν ακριβώς τις εφημερίδες και τα κανάλια τους για να
προωθούν τις άλλες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, για να
διαπλέκονται με άλλους επιχειρηματικούς ομίλους και με εκπροσώπους
αστικών πολιτικών κομμάτων για να επηρεάζουν τις αποφάσεις της εκάστοτε
κυβέρνησης κλπ.
Βέβαια, η διαπλοκή και τα σκάνδαλα επιχειρηματικών ομίλων και αστικών κυβερνήσεων δεν αποτελεί μοναδικό ελληνικό φαινόμενο, αλλά στοιχείο σύμφυτο με το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Να θυμίσουμε μόνο το πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό της Deutsche Bank, στελέχη της οποίας διώκονται για φοροδιαφυγή και «αμέλεια καταγγελίας ξεπλύματος μαύρου χρήματος»!
Ας επανέλθουμε όμως στα των ελληνικών αστικών ΜΜΕ. Όλοι αυτοί που σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους φαίνεται πως ούτε βλέπουν ούτε θυμούνται τα απόρρητα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας που δόθηκαν στη δημοσιότητα μέσω της ιστοσελίδας Wikileaks και αφορούσαν ακριβώς τα αστικά ΜΜΕ στην Ελλάδα.
Να θυμίσουμε ένα πολύ χαρακτηριστικό τηλεγράφημα του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τσ. Ρις με ημερομηνία 13/7/2006 στο οποίο περιγράφεται η κατάσταση στον Τύπο στην Ελλάδα και σημειώνεται: «Η βιομηχανία των ελληνικών ΜΜΕ ελέγχεται από μεγιστάνες επιχειρηματίες, των οποίων οι άλλες επιτυχείς επιχειρήσεις τους επιτρέπουν να επιδοτούν το κόστος που προκύπτει από τις δραστηριότητες των ΜΜΕ. Αυτές οι δραστηριότητες στα ΜΜΕ τους επιτρέπουν σε αντάλλαγμα να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή». Ακόμα, τονίζεται ότι τα ιδιωτικά μεγάλα ΜΜΕ «κατέχονται από μια μικρή ομάδα ανθρώπων που έχουν δημιουργήσει ή κληρονομήσει περιουσίες στη ναυτιλία, τις τράπεζες, τις τηλεπικοινωνίες, τον αθλητισμό, το πετρέλαιο, τις ασφάλειες κ.λπ. και οι οποίοι σχετίζονται εξ αίματος, γάμου ή μοιχείας με πολιτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες και/ή άλλα ΜΜΕ και επιχειρηματικούς μεγαλοπαράγοντες (…) Ο ελληνικός όρος «διαπλεκόμενα συμφέροντα» αναφέρεται ειδικά και αποκλειστικά στο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των ΜΜΕ, των επιχειρήσεων και της κυβέρνησης». (Αναλυτικότερο ρεπορτάζ για τα εν λόγω τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας μπορεί να βρεθεί στο http://www.rizospastis.gr/story.do?id=6418278&textCriteriaClause=%2BWIKILEAKS).
Δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς ούτε από το γεγονός ότι οι μεγάλοι επιχειρηματίες στήνουν κανάλια και εφημερίδες όχι επειδή είναι άμεσα κερδοφόρες επιχειρήσεις, αλλά επειδή το κέρδος που αποκομίζουν από αυτές είναι πολλαπλάσιο επιδρώντας στη συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων και προωθώντας τα συμφέροντά τους στους υπόλοιπους τομείς της επιχειρηματικής τους δραστηριότητες. Ούτε αποτελεί έκπληξη ότι στον μονοπωλιακό καπιταλισμό το αστικό κράτος είναι νύχι–κρέας με την πλουτοκρατία.
Αυτοί που αναρωτιούνται «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» ας καταλάβουν ότι στον καπιταλισμό αυτός που κυβερνά τον τόπο, τον όποιο καπιταλιστικό τόπο, είναι αυτός που έχει στα χέρια του την εξουσία: Η πλουτοκρατία. Τα δικά της συμφέροντα υπηρετεί η εκάστοτε αστική κυβέρνηση. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να ξεμπερδεύουν με τις αυταπάτες ότι θα μπορούσε μια αστική κυβέρνηση, ειδικά σε αυτή τη φάση καπιταλιστικής κρίσης, να εφαρμόσει φιλολαϊκή πολιτική. Τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορούν να ικανοποιηθούν όσο κουμάντο κάνουν τα μονοπώλια. Η δυσωδία από τα σκάνδαλα και τη διαπλοκή τους πηγαίνει πάντα μαζί με τη βρώμα από τον σάπιο καπιταλισμό τους.
Βέβαια, η διαπλοκή και τα σκάνδαλα επιχειρηματικών ομίλων και αστικών κυβερνήσεων δεν αποτελεί μοναδικό ελληνικό φαινόμενο, αλλά στοιχείο σύμφυτο με το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Να θυμίσουμε μόνο το πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό της Deutsche Bank, στελέχη της οποίας διώκονται για φοροδιαφυγή και «αμέλεια καταγγελίας ξεπλύματος μαύρου χρήματος»!
Ας επανέλθουμε όμως στα των ελληνικών αστικών ΜΜΕ. Όλοι αυτοί που σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους φαίνεται πως ούτε βλέπουν ούτε θυμούνται τα απόρρητα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας που δόθηκαν στη δημοσιότητα μέσω της ιστοσελίδας Wikileaks και αφορούσαν ακριβώς τα αστικά ΜΜΕ στην Ελλάδα.
Να θυμίσουμε ένα πολύ χαρακτηριστικό τηλεγράφημα του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τσ. Ρις με ημερομηνία 13/7/2006 στο οποίο περιγράφεται η κατάσταση στον Τύπο στην Ελλάδα και σημειώνεται: «Η βιομηχανία των ελληνικών ΜΜΕ ελέγχεται από μεγιστάνες επιχειρηματίες, των οποίων οι άλλες επιτυχείς επιχειρήσεις τους επιτρέπουν να επιδοτούν το κόστος που προκύπτει από τις δραστηριότητες των ΜΜΕ. Αυτές οι δραστηριότητες στα ΜΜΕ τους επιτρέπουν σε αντάλλαγμα να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή». Ακόμα, τονίζεται ότι τα ιδιωτικά μεγάλα ΜΜΕ «κατέχονται από μια μικρή ομάδα ανθρώπων που έχουν δημιουργήσει ή κληρονομήσει περιουσίες στη ναυτιλία, τις τράπεζες, τις τηλεπικοινωνίες, τον αθλητισμό, το πετρέλαιο, τις ασφάλειες κ.λπ. και οι οποίοι σχετίζονται εξ αίματος, γάμου ή μοιχείας με πολιτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες και/ή άλλα ΜΜΕ και επιχειρηματικούς μεγαλοπαράγοντες (…) Ο ελληνικός όρος «διαπλεκόμενα συμφέροντα» αναφέρεται ειδικά και αποκλειστικά στο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των ΜΜΕ, των επιχειρήσεων και της κυβέρνησης». (Αναλυτικότερο ρεπορτάζ για τα εν λόγω τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας μπορεί να βρεθεί στο http://www.rizospastis.gr/story.do?id=6418278&textCriteriaClause=%2BWIKILEAKS).
Δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς ούτε από το γεγονός ότι οι μεγάλοι επιχειρηματίες στήνουν κανάλια και εφημερίδες όχι επειδή είναι άμεσα κερδοφόρες επιχειρήσεις, αλλά επειδή το κέρδος που αποκομίζουν από αυτές είναι πολλαπλάσιο επιδρώντας στη συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων και προωθώντας τα συμφέροντά τους στους υπόλοιπους τομείς της επιχειρηματικής τους δραστηριότητες. Ούτε αποτελεί έκπληξη ότι στον μονοπωλιακό καπιταλισμό το αστικό κράτος είναι νύχι–κρέας με την πλουτοκρατία.
Αυτοί που αναρωτιούνται «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» ας καταλάβουν ότι στον καπιταλισμό αυτός που κυβερνά τον τόπο, τον όποιο καπιταλιστικό τόπο, είναι αυτός που έχει στα χέρια του την εξουσία: Η πλουτοκρατία. Τα δικά της συμφέροντα υπηρετεί η εκάστοτε αστική κυβέρνηση. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να ξεμπερδεύουν με τις αυταπάτες ότι θα μπορούσε μια αστική κυβέρνηση, ειδικά σε αυτή τη φάση καπιταλιστικής κρίσης, να εφαρμόσει φιλολαϊκή πολιτική. Τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορούν να ικανοποιηθούν όσο κουμάντο κάνουν τα μονοπώλια. Η δυσωδία από τα σκάνδαλα και τη διαπλοκή τους πηγαίνει πάντα μαζί με τη βρώμα από τον σάπιο καπιταλισμό τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου