Αρχιζει και γινεται δυσκολο το πρωινο ξυπνημα.
Είναι αδικη μαζί μου. Προφανώς και δεν ισχύει αυτό. Είναι πολύ σημαντική για μένα. Ίσως το σημαντικότερο άτομο που υπάρχει στην ζωή μου. Δεν πρέπει να σκέφτεται έτσι για μένα.
Ολα ειναι χαλια,παντου.
Με έχει κουράσει αυτή η κατάσταση. Με εκνευρίζει η αδιαφορία της. Μόνο τον εαυτό της σκέφτεται. Δεν την νοιάζει το τι σκέφτομαι, το τι νιώθω. Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο έτσι. Δεν μου κάνει καλό.
Αυτη η μονοτονία έχει γίνει ρουτίνα. Τίποτα ενδιαφέρον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου